Happy happy

Niet alle dagen zijn ploeteren. Vandaag was een erg leuke dag met de baby’s. We dronken thee met bezoek terwijl ze sliepen in mijn armen, beurtelings. Daarna dronken ze terwijl ik een leuke serie keek. En na een beetje geknuffel (en lunch) op de bank, zijn we samen gaan shoppen. Borstvoedingsproof kledij! Veel modelletjes van King Louie hebben een goede decolleté waar je snel even een borst uit wipt, maar dit jurkje is ook bijzonder geschikt.

In de winkel wiegde de verkoopster de baby’s terwijl ik in het pashokje was. We praatten over haar kinderen en baby’s en mijn postnatale lijf en het was reuze gezellig. Daarna gingen de baby’s en ik de stad verder in. Soms heb ik er een hekel aan, de verrukte kreetjes, het aangesproken worden (soms heb ik haast, of geen zin om aan vreemden te vertellen dat ze inderdaad een tweeling zijn, zelf gemaakt ja, spontaan, twee-eiig, x aantal weken oud, inderdaad leuk ja, een rijkdom, dat ook, nee niet mijn eersten, ja twee meisjes). Maar soms is het ook erg grappig en lief. Zoals bij de dokter, waar ik in de wachtzaal borstvoeding gaf en een mevrouw naar me toe kwam en ze: ‘dankjewel, dat was zo mooi’. Of op open monumentendag, waarop een mevrouw mijn hand nam en stralend zei: ‘gefeliciteerd, he, gefeliciteerd’. (Ze had een zachte, warme hand.) Of toen de pubermeisjes kirrend voorbij reden (kijk, die baby’s!) en er één tegen de vlakte ging (gelukkig geen verwondingen). Het is een attractie.

Het lukte me avondeten te maken, de baby’s gingen om 20u naar bed (en vroegen alweer een voeding om 21u30 – ze eten nog steeds 8 tot 10 keer per dag!), ik heb alle was daarna nog opgevouwen en het grote bed nog verschoond. Dat is zowaar een succes te noemen.

Nog leuke banaliteiten.
– Nu ik hier 1,5 jaar woon heb ik EINDELIJK geleerd zelf melk te schuimen voor een cappuccino. Blijkt er (bijna) niets aan te zijn. Zucht.
– Tijdens de borstvoeding lees ik boeken van Helle Helle. Toevallig uit de bib meegenomen. Er gebeurt geen klap in die boeken en toch lees ik ze ademloos uit.
– Eén van de baby’s heeft een keer doorgeslapen. Het is een begin. Ik ben overigens niet zo uit op doorslapen, want ik vind het niet goed voor de borstvoeding.
– Kleine broer vroeg gisteren aan de Man of hij nog eens een pitje in mijn buik kon doen. Want hij wou nog wel een setje tweelingzusjes. Voor mij hoeft het niet zo nodig.
– Ik ben er aan toe een paar uur in de bib wat te gaan werken voor mezelf. Na 10 weken :). Ik vind het wel spannend.
– Ik ontdek telkens weer hoe goed het is af te spreken met andere mama’s. Dat breekt de dagen met kinderen.
– De osteopaat heeft Kruimel deugd gedaan. Ze spuugt minder! Ze lijkt zich ook wat beter te voelen. (Als ze spuugt, mikt ze exact tussen mijn borsten in. Dan druipt het in mijn bh. Ik kan daar voorlopig nog mee lachen.)
– De bib. Dat is dus een soort universum waar heel de dag allerlei soorten mensen rondhangen, waar je altijd naar toe kan en altijd mooie dingen vindt. Aaaaaah.
– Wat ik mis van België is a. het voedselteam en b. het bos. De Man neemt me nu op vrijdag regelmatig mee voor een boswandeling-met-draagdoeken, om te bewijzen dat hier ook bossen zijn (en warempel!). Het voedselteam is nog niet vervangen. Het zelfoogsten bleek niet voldoende op te leveren (twee bieten, drie wortels, tien aardappelen – tja). Maar afgelopen vrijdag heb ik een bio-dynamisch kraam gevonden op de markt en daar heb ik een keur aan groenten gekocht. Plots lijk ik weer te kunnen koken. Blijkbaar begint het voor mij met een resem groenten in de frigo, en dan goed nadenken wat ik daarmee kan doen.

