Finally: soepvakantievertelsels

Ons soepvakantieverblijf voor een midweek

Ons soepvakantieverblijf voor een midweek

Dat ik nog niets heb geschreven over onze vakantie, gesponsord door jullie in de soepactie, is omdat ik de toon niet vind.

Slow koffie

Hoe vertel je over de lentezon en het kaarslicht, die alles een perfect gouden randje gaven?

Hoe vertel je hoe het voelt om een slow koffie te drinken (slow want gezet op een kachel die je met hout hebt opgestookt), zittend op een trede aan de ingang van je tent, kijkend naar je Peuter die achter kippen aan rent, en je Kleuter die een boomhut bouwt?

Hoe vertel je over de koude aprilnachten, met je Peuterzoon warm ingeduffeld onder drie bergen dons in een heerlijk bed waar een kaarsje boven brandt?

Hoe schrijf je over de ochtenden, op een rijtje onder een dekentje wachten op het branden van de kachel?

Hoe vertel je over de rondjes door de koeienstal, met Peuterzoon op de heup die zwaar onder indruk is van die enorme briesende beesten?

Hoe vertel je over de lentezon en het kaarslicht, die alles een perfect gouden randje gaven?

Hoe vertel je over brood halen ’s ochtends op het erf, en merken dat je echt honger hebt en daaruit concluderen dat je tot rust gekomen bent, want je lijf voelt weer wat?

Slow koffie verzekerd

Slow koffie verzekerd

Soepnachten

Het lijkt alweer zo lang geleden. De avonden en nachten dat ik soep maakte, om onze vakantie te betalen. De ontroering door alle lieve reacties, de mails die ik kreeg, het bedrag dat groeide, het geld dat ik kon overmaken aan Moeders voor Moeders (1 euro voor elke liter soep). Erg dankbaar, dat we van jullie, lezers, op die manier een vakantie cadeau kregen.

Het betere boerenbed

Mijn kinderen ontpopten zich al bij het uitstappen uit de wagen tot boerenkinders, die olijk plaats namen in de kruiwagen, reden met de speelgoedtraktor, renden over het erf, vriendjes maakten op de trampoline en wonderwel aten wat de pot schafte.

We trokken naar Zeeland, naar een tent van het betere Boerenbed*. Een geweldig concept: kamperen op de boerderij. Enerzijds is het heel basic, want er is bijvoorbeeld geen elektriciteit in de tent, enkel koud water en je kookt op een kachel die je zelf moet aanstoken. Anderzijds is er de luxe van de ruimte, de heerlijke bedden (met zelfs een beddestee!), de tijd, het boerderijleven, de slow koffie.

Kinderen voelen zich thuis, in dat buitenleven, waar de kippen rondkakelen, de hond telkens weer de tent probeert binnen te dringen, de koeien in de verte loeien, de bloemkolen op het veld groeien, de haan kraait, je bij het ravotten op een hooizolder zomaar eens een nestje met eitjes kan vinden. Mijn kinderen ontpopten zich al bij het uitstappen uit de wagen tot boerenkinders, die olijk plaats namen in de kruiwagen, reden met de speelgoedtraktor, renden over het erf, vriendjes maakten op de trampoline en wonderwel aten wat de pot schafte.

* Tip: het Betere Boerenbed is een geweldig vakantieconcept om met kinderen mee te maken. Het leuke is dat de vakanties in de Paasvakantie goedkoper zijn, omdat onze noorderburen dan geen vrije dagen hebben.

