Fulltime zwanger

[Winter, bijna kerst]

Ik was op het werk langst diegene zonder kinderen, en binnenkort heb ik er het meest van iedereen,’ zegt de Man, en het ontroert me hoe vanzelfsprekend zijn ‘eigen’ tweeling en de twee pluskinderen op één hoopje gegooid worden.

’s Ochtends fiets ik door de restanten van de sneeuw voorzichtig naar de verloskundige. Ik kom weer in een mooie hippe praktijk terecht. Of ik de mevrouw met de tweeling ben, wordt me onmiddellijk langs alle kanten gevraagd. Ja, dat ben ik. Hoop ik.

Vorige week zagen we immers twee kindjes met elk een kloppend hartje op de echo.
Ik ben elke dag bang. Elke keer als ik naar de wc ga, verwacht ik bloedverlies dat het einde aankondigt. Ik lig ziek op de bank en vraag me af of ik wel ziek genoeg ben. Mijn hoofd zit vol wolken.

Ik ben heel de tijd door bang.

De verloskundige begrijpt het, plant snel een afspraak in het ziekenhuis in. Maar snel is acht dagen, en dat zijn 192 uren waarin ik me afvraag of het wel goed is.

Ik weet ook wel dat het zo niet kan blijven duren. Als de echo volgende week goed is, zal ik immers weer een echo willen om te kijken of het nog steeds goed is. Ik zal pas gerust zijn als beide baby’s in hun wiegje liggen.

Het wordt nooit meer vanzelfsprekend, na een miskraam,’ zegt de verloskundige. En zo is het jammer genoeg helemaal.

En in de tussentijd ben ik fulltime vooral zwanger. Dat betekent eten. Sojayoghurt om 7. Een bord fruit om 8. Een restje van het eten van gisteren om 10. Tomatensoep om 11. Meer tomatensoep om 12. Een stuk ciabattabrood met geitenkaas om 13. Enzovoort. En het betekent rusten. Ik lig op de bank, kijk naar The Good Wife op Netflix en val voortdurend in slaap.

Ik ploeg me door boeken en folders. Bijna niets gaat over twee baby’s. Googelen dan maar. Ik lees over hoe tweelingmoeders vaak nog sneller na de bevalling moeten gaan werken dan andere mama’s (iets met weken verlof en te vroeg bevallen) en dat dat natuurlijk absurd is omdat het meestal baby’s zijn die meer zorg nodig hebben omdat ze starten bij 2 kg of 2,5 kg in plaats van 3,5 of 4. Ik voel me vaag schuldig omdat het hier niet zo veel uitmaakt. Ik blijf thuis zo lang ik wil en kan wegblijven op het werk, en dat daar inkomensverlies tegenover staat is geen item. Ik ontdekt dat een tweeling een fortuin kost, met een nieuwe auto, een kleine verbouwing, maar zelfs gewoon maar alles in tweevoud of van die spullen voor tweelingen zoals kinderwagens en een tweelingwieg.

Het komende 1,5 jaar in mijn leven zal in het teken staat van deze kleine mensjes goed op de wereld zetten, ze voeden tot ze tegen een stootje kunnen en daarna natuurlijk nog meer en in dat hele circus noch mezelf, noch de andere zonen, noch de man kwijt geraken.

En deze blog neemt daarmee natuurlijk ook een onvoorziene wending, want mijn wereld is momenteel niet veel groter dan de bank, de koelkast, de Albert Heijn, mijn buik en dat hoofd vol watten.

 

 

 

17 gedachtes over “Fulltime zwanger

  1. Allereerst proficiat!
    Ik ken het maar al te goed, dat bang zijn. Na drie miskramen kwam onze kleine man er, ik daverde bijna van die stoel als ik een echo kreeg, wat een stress. Na 16 weken ging het beter, en al helemaal toen ik beweging begon te voelen.
    Ik hoop dat je je snel beter voelt!

  2. Ik voel je ongerustheid helemaal Prinses (heb tussen mijn 2 dochters ook een miskraam gehad). Maar los daarvan … hoe zalig is dit nieuws zeg!!!! ( ik was een tijd off line en lees nu pas bij)
    Alle alle goeds wens ik jou en de 2+2 mini-mensjes. En de Man.

  3. Proficiat met de zwangerschap, prinses! Ik hoop dat je de komende maanden niet te veel last hebt van ongemakken en wens je vooral binnenkort twee prachtige baby’s toe! Zorg goed voor jezelf. En wat de blog betreft: ik kijk al uit naar je verhalen vanop de bank :-).

  4. En het lijkt me heel logisch dat je wereld er nu zo uitziet. Ik heb twee kinderen en ben vijf keer zwanger geweest en de zwangerschap van de jongste was een groot drama vol angst en stress. Dus ik herken je angst wel. Al kan ik me dan weer niet voorstellen hoe het moet zijn als je zwanger bent van een tweeling. Ik hoop dat je je snel weer wat geruster kunt voelen.

