De uitjes – hoe duur is cultuur? (met tips)

De trouwe lezer weet dat ik wekelijks een uitje heb met en voor mezelf. Ik schrijf hier om de zoveel tijd wat ik dan doe en wat ik er uit haal. Ook vandaag weer een lijstje, maar ook wat bedenkingen. Want naast het claimen van tijd, claim je met een wekelijks uitje ook geld. Want wekelijks wat doen, loopt dat niet in de papieren?

Wel, het antwoord is ja en nee. Ja, omdat gratis niet bestaat natuurlijk. Nee, omdat ik alleen ga, en dus geen oppas moet nemen. (Is een besparing van 7 tot 12 euro per uur, zeg maar.) En nee, omdat er gewoon handige dingen zijn waardoor het allemaal behapbaar kan blijven. Zo heb je in Nederland voor een 60 euro per jaar (dacht ik) de museumkaart: gratis toegang tot maar liefst 400 musea! Er is ook een kidsversie voor 30 euro, haal je er zeer snel uit. Het is overigens ook leuk om een aantal uitjes in te plannen zodat je je kaart er alvast uit hebt op twee maanden tijd. (Ik heb opgevangen dat er nu ook een museumkaart in België is, die heb ik niet in mijn bezit.)

Daarnaast heb je ook cineville, een pas waarmee je bij arthouse-bioscopen voor 20 euro per maand zoveel naar de film kan als je wil. Als je twee keer gaat, heb je het er uit. Maar je kan ook twee keer per dag gaan, of twee keer per week, of drie keer per dag.

Daarnaast heb je ook ‘we are public’, waarmee je met 17 euro per maand cultuur mee ondersteunt en toegang hebt tot een selectie van voorstellingen, exposities, tentoonstellingen en films. Er is dus een soort pre-selectie, waardoor je je horizon verbreedt op een betaalbare manier. En je investeert in cultuur. Win-win!

Je kan natuurlijk ook thuis je uitje plannen. Een goede film op de bank is ook fijn. In dat geval is Netflix natuurlijk de grote speler, maar ik ben meer gecharmeerd van de NPO-app. Voor een paar euro per maand krijg je een alternatief aanbod aan programma’s, series en films. Laatst hadden ze bve een thematische selectie van Oscar-winnaars en heb ik o.a. 45 years gezien met de Man. Maakte veel indruk en is volgens mij niet op Netflix te zien. Ook The Imitation Game was zo een topper die meteen onder mijn huid kroop en die ik daar vond en waarvan ik me afvraag of die op netflix staat.

Ik blijf het fijn vinden dat door hier gewoon mee te starten (een uitje per week, alleen met mezelf), mijn ‘radar’ aangegaan is. Zo hoorde ik de prachtige podcast ‘De brand in het landhuis’ (aanrader!), realiseerde ik me dat de host daarvan een acteur is en kocht ik een kaartje voor zijn volgende voorstelling, hoewel ik dus niet zo veel van theater weet verder. Ik vroeg me altijd af hoe mensen daarin selecties maakten voor zichzelf. Ja, je kan uiteraard de cultuurpagina’s van de krant lezen enzo. Maar er is zo veel, dus wat kies je, hoe vind je je weg? Ik kies dus niet ‘out of the blue’ voor deze voorstelling, maar heb een aanknopingspuntje gevonden in de podcast en zodoende. Mogelijk doen andere mensen dat dus ook zo.

Voor mezelf en voor jullie: wat heb ik de voorbije weken gedaan?

