De tweede helft

Ik speel een betere tweede helft van deze zwangerschap. Thuis zijn en dus de stress elimineren was een life-saver, en thuis zijn blijkt niet zo eng als ik dacht. Het leven is best dynamisch, zelfs als je niet werkt.

Zo is het huis bij momenten een kiekekot. De buurman verbouwt en loopt in en uit, mijn planner  en ik besteden een hele ochtend aan lijstjes maken van wat ik voor de baby’s moet kopen en doen, de ex van de Man logeert hier tien dagen (very mixed feelings – tot nu toe heb ik één keer met de deur gegooid toen de Man ging doen alsof ik onverdraagzaam ben omdat ik het niet ok vind als ze hier bezoek uitnodigt met twee kinderen), en er is (hoog gewaardeerd) bezoek uit België. Als de dynamiek stil valt, is er nog steeds netflix.

Ik maak vrienden. Of toch de eerste aanzet ertoe. Ik dacht dat ik asociaal was, maar blijkbaar was ik gewoon gehaast. Nu drink ik ’s ochtend mee koffie bij de schoolpoort, en ga ik koffietjes drinken met andere zwangere dames uit de yoga. Of groene thee natuurlijk. Ook ben ik langs geweest bij een andere tweelingmama, en het was erg leuk om de tips en tricks te horen en twee blije baby’s op de mat te zien spelen. Het bevallingsverhaal was er trouwens weer ééntje waar ik van moest zuchten. In het ziekenhuis waar ik weg ben gegaan, kreeg zij geen toestemming op rechtstaand of rechtop te persen. Het is geëindigd in een keizersnede. (Uiteraard kan alles in een keizersnede eindigen, maar het was misschien de moeite om haar eens rechtop te laten proberen.)

Dan het zwanger zijn zelf. Mijn bekken ontspant zich meer door de andere slaaphouding en het feit dat ik überhaupt slaap. Ik word soms kierewiet van alle zwangerschaps-afspraken (soms 7 per week! – en ik ben niet zooo dol op fysio en ziekenhuizen en …), maar het is natuurlijk luxe: goede zorg en tijd om ervan te ‘genieten’. De baby’s worden sterker en groter, mijn buik groeit navenant, maar ik ben nog niet in stadium omvallen en soms vergeet ik dat die buik er is. Ik heb een voorschrift voor steunkousen naast me liggen, handleidingen van de fysio voor hoe ik naar toilet moet gaan en hoe seks nog een optie is. Ik heb birkenstocks gekocht en wacht nu op lekker weer om ze ook te dragen. Alle gênante of vervelende dingen (gaande van bekkenpijn, over aambeien, last met controle van de blaas, harde buiken, verhoogde bloeddruk bij momenten, mijn linkerbeen dat volledig blauw is omdat het bloed niet weg kan …) vallen ook wel weer mee als de andere stress geëlimineerd is.

En ik heb gewonnen met de keuze van de buggy. Ik wou dolgraag een bugaboo donkey, terwijl de Man graag het advies van de grote babywinkel wou volgen en voor een Uppa baby wou gaan. Maar ik vond het al zo reuzesneu dat ik dan telkens één baby ‘achterin’ moest leggen (hormonen, hormonen!). Dus gisteren hebben we een bugaboo gekocht. Via marktplaats. Voor minder dan de helft van de aankoopprijs. Bij superlieve mensen. En de Man heeft betaald, ook niet vervelend :). Het ding staat nu in stukken over verschillende kamers verspreid en het past net door onze voordeur, als ik hard duw :).

Kortom. Ik speel een betere tweede helft. En op het einde scoor ik. Dubbel.

 

Advertenties

20 gedachtes over “De tweede helft

  1. Je kan het ook allemaal wat beter relativeren.
    Leuk dat je meer open staat voor sociale contacten en er de tijd voor neemt.

    Hoe wonen jullie? klinkt wel grappig een buurman die in en uitloopt en een ex in huis. Is het een groot huis?

  2. Dat je űberhaupt overweg kunt met 10 dagen lang de-ex-van in huis in je huidige situatie is testament van dat het beter met je gaat. En ik word er zo blij van dat je nu tijd hebt om groene thee te drinken en iets rustiger een band op te bouwen met mensen, want dan ligt die band er straks lekker al als je het weer drukker krijgt. 🙂

  3. Pas op met groene thee! Er zit veel cafeïne in en dan kun je daar niet weer van slapen.
    Knap dat je die ex tolereert, daar moet wel een heel dringende reden voor zijn. Ik denk niet dat ik het had geaccepteerd.

  4. Fijn te lezen dat je kunt genieten van de zwangerschap en heel knap van je dat je de ex van man zo lang om je heen kunt velen, dat zou ik zonder hormonen niet eens klaar spelen! Raar overigens dat zij dat in deze situatie zelf wil….

  5. Pingback: ‘Mag de buik er al af?’ | En ze leefden nog groen en gelukkig

  6. Oooh, wat hebt u een heerlijke schrijfstijl. En dat allemaal te lezen omdat ik toevallig op uw blog terecht kwam omdat ik het recept voor een rabarbertaart ging afprinten. De wereld is dus klein geworden op 25 jaar tijd en mijn herinneringen aan het bouwen van mijn kinderen groot…Ja, zwanger zijn het is een hele klus. Veel geluk met de kindjes!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s