De blije dingen

We nemen de horde van de 12 weken. De misselijkheid neemt af. God-zij-dank. Ik heb vast erg gezeurd, maar het was erg.
Nu ben ik meestal ‘enkel nog maar’ moe en heb ik een intense bekkenpijn, maar dat is leefbaar. Ik plooi er een beetje van dicht. Ik ben stil en meer op mezelf, omdat de vermoeidheid en pijn samen ongeveer de helft van mijn energie weg zuigen. Maar zo blij dat ik niet meer misselijk ben.

Zwanger zijn. Het is toch erg overweldigend en life-changing en je bent er heel de dag mee bezig. Tijdens deze zwangerschap heb ik een aantal elementen waar ik blij mee ben. Ik deel ze graag.

… Ik ben blij met de app van Health & Parenting, waarmee ik mijn zwangerschap van dag tot dag volg. Er is een foto van hoe de kindjes er nu uit zouden zien, er is een dagelijks inhoudelijk, informatief artikel en er is een soort aftelsysteem (hoeveel dagen zwanger, hoeveel nog te gaan?). Er is in de app ook veel aandacht voor de mogelijkheid een meerling te verwachten. Je kan ook buikfoto’s toevoegen, je gewicht bijhouden en to-do’tjes aanvinken (bv: de mogelijkheden voor prenatale screening bespreken met mijn partner) die dan in een lijstje komen. Er is zelfs een stukje van de app waar je namen kan aanvinken die je wel leuk vind. Ik deel de foto’s van hoe de baby’s er nu uit zien met de jongens, en dat vinden ze best leuk.

… Ik ben blij met de consultaties bij de verloskundige naast de consultaties in het ziekenhuis. Voor een tweeling word je doorverwezen, maar ik heb ervoor gekozen ook nog maandelijks ‘gewoon’ naar de verloskundige te gaan. Ze noemt me ‘meis’, het is daar gezellig, ze heeft tijd om te praten. De arts in het ziekenhuis zit toch meer met zijn ogen op het scherm gericht medische vragen te stellen en na een kwartier ben ik er ook weer buiten, terwijl het bezoek aan de verloskundige ook ruimte biedt voor mijn vragen, mijn twijfels, mijn angst voor zwangerschapsdepressie (ik voel me erg lusteloos), …

… Ik ben blij met mijn kersverse lidmaatschap van het NVOM, een vereniging voor meerlingenouders. Ze hebben info, expertise en lotgenoten. Ik heb begrepen dat er ook een soort circuit is van NVOM-ouders die spullen aan elkaar doorverkopen (denk aan tweelingwiegen en dure tweelingbuggy’s en alles dubbel), en er is een meerlingentelefoon waar je naar kan bellen met je vragen. Cool, toch?

… Ik ben blij met de kraamhulp. Ik heb me aangemeld bij Kraamzus. Ik kreeg meteen een leuk tijdschriftje met info, een gezellig telefonisch intake-gesprek en het leuke vooruitzicht van verse smoothies op bed, een huishouden dat acht dagen voor me bestierd wordt, natuurlijke zorg (antroposofisch geïnspireerd) en specialisten in babytaal aan mijn  bed. Ik kijk er nu al naar uit, vooral ook omdat de baby’s er dan zijn en mijn bekkenpijn dan hopelijk over is. Maar laat ik niet op de zaken vooruit lopen.

… Ik ben blij met Tweelingmama’s. In België kende ik er geen (buiten mijn tante), in Nederland meteen al twee. Van voor ik zelf een tweeling verwachtte. Het is erg leuk hun foto’s te zien (wat een buiken op het einde, raar dat dat niet gewoon knapt) en hun verhalen te horen (over het feit dat je geen leven meer hebt het eerste jaar). Laatst liep ik moe en misselijk door de Albert Heijn en kwam ik één van beiden tegen. Hoe het ging, vroeg ze. Ik begon spontaan te huilen want ik voelde me hondsberoerd. ‘It’s hard, growing two,’ zei ze. Het feit dat ze dat weet uit ervaring, maakte dat ik me 100% begrepen voelde. Sniffend schuifelde ik weer naar de bank thuis, blij met haar aanbod ‘anytime’ langs te komen. (Hoewel ik me zo apathisch voel dat ik niet zeker weet of ik de moed daarvoor kan opbrengen.)

Er is veel om blij & dankbaar om te zijn, en ik doe heel erg mijn best om me daarmee te verbinden. (En om me te blijven realiseren dat het tijdelijk is, heel tijdelijk.) En om niets vanzelfsprekend te vinden.

Ook niet de Man, die me ziet lijden en voortschuifelen als een oud menske. Hij gaf me gisteren een massage bij een praktijkje in de buurt cadeau. Hij heeft de afspraak gemaakt en gaf me geld, wat ik raar vond want ik verdien natuurlijk mijn eigen geld. Maar toen besloot ik dat ik het kon aannemen als een cadeau. Het was een grappige belevenis in een Chinees salon, waar de massagetherapeute op mijn benen kwam zitten en mijn slipje nogal kordaat weg schoof om mijn billen grondig onder handen te nemen. Grappig, maar ik heb voor het eerst in maanden als een roosje geslapen daarna. Voor herhaling vatbaar.

 

 

 

Advertenties

5 gedachtes over “De blije dingen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s