  5. Lieve man!

    Ik heb ook een miskraam gehad, maar kon toch nog genieten van de zwangerschap vanaf het moment dat ik beweging voelde. Met twee baby’s in de buik zal je waarschijnlijk schopjes genoeg voelen ;).

      • Eerst en vooral: dikke proficiat. Geniet, geniet, geniet,…
        Ik wil niet negatief zijn maar waarom zo spiegelen aan de “andere”… Als je tot niet meer in staat bent dan op de bank hangen en met de regelmaat van de klok te eten, so be it, toch ? En heus betert je gevoel wel, alleen is niet te voorspellen in welke zin en wanneer. Hopelijk vind je berusting !!

      • Je hebt gelijk, hoor. Ik vraag me gewoon oprecht af waarom sommige vrouwen stralend door hun zwangerschap komen, en anderen zuchtend op de bank liggen. Google heeft geen antwoord op die vraag ;). Bij een diepgaandere studie op instagram bleek dat de dame van de blog ook wel erg ziek is geweest. En dan gaat het er om welk beeld we tonen van onszelf. Hier vind je minder idylle, meer werkelijkheid :). En de werkelijkheid is momenteel dat ik met luciferstokjes tussen mijn oogleden probeer om een tekst te schrijven :).

  6. Haha, “een diepgaandere studie op instagram”. Fijn, een nieuwe naam voor mijn internetverslaving.
    Ik heb de blog nòg dieper bestudeerd omdat hij me fascineerde. Ik ken niemand in het echt die er zo uitziet.
    Onderzoek wees uit:
    – dat het “stralend” uiterlijk o.a. door valse wimpers komt, die haar man overigens “obnoxious” vindt ;-)). Ze schrijft dat ze er wakkerder en frisser uitziet daarmee.
    Dat ze onder haar ogen zwarte cirkels heeft die ze verbergt onder een laag concealer.
    – dat haar foto’s zwaar bewerkt zijn. En ze toont ook volledig hoe ze dat doet. Interessant, want ik vroeg me al af hoe haar New York er altijd zo zonnig kon uitzien. De “voor” foto’s stralen een heel andere sfeer uit.
    – dat ze fulltime moeder is, dus iets minder ballen in de lucht moet houden. En misschien een hele dag in bed ligt terwijl de kinderen naar school zijn. (Hoewel haar blog me ook wel een hele job lijkt. Ik vraag me af hoe dat voor die kinderen is, als de ouders vaak rondlopen met camera’s en selfiesticks. Lijkt me zo vermoeiend…)
    – dat ze, aan de reisfoto’s te zien, gigantisch rijk moeten zijn. Iets makkelijker om dan de juiste kleren, verzorging enz. aan te schaffen.

    En tot slot, bij de FAQ’s: Is life really that perfect?
    regardless, i have terrible days just like anyone. while i try to be honest about the entire picture, i like to keep this blog on the positive side. please do not ever look at my blog (or anyone’s blog) and compare your life to it. a saying i love, “comparison is the thief of joy,” has never rung truer than in the blogging world.

    Volgende kerst een foto van de prinses met partner en vier schattige kindertjes in matching kerstpyama’s, naast een gigantische zonovergoten kerstboom?

    • Geweldig, je onderzoek. Ik moest er gisteren een uur lang om glimlachen :).
      Volgende kerst een foto van ons met een kerstboom met gekleurde lichtjes in (ik wil altijd witte, de mannen gekleurde, de stiekemerds hadden mijn lichtjes er uit gehaald toen ik eens een uur weg was en vervangen door gekleurde, heb er werkelijk om gehuild). De oudste broer staat er dan chagrijnig bij omdat wij ademen. De jongste trekt vast een raar gezicht omdat hij net een onbetamelijk grap maakt. De baby’s huilen vast simultaan omdat ze baby’s zijn. De Man heeft vast zijn ogen toe en ik heb vast spuugvlekken op de matching pyjama. Zoiets? 🙂

      • Oooh, nu moet ik lachen.
        Vind je het erg dat ik dat van die gekleurde lichtjes wel een heel grappige en speelse actie vind?
        Dat je er werkelijk om gehuild hebt, was toch een hormonale reactie, nee?

        Die kerstfoto van jullie: ik weet niet of er fotobewerkingen en filters genoeg bestaan om dat helemaal om te vormen naar het perfecte plaatje 😉
        Maar ik zal er wel graag naar kijken, en alles herkennen.

  7. Pingback: Over verlangen naar een plek die niet meer bestaat | En ze leefden nog groen en gelukkig

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s