Leeg, leger, leegst

Ik doe heel erg mijn best. Om het beter te laten gaan.

Dat houdt in dat ik afstand heb genomen van Dirk. Ik merkte dat dat me meteen een klein beetje extra energie opleverde, want het is heel vermoeiend verwachtingen te koesteren van iemand die geen enkele verwachting wil en kan inlossen. Het is ook vermoeiend om antwoorden te verwachten van iemand die de vragen niet wil horen.

Maar intussen is het vakantie. En ik ploeter me door de dagen, tel elke dag de uren af tot de kinderen in bed liggen, voel me leeg, leger, leegst, van het schipperen tussen een peuter en een kleuter, van het proberen aanbieden van leuke activiteiten, van het combineren van huishouden en zorg, van het proberen voorkomen van allerlei rampen (vingers in stopcontacten, aan tafelkleden van gedekte tafels trekken, die dingen), van de moed er proberen inhouden, van voelen dat ik niet meer kan en toch nog moet, van ’s avonds tijdens het avondritueel zo uitgeput te zijn dat ik denk te moeten braken, en preventief het wc-deksel maar naar boven te doen, waarna Babyzoon de volledige toiletrol en drie duploblokken in de wc gooit op minder dan een seconde tijd.

Zo moe.

En eerlijk? Dagen met twee kleine kinderen zijn niet leuk. Niet als ze genoeg in leeftijd verschillen om weinig te kunnen verzinnen waar je ze tegelijk mee kan bezig houden. Niet als je niet naar buiten kan omdat het te koud is. Niet als je niet kan rijden en in een dorp woont waar zelfs geen bakker meer is. Niet als je je geïsoleerd voelt en zelfs niet kan bedenken wie je zou kunnen opbellen om hulp te vragen. Niet als je geen geld hebt voor leuke uitstapjes naar de zoo, die vrienden voorstellen. Niet als je de cadeau gekregen rampzalig grote tv niet eens aangesloten krijgt aan de cadeau gekregen dvd-speler, waardoor je de kleuter niet even voor een film kan parkeren. Niet als vrienden waar je afspraken mee maakt afbellen omdat het sneeuwt. Niet als geen enkele babysit beschikbaar is (ik weet niet eens waar ik naar toe zou gaan, desnoods ga ik twee uur in mijn auto zitten, maar ik wil gewoon even gerust gelaten worden).
Eerlijk? Ik verveel me dood, met die kleuterspelletjes en babyboekjes. Ik vind er weinig aan. Ik ben dol op mijn kinderen, maar dit soort dagen zijn verschrikkelijk. Zeker omdat Babyzoon weer een totaal verstoord slaappatroon heeft, en ik de laatste tijd aan nog maximum 3 uren per nacht slaap kom.

Leegst, dus.

Update: ik smste een buurvrouw. Of ze even koffie wou komen drinken? Ze begreep de hint. Vrouwen onder elkaar I guess. Ik kon even de keukendeur sluiten tijdens het koken, terwijl zij het nadoen van dierengeluiden en het aanmoedigen van Kleuterzoon op zich nam.

Advertenties

8 gedachtes over “Leeg, leger, leegst

  1. Weet u dat u kracht kunt uit putten bij uw Schepper en Maker. Kent u Hem of hebt u reeds over Hem gehoord?
    In het licht van het nieuwe jaar 2015
    stralen heel veel nieuwe wensen
    van warmte, voorspoed, vriendschap en geluk!
    Een prettig nieuwjaar! xxx Dat u de kracht voor dit weekend mag ontvangen. Groeten Patricia

  2. Prinses, wat oneerlijk moeilijk als de dagen zo lang duren en er toch geen licht is.
    Ik weet niet of je hier iets aan hebt, hoewel het de problemen niet zal oplossen: er bestaan dingetjes om in het stopcontact te stoppen, zodat kleintjes er niet in kunnen. Kost iets van 2 euro, ik heb de mijne gevonden in Dreambaby. Ik heb er ook nog op overschot: heb je daar iets aan?
    Probeer alsjeblieft goed voor uzelf te zorgen waar en wanneer mogelijk. Ik denk ook aan u.

