Changing the strategy

Ik zit op mijn zolderkamertje. Have a look around. Naast me liggen zeven schriftjes. Achter me liggen 20 volle schriftjes. Ik heb drie to-do-boekjes, variërend van simpel Hema tot Atlanta. Er ligt een papieren agenda. Er ligt een stapel rekeningen en briefjes. Aan de balk plakken mijn opdrachten als zelfstandige in bijberoep, op dit moment nog maar één trouwens (aaah, ik wil meer werk!). Aan de achterkant van de balk plakt wat ik al opgeleverd heb, voor mijn zelfwaarde. Je moet iets, toch? Achter me staan vier ordners of kaften (ik veronderstel dat mijn publiek uit Nederlanders en Belgen bestaat). Die kaften zitten vol categorieën van dingen die ik moet doen of bijhouden. Knap, al zeg ik het zelf. Rondom mij zijn er overal boeken. Ik heb een familieplanner gekocht van Fiep Westendorp. Er staat een whiteboard waar categorieën op staan (te doen, aan het doen, gedaan). Ik heb post-its all over the place.

Anyway.
Ik probeer me dus te organiseren.

Uitdagingen zijn daarbij: mijn eigen hoofd en mijn leven met twee kinderen, een Man, twee banen die allebei gekenmerkt zijn door een mate van onregelmaat (lees: geen dag is hetzelfde) én plannen jong. Plannen voor een boek enzo. Ik heb een secretaresse op onze afdeling die ik dingen kan laten doen, maar ik ben te chaotisch om haar iets te vragen.

Anyway.
Ik heb al veel hulp gezocht in het verleden. Meestal kreeg ik dan hulp om de gevoelens van wanhoop te managen die me te beurt vallen omwille van mijn eigen karakter/onvermogen.

Nu heb ik hulp gevraagd om de boel te managen. De boel zelf, niet de gevoelens. De gevoelens kunnen er enkel maar beter van worden.

Een buurvrouw heeft een bedrijfje waarbij ze mensen helpt met bijvoorbeeld hun koffers pakken als ze op reis gaan, of hun rekeningen betalen als ze daar zelf een kop-in-het-zand-gevoel bij hebben. Stiekem verlangde ik al geruime tijd naar hulp en kijk: nu heb ik het gewoon gevraagd.

Vanmiddag komt ze. Ik betaal haar twee uur per week om mijn chaos te bestrijden.

De Man draaide even met zijn ogen. Aangezien hij in excel-tabellen denkt, leg ik dat naast me neer. Hij weet niet wat het is om met dit hoofd te leven.

Het lijkt luxe en het is vast ook luxe. Maar als ik er minder stress van krijg en dingen beter op tijd doe en vooral ook beter doe (omdat ik bv op tijd begin 😉 ), is het goed. Toch?

 

 

Advertenties

17 gedachtes over “Changing the strategy

  1. Dat lijkt vooral héél erg interessant, zeker voor iemand die ook in haar hoofd leeft ;-). Hou je ons op de hoogte van het nut, de vorderingen? Ik ben héél erg benieuwd. (Laat dit nu toevallig één van mijn goede voornemens zijn: ik wil me organiseren, ik wil de boel uit mijn hoofd, in schriftjes. Maar ik weet niet hoe je er in godsnaam aan begint…)

    • Ik denk dat er veel mensen zijn die iemand nodig hebben die met hen wekelijks wat dingen op een rijtje zet. Ik ben gestopt met het taboe te vinden dat ik chaotisch ben, want ik ben wel creatief en het ene gaat zelden zonder het andere. Maar de vragen die de buurvrouw krijgt zijn echt prachtig. Er zijn mensen die hun post niet durven open maken, die alles naar haar brengen. Er zijn mensen die hun bagage voor op reis niet kunnen maken. Er zijn mensen die hun zolder niet alleen kunnen opruimen. Er zijn mensen die iemand nodig hebben om hun tijd goed in te delen. (…) Gaan met dat idee, als daar je talent ligt en je doet dat graag!

