Flexibel flexibel werk

Femma trok aan de alarmbel. Een paar andere bloggers schreven er wat over, hier en hier. Ik heb daar niet veel meer aan toe te voegen. Behalve dit.

Ik heb op een faculteit gestudeerd waar er gesproken werd OVER mensen. We deden heel slim met elkaar, lazen teksten, artikels en discussieerden op niveau. Ik geloofde daar niet in. Ik werd daar altijd wat kwaad van.

Misschien ben ik er te dom voor. Ik merk vaak ook een soort irritatie bij mijn collega’s nu als ik allerlei kwesties doortrek naar de praktijk, de realiteit. Wij spreken over onderwijs op het werk, over leerkrachten, over leerlingen, over ouders. Ik sta ten allen tijde met de klink van de vergaderzaal in mijn handen klaar om eerst MET de mensen uit de praktijk te praten, in plaats van over hen. Wat vinden zij? Waar zitten zij op te wachten? Dan zal ik eens beslissen wat te doen. Niet op basis van een gesprek met mannen-in-pak.

Mijn wetenschappelijk onderzoek was uiteraard empirisch. Anders had ik het niet gedaan. Op een gegeven moment was er een sollicitatie voor een baan op fietsafstand. Dirk was toen bij me weg. De hele baan zou mijn leven plots een pak haalbaarder gemaakt hebben. Maar nog in het sollicitatiegesprek kreeg ik ruzie met de prof waarmee ik het voerde omdat hij iemand zocht om een model te ontwikkelen OVER en voor het onderwijs, zonder samen te ontwikkelen MET het onderwijs. Ik heb net niet gezegd dat ik hem krankjorum vond, maar hij heeft het geloof ik wel begrepen.

Dus nu stel ik maar weer eens mijn vaste simplistische vraag. Is Kris Peeters gaan praten met mensen met flexibele banen? Weten die politici hoe het leven van mensen in die situatie er uit ziet? Wat de moeilijkheden en uitdagingen zijn? Hoe kan je een beslissing nemen die het leven van veel mensen beïnvloedt zonder eerst met die mensen te gaan praten?

Ik weet uiteraard het meeste van alleenstaand ouderschap, dus betrek ik het daar ook maar weer op. Ik vrees dat alleenstaande ouders te veel energie moeten investeren om te overleven, om ook nog in de politiek te gaan en hun stem te laten horen. Ik vrees dus dat vele van onze politici mensen zijn die bepaalde uitdagingen en zorgen niet kennen en niet aan den lijve hebben ondervonden. Die mensen met dit soort uitdagingen waarschijnlijk ook niet in hun ‘kring’ hebben. Ik vrees dat bepaalde politici die bepaalde beslissingen over onze levens nemen, zoals Turteltaksen en flexibel flexibel werk, levens hebben zonder veel zorgen over de te betalen rekeningen, de kinderopvang, de praktische organisatie van het gezinsleven en wat-eten-we-vandaag.

En dat vind ik jammer, want daar zit een kloof en in die kloof worden stomme beslissingen genomen die het leven van mensen een pak moeilijker maken. Ik zeg nog net niet dat Kris Peeters krankjorum is. Dat is eigenlijk niet wat ik wil zeggen. Ik wil hem alleen uitnodigen een bruggetje over die kloof te leggen en over te steken. En met hem, alle politici, overal, altijd. Ik weet ook niet hoe een politiek systeem er uit ziet dat die kloof probeert te dichten. En nee, je kan niet voor iedereen goed doen. Maar er is een verschil tussen ‘goed doen’ en ‘het leefbaar houden’. Toch?

 

 

 

Advertenties

12 gedachtes over “Flexibel flexibel werk

  1. Je kunt evengoed je ongenoegen uiten tegen een blinde muur. Tussen hoe de modale Vlaming leeft – overleeft – en hoe de gemiddelde politieker denkt – denkt te moeten denken – gaapt een kloof van jewelste.
    Je kunt er vanop aan: als wíj oppikken wat er overal gepubliceerd wordt en hoe het ongenoegen daar vanaf druipt, dan pikken politiekers dat eveneens op. Om vervolgens de handen tegen de oren te houden en de ogen te sluiten. Want alzo wordt er al decennia lang politiek gevoerd in België.
    Maar ach, het is hier zo slecht nog niet, weet je wel.