  • Eindelijk: de sauna. Gratis bovendien, want ik heb airmiles ingewisseld voor een kaartje. (Nog een tip!) De airmiles spaarde ik vroeger bij het tanken. Nu rijd ik amper nog, dus spaar ik ze in de Albert Heijn. Het voelde best decadent om naar de sauna te gaan. Is toch een luxe die ik associeer met iets samen doen met de Man. Het was enigszins onwennig en ook wat meer confronterend dan film of toneel, want in de sauna moet je de tijd echt wel met jezelf uit zitten terwijl iedereen om je heen praat met elkaar over de stomste dingen eerst. Als je gesprekken van anderen opvangt in een allenige toestand, besef je pas echt hoeveel van dat gepraat ‘vulsel’ is, verpakte ongemakkelijkheid. Ik kwam (pas) na een uurtje in een beetje een dromerige toestand. Erg fijn.
  • Een massage, bij mijn vriend. Ik merk soms plots dat heel mijn lijf gammel is. Ik probeer weer wat hard te lopen/te hardlopen, maar ik ben strammig, mijn rug doet pijn en er zit vermoeidheid in mijn lijf. (Ik ging naar de wobbelyoga met de kleuterzoon, en ook daar voelde ik weer hoe stram ik ben. Mijn ideale ik gaat weer aan de yoga en leert mediteren, maar dat is misschien nog wat te optimistisch.) Dus ging ik naar de massage, wat eerder een pijniging was dan een ontspanning. Met naalden die in mijn spieren geprikt werden en magnesiumspray. Maar alles voor de goede zaak. Ik maakte me misschien wat makkelijk af met dit uitje, maar soms vind ik die uitjes ook wel een onderneming: thuis de boel de boel laten, wat rushen om het pand te verlaten. Meestal voelt dat hemels, maar soms is het ook even goed zo en is een massage op een ochtend dat de Man thuis is mijn uitje van de week.
  • Een opstellingsavond. Had ik een beetje impulsief besloten en ik was stiekem van plan om weg te gaan als het te zweverig of te gek zou zijn, maar het was een heel serene, mooie en leerrijke avond. Wat fijn om in een ‘wetend veld’ te staan en je te realiseren dat je in het oplossen van items van iemand anders, ook eigen dingen kan zien.
  • De geweldige docu ‘Nu verandert er langzaam iets’ gezien. Je bent toeschouwer bij allerlei vormen van therapie en coaching, in groep en individueel. Met paarden, met ademen, schreeuwend, ademend, met management-modellen, opstellingen. Er is geen voice-over, je mag het volledig zelf interpreteren. Ik vond het GENIAAL en zou je van harte aanraden deze documentaire te zien. Het gaat van schaterlachen tot kippenvel en alles daartussen.
Advertenties

Prinses tipt nog meer podcasts

De hype hoef ik niet meer uit te leggen. En dat ik kan genieten van een goede podcast zo nu en dan weet u ook al.

Bij deze deel ik graag nog eens mijn laatste ontdekkingen, voor lekker lui luisteren deze zomer:

  1. ‘Het Smelt’ van Lize Spit komt integraal uit op podcast. Ik luisterde het eerste gedeelte, goed voor 37 minuten niet erg opbeurend maar erg intrigerend luisteren.
  2. Wel erg opbeurend is ‘De verwarde cavia’ van Paulien Cornelisse. Piepkleine (haha, cavia-kleine) hoofdstukjes over een cavia die troost vindt in haar lade met nietjes. Geniaal.
  3. En ik werd helemaal stil van ‘Mamma en Omma’, een zeer goede documentaire over een geadopteerd meisje, met pertinente vragen over wat dat het is moeder te zijn, dochter te zijn.

Ik luister mijn podcasts in mijn podcast-programma op mijn iPhone. Ik voeg hier telkens een linkje toe, maar je kan de podcasts dus rechtstreeks zoeken, en je abonneren.

Enjoy!

 

 

Prinses tipt de fijnste podcasts

Zoals jullie misschien wel weten, houdt mijn baan in dat ik veel… Op de baan ben. Ik deed wel eens een (handsfree) telefoontje vanuit de auto, maar de mogelijkheden zijn daarin beperkt. Bij veel gesprekken die ik doe moet ik nota’s kunnen maken, en het is een beetje raar om elke keer aan de gesprekspartner te vragen nog even een mailtje na te sturen met drie dingen die ik vanuit het gesprek wil meenemen.

Thuis luister ik naar Klara. Ik ben dol op Klara. Maar in de auto blijkt dat ontzettend slaapverwekkend, dus schakel ik enkel om 9u ’s ochtends even over naar Klara om naar de krantencommentaren te luisteren. Ik voel me altijd een beetje verwend dat het nieuws me op een schoteltje wordt aangeboden door iemand die werk maakt van zijn intonatie. Verder luister ik wel eens naar Q, maar op 200 km kan je 6 keer Adele horen en dat hoeft voor mij niet zo nodig.

Mijn reistijd en dus ook een aanzienlijk deel van mijn levenskwaliteit, zijn gigantisch verbeterd toen ik begonnen ben met podcasts luisteren. Wat ongelooflijk verrukkelijk is het om in alle rust ergens heen te rijden en naar een verhaal te luisteren of iets bij te leren. Intussen heb ik overigens geleerd mijn auto en mijn telefoon op elkaar af te stemmen waardoor ik het gewoon kan streamen. Vraag me niet hoe ik dat gedaan heb, het is mij ook nog een mysterie. Het is het perfecte medicament tegen piekeren, en de tijd en dus ook de kilometers vliegen.