Schaduw

Terwijl ik het schrijf, herbeleef ik het. Ik glimlach om de herinneringen, maar er zijn ook wat schaduwen. Zoals het feit dat de vakantie plaats vond in een periode die best moeilijk was omdat ik erg uitgeput was geraakt. Zoals het feit dat ik zelfs daar geen tijd leek te hebben om met Kleuterzoon een gezelschapsspelletje te spelen. (We gingen wel samen op de trampoline springen en op de hooizolder spelen.) Zoals dat ik het gevoel had die dagen iets te veel bezig geweest te zijn met praktische zaken, en iets te weinig gewoon bij-de-kindjes-zijn. Zoals dat het te kort was. God, wat had ik graag nog fietstochten gedaan met de mannekes, strandwandelingen, spelletjes, …

To do lijst

De eerste avond in het Boerenbed zat ik aan de kachel, keek naar de vlammen, nipte ik van mijn wijn, en vroeg ik me af waar ik de avond voordien zo druk mee geweest was.

De avond voor het vertrek, en de ochtend van het vertrek, rende ik thuis als een kip zonder kop rond. Bij zo’n gebeurtenissen heb ik altijd het gevoel dat ik alles netjes moet achterlaten en vanalles moet afronden, mails moet beantwoorden, … De eerste avond in het Boerenbed zat ik aan de kachel, keek naar de vlammen, nipte ik van mijn wijn, en vroeg ik me af waar ik de avond voordien zo druk mee geweest was. Alles was plots zo eenvoudig, zo klein, zo gewoon en zo natuurlijk, levend in een tent met een kachel als middelpunt. Je kinderen en jezelf warm houden, wat zon meepikken, koken, samen eten, water koken om de afwas te doen, als het donker wordt de tent sluiten, kaarsen aansteken en niet vergeten waar je je glas wijn hebt gezet. Dagen waarop enkel dat op het to do lijstje staat… Geef me er daar maar meer van.

Krijg ik de keuze tussen een weekje Spanje en een weekje Boerendbed-in-Zeeland (of op mijn wishlist: op de Veluwe), ik kies voor het Boerenbed. Volgend jaar met Pasen hoop ik weer te gaan, met de mannekes. Al moet ik er opnieuw 130 liter soep voor maken :).

Je zelf laten overtuigen? (Dit is geen promopraatje, ik heb het met mijn blog nog niet tot promoblogger geschopt ;): bekijk de idylle zelf met een zeer ‘ollandse moeder en zeer ‘ollandse kinders.

Dank, jullie allen, om het mogelijk te maken. x!

Zelfs een boekenkast. Wat wil je meer?

Zelfs een boekenkast. Wat wil je meer?

Nog 50 liter tot de vakantie…

Om met de zonen een midweekje op boerderijvakantie te kunnen, bedacht ik de Soep-op-vrijdag-actie. Voor 5 euro kon je een liter soep bestellen, voor jezelf, of om weg te geven aan het Lampeke. Per verkochte liter gaat er één euro naar Moeders voor Moeders.

Bij deze een soep-update in vijf punten!
1. Succes! Dat de soepactie een succes werd, was hart-verwarmend! Wat een lieve mails, wat een lieve reacties en wow, wat een hoop bestellingen! De eerste soepdag ging er 30 liter naar het Lampeke, naast de liters die naar mensen gingen die zelf soep hadden besteld. Op een gegeven moment bleek dat ik 120 liter de serveren had bij het Lampeke, waarvan ik dus nog 90 moest maken. Twee keer 45 liter leek me wat veel op de overgebleven soepdagen, dus heb ik twee extra soepavonden ingelast. De tweede soepdag bracht ik 20 liter weg. Vorige week ging er nog eens 25 liter de deur uit, evenals morgen. Dan staan er nog 20 litertjes ‘open’ voor de laatste keer.

2. Soep, zweet en tranen. Nou ja, tranen niet hoor. Maar al die liters soep produceren is een pittig werkje. Ik heb écht gewerkt voor onze vakantie en dat ga ik dus nog een flink aantal litertjes doen. De eerste keer had ik een flinke helpster. De andere keren heb ik alleen gekookt. Eigenlijk was het best medidatief: een luisterboek op, helemaal opgaan in het snijden van  kilo’s wortelen, tientallen uien en pompoenen, … Vorige keer was ik zo van de wereld tijdens het soep maken, dat de persoon die me die avond belde zich afvroeg of hij langs moest komen, omdat ik zo verward klonk aan de telefoon.image image image image image

3. Het werk loont. Deze week moest ik mijn visa-afschrift betalen, en met het soepgeld heb ik ons boerderijverblijf dus betaald. Zo fijn! Er zal waarschijnlijk, na het doorstorten van het geld aan MvM en het betalen van de bio groentjes, nog geld zijn voor de diesel naar zee én voor een ijsje.