  2. Ik heb het eens opgezocht. In De Standaard staat wat er allemaal in aanmerking komt. Maar ik geloof letterlijk mijn ogen niet, vermoed dat ik dit wel totaal verkeerd begrepen moet hebben: vrijwillige overuren, onbepaalde interimcontracten ‘die financiële zekerheid geven, zelfs als er geen betaald werk is?’ Word je nu betaald of juist niet maar kan je ook geen werkloosheidsvergoeding aanvragen omdat je nog onder contract valt? Mensen, in godsnaam, ik ben een gediplomeerd mens en ik begrijp er niets van.

    Gelukkig dat je hierover schrijft, Prinses. De enige bijkomende opmerking die ik me bedenk, is deze: we hoeven ons niet allemaal zo te verantwoorden. Ook als we geen kinderen hebben, geen opvang moeten regelen en geen geldtekort hebben. Voor mijn part zelfs als we geen speciaal sociaal leven hebben. Ook dan hebben we als mens toch wel recht op een uurrooster binnen een redelijke termijn zou ik denken. De werkgever die dat niet kan voorzien, moet mensen zoeken die daarvoor willen tekenen. En in normale omstandigheden – denk aan dokters, crisismanagers en ministers – doen mensen dat pas als ze ook navenant loon krijgen. Maar pas dan kan je kiezen – niet wanneer het de standaard wordt waaraan je moet voldoen om werkwillig te zijn.

    De huidige werkgever kan tot 5 dagen voor de dienst het rooster van zijn (deeltijdse) werknemer wijzigen. Is dat niet al behoorlijk flexibel? Via het interimstatuut kan je zelfs voor een bepaalde periode legaal dagcontracten geven. Alleen kan je op het moment van geen contract nu tenminste officieel werkloos zijn – wat je doodeenvoudig ook bent.

    Deze discussie is al veel langer dan met dit voorstel aan de gang. Weet je nog, dat hele gedoe met de Post, onlangs? Niet-vaste krachten zouden amper 24 uur op voorhand weten of ze uiteindelijk nodig waren. Als ik me goed herinner, zou ook zondagswerk niet meer automatisch meer betaald worden. Met mijn studenten had ik daar volgende discussies over: ‘wie geen nachtwerk of zondagswerk wil doen, kan toch een andere job zoeken?’ Tja. En een paar jaar geleden, herinner ik me, werden werkzoekenden verplicht werk te zoeken en soms aan te nemen binnen een straal van… ik wil het kwijt, maar bijna 100 km, dacht ik.

    Schandelijk, echt schandelijk, dat zelfs de cd&v zich hierin laat meeslepen. Ik raak er gewoon de moed van kwijt.

  3. Het interesseert de politiekers hoegenaamd niet hoe ‘het werkvolk’ zich voelt en of dit te doen is voor hen hoor. Het enige wat ze willen bereiken is ons uitmelken en voor ’t blok zetten. Zodat zij de multinationals nog wat rijker kunnen blijven maken.

    Hou je vast want dit is nog maar het begin…

  4. Ik ben geen alleenstaande ouder, we zijn met twee en twee kindjes. Ik wil daarom jouw specifieke situatie niet teniet doen. Maar zelfs ik stel me vragen bij dit ‘flexibel’ uurrooster. Want ik ben zoooo bang dat dit éénrichtingsverkeer gaat worden. De werkgever blijft eisen en vragen en aanpassen en de werknemer die moet maar plooien en meegaan, en dan waarschijnlijk zonder tegenprestatie (als in hoger loon ofzo). Daar heb ik hoegenaamd geen zin in.

    Ik vind het ook vreselijk te moeten lezen in de krant dat de politici weer beslissingen hebben genomen of gaan nemen zonder daar MET de mensen die in het werkveld staan over te praten. Net zoals een baas die je op je vingers tikt maar in feite geen flauw benul heeft van wat je wél doet de hele dag. Daar krijg ik het sch**t van! Ik ben dus volledig PRO gesprek en discussie. Eenrichtingsverkeer haat ik.

    Ik denk dat ik in het echt goed overeen zou komen met jou. 😉

  5. Een beetje zoals hierboven al gezegd, voor alleenstaande ouders lijkt me dit het ergst, maar eigenlijk gewoon voor iedereen. Één ouder met zo’n job vereist opvang faciliteiten die even flexibel zijn, of een partner die even flexibel de werkuren kan regelen. Die moeten dan op hun beurt weer zo’n extreme flexibiliteit kunnen verwachten van anderen… En zo krijg je een impact op veel meer mensen dan enkel diegenen die voor die jobs (moesten) kiezen. Of heel veel mensen die zich nog meer afkeren van de politiek, omdat ze gejosd zijn door het systeem. Het verwondert me dat de maatregel niet van de grootste partij van het land komt, maar van de partij die claimt de verrechtsing tegen te gaan. Het lijkt mij een maatregel die als een dominosteentje ongewenste effecten de wereld in zal sturen. Bah.

