Waarom ik geen prenatale tests laat doen

Mijn eerste afspraak bij de verloskundige had ik zonder de Man gedaan. Als ZZP-er kan hij natuurlijk niet heel de tijd vrij nemen om mee te gaan naar alle controles. Hij is er bij als we echo’s hebben, maar ook daarvan hebben we afgesproken dat dat op termijn niet hoeft, aangezien je met een tweeling in de tweede helft van de zwangerschap mogelijk tweewekelijks een echo hebt.

Anyway, ik was alleen en we moesten allerlei dingen invullen. Zoals handicaps in de familie, bloedgroepen, … Of ik tests wou? Nee, zei ik. NIPT kan trouwens niet bij een tweeling, just FYI. Anders had ik het nog niet gedaan, hoor.

Tijdens de eerste afspraak met de gynaecoloog zat de Man naast me, en keek me een beetje verbaasd aan dat de dokter in zijn computer had staan dat we geen tests wilden. Betrapt. Ik had het inderdaad niet overlegd met hem, en het zou eerlijker zijn dat gedaan te hebben, maar ik weet voor mezelf 100% zeker dat ik geen ‘beslissing’ zou kunnen nemen op basis van een test.

Omdat ik

a. niet over leven en dood wil beslissen, dat is niet aan mij.
b. omdat de baby’s onze kinderen zijn en ik het enkel maar passend vind die dankbaar te ontvangen.
en c. omdat ik niet wil uitgaan van een wereld waarin sommige mensen niet passen of welkom zijn.

Ik geloof in een wereld waarin er ondersteuning en zorg is, ook voor (de ouders van) een kind met een handicap.

De Man was niet echt blij met mijn standpunt. Zijn  idee is dat een kind met een beperking alles op de helling zou zetten wat we nu hebben, namelijk twee gezonde kinderen die ook zorg en aandacht verdienen en niet gebukt moeten gaan onder een kind dat grote zorg vraagt in ons gezin.

Dat snap ik. Ik ben zelf ook opgegroeid met twee broers met een handicap, en ik heb daar nog elke dag last van.

En toch.
Dan nog.

Ik kan het niet. Een kindje laten doodprikken in mijn buik omdat er mogelijk iets mee aan de hand is. Ik heb dat recht niet. Het druist in tegen alles wat ik belangrijk vind, alles waar ik in geloof.

En zoals dat gaat, komen er mensen op mijn pad. Een vriendin met een tweeling, waarvan één kindje het syndroom van down heeft. Ze weerstond alle druk van dokters om testen te laten doen omdat er een sterk vermoeden was dat er met één van de kindjes iets aan de hand was. Ik zit er niet mee, zegt ze terwijl ze haar schouders ophaalt. Het is gewoon haar kind. Ze had een keer ruzie gemaakt met haar man over de mogelijkheid, en daarbij had ze gezegd dat hij zelf een mongool was als hij geen kind met down wou. Daarmee was de kous af.

Een bestuurder waar ik mee praat vertelt over zijn zoon, ééntje van een tweeling. Ten dode opgeschreven. Moeizame kindertijd. Hij leeft, hij werkt in een bakkerij intussen, hij doet het goed.

En een buurmeisje met het syndroom van down scheldt regelmatig de jongste zoon hier uit voor ‘rotkop’. Ik moet er smakelijk om lachen, het is een pittige tante, die heel goed weet wat ze wil. Haar ouders waren erg geschrokken van haar komst, maar ze is de ster van de buurt, met haar mooie koppige gezichtje en haar vastberaden tred.

Ik heb zelf genoeg vrijwilligerswerk gedaan met mensen met een handicap om te weten dat ze niet enkel schattig zijn. Ik ben niet naïef.

En hier zit ik, futloos op de bank met die groeiende buik en razende honger. Natuurlijk hoop ik op twee gezonde baby’s, en gezien mijn leeftijd lijkt me dat ook vrij waarschijnlijk. Maar ik weet dat ze welkom zijn, mijn popjes. Wie en wat ze ook zijn.

10u ’s ochtends. Ik ga maar eens pizza halen geloof ik.

 

Advertenties

26 gedachtes over “Waarom ik geen prenatale tests laat doen

  1. Mooi standpunt. Hier bestond nipt nog niet, maar zowel neukplooimeting als de uitgebreide 20 weken echo was beide keren goed. Wij gingen wel kiezen voor testen indien nodig, maar dat heeft veel meer te maken met mijn draagkracht dan met een visie op het recht van leven van een kindje met een handicap. Ook is lang niet elk probleem fysiek en kan opgespoord worden met een test. Mijn twee gezonde kinderen hebben toch een hoop meer zorgen nodig. Elk kindje brengt uitdagingen mee, fijn dat jij op voorhand beslist dat je elke uitdaging wil aangaan.

    • Ik zie het zo vaak gebeuren. Gezonde kinderen die inderdaad door hb, hg, dingen die in hun leven gebeuren, … zorgen vragen. We kunnen niet alle risico’s uitsluiten, toch? En volgens mij heb jij de mama-draagkracht die jouw kindjes van jou vragen…

  2. Heel erg blij met je standpunt. Die discussie heb ik destijds ook met mijn (nu ex-)man gehad, ik wou gewoon een kind. Punt. Ik werkte ook bij mensen met een verstandelijke beperking en wou zeker nooit de beslissing maken om een kind niet laten geboren worden. We zien wel, zei ik. En kijk, hij kwam er gezond uit, maar eigenlijk is er heel wat mis mee. Niks wat je op testen kan zien natuurlijk. En misschien méér zorgen dan een zichtbare handicap. Daarom zie ik hem niet minder graag.