4. Moeders voor moeders. Tot nu toe is er 98 euro naar Moeders voor Moeders gegaan. Bij elke liter soep die hier buiten gaat, stort ik dus een euro door.

5. Hierboven ook nog wat beelden. En nogmaals een grote dankjewel voor de massale steun en de leuke reacties! Wordt vervolgd…

Prinses is er even niet goed van – soep!

Zorgen dat het niet in de soep loopt

Op de planning voor vanavond stond: SOEP. Dat betekent in dit geval niet dat ik groenten ging snijden, een uitje aanstoven, … Maar wel: de bestellingen in het excel-bestandje aanvullen, twee nieuwe soepen kiezen voor de volgende soepvrijdag (zijnde 6 maart), de betalingen oplijsten en aanduiden, het boodschappenlijstje opstellen, mensen hun keuze laten maken, de bioboer mailen om de groenten te bestellen, … Doe je even een spontane actie, bezwijk je onder de administratie ;).

Eerste gift overgemaakt aan Moeders voor Moeders

Ook even melden dat er op de eerste soepdag, zijnde 20 februari, 40 liter soep de deur uit gegaan is. Zoals beloofd heb ik voor elke liter een euro overgemaakt aan Moeders voor Moeders. Dat zal ik dus ook de volgende soepvrijdagen doen.

Er even niet goed van

Tijdens de soepadministratie duizelde het me even. Ik maakte lijstjes met namen van mensen die soep bestelden, voor zichzelf of voor het goede doel. Om mensen van het Lampeke een kopje warms te geven, om Moeders voor Moeders te steunen en om ons een leuke boerderijvakantie te gunnen. Me dat realiseren is even slikken. Ik zit hopeloos achter met mailen en antwoorden, en ik hoop dat ik er in zal slagen iedereen persoonlijk te bedanken, maar tot die tijd wil ik hier dankjewel zeggen. Het is eerlijkgezegd verbluffend warm, al die reacties. Ik ben er zo blij mee!

Nog meer soeps

Vorige week werd er kikkererwtensoep en wortelsoep geproduceerd. Volgende week zal het huis naar kaneel ruiken, want dan maak ik de verwarmende maaltijdsoep met linzen en pasta van de groene prinses. Een soep die ik altijd heerlijk winters warm vind met de kaneel als verrassende touch…
Ik kreeg een subtiele hint van een besteller die liefst pompoensoep eet… Nou, pompoensoep (soep van prei, selder en geroosterde pompoen) wordt de andere keuze dus! 🙂

Keuze tussen kruidig en klassiek… Ik weet alweer wat ik zal doen de nacht van donderdag op vrijdag volgende week ;).

Veel soeps

image image

Zo. De eerste veertig liter soep zijn geproduceerd en verdeeld. Met veel dank aan de Trouwe Vriendin, die ten huize Kikkererwt urenlang uien en wortels sneed, labeltjes plakte en opruimde, zonder mopperen. Ook niet toen de elektriciteit twee keer uitviel, en toen we – nadat ik twee keer had gezegd dat we vast 1u gingen halen – pas om 1u30 bedwaarts konden.

Babybroer is er dan in geslaagd de rest van de nacht te verpesten, net zoals de voorgaande nachten. Alles lijkt altijd zo goed geregeld in de natuur, maar die geschifte slaappatronen van kinderen onder drie jaar, doen toch vermoeden dat de natuur een steekje heeft laten vallen. Ik zou Babybroer niets doen hoop ik, maar zowel ’s nachts al overdag (want hij was natuurlijk mopperman all over, hij voelde zich vast even slecht als ik) kwamen gedachten in me op aan inruilen voor een ander exemplaar met slaapgarantie.

