Keukenprinses

Vroeger kon ik koken. Ik heb zelfs een jaartje kokschool gedaan in avondonderwijs. Ik ben al geruime tijd vegetariër, maar ik maakte zonder mijn hand ervoor om te draaien vis en vlees voor bezoek.

Lid worden van het voedselteam gaf een nieuwe dimensie aan mijn kookkunsten. Ik ontdekte deze leuke groentenwijzer, werd lid van Velt (ik was al lid van Eva), en kocht o.a. het grote Velt-boek dat niet mooi is maar een schat aan info bevatte over evenwichtig en duurzaam eten. Een etentje met vrienden leidde wel eens tot de opmerking dat ‘als vegetarisch zo lekker was, ze dat ook wel meer konden proberen.’

Het mooie ‘Goed eten’ van Dorien was voor mij trouwens ook een voltreffer. Eten én lezen. Aaaaah.

En toen kwamen de jaren met alleen de kinderen en ik. Kinderen die niets lusten, ik te moe. En geloof me of niet, koken kan je afleren.

Verhuizen naar het huis van de Man zou verandering brengen. Althans, dat geloofde ik. De Man had immers een schoon vijfpitsgasfornuis dat stond te blinken in zijn keuken (en waar hij soms een eitje op kookte ;)), met drie ovens. Drie! ‘Ik kan zes pizza’s tegelijk bakken in de rechtse,’ verklaarde de Man. Euh, ja. De bovenste is een grilloven. De onderste een gewone oven. En dan is er ook nog een microgolf. En een retro-koelkast. En dan toch op afhaal-eten leven, hé. Anyway.

Maar het succes bleef uit. Niet alleen is de kleinste een kniesoor van jewelste aan tafel (ik heb ons aangemeld bij een antroposofische jeugdarts om het probleem holistisch te bekijken), ook zegt de oudste dat hij nooit iets lust van wat ik maak (slik), en gaat de Man regelmatig Thai halen als hij ziet wat ik aan het maken ben. Zucht.

Een abonnement bij de Pluktuin bracht geen soelaas. Wel fruitvliegen. De Man kijkt me nog steeds verwijtend aan als hij in de keuken komt en het daar gezellig bevolkt is.

En toen gebeurde het. Ik haalde het nieuwe kookboek van Mme in huis: honger. Ik las het en begreep dat het vol dingen staat die ik in principe kan maken. Bovendien staat elk stapje goed uitgelegd, is het grappig geschreven, zijn de foto’s prachtig en staan er suggesties voor bijgerechten of alternatieven bij elk gerecht (bv vegan versie).

Gisteren aten wij de hemelse prei met gnocchi. Ik heb gewoon gedaan wat er stond en ik heb complimenten gekregen van de Man. Daar is hij normaal niet kwistig mee, zal ik je vertellen.

En voor vanavond kies ik gewoon een leuke lasagna uit.

Honger. Je kan het bij de Madame zelf bestellen (zie haar website). Het is elke euro waard. Geloof me.

 

 

 

 

Advertenties

12 gedachtes over “Keukenprinses

  1. Ik had het al gezien op haar website, maar vroeg me af of het wel geschikt is voor hier in Spanje. Maar prei hebben ze hier ook en gnocchi zeker. Misschien toch op de verlanglijst voor kerst zetten dan…

  2. ooh.. ik had dit al op mijn sint-lijstje gezet, maar nu maakt je me aan het twijfelen. zal ik mezelf toch verwennen en het nu al kopen zodat ik het mee kan nemen naar ons vakantiehuisje komende week.. en koop ik dan ook meteen green kitchen at home.. dilemma’s, dilemma’s 😉

  3. Hét beste kookboek van dit jaar, ik ben ook laaiend enthousiast. Dat was ik al maanden geleden, want ik heb heel wat recepten mogen testen. Ik ga het boek keihard aan iedereen aanbevelen!
    En trouwens: Dorien Knockaert heeft ook een nieuw boek uit: Thuiskomen. Ook keihard de moeite!

  4. Als je al fan was van ‘goed eten’, moet je zeker ook ‘thuiskomen’ van Dorien Knockaert kopen. Ge-wel-dig! En ik ben niet eens vegetariër…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s