Rots in de branding

Het gebeurt zomaar, plots. De jongens mogen me helpen koken maar moeten eerst hun handen wassen. Ik sleep twee stoelen aan zodat ze dat kunnen doen, en plots hoor ik de Kleuter heel pedagogisch uitleg geven aan de Peuter over hoe hij het moet aanpakken, hoe hij de zeep moet inwrijven en afspoelen. Ik gluur vanuit mijn ooghoeken en verbaas me. Hij is plots zo groot geworden, zijn gezichtje verandert. Het is een mannetje in de dop. En hij is kalmer, rustiger, minder explosief. We maken grapjes samen, en hij kan het geduld (soms) opbrengen om voor zijn broertje te zorgen en hem iets uit te leggen.

Dat broertje speelt met afstand en nabijheid. Hij kan een kwartier lang in de tuin verdwijnen, om dan hysterisch terug te rennen als er een bij voorbij gevlogen is (seriously). En dan gaat ie weer, na de moederlijke geruststelling, dapper met zijn schep en zijn laarsjes de zandbak in. Bij het naar bed gaan veel tranen, avonden op rij. Dan wil hij gewoon op mijn schoot zitten, gewiegd worden, mij voelen. Het ene moment is hij groot, het andere is hij ini-mini-klein. Hij heeft me zo overduidelijk heel hard nodig.

Het is raar om hun veiligheid te zijn, hun rots in de branding, diegene waar je naar toe rent als je bang bent, diegene waar je tegen schreeuwt als je boos bent, diegene aan wie je ’s nachts vraagt om je warm te houden, diegene met wie je in een kamer bent zonder wat te zeggen, diegene aan wiens rok je gaat hangen.

Ik bepaal of ze pannenkoeken eten of groentensoep. Of we wat gaan doen of thuis blijven. Of ze in de zandbak mogen of niet. Hoe laat ze naar bed gaan en hoe laat we opstaan. Of de iPad aan mag of niet. Het voelt steeds minder als een niet te torsen gewicht. Het voelt natuurlijk en goed.

Eindelijk, zou ik zo zeggen.

 

 

Advertenties

17 gedachtes over “Rots in de branding

  1. Dat bedoelde ik met "it´s all downhill from here".
    Sinds Elena vier werd had ik het gevoel dat het eindelijk echt makkelijker begon te worden. Nu is ze vijf en het is heerlijk. Ze kan alles zelf, luistert zoveel beter, heeft geen woede-aanvallen meer…
    Ze zeggen altijd dat je van de babytijd moet genieten en dat is ook wel zo natuurlijk, maar ik geniet nu eigenlijk veel meer.

  2. Zo mooi en fijn om te lezen. Hoopgevend ook. Ik vind het nu al makkelijker dan pakweg een jaar geleden maar bij momenten is het nog steeds echt zwaar. Ze zijn ook allebei nog zo klein.

  3. Whao, zo cool: ik zit exact in dezelfde fase, en was aan het denken of ik erover zou bloggen. Wat ik heel erg merk de laatste weken is hoeveel kalmer mijn kind is, hoeveel rustiger, en toen begon me te dagen: eigenlijk sinds ik me zelf zoveel blijer voel met hem. Alsof hij opeens keihard voelt dat ik er echt wel ben voor hem, en blijf, ook als hij stout is. Wat van de slag een heel stuk minder is.

  4. Dat is wat ik al heel lang aan het denken ben bij wat je schrijft. Ik herken veel van je verhalen maar mijn kinderen zijn net iets ouder denk ik en het betert echt waar. Ze worden minder ziek, ze kunnen meer zelf, ze gaan bij vriendjes spelen of naar de scouts en je krijgt als moeder meer en meer ademruimte.

  5. Het wordt altijd makkelijker. Allicht komt daar eens een einde aan, maar voorlopig wordt het alleen maar makkelijker. Vandaag heb ik geen énkele keer gedacht: ik zou liever met een boek in de tuin zitten, helemaal alleen. Het was allemaal prima, zelfs toen mijn dochter in overdrive ging omdat ze zich ineens realiseerde dat haar papa morgen geen leesouder kan zijn in haar klas. Ik heb haar getroost en dat was het. 🙂

  6. Die van mij (wordt drie binnen 2 maanden) is volop aan het peuterpuberen. Die maniertjes soms… Gelukkig zijn er meer fijne momenten om me aan op te trekken. Met in het achterhoofd dat het beter wordt.. En dan kan ik helemaal opnieuw beginnen 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s