Soep rondbrengen was leuk. Ik ambieerde even een carrière als Soepmie. Het onthaal bij het Lampeke was trouwens warm. Wat een geweldige mensen: met beide voeten  stevig op de grond en beide handen even stevig uit de mouwen. Ik was onder indruk!

Maar de rest van de dag was wat crappy. Met een leuke verrassing: twee nieuwe banden nodig op mijn auto (wat indirect Dirk zijn schuld is, I kid you not. Hij is vast ook, direct of indirect, verantwoordelijk voor de bankencrisis en de bende van Nijvel). Dat zijn nu net het soort uitgaven die niet in de planning passen en waardoor ik me realiseer dat het absurd is om als alleenstaande een auto te hebben. Moest ik hem niet hard nodig hebben voor de nieuwe taken op mijn werk die avondvergaderingen in uithoeken impliceren, zou ik back to bakfiets gaan.

Een leuk extra effectje van de autotoestand is wel dat ik eindelijk in staat ben een tip voor een trip met een vierjarige te geven. Een garage, mensen, is cool. Er hangen daar auto’s in de lucht en er zijn toestellen die veel lawaai maken, om maar te zwijgen over duistere garagisten. Maar nog net ietsje indrukwekkender is… Het schroot. Alwaar we een klein onderdeeltje voor mijn auto gingen vragen en dwaalden tussen de in elkaar geperste wagens, de wagens-na-ongeluk, de brievenbussen, fietsen, grasmachines, … Tel daarbij het bijzondere volkje dat werkt in die context en onwetende moederkes uitlacht, en je hebt echt een topuitstap voor een Kleuterzoon. Hier gaan we echt nog jaren over spreken.

En toen was er de ultracrappy avond, met kinderen die het record zeuren-mopperen-huilen-ruzieën hebben gebroken. Kleuterzoon kokhalsde boven mijn zorgvuldig bereidde maaltijd en herinnerde me er aan dat het eten hier altijd slecht is. Ik bad luidop om een keer één gezellige maaltijd met mijn kinderen, terwijl Babybroer kikkererwten richting mijn bril katapulteerde. Met Babybroer was ook echt niets aan te vangen, hij heeft vast ook zelf wat last van zijn eigen slaapstoornis. Net als ik. Dat wordt dus weer een flitsende vrijdagavond: opruimen, wassen, afwassen, strijken en bed.

Fijn weekend!

Soep! Karin van het Lampeke aan het woord

De soepactie ‘loopt’! Er is een hulptroep ingeschakeld voor de productie, een grote soep-pot staat te blinken om mijn fornuis, de ‘ontvangers’ hebben de keuze gemaakt tussen kikkererwtensoep en wortelsoep voor aanstaande vrijdag en af en toe druppelt er nog een bestelling binnen.

Veel lezers kozen ervoor soep te kopen om onze vakantie en MvM te steunen, maar woonden te ver van Leuven om de soep te laten brengen of op te halen. ‘Geef ze maar aan iemand die ze nodig heeft’ mondde uit in een afspraak met het Lampeke in Leuven, om daar drie vrijdagen op rij literverpakkingen verse soep te brengen, die zij dan weer kunnen uitdelen. Iedereen blij!

Ik had meteen een heel fijn contact met Karin van het Lampeke, en stelde haar wat vragen. De antwoorden deel ik graag met jullie!

[P] Dag Karin! Wat kreeg ik een fijne, enthousiaste reactie van jullie op mijn vraag of ik de soep die mijn lezers voor het goede doel willen doneren, bij het Lampeke mag brengen! Kan jij in drie woorden uitleggen waar het Lampeke voor staat?