In deze post deel ik met graagte mijn huidige favoriete podcasts. Een algemene regel is dat ik meest houd van Nederlandse en/of Engelstalige podcasts. Om één of andere reden wekken Vlaamse podcasts wat allergie, omdat ik de taal of uitspraak vaak onverzorgd vind (tenzij het een podcast is van bijvoorbeeld Klara dus een professionele).  Een mini-regeltje daarnaast is dat lange ritten het best verhalen verdragen. Er valt veel te leren (cfr Ted-talks, GTD-podcast, allerlei dingen over voeding en gezondheid, over ondernemen, over organiseren, …) maar daar heb ik graag een notablokje bij om dan meteen ook inzichten te verwerken. Terwijl de verhalen die ik luister me net even meenemen in een andere realiteit. Ik vind het zo een verwennerijtje dat iemand de moeite doet een mooi verhaal te vertellen. Ik blijf er nooit onbewogen bij – en dat gaat van kippenvel tot schateren en soms een krop in mijn keel.

Mijn favorietjes:

  1. Serial. Het is een klassieker en misschien wel de bekendste podcast ooit, maar ik heb heel erg genoten van het verhaal over Adnan Syed die al dan niet zijn ex-liefje vermoord heeft (zie seizoen 1, niet 2). Zo genoten dat ik het jammer vond dat de file voorbij was. Seizoen 2 kon me jammer genoeg minder boeien.
  2. Modern Love. Modern Love is een podcast van de New York Times, waar essays over liefde voorgelezen worden, meestal door een acteur. Van hilarisch tot kippenvel all over. Diegene die mij het meest bij bleef: een moeder die haar kind had afgestaan voor adoptie. Het gaat dus om essays over liefde in brede zin.
  3. Plots. Plots is een podcast van de VPRO. Je krijgt telkens een uurtje (ongeveer) met verhalen rond één thema, vaak wordt het dan een heel mooie mix van verhalen van allerlei pluimage.
  4. Toendra. Mensen die vertellen over een pijnlijke, bizarre of bijzondere periode in hun leven, van dezelfde makers als het hier boven genoemde ‘plots’. Ik heb ze bijna allemaal gehoord. Over een man in de gevangenis, een vrouw die nadenkt over haar bizarre vader, een prostituee die voorleest uit haar dagboek, een man die geobsedeerd was geraakt door zijn geliefde, … De allermooiste: Leven met Bel. Een vrouw die vertelt over het leven met haar dochter met een ernstige beperking. Het mooie is dat deze verhalen heel levensnabij zijn. Je zou het allemaal bij wijze van spreke zelf kunnen meegemaakt hebben.
  5. Parel Radio. Een soort selectie van mooie radiomomenten. Ik vind de kwaliteit wisselend, het is namelijk erg divers en ik hou bijvoorbeeld absoluut niet van hoorspelen. Ugh! Maar er zitten interessante stukken in, zoals ‘Verplicht vrije sex‘ een documentaire over het leven in een commune, of ‘Speciaal‘, een impressie uit een school voor speciaal (bijzonder) onderwijs. Ook erg leuk: ‘Klassiekers‘: drie radioverhalen van vijf minuten over drie bekende componisten.
  6. Echt gebeurd. Mijn all time favorite! Echt gebeurd is een organisatie die vertelmomenten organiseert, maandelijks, in Amsterdam. Iedereen mag zich opgeven een verhaal te vertellen of voor te lezen uit zijn/haar puberdagboek, en de mensen die vertellen worden daarin ook gecoacht zodat ze het erg leuk vertellen. Intussen zijn er meer dan 100 verhalen opgenomen en te beluisteren via de podcast, vaak in/uitgeleid door mijn idool Paulien Cornelisse. De puberdagboeken vind ik onovertroffen. ‘Vlees en Bloed‘ van Naïma Najib is fantastisch. En ‘Aan en uit‘ door Johan Goossens vond ik ook een topstukje. Maar ze zijn gewoon al-le-maal goed op hun manier.

Je hoeft er niet voor in de auto te stappen. Laat gewoon de tv een avondje uit, luister tijdens het strijken of gewoon lekker in bad of op de wc (ik beken). Voor mij is een heel nieuwe wereld open gegaan met die podcasts. Een erg leuke!