  2. Kan die buurvrouw misschien een boodschappenlijstje maken van de gerechten die ik plan voor het kerstdiner ? Dat haat ik nl. En dan misschien de boodschappen doen ook ? O nee, daar bestaat al wat voor.

  3. Prima om hulp in te schakelen voor de dingen die je zelf minder goed kan.
    Tijdens mijn werkzame leven bijna altijd een huishuidelijke hulp gehad. Dat gevoel constant in de stoffie huis te wonen en achter te lopen vond ik vreselijk, bijkomend voordeel was dat ik de avond voor ze kwam opruimde en alles weer op de goede plek lag. Zo was het voor haar makkelijker schoonmaken en ik kwam in een heerlijk schoon en opgeruimd huis terug.

  4. He wat leuk van die buurvrouw en dat je het haar gewoon hebt gevraagd, een hele overwinning op jezelf denk ik?

    Vlak voor, en in extremis in de eerste weken van mijn burn-out hing ik ook aaneen van de lijstjes, boekjes, reminders en post-its. Je geheugen werkt dan gewoon niet meer dus je kan moeilijk anders.
    De tip om een categorie “doe ik nooit” in de Master excell list te zetten was een goeie: neerschrijven waar je je bij neerlegt dat het nooit zal gebeuren lucht ook op. Zo stond daar bij mij strijken, ik HAAT strijken en er liggen enkele hemden, jurken en geklede broeken maandenlang in de strijkdoos te wachten tot het nog eens echt nodig is, voor een formeel feest bvb (en hoe vaak komt dat voor, haha). De rest vouw ik gewoon netjes op als het droog is, fuck it 🙂

    Tot vervelens toe: het boek Tijdsurfen van Paul Loomans (hij geeft ook een cursus ergens in Nederland) heeft bij mij wonderen gedaan om te leren hoe taakjes toe te vertrouwen aan m’n intuïtie. Mentale rust dat dat geeft, jongens toch.
    Daardoor heb ik me kunnen losmaken van de to do’s die me aan het wurgen waren.
    En nu, drie jaar later, komen de chronisch uitgestelde dingen vanzelf aan bod omdat de korte termijn stuff altijd onder controle is op een heel ontspannen manier.

    Wat papierwerk betreft: een jaar of vijf geleden was ik de chaos in onze paperassenkast zo grondig beu dat ik op een schone dag in het weekend alles eruit heb gehaald, en per bedrijf/onderwerp op stapels gelegd. Elk ding (belastingen, huis, werk, facturen, ziekenfonds, afbetalingen,…) legde ik chronologisch van oud naar nieuw op elkaar zoals ik op m’n werk had geleerd, en wat volledig afgehandeld was en niet meer moest worden bewaard igv mogelijke geschillen, mocht weg. Elke categorie kreeg een tabblad en verdween in een aantal klasseurs waar vooraan op staat welke categorieën erin zitten. Ongeveer twee keer per jaar haal ik ze boven om de recente papieren die afgehandeld zijn erbij te klasseren. Op elke rekening zetten we de datum van betaling als die betaald is, en ik neem een kopie van heel belangrijke brieven voor ik ze verstuur.
    Superhandig want je vindt alles meteen terug als er een nieuwe communicatie over komt.

  5. O prinses. Ik heb ook zo’n hoofd. Complete chaos. Zeker die laatste weken voor een vakantie, dan is het altijd nog een tikkeltje erger. Ik ben benieuwd naar het vervolg. En dan huur ik je buurvrouw misschien ook wel eens in.

  6. Oh in Nederland zijn ze altijd voor. Hoe super is dat. Ik zei gisteren nog tegen mezelf dat ik een extra oma of tante zou moeten hbb die mij helpt met orde te,scheppen in de chaos. Ik zou daar ook.liever aan betalen ipv een kuisvrouw.

  7. Pingback: Hoe ik mijn eerste sessie met de planning- en organisatie-ondersteuner evalueer | En ze leefden nog groen en gelukkig

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s