[K] Kansarmoedebestrijding, strijd voor een menswaardig leven voor iedereen, zelfbeschikkingsrecht, solidariteit (het zijn er vier).

Wij willen (kans)armoede bestrijden omdat we het niet vinden kloppen dat er in deze tijd nog mensen zijn die elke dag met angst en stress moeten leven omdat ze niet weten of ze volgende dag aan hun basisbehoeften kunnen voldoen. In 2015 zou het een evidentie moeten zijn dat IEDEREEN kan voldoen aan deze basisbehoeften: huisvesting, voedsel, gezondheidszorg, onderwijs …. Dit kan alleen als iedereen hier achter staat en dat mensen met meer mogelijkheden (financieel, makkelijkere context , machtspositie …) hier ook voor kiezen.

[P] Werk jij zelf al lang voor het Lampeke? Wat is jouw taak daar? Wat vind jij het fijnste aan je werk?

[K] Ik werk bijna 23 jaar in ’t Lampeke. Ik ben ooit begonnen als kinderwerkster en werk nu als algemeen coördinator. In mijn geval is het niet dat ik vanuit een ivoren toren de coördinator speel maar probeer ik zo veel mogelijk tussen de mensen te staan. Op dit moment bestaat mijn taak uit: leiden van de personeelsploeg, financiële opvolging, proberen het beleid mee te beïnvloeden, nieuwe ideeën aan brengen en mensen ondersteunen om nieuwe projecten te realiseren.

[P] De lezers van mijn blog doneerden intussen al om en bij de 90 liter soep. Waar komt die terecht?

[K] Bij ons komen heel wat mensen over de vloer die het alsmaar moeilijker hebben om elke dag rond te komen. Er zijn ook in Leuven, echt mensen die soms dagen geen eten kunnen kopen. Dat gaat over daklozen, mensen met een vervangingsinkomen maar ook mensen die werken. Aan hun willen we deze gezonde soep uitdelen.

[P] Als je een droom zou mogen formuleren voor het Lampeke, wat zou die dan zijn?

[K] Een logisch antwoord zou misschien zijn: dat we niet meer moeten bestaan. Maar dat zeg ik niet. Als armoede en sociale uitsluiting helemaal uitgeroeid zou zijn, moeten we aanwezig blijven in de buurt om de solidariteit tussen mensen te blijven stimuleren en om te werken aan een fijne en warme buurt en samenleving.

[P] Dankjewel Karin!

Meer weten over het Lampeke? Neem een kijkje op hun website: http://www.lampeke.be.
Nog een litertje soep doneren of er voor jezelf wat warms bestellen? prinsesopdekikkererwt@outlook.be

Soep… Van kikkererwten!

Om als alleenstaande mama met mijn jongens op reis te kunnen gaan (een boerderijvakantie aan zee van vier dagen), besloot ik een soepactie te organiseren. Mensen kunnen soep bestellen, voor zichzelf of om te schenken aan een organisatie, en per verkochte liter soep gaat er 1 euro naar Moeders voor Moeders. De eerste soepactiedag komt er aan, in deze post verklap ik welke soep het zal worden en hoe het loopt.

Bestellingen zijn gedaan, overschrijvingen zijn gebeurd (in totaal zijn er al 60 liters betaald van de 91 liter soep die besteld is voor het goede doel), mails zijn gestuurd, een vereniging die de soep wil uitdelen is gevonden (het Lampeke in Leuven, daarover gauw meer…)… Dat betekent dat ik deze week 40 liter soep ga maken, waarvan 30 naar het Lampeke gaat, en 10 gebracht/gehaald wordt!

(Waar was ik ook alweer aan begonnen?)