  3. Lieve prinses,

    ik lees je verhalen en ben er stil van. Ik heb respect voor ouders zoals jij, die alles in hun eentje moeten doen. Mijn meiden zijn ondertussen wat groter, en daarmee zelfstandiger, maar ik kan me nog goed herinneren wat een handenbindertjes het waren.
    Ik heb geen oplossingen en kan niks voor je betekenen, want ik woon te ver weg. Ik geef je daarom een virtuele knuffel, stuur wat rust en ruimte naar je toe en neem mijn pet voor je af.
    Hou vol!

    Saskia

  4. Ja, ze zuigen ons soms leeg, onze kinderen. Al durven de meesten dat niet luidop zeggen. Alsof we onze kinderen minder graag zien wanneer we dit luidop zeggen.
    En daar heeft het nu eens niets mee te maken, zie! Soms denk ik: “Het is net omdat we onze kinderen graag zien, dat ze ons kunnen leegzuigen”. En omdat we behalve voor hen zorgen ook nog een huishouden en werk hebben én onszelf om voor te zorgen,… want wie zou het anders doen als wij het niet zelf doen?

    Ik herken het gevoel, heb niet direct een pasklare oplossing liggen…jammer genoeg.
    Weet wél: het wordt beter wanneer ze een beetje ouder en wat zelfstandiger worden.

    Veel sterkte en zo nu en dan enkele uren hulp uit onverwachte hoek gewenst voor 2015!

  5. Hoi Prinses, voel je zeker niet schuldig om toe te geven dat het moeilijke dagen zijn. Het vergt heel wat moed om dat neer te pennen. Omdat dat ‘niet hoort’, omdat we als werkende mama’s horen af te tellen naar die dagen van puur, gezellig en kinderlijk geluk. Maar eerlijk is eerlijk, soms heb je er gewoon geen zin meer in. Omdat je naast moeder ook vrouw bent. En je ook eens dingen wil doen die je leeftijd waardig zijn. Omdat ook dàt vakantie is. Ik heb ook eens dik gevloekt vandaag. Omdat ze weer niet van mijn PC wou blijven, omdat ze zo nodig om het glazen tafelblad moest BLIJVEN kloppen en mijn ‘NEEN’s en ‘STOP’s haar alleen maar deden lachen. Dat zelfs het afkoelen in de hoek niet hielp omdat ze er direct weer uit kroop en het uitgierde wanneer ik haar stevig weer op haar strafmatje zette. En dat allemaal omdat ik een klant wou bellen. Het heeft geduurd tot ze haar middagdut had.Gelukkig heb ik er dan geen tweede rondlopen met een gans ander ritme.

    Weet dat de jongens ook gelukkiger zijn als jij gelukkig bent. Dat tijd voor jezelf daarom, geen schande is, zelfs geen luxe maar een verdomd recht, een must. Hopelijk lukt het jou dus om eens die babysitter vast te krijgen, of wil die buurvrouw eens wat langer de dierentuin voor haar rekening nemen.

    Dikke knuffel meid. 2015 wordt hoe dan ook beter.

    PS: ik heb nog zo’n setje stopcontactstekers hier liggen, Interesse?

  6. De eindeloze herhaling van kleuterspelletjes, dat gaat inderdaad vervelen. Altijd bezig zijn met werk, huishouden of kinderen, geen tijd voor jezelf, immens lastig want zo laad je niet op. Twee kinderen en twee ouders hier is al lastig, ik kan alleen maar het grootste respect hebben voor alleenstaande ouders zoals jij die het allemaal alleen moeten dragen.
    Ik heb geen pasklare oplossingen voor jou, die zijn er waarschijnlijk ook niet. Ik hoop dat het makkelijker wordt. En dat wordt het sowieso, je kinderen groeien op en worden zelfstandiger. Je vindt misschien een nieuwe liefde., of andere oplossingen bieden zich aan. Je neemt stilaan afscheid van Dirk, dat is al een grote, sterke stap. Succes!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s