Rilatine: magie of miskleun?

Of het nu een magische oplossing is, die witte pilletjes, vraag ik me af.
Om één of andere reden is het alsnog complex geworden, rilatine gebruiken.

Toen ik de medicatie kreeg, dacht ik dat de strijd gestreden was. Dat ik controle kon terugnemen over mijn leven omdat mijn hoofd nu kalm was. Dat ik de dingen beter kon aanpakken en me uit het slop trekken. Dat is/lijkt ook zo. Maar het is natuurlijk niet alleen maar leuk. Enkele bedenkingen:

  1. Er zijn nevenwerkingen. Ik moet het gebruik goed ‘mikken’ anders slaap ik een hele nacht niet. Ik klem mijn tanden op elkaar. Ben bij momenten wat nerveus. Maar vooral ook: het geraakt uitgewerkt en dan kan ik wel eens erg chagrijnig worden.
  2. Structureren en plannen moet je nog steeds zelf doen, ook al ben je plots in de mogelijkheid omdat er een stofje in je kop geactiveerd is waarmee je dat goed kan. En eerlijk, op dat niveau moet ik geraken. Ik ben nu zover dat ik bergjes kan verzetten, maar dat kan ik beter wat gestructureerder gaan aanpakken.
  3. Ik moest naar de psychiater. Ik dacht dat het een gemakkelijk gesprekje ging worden, als in:
    – ‘ik was onrustig en chaotisch en doooooodmoe, en toen kreeg ik rilatine en ging alles beter‘.
    – ‘o ja? nou, dan geef ik je een voorschrift voor de rest van je leven. Dat is dan vijfentachtig euro. Doe-hoei.
    Zo ging het niet. (Alleen het stukje van die vijfentachtig (!!!) euro).
    De man in kwestie was een zeer eigenaardig individu die o.a. naar de band met mijn ouders informeerde, alsook naar het huwelijk van mijn ouders, jeugdervaringen allerhande, mijn seksuele fantasieën, het onderwerp van mijn thesis, … Hij goochelde met termen als hoogsensitief en parentificatie, maar jammer genoeg ook ‘hoogfunctionerend autisme’, wat hij allemaal wil uitzoeken. Dat is een beetje als een soort tank over me heen gewalst. Denk je dat je genezen bent, heb je plots mogelijk honderd nieuwe ziektes. Zoiets. De man in kwestie was in staat om het onderwerp van mijn thesis te koppelen aan mijn mentale staat en mijn werk aan mijn seksuele identiteit. Ofzo. Anyway, aaaarghl. Ik kreeg er instant een identiteitscrisis van, wat hij dan weer erg interessant vond.
  4. Het leven blijft het leven zoals het is. Het is niet omdat je het wat beter aanpakt, dat single-mom-zijn plots een wandelingetje in het park is. Er staat al dagen 1,36 euro op mijn rekening (door de onverwachte rekening van de psychiater), de peuter is hangerig, de kleuter is druk en ik mag nu wel wat energie hebben, ik heb nu ook een pilletje nodig waarmee ik tijd creëer. Iemand?
  5. Ik schrijf minder. Ik kan plots heel goed verslagen en management samenvattingen maken, maar een spontane gedachte die ik kan uitwerken tot een blogpost? Vergeet het.

Het is een magisch pilletje. Ik presteer beter. In de euforie van het eerste gebruik dacht ik dat alles daarmee opgelost was. En dat is nu jammer genoeg ook niet het geval. Maar het blijft zalig om energie te hebben om de dag door te komen.

 

Advertenties

28 gedachtes over “Rilatine: magie of miskleun?

  1. Oh, oh, oh, die psychiater…. Wat een verschrikking. Als je het bovendien toch allemaal zelf moet betalen: Ritalin kun je volgens mij ook gewoon op internet bestellen (heb er laatst naar gezocht). Dan heb je weliswaar geen medische begeleiding, maar ja, de begeleiding die je krijgt klinkt niet alsof je daar echt wat aan hebt. Integendeel.

      • Je had er zelf ook even naar gekeken 🙂 Eens dat het ook niet ideaal is om het op die manier te doen. Kan het niet blijvend onder begeleiding van slechts je huisarts? Die kent jou het beste en zal ook wel begrijpen dat je niet zomaar dure psychiaterskosten kunt/wilt ophoesten. Of is hij dan ook illegaal bezig?

      • Het is procedure in de praktijk om door te verwijzen, maar ik ga nu met hem praten omdat ik niet in therapie wil bij die psychiater. Ik heb al een therapeut en ik zie ook niet de meerwaarde in van de gesprekken die er gevoerd worden.

      • Desnoods wisselen van psych.ofzo. De ‘raad’ die ik hier lees van het op je eentje te doen of met huisarts vind ik nogak riskant.. Hier betalen we (of betaalde ik) 75 euro waarvan 53 terug. En het was een hele goeie, ze heeft mij goed geholpen… Maar toch veel succes in je zoektocht naar de juiste begeleiding..

