De Donkere Dagen en een Date met mezelf

Het is ochtend. De dames liggen bij me in het grote bed. Kleine zus probeert de aandacht van grote zus te wekken door hardop te lachen. Grote zus glimlacht en kijkt me vragend aan.

We zijn intussen bij de dokter geweest met Kleine Zus. Ze heeft een regulatiestoornis, wat kort gezegd in haar geval betekent dat ze niet goed afgesteld is. Op sommige dingen reageert ze veel te heftig, op andere dingen niet, apathisch. Waardoor het dus leek dat ze niet kon zien. Aha. Ze moet naar de baby-fysio. Maar ze heeft natuurlijk een soortement abonnement op de osteopaat, en we zien dat die behandelingen haar steeds meer ‘op de wereld’ brengen. In haar lijfje. Ze is een pittig kind, het is leuk om haar bezig te zien.

Intussen waren er de Donkere Dagen. Dagen waarop mijn hoofd was als in de zwangerschap. Pikzwart. Ik was doodsbang om weer depressief te worden. De Man en ik hadden crisis-beraad. De nacht na de tweede donkere dag, kreeg ik buikgriep. O hel, spugen en borstvoeding geven door elkaar. Vierentwintig uur niets eten en wel twee lijfjes voeden. Ik realiseer me dat ik niet mijn lijf en mijn hoofd tegelijk op orde kan houden. Het vechten tegen de ziekte kostte mij mijn mentaal welbevinden. Na de buikgriep klaarde het allemaal weer op. Maar het heel voorval deed me milder kijken naar de zwangerschapsdepressie: ik kon niet twee mensjes maken en tegelijkertijd ook nog mentaal op orde blijven.

En er is ook iets nieuws. Ik zou het van de daken schreeuwen en iedereen aanraden: het boek The Artist’s Way kwam op mijn pad. Het is een methode van 12 weken om je inspiratie terug te vinden. Ik heb helemaal geen kunstenaars-ambities (hoewel ik graag schrijf en daar meer mee zou willen doen), maar ik heb wel allerlei blokkades en angsten, door hoe de voorbije jaren waren. De zwangerschapsdepressie was de druppel, daar ben ik volledig gestagneerd. De basis van The Artist’s Way is elke dag drie bladzijden ‘free writing’. En daar valt niet over te onderhandelen. Natuurlijk heb ik daar geen tijd voor, maar ik doe het gewoon wel: dagelijks die ochtendpagina’s. Daardoor ga ik de dag al heel anders in. Ik dump er gedachten, gevoelens en kom er tot inzichten. Maar vooral: ik doe het. Ik doe het voor mezelf en ik krijg weer vertrouwen in mezelf. Maar ook: ik dwing tijd voor mezelf af. Een tweede pijler is het wekelijkse kunstenaars uitje. Een uitje met jezelf. Mooi vond ik dat: als je een goede band wil met iemand, moet je quality time inbouwen. Daten! Waarom niet met jezelf? Wel, ik ga (met bibberende benen want ik zit al een behoorlijke tijd in de baby-bubbel) morgen op date met mezelf. Het is best raar dat mee te delen tegen de Man. Het is best raar dat vol te houden, het echt te gaan doen. Maar ik denk dat het heel heilzaam zal zijn. Niet alleen de Moeder zijn, de Vrouw, de Tepel. Diegene waar aan gezogen en op gespuugd wordt. Maar even mezelf. Ik kijk er al dagen naar uit. Daarnaast bestaat The Artist’s Way uit 12 weken met thema’s en oefeningen. KOOP DAT BOEK, en begin er aan. Het is denk ik de best besteedde 24 euro van het jaar geweest voor mij :). Ik wil graag weer vaker schrijven (hier) en deel uiteraard af en toe hoe het mij vergaat.

Advertenties

9 gedachtes over “De Donkere Dagen en een Date met mezelf

  1. Hi. Ik lees je blogs al een tijdje. Je schrijft heel boeiend ėn prettig leesbaar. Goed idee om daar meer mee te gaan doen. Maar idd nu eerst zelf weer gaan genieten . Knap zoals je het oppakt ! Geniet van je uitje .

  2. Jeej, lang leve Julia Cameron!
    Da´s zo fijn aan die artist dates, daar leer je doen wat je eigenlijk heel graag doet, maar waar je je al je hele leven een beetje schuldig over gevoeld hebt: gewoon lekker op je eentje doen wat je echt leuk vindt! naar de papierwinkel gaan en lekker 10 euro uitgeven! Alleen naar de cinema! (Zo vreemd in het begin, maar wat een bevrijding…) Alleen die ochtendpagina´s volhouden is me nooit echt gelukt.
    En heel veel sterkte met het in de hand houden van het donker…
    Hier komen ze soms ook nog opzetten. Ik begrijp dus je strijd.
    Veel moed en sterkte, en heel veel liefs gewenst.

  3. Wat leuk om lezen en ik ben het helemaal eens met je over de artist’s way! Ben er in juni in begonnen, het lukte me niet om het echt per week te doen door allerhande drukte in de zomer, maar daarna weee de draad opgepakt. Heerlijk vond ik dat. Zelfs de morning pages lukten me goed. Nu zit ik zelf even in een megadip omdat ik enorm worstel met een compleet ongeplande zwangerschap (en Nh maar hopen dat niemand meeleest want ik ben nog niet eens de drie maanden voorbij) en ik ten eerste doodmoe ben en ten tweede ik het mentaal echt niet zo makkelijk vind om die zwangerschap geplaatst te krijgen. Net nu zouden de pagina’s helpen maar het lukt me effe niet. Maar ik begin er zeker terug mee, hopelijk gauw. De artists dates zijn heerlijk! Geniet er keihard van!!

  4. je schrijft nog steeds zo mooi en ik lees alles met veel interesse, dus ja, graag als er nog meer op komst is !
    knap van je date ! ga je dan ‘verslaan’ hoe dat ging, hoe dat voelde en of het echt gelukt is ?
    ik wil al langer eens op mijn ééntje enkele dagen ertussenuit, maar ik heb de moed nog niet gevonden, nog teveel obstakels on the way…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s