  6. Je slaat de spijker op de kop, prinses.
    Een van de nuttigste concepten die ik in de lerarenopleiding geleerd heb is “de beginstituatie”.
    Eerst polsen bij je leerlingen /publiek / doelgroep/ whatever. Wie zijn ze, wat weten ze, wat hebben ze nodig? En dat kan je alleen maar door het hen te VRAGEN.

    Een leider is niet iemand die de anderen zegt wat ze moeten doen; een echte leider is iemand die LUISTERT. En daaruit de noden van de doelgroep afleidt, en dan samen naar oplossingen zoekt, en de boel dirigeert zodat de juiste mensen aan de juiste taken kunnen werken en het geen chaos wordt.

    En de mensen zelf weten het best welke oplossingen er nodig zijn hoor, dat geldt zowel voor het personeel van de NMBS, als de mensen in het onderwijs, de zorgsector, de kinderen in de klas. Het wordt hoog tijd dat we komaf maken met die paternalistische aanpak in de politiek.
    Maar daarvoor moeten de mensen wel eerst collectief anders gaan stemmen, want laten we eerlijk zijn: die politici zijn wel democratisch verkozen. Ik hield mijn hart vast na de laatste verkiezingen. Ik dacht: nu gaan ze wat meemaken, daar in Vlaanderen. En ziedaar. Het is het een na het ander.

  7. Ik heb er weinig aan toe te voegen, zegt ze. En dan volgt een relevant stuk vol pertinente vragen. Bedankt voor dit stuk. Sterk en helder, zoals we het van je gewoon zijn.

  8. Ik las de 2 andere blogposts die je aanhaalt ook. En ik reageerde ook en dat doe ik niet altijd. Ik heb geen blog, met redenen, want ik doe er eeuwen over voor ik een tekst goed vind van mezelf, maar hierover moet de “stem van het volk” luider worden dan die van de politiek of de werkgevers. Naief van mij? Waarschijnlijk, maar ik leef op hoop. Want dit voorstel tart alle verbeelding.
    Hoe langer ik erover nadenk, hoe bozer ik word. Ik ben geen alleenstaande, wij verdienen beiden een mooi loon en hebben een gezond dochtertje en toch krijg ik schrik als ik dit voorstel lees. Ik durf niet te denken aan de implicaties voor onze samenleving…

  9. Volledig akkoord, ik vind het evengoed een geschift voorstel.

    Maar…

    Diezelfde mensen die nu moord en brand schreeuwen staan bij de volgende staking weer klaar met de #fail en #wegmetdevakbond Twitter hashtags. Oké, een beetje kort door de bocht, maar je snapt mijn punt wel. Ik wil hier niemand met de vinger wijzen, het is een algemene opvatting.

    De vakbonden, ik vind het een moeilijke kwestie, die mannen lijken vaak nogal wat decennia achter te lopen en voeren soms het verkeerde gevecht. Maar, we moeten goed beseffen dat we met het meeroepen om het afschaffen van vakbonden en andere bashing vooral in onze eigen vingers snijden. We hebben mensen nodig die de rechten van werknemers op allerlei niveau’s, van de bedrijfsvloer tot de politiek, verdedigen. Rara, daarvoor zijn vakbonden in het leven geroepen. Het systematisch afbreken van vakbonden is vooral heel handig om voorstellen zoals van Peeters erdoor te krijgen. Een droomscenario voor veel politici en werkgevers: Werknemers die hun rechten individueel i.p.v. collectief moeten verdedigen. M.a.w.: De gegeerde profielen en slimmerikken kunnen nog iets uit de pot halen, de rest is de pineut.

    Niet dat ik elke (stakings)actie en elk vakbondsstandpunt wil verdedigen. Er is ook aan vakbondszijde veel werk aan de winkel, maar in plaats van aan de zijlijn/Facebooktijdslijn te staan mekkeren kunnen mensen evengoed het systeem van binnenuit veranderen. Ik ben daar zelf mee bezig, met kleine stapjes, op lokaal niveau, maar het gaat wel degelijk vooruit.

    En dat voorstel van Peeters? Bij bepaalde bedrijven is dit al dagelijkse realiteit. Nochtans wettelijk verboden, maar, geen vakbonden in het bedrijf in kwestie en mensen durven niks te zeggen want sociaal kwetsbaar, dus het spelletje gaat door.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s