Ik heb er de grootste lol in eigenlijk. Toen ik ons mini-vakantietje had geboekt (waarover ook later meer) had ik het gevoel dat ik iets heel stoms had gedaan. Ik heb namelijk geleerd thuis geen geld uit te geven dat ik niet heb of niet kan missen. Dat doe ik doorgaans ook niet. Maar de gedachten aan een boerderij-vakantie, ontwaken van het loeien van de koeien, er even uit met de jongens op het symbolische moment van mijn verjaardag, (ongeveer) de verjaardag van Dirk zijn vertrek en waarschijnlijk ook de eerste lente-energie, Babybroer die eindelijk een konijn in het echt zou leren kennen en niet enkel in zijn kartonnen boekjes, Kleuterzoon die op het erf van de boer zou kunnen leren fietsen zonder wieltjes en de zee… Nou ja, redenen genoeg om toch op vakantie te willen, al was het financieel niet zo’n strak plan. Dat ik nu de kans krijg om onze vakantie te ‘verdienen’ en daarbij ook soep te mogen brengen aan mensen die er deugd van zullen hebben én een bedragje aan Moeders voor Moeders… Dat klopt in mijn hoofd!

Intussen ben ik dus aan het plannen. Ik mag straks een grote kookpot ophalen bij een lezeres van de blog, ik ben verpakkingen aan het organiseren en struin op internet bioboeren af om groenten te gaan halen op de dag dat ik ze ga maken, want ik wil alles kraakvers. Alleen zal het even moeilijk zijn om de hoeveelheden in te schatten. Maar vooral: ik heb de receptjes gekozen!

Voor deze week is er keuze tussen soep met kikkererwten (alleen al voor de symboliek) of wortelsoep met kerrie en kokos.

De kikkererwtensoep kan je terugvinden op het mooie ‘Alle dagen honger’. Het is een stevig soepje mét bite, waarin kikkererwten, prei en aardappels de hoofdrol spelen.

De waardige tegenspeler is wortelsoep met kerrie en koriander, die ik in het geweldige kookboek ‘Vegetarisch genieten’ heb gevonden. De smaak van ui, look, wortel, gember en kokosmelk zullen zorgen voor een exotisch geheel.

Prinses krijgt het warm

… en dan heeft ze nog niet één liter soep geproduceerd.

Er zit schot in de zaken, jongens. Hou je vast:

– Ik heb een soepbestemming! Voor de Parel kon het jammer genoeg niet, maar het Lampeke weet weg met de soep. Ik post binnenkort iets over de organisatie op mijn blog en ben bezig met het maken van afspraken over de levering.

– Er is maar liefst (slik) 86 liter soep besteld voor het goede doel. Soep die dus naar het Lampeke zal gaan, waarvan een euro per liter naar Moeders voor Moeders gaat en de rest naar onze vakantie. Ooo, wat gaan wij ijsjes eten.

– De ‘particuliere bestellingen’ (ophalen/leveren) lopen minder vaart. 9 liter op 20/2, 4 op 6/3 en 1 liter op 27/3.

– Ik krijg een stroom van mailtjes waarvan ik rode wangetjes krijg van energie, tranen van ontroering of blijdschap, of een frons van herkenning. O my God, wat zijn jullie geweldige lezers. En wat voel ik me dankbaar dat ik jullie verhalen en reacties mag lezen!

– En vandaag was er een bijzonder mailtje… De soepactie breidt zich mogelijk uit! Daarover hou ik jullie nog heel even in spanning…

– Ik heb een excel-bestandje gemaakt om de bestellingen bij te houden. Ik pak het dus heel professioneel aan ;).

– En jeetje, wat geeft dit me energie. Dit had ik niet gedacht in de donkere maanden die achter me liggen waarin ik vaak kapot van de zorgen en het verdriet om 20u in bed kroop.

Dankjewel – met een grote glimlach.

Soep! De stand van zaken.

De voorbije dagen heb ik wat soepbestellingen verwerkt. Een paar litertjes worden hier opgehaald of ga ik wegbrengen, de meeste bestellingen zijn voor ‘soep voor het goede doel’. Intussen heb ik (op aanraden van een lezer) de Parel in Leuven gecontacteerd om daar de soep te brengen en wacht ik hun antwoord af.