  2. ik zou het iedereen absoluut afraden om Rilatine te gebruiken zonder doktersvoorschrift. Ik zei het al eerder: het is geen onschuldig pilletje. Het helpt mensen met een bepaalde problematiek, maar heeft ook veeel bijwerkingen. Rilatine is eigenlijk een soort van gemedicaliseerde speed. Iemand die het niet ‘nodig’ heeft, zal er dus sowieso ook meer energie van krijgen (of minstens dat gevoel hebben). Mijn broer heeft het met periodes intens genomen (op doktersvoorschrift wegens ADHD), en hij had er op den duur een afkeer van en gebruikte het enkel nog in examenperiodes, onder meer omdat hij er niet van sliep (hij hallucineerde zelfs over smurfen) en er prikkelbaar van werd. Ik vind het niet meer dan normaal dat een dergelijk ‘zwaar’ medicament enkel onder strikte doktersbegeleiding kan worden gebruikt. Meer energie uit een pilletje klinkt zalig, maar de werkelijkheid is complexer dan dat. Ik twijfel er niet aan dat je dat weet Prinses, maar opmerkingen zoals deze als Linde om Rilatine dan maar online te kopen, daar gaat mijn haar van rechtstaan. Het is trouwens verboden om medicatie die je enkel op voorschrift kan krijgen, via de computer aan te kopen. Maar dat weet je wellicht ook wel… Ik duim dat alles goed blijft gaan bij jou Prinses!

    • Je hebt gelijk, Marlies. Even een kanttekening: door de doktersbegeleiding weet ik dat het voor mij niet enkel een oppepper is (zoals het door sommige mensen inderdaad foutief gebruikt wordt). Mijn hoofd wordt er in de eerste plaats rustig van. Het effect dat ik meer energie heb, komt niet rechtstreeks door de medicatie, maar omdat mijn gevoelens niet meer zo intrusief zijn op mijn denken en handelen en functioneren. Ik moet dus minder vechten met mezelf, wat maakt dat alles wat makkelijker gaat. Dat is blijkbaar het verschil tussen mensen die een neurologische reden hebben om het te gebruiken, en mensen die een tijdelijke oppepper nodig hebben. Die zouden wel meer energie krijgen maar ook vooral onrust.

    • Je hebt helemaal gelijk Marlies, dat je heel voorzichtig moet zijn met dat soort dingen. Maar ik vind dat je als weldenkende volwassene dat soort opties ook mag onderzoeken.

      Overigens, alcohol mag je zonder doktersvoorschrift innemen maar heeft ook hele gevaarlijke bijwerkingen (die heel wat verder gaan dan hallucinaties over smurfen). Maar dat terzijde 🙂

      • Dat is zeker ook zo, Linde! Ik denk dat je ook terecht vraagt naar de meerwaarde van de begeleiding door de psychiater. En die opmerking over alcohol: zeer terecht. Alcohol is verslavender dan pakweg rilatine, en heeft inderdaad meer en nefaster effect op lichaam en sociaal functioneren.

      • ’t goh Linde, ik zou de gemiddelde weldenkende volwassene geen dokterskwaliteiten toeschrijven. Het lijkt me niet verstandig om dat soort opties te onderzoeken: niet alleen qua medische opvolging, maar bovendien weet je – zoals Prinses aanhaalt – ook helemaal niet wat je neemt. En uiteraard is alcohol ook schadelijk, maar schijnbaar slagen meer mensen erin om dat met mate te blijven gebruiken dan de gemiddelde speedgebruiker. De vergelijking gaat dan ook niet op. Ik denk niet dat er veel mensen blijvend Rilatine gebruiken, het wordt meestal geconcentreerd gebruikt voor kortere periodes, én mits opvolging door een dokter… Overigens: hallucinaties over smurfen waren voor mijn broer erg angstaanjagend. Ik zou het dan ook niet minimaliseren…

  3. Mijn zoon heeft ADD, pas vorig jaar gediagnosticeerd op zijn 22e. Met Ritalin ging er een wereld voor hem open. Studeren ging geweldig voor het eerst van zijn leven, niet iedere maand een nieuw slot inde deur wegens kwijte sleutel….dat soort werk. Hij is 1 keer bij een diagnostisch centrum geweest voor de diagnose en een paar keer op controle. Toen na een jaar alles goed was kon hij zijn pillen via de huisarts krijgen. Na de eerste weken van euforie neemt hij nu zijn Rita alleen als hij een paper moet schrijven of tentamens moet doen. Een enorm nadeel is het teveel aan focus en daardoor het gebrek aan creativiteit in denken. En dat is juist zijn sterke eigenschap.

  4. Ik had een reactie geplaatst maar zie hem niet.. Nogmaals proberen dus.

    Zo een mecatie moet je absoluut onder doktersbegeleiding nemen.. (excuses voor het woord ‘moeten’, je moet juist niks :-)) En liefst door een psychiater.. Desnoods wisselen van psych? Ik heb enkele jaren geleden erg veel gehad aan mijn psychiater. Ik betaalde 75 euro en kreeg 53 terug. Ik wens je veel succes in je (moeilijke) zoektocht naar de juiste begeleiding.

