De grote ommekeer

Sinds het begin van deze crisis, neem ik elke dag deel aan een vrouwencirkel. Elke dag gaan we er even voor zitten, we nemen een uur. Via Zoom zien en spreken we elkaar.

Er komt ZO veel voorbij. Het is rijk, het is mooi, het raakt, het voedt, het sterkt.

Het is pas enkele jaren dat er vrouwen in mijn leven zijn, en dat ik me bewust met hen verbind omdat ik nu weet hoe bekrachtigend dat kan zijn, hoe je je gedragen kan voelen, hoe diep het contact kan zijn.

Anyway.
Door elke dag te praten over wat dit met me doet en te horen wat dit met anderen doet, ben ik me daar heel bewust van geworden.

Voor alle duidelijkheid: ik denk niet dat Corona een straf is voor iets dat we gedaan hebben als mensen. Ik denk niet dat we het over onszelf hebben afgeroepen. En tegelijkertijd vind ik het fascinerend hoe een ziekte die ons de adem beneemt ons lam legt, en dat de aarde daarmee haar adem terug kan vinden.

Er zijn dagen dat ik besef dat ik niet zit te wachten op de boodschap van Rutte die zegt: het is voorbij, ga maar weer lekker gaan en staan waar je wil en o ja, er is nog steeds toiletpapier.
Op microniveau: ik wil elke dag in de zandbak blijven zitten en mijn kinderen zien groot worden. Ik wil tijd hebben om verse soep te maken, met zijn allen fietstochten te maken en elke dag met vrouwen in te checken.
(En ik ben niet vergeten dat ik het ook suckt en dat ik mijn werk zelden af krijg in de tijd tussen 6 en 8u45 en ook dat ik plots heel weinig verdien en dat thuisonderwijs niet voor mij weg gelegd is.)
Op macroniveau: ik wil niet meer heel de dag in vergaderingen zitten en ik wil ook niet dat jullie dat moeten. Ik wil niet meer dat mensen weer op vliegtuigen stappen en dat een meisje van 30 trots in de krant mag vertellen dat ze digitale nomade is en dat dat allemaal wel slecht is voor het milieu maar ja, dat de wereld nu eenmaal te mooi is om niet te reizen.

Ik wil niet meer terug.

Jaren geleden kwam er een boekje op mijn pad en dat koester ik diep.
Het heet ‘Terugkeer naar het leven’ en het is van ecofilosofe Joanna Macy en Molly Young Brown. Het gaat over het voorbereiden van de overgang van een industriële samenleving naar een levensondersteunende samenleving. Een overgang die ook wel ‘De Grote Ommekeer’ wordt genoemd.

Ik hoop dat dit onze Grote Ommekeer zal zijn.
Echt.
Dat hoop ik zo diep.

In mijn podcast van vandaag lees ik het voorwoord voor, dat geschreven is door de Dalai Lama. 22 jaar geleden en voor mij brandend actueel.

En p.s. je kan de Tiny Podcast volgen op insta, @detinypodcast .

Het is ook fijn als je me wil volgen op Spotify. Nu zit De Tiny Podcast echt ergens in de krochten van Spotify en is het moeilijk te vinden, maar hoe meer volgers, hoe beter dat wordt.

13 gedachtes over “De grote ommekeer

  1. Dan zet ik op mijn lijstje voor vandaag “account maken op Spotify” om jou te kunnen volgen 😊.
    Bedankt voor de inspirerende momentjes die je me deze week bezorgde, vind het al jammer dat het weekend is…

  2. Prachtig! Je verhaal, wat de Dalai Lama schreef toen ik in de zandbak speelde en zandtaartjes in mijn zusjes haar wreef, je gedachten en Joanna Macy.
    Ik had mezelf al een beetje beloofd dat ik een boek zou kopen, gezien de omstandigheden en om de mooie boekhandelaren hier te steunen in deze tijd, en ik heb al zitten dubben over Actieve Hoop. Van Joanna Macy dus. Ik las al stukjes en dat deed me zoveel goed! Dus, je trekt me over de streep.

  3. Ik ben zo blij met deze post. Ik wil nooit meer terug naar hoe het was. Voor het eerst in zes jaar (en drie kinderen) voel ik mij goed in mijn moederrol. Ik had bijna ‘voel ik mij een goede moeder’ geschreven, maar dat klonk zo blasé, al is dat wel hoe het voelt. Het is hier zeker niet altijd plezant, maar er is zoveel meer balans. En buiten spelen in lucht waarvan je weet dat die zoveel zuiverder is dan twee weken geleden, zorgt voor een gevoel van opluchting. En verbazing ook, really, is dat alles wat ervoor nodig is?

    • Het raakt me wat je schrijft, Sarah. Dat jezelf een goede moeder noemen blasé zou zijn… Terwijl je uiteraard een goede moeder bent. De beste die je voor je kinderen kan zijn! Maar inderdaad, de wereld is veranderd en in deze wereld lijkt het even makkelijker om moeder te zijn. Ook voor mij. Ik vond vakanties altijd de hel en dit kan ik goed handelen.

  4. Zie nu pas dat je terug bent. Blij dat alles ok is en het een technisch probleem was.
    Ik heb je berichten gemist !!!
    Wat hoop ik ook dat de wereld er een beetje anders gaat uitzien na deze C-crisis…

  5. Hoi Hade,
    Ik ben benieuwd naar de vrouwencirkel, Kan je daar wat meer over vertellen? Hoe kwam ze tot stand, van waaruit begon het? Ik ben nl. al een tijdje op zoek naar iets gelijkaardigs.
    Groetjes!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s