Op het einde van de week zal ik eens in de cijfers duiken (hoeveel liter is er besteld, hoeveel gaat er voorlopig al naar Moeders voor Moeders van de opbrengst en hoeveel liter soep gaat naar het goede doel), maar hier alvast even een klein lijstje van ‘opbrengsten’. Weet je, ik heb erg getwijfeld om deze actie te starten. Omwille van verschillende redenen. Schaamte, verlies van anonimiteit, angst dat er niemand zou reageren, … Intussen merk ik dat ik ’s avonds de soepmailtjes met een glimlach op mijn gezicht zit te beantwoorden en dat ik er energie van krijg. En dat is erg fijn.

De opbrengsten, dus!

1. Ik heb mogen ervaren dat de blog-gemeenschap (schrijvers en lezers) lekker warm is. Niet alleen deelden een aantal mede-bloggers mijn oproepje, ook kreeg ik een aantal lieve, warme, oprechte mailtjes van lezers. Er tikten wat volgers aan en mijn statistieken pieken.

2. In de mailtjes met bestellingen kreeg ik vaak een persoonlijk verhaal. Zowel de leuke dingen des levens, als de verdrietige dingen. Ik voel me zo dankbaar en begenadigd dat mensen het vertrouwen vinden om een stukje van hun verhaal te delen. Dat ze me vertellen wat mijn verhaal voor hen betekent. Of dat ze zich verbinden met mijn verhaal, door aan te geven waar ze mijn ervaringen herkennen of delen.

3. Ik kreeg enkele mailtjes van mensen die eveneens een ‘destructieve relatie’ achter de rug hebben. Mensen die dus ook een Dirk hebben of hadden. Vrolijke verhalen zijn dat niet, maar ik ben nog steeds op zoek naar hoe het allemaal zo ver is kunnen komen, waarom ik in een relatie ben gebleven met iemand die niet goed voor ons was, waarom ik in hem geloofd hebt terwijl hij niets kon waarmaken, waarom ik mijn eigen grenzen totaal uit het oog ben verloren, en vooral: waarom ik nog zo lang naar zijn terugkeer verlangd heb, terwijl ik weet dat hij niet deugt. Verhalen van anderen daarover lezen, is geen pretje. Maar ik leer er wel van. En ik voel uiteraard een heel sterke betrokkenheid op die verhalen. Dank aan zij die durven delen over hun Dirken.

4. Zoals ik reeds schreef, krijg ik zelf energie van de actie. Eigenlijk is het best absurd: ik heb altijd tijd te kort en ben meestal moe, en nu ga ik nog eens een aantal tientallen liters soep maken. Strak plan. Maar hee, ik heb er zin in. Ik word er blij van. Dat telt. En gelukkig zijn er ook twee mensen die hulp aangeboden hebben :).

5. Er kwamen ook een aantal leuke mailtjes uit hoekjes van de wereld, met wat vakantie-aanbiedingen er in. Niet direct haalbaar nu, maar ik onthou het :). En wat fijn om verhalen-van-ver-weg te krijgen, en in het schrijven een zekere dicht-heid te ervaren… Dank!

Via deze weg hou ik jullie op de hoogte van hoe het verder gaat, met de soep, met de gift aan Moeders voor Moeders, met het goede doel en met onze vakantie.

Wil je nog soep bestellen? Dat kan! Graag een mailtje aan: prinsesopdekikkererwt@outlook.be .

Soep op vrijdag: update

Gisteren plaatste ik een oproepje om een liter soep te kopen, daarmee onze boerderijvakantie te steunen, en tevens het project ‘Moeders voor moeders’, aangezien er voor elke verkochte liter soep 1 euro aan MvM gestort wordt.

Intussen zijn er wat reacties gekomen, is de eerste liter soep besteld, maak ik een update van het oorspronkelijke plan en wil ik nog wat gedachten delen.