 

Advertenties

16 gedachtes over “Happy happy

  1. Willem&Drees is een Nederlands bedrijf dat maaltijdboxen aan huis levert vol biologische én lokale voeding! Voor mij is het de oplossing voor het ellendige winkelen met kind. En ik eet nu gezonder dan voorheen. Voor mensen uit België: als je dicht bij de grens woont leveren ze daar ook. Heel goede service (lees: bijvoorbeeld: ik vergat eens een pakket tijdig te pauzeren – wat eigenlijk heel vlot gaat – en onze bezorgster – een vaste persoon, mijn zoontje is verliefd op haar – regelde dat iemand anders het kon overkopen.). Ook regelmatig kortingen of extra’s. En ook belangrijk: het is betaalbaar, niet duurder dan alle andere niet-bio varianten. Tot hier de reclame, ik heb geen aandelen, ik ben gewoon blij dat dit bestaat 🙂

    • We hebben het een tijdje gedaan, en niemand lustte het. Mijn Man en kinderen zijn bij uitstek de moeilijkste eters ooit. De Man haalt nog steeds liefst Thais eten af en is allergisch voor aardappels. De oudste zoon eet vooral gebakken aardappels en de jongste puree 🙄.

  2. Zo fijn om over een mooie dag te lezen!
    En al die reacties van andere mensen, ja, het is natuurlijk iets heel bijzonders een mama borstvoeding te zien geven aan een tweeling, of gewoon al die twee baby´s over straat te zien hobbelen in de kinderwagen (haha, die puber die van haar fiets viel :)) Mooi dat je op die manier erkenning krijgt voor het wonderlijke werk dat je doet.
    En tussendoor de zalige rust van de bib opzoeken, een ideale plek om bij te komen 🙂

  3. Wat goed dat je ruimte voelt voor tijd voor jezelf. Ik heb geen tweeling. Toen de oudste 3 maanden was ben ik wel vrij spontaan 2 daagjes naar Londen gegaan. Ik MOEST even weg, had er helemaal genoeg van. Vind het in retrospect zowel onbetamelijk vroeg, en aan de andere kant ook supergoed van mezelf. Weet niet of ik het nu zo makkelijk nog eens zou doen. Maar het deed me goed. Ik heb 2 jongens van nu bijna 8 en bijna 9. Geen tweeling maar ze worden er regelmatig voor aangezien (ze schelen 13 mnd). Ook druk destijds maar niet te vergelijken met een tweeling denk ik! En het gaat zoals het gaat, he. Er is geen goed of fout, alleen je eigen gevoel en beleving (en die van de rest van het gezin) doen ertoe. Soit als er even anders gegeten wordt, of het huis minder proper is. Enzo. Maar dat is veel makkelijker gezegd dan gedaan. Ik herinner me zo goed dat ik wanhopig iets wilde en het domweg niet lukt. En dat je dan wel snapt waarom, maar het ondertussen toch wil. Omdat je er zelf ook nog bent. Het is laveren en zoeken naar wat op dit moment prioriteit moet krijgen. En claimen! Ben ik zelf heel slecht in maar is zo belangrijk: claimen, die tijd voor jezelf, of de hulp of de ontspanning of….. wat dan ook. En het wordt makkelijker, maar daar heb je nu echt helemaal niks aan. Ik lees trouwens vooral ook dat je geniet van de baby’s en het gezin, dat spat echt van het scherm af.Ik wens je toe dat er wat meer rust en regelmaat komt en dat het je lukt dichtbij jezelf te blijven.

  4. Heerlijk om te lezen dat er zulke goede en in jouw ogen vast makkelijke dagen zijn. Geniet zoveel als je kan, dan heb je iets om op de zware dagen naar terug te kijken of naar uit te kijken. Dat hielp mij wel. En mij mantra: adem in-adem uit, het wordt vanzelf weer avond (alsof het dan makkelijker was, hahaha. Nou ja, dan lager de andere 5 kinderen wel op bed, dat scheelde wel.)

  5. wat een heerlijk vrolijke, zonnige post !

    doet me denken aan dat ‘hippie’-liedje dat je ooit lang geleden doorstuurde, ‘home’, luister je daar nog wel eens naar ?

    ook zo heerlijk enthousiast …

  6. Heerlijk om te lezen.
    En de laatste zin is helemaal van toepassing op mij. Wij zijn dan ook bij het voedselteam :-).
    Intussen bestaat er ook “de buurderij”, dat is ook in Nederland. boerenenburen.nl. Weet niet of het ook bij jou in de buurt te vinden is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s