  5. Ik minimaliseer helemaal niets Marlies. En nee, niet ieder weldenkende volwassene heeft dokterskwaliteiten. Zeg ik dat dan ergens? Ik zeg alleen dat ik vind dat je dat soort dingen ook mag onderzoeken, net als andere zaken waarvoor je naar de universiteit kunt gaan. Ik erken zeker de deskundigheid van artsen, maar neem niet zomaar elk gebod klakkeloos aan. Nog even over deze bewering van jou: “En uiteraard is alcohol ook schadelijk, maar schijnbaar slagen meer mensen erin om dat met mate te blijven gebruiken dan de gemiddelde speedgebruiker. De vergelijking gaat dan ook niet op.” Hoe weet je dat zo zeker?

    • dag linde, we verglijden inderdaad. Nog één iets: ik kom via mijn werk veel te regelmatig met allerlei soorten verslaafden in contact. Vandaar dat ik me de vergelijking permitteerde… Dus het enige wat ik wilde zeggen is: wees aub voorzichtig (maar ik weet dat de Prinses dat is!)

  6. Sorry Prinses, de discussie dwaalt af, ik kan me beter gaan concentreren op andere zaken (mijn werk bijvoorbeeld…). Succes met je zoektocht, ik lees en leef met veel interesse mee.

  7. Prinses, in mijn volstrekt gratis winkel staan in aanbieding: (1) 1, zelfs 2 luisterende oren (2) een afhaalmaaltijd (3)30′ toelichting over wat een bujo kan betekenen om je veelheid van taken, to do’s, niet te vergetens, plannen, doelen, gedachten, inzichten en tutti quanti te ordenen, uit ervaring (4)een hondse wandeling. Geen voorschrift nodig en volstrekt ongevaarlijk.

  8. ik ben al jaren moe ! en super chaotisch niet handig met twee ASS mannen in huis ! ik heb de diagnose
    ADD net zoals mijn zoon ik ben ook hooggevoelig en ik wou dat ik wel Relatine kreeg voorgeschreven
    want ik kan veel beter functioneren als ik het neem en ga NIET naar de geestelijke gezondheidsdienst
    de hulp die ik /wij/onze dochter daarkregen was goedkoop oke en ondermaats en lange wachttijden en
    altijd maar opnieuw aan een andere je problemen moeten uitleggen (als je dossier er al tijden inzit!) daar word je moeee van en depri ! relatine beter niet nemen na 15h , zeker niet als je géén slaappillen neemt anders slaap je niet bij de apotheek is er een tablettensnijder te koop kun je es een halfje proberen t’s een beetje zoeken …lieve groet Jezebelle

  9. Oudste zoon had ooit die pilletjes, vanwege ADHD. Maar hij werd er suf van, en dacht zelf “dat hij dood ging” (maar nooit begrepen waarom hij dat dacht). Voglens mij moet je in ieder geval een minder moeilijke psych zoeken.

  10. Uit je blog en de discussie hier begrijp ik dat het toch wel een moeilijke beslissing is. Ik zie bij die psychiater precies twee problemen: (1) zijn stijl en (2) zijn prijs. Klopt dat?

    Ik betaalde zelf 35 euro opleg bij een psychiater van een cgg, en ik ging tijdens de daguren (maar ik had de luxe te kunnen plannen). Maar ja, dat is veel geld. Prinses, waarom informeer jij niet voor een ziektezorgverzekering die je remgeld terugbetaalt? Die bestaat, maar misschien zit jij inmiddels niet meer in het Belgische zorgsysteem?

    Verder, terwijl ik dit schrijf én na een ruzie met vrienden vanavond (niet leuk), denk ik sterk aan een blog die jij ooit schreef, over altijd maar adviezen te krijgen, altijd maar meteen de problemen aan te moeten pakken en eigenlijk gewoon willen praten en analyseren en erkenning krijgen.

    Dus: in eerste plaats probeer ik te zien dat het allemaal lastig blijft, en meer. Ook al groei jij keihard, en werk je aan jezelf, en mag je ontzettend trots zijn. Het dagelijkse leven wordt, zoals je zelf schrijft, nog niet meteen een wandelingetje in het park, en blijft eigenlijk gewoon oneerlijk veel getrappel en geworstel, met geld dat de deur uitvliegt en jij die harder werkt dan de rest. Ik weet het.

  11. Spijtig dat er niet eens naar je situatie NU wordt gekeken: je neemt een ontieglijk grote hoeveelheid werk op je waar zowat elke ouder gebukt zou onder lopen. HULP (huishouden, met de kinderen) is in onze maatschappij een raar ding, we moeten het maar alleen zien te redden en uit te pluizen… Pillen zijn volgens mij niet de oplossing en ‘je verleden uitpluizen’ al helemaal niet: je situatie NU moet ondersteunt worden zodat jij bv. wekelijks kunt opladen. Volgens mij ben jij gewoon uitgeput maar moet je je staande houden…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s