Update van het plan

Met dank aan de reactie van Jolien op het oproepje, is het plan geëvolueerd. Mensen die verder weg wonen en graag ‘steunen’, mogen een liter soep bestellen en ‘schenken’ aan een vereniging voor mensen in armoede. Ik ga deze week even op zoek naar een vereniging waar ze wel liters soep kunnen uitdelen aan mensen die er deugd van kunnen hebben (suggesties zijn welkom). Op die manier kan je dus a. iemand een liter soep cadeau doen, b. MvM steunen en c. onze vakantie sponsoren.
Meedoen? Graag een mailtje naar Prinsesopdekikkererwt@outlook.be.

Vrijdag had ik ook een heel lieve reactie van iemand die te ver woonde om ‘mee te doen’, maar die wel iets wou geven. Ik vond het heel moeilijk om dat toch te aanvaarden, maar dit plan vormt misschien een uitweg. Ik vraag haar dadelijk of ze het ok vind als haar soep geschonken wordt.

Anonimiteit?

In een andere reactie werd de vraag gesteld of ik mijn anonimiteit en die van de kinderen hier niet mee op het spel zet. Ook daar heb ik mij vragen bij gesteld, ja. Antwoorden heb ik niet, wel een aantal overwegingen.
Zoals: van sommige mensen in mijn omgeving vermoed ik dat ze mijn blog lezen. Dat merk ik aan iets dat ze zeggen, of weten terwijl ik me niet kan herinneren dat ik het hen verteld heb. Ik vind het niet zo erg, denk ik. De mensen die me goed genoeg kennen om de link tussen dit verhaal en mij te leggen, vertrouw ik ook met ‘mijn verhaal’.
Ook: ik acht de kans tegelijk niet supergroot dat heel het dorp plots soep gaat bestellen. Aan de e-mailadressen van de reacties kan ik een beetje zien wie leest en reageert, en tot nu toe zat daar maar één iemand bij die ik reeds kende. Het zou dus moeten lukken als de juf van Kleuterzoon me plots gaat mailen.
En ten slotte: mijn anonimiteit blijft me wel heilig. Omwille van de kinderen, omwille van wat ik over Dirk schrijf, omwille van wat ik over mezelf schrijf. Met deze actie heb ik het gordijn een klein stukje op en is er een echte ontmoeting mogelijk met wat lezers, en dat vind ik ONGELOOFLIJK spannend, dat geef ik toe.

Wat als het mislukt?

Ik heb me zelf lang afgevraagd of ik het zou doen. Omdat vakantie een luxe is, en dat het misschien een beetje gek is daar een actie voor te doen. Dat kon ik dan voor mezelf verantwoorden door MvM mee te nemen in het plan. En door de update (dank Jolien!) ook met het idee dat ik soep zou brengen aan een vereniging waar mensen ze kunnen ophalen die een kopje biogroentensoep kunnen gebruiken.

Tegelijk leek het me ook erg gênant als niemand zou reageren. En tot nu toe is er staat er slechts 1 litertje soep op de planning. Maar tegelijkertijd heb ik verschillende fijne reacties gekregen, waaronder een vakantieplan en dus mensen die wilden sponsoren zonder soep te ontvangen, omdat ze bijvoorbeeld te ver wonen.

Het blijft een beetje gek en spannend eigenlijk. Ik vind het dus nog steeds een beetje ‘raar’ om te doen. En tegelijk ontroeren reacties me en geeft het plan me wat energie. Bovendien kijk ik enorm uit naar het midweekje vakantie en is dit plan ook beginnen horen bij het uitkijken daarnaar. Het vakantietje is een soort doorbraak voor mij, omdat ik a. met de jongens op vakantie durf gaan, en dus iets onderneem zonder Dirk, b. Dirk rond de tijd van de vakantie ongeveer een jaar geleden weg is gegaan en c. ik ook jarig ben, daar. Een woelig jaar afsluiten met een konijn op schoot. Wie wil dat nu niet?