    • Nou, dat precies! Ik begrijp wat je bedoelt, doch letterlijk klopt het niet helemaal wat je schrijft. Maakbaar kan namelijk supertof zijn, want we maken kindjes bijvoorbeeld door gewoon heerlijk te vrijen, en maken muziekinstrumenten en theatervoorstellingen en voedselbossen, en zoveel meer moois. Volgens mij betreur je dat het nogal ver gaat in (medische) wereld met gekunstelde kunstmatigheid – ver weg van kleinkunst en Kunst – én eerder kraakbaarheid op het destructieve af – zoals in ‘hup, testje, spuitje, dit zwieren we d’eruit, niet welkom’. Als jullie snappen wat ik bedoel, haha.

  3. Het is natuurlijk niet omdat je door tests op voorhand iets weet over je kind, dat je daardoor automatisch overgaat tot abortus. Soms helpt vooraf weten bij aanvaarding van of bij voorbereiding op, bijvoorbeeld ook praktisch.

  4. Als mama van een kind met een zwaar meervoudige beperking heb ik hier uiteraard ook mijn standpunt in. Abortus of niet is iets wat iedereen zelf moet uitmaken, liefst als koppel en liefst op voorhand. Bij onze Kleine Kadee werden er vooraf buiten een nekplooimeting geen prenatale tests gedaan. Dat was toen nog niet zo. Toen ik zwanger was van Flavie lieten we geen nipt-test doen, omdat je daar nu ook niet zo veel info uit haalt, maar wel een vruchtwaterpunctie. Want los van wel of niet onderbreken, wilde ik wéten.
    Toen Kadeeke geboren werd, wisten we van niets, waren we niet voorbereid. Ik zou het dus echt wel op voorhand wille weten, als dat medisch gezien mogelijk is…
    Handicaps bestaan in alle maten en soorten en elk gezin heeft zijn eigen draagkracht.

  5. Wat kan ik je hier goed in volgen. Ik voelde hetzelfde toen we de eerst maal zwanger waren. We kregen dan ook als verrassing een kindje let downsyndroom. Bij de volgende zwangerschap overwogen om te testen om te weten. Maar bij het idee dat het door die test zou kunnen misgaan werd ik bijna gek. Bij de derde was er de mogelijkheid tot nip test. Ik had echter ook een cmv besmetting rond de bevruchting, dus zouden we door een test nog niet weten. En achteraf gezien is het allemaal goed geweest zo. Toen we te horen kregen dat de oudst ds had dachten we, hadden we toch maar getest, dan hadden we geweten. Maar eigenlijk was het de meest zorgeloze zwangerschap. Ik voelde het zo hard toen ik zwanger was dat ik hier nooit bij zou kunnen ingrijpen. Mijn lijf reageerde zelfs fysiek toen er een afspraak voor een vlokkentest was.
    proficiat met je zwangerschap. Wat fantastisch zo 2 kleintjes op komst die zo welkom zijn!

  6. Mijn zwangerschap was al 40 jaar geleden en toen werden er nog geen testen gedaan als er geen aanleiding was, zelfs geen echo.
    Als er testen waren geweest zou ik ze zeker hebben laten doen en mijn overweging en beslissing zo vooral er mee te maken hebben hoe zwaar een handicap in welke vorm dan ook voor het kind zou zijn.
    Ik vind het nu al naar dat een familiaire aandoening (artrose, reuma en fibromyalgie) doorgegeven is, en mijn dochter heeft het in zulke mate dat werken al voor 80% niet meer mogelijk is.

    Dat is een ander standpunt wat ik hier nog niet had gelezen.

  7. Ik ben heel dankbaar dat we wél de testen konden doen, de keuze hadden om de zwangerschap te onderbreken en onze kleine man niet nog meer pijn moest hebben omdat hij helaas totaal niet levensvatbaar was. Zeer harde en moeilijke beslissing voor ons maar eentje uit liefde. Another point of view.

  8. Wat een mooi, maar ook wel beetje moedig en lekker tegendraads standpunt! Mooi dat jullie kinderen hoe dan ook welkom zijn – gehandicapt of niet. Een aanvulling: Ik las ooit een artikel waarin werd gesteld dat je nooit weet waarvoor je kiest als je ervoor kiest om kinderen te krijgen, omdat je nooit weet welk kind je krijgt. Het kan wel een kind zijn wat om welke reden dan ook helemaal niet bij je past, en waar je toch mee moet handelen. En ik ken een vader van een jongen met down, die stelt: Ach, met mijn andere kinderen heb ik weer andere zorgen! En: jullie oudste kinderen moeten inleveren als de kinderen gehandicapt zijn (ook als ze niet gehandicapt zijn overigens), maar ze zullen er ook veel van leren. Het leven zoals het is!

  9. het doet deugd om ook eens zoiets te lezen. Soms heb ik de indruk dat het niet meer mag, een ‘im’perfect kind dat geboren zou worden… gelukkig zijn er nog mensen die gelukkig zijn met ‘een’ kind ipv met ‘een perfect’ kind (allé in jouw geval 2 kinderen 🙂 ) Geniet er nog van en ik wens je uiteraard 2 gezonde flinke boelekes op het einde van de rit…

  10. Ik liet die tests ook niet uitvoeren, bij geen van mijn drie zwangerschappen, en heel bewust. Want het ‘kiezen’ dat ermee samenhangt als de uitslag niet goed is, zag ik niet zitten. Ik vind het goed dat mensen kunnen kiezen, net zoals ik vind dat de mogelijkheid van abortus een recht is voor elke vrouw, maar dat wil niet zeggen dat ik er zelf gebruik van zou willen maken. Dus, Prinses, helemaal mee in je keuze.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s