Een talent voor intensiteit

Dat ik een talent heb voor intensiteit.
Zo kan je het positief verwoorden.
Ik voel veel. Zo veel dat ik er soms ziek van wordt. Ik verveel me nooit, mijn hoofd en leven lopen altijd over.

De therapeut waar ik naar toe moet van het werk, zegt dat ik superwoman niet ben. Dat ik wat onbegrensd ben. Chaotisch. Ik vul testjes in, urenlang. Nee, ze vinden geen signalen van ADD. En verder ook niets ergs. Wel vermoeidheid in de gruwelijke combinatie met een enorme hang naar prikkels. Ik blijf constant nieuwe uitdagingen zoeken, verduidelijkt hij. En als je dan pech hebt met de omstandigheden, zoals het alleenstaande moederschap nogal minimaal kan omschreven worden, word je gegarandeerd ziek op een dag. Overspannen en gefrustreerd.

Ik ben wat vertwijfeld door wat hij denkt. Ik lees een boekje over ADD en herken het zo goed. Het niet kunnen inschatten van tijd. Het niet kunnen plannen. Te laat komen. Moeite met organiseren. Neiging uit te stellen of mijn kop in ’t zand te steken. Van alles vergeten. Moeite om besluiten te nemen. Voortdurend aantekeningen maken om mijn eigen gedachten wat bij elkaar te houden.

En de medicatie helpt. Zet me vaak wat beter op de rails.

Desondanks. Wanneer ben ik het normaal beginnen vinden dat op tijd op school komen (met de jongens) een project werd dat even vaak faalde als slaagde, dat ik om vijf uur nog even verzin wat we gaan eten, dat ik regelmatig verrast word door iets in mijn agenda waar ik twee dagen voorbereiding voor heb en dat al morgen is? Dat ik mijn wekker vergeet te zetten?[zucht] Wanneer ben ik het een wonder gaan vinden als ik de gevraagde banaan/sporttas/whatever heb meegenomen naar de klas?

Wat is er toch met mijn hoofd? Ben ik gewoon zo moe geworden dat alles een soepje werd of werd alles een soepje en werd ik daar zo moe van?

Ik lees het geweldige boek van Elke van Hoof: hoogsensitief. Uitgegeven bij Lannoo Campus. Het is boeiend dat ze de gelijkenissen onderzoekt met alles waar ik over nadenk. Doordat ze de verschillen en gelijkenissen uitlegt, kan ik een aantal angsten temmen. Autisme (nee, check). ADD (waarschijnlijk, check). Borderline (godzijdank niet, check). Hoogbegaafd (op wat kenmerken na, zoals enorme leerhonger, innerlijke onrust en een probleem om het leven te organiseren, niet I guess).

Ik vind het boeiend om op onderzoek uit te gaan. Kenmerken te identificeren. Een verzameling aan te leggen. Kijken waar de overlappingen zitten.

En verder probeer ik aan mezelf te werken. Maak ik lijstjes, routines, mindmaps. Lees ik boeken. Met zeer wisselend succes.

Ik praat veel met de Man. Die heeft een hoofd waarmee ik soms wel wil ruilen. Een hoofd dat realistische inschattingen kan maken, het geheel overziet, grenzen stelt, slimme keuzes maakt. Wat een goed hoofd voor mij, het zijne. En tegelijkertijd weet ik dat ik de intensiteit waarin ik uitblink, het heftige voelen, ervaren, leren, de honger, de creativiteit, het besef van absolute onbeperkte mogelijkheden, dat ik die vreselijk zou missen, tussen al die slimmigheid en het overzicht. Laat ik dus maar mijn eigen hoofd houden en met het zijne leven.

 

 

Advertenties

10 gedachtes over “Een talent voor intensiteit

    • Inderdaad herkenbaar! Iedereen is hoogbegaafd en overgevoelig tegenwoordig.
      Je bent niet uniek. Eigenlijk saai, 13 in een dozijn!
      Maar je bent erg tevreden met je zelf, je hebt het alleen maar over jezelf, dus mooi dan toch die overgevoeligheid?
      Geniet van je honger, je creativiteit en de rest van de bla bla!
      Of heb je deze zelf overschattende blog weer onder invloed van drugs geschreven?
      San

      • Wat een onaardige energie. Wat zit daaronder bij jezelf? Als het je echt niets deed dan las je het niet. Dus wat zegt het over jou dat je het EN leest EN de moeite neemt om heel onaardig te reageren. Ik wens je afleiding in iets anders.

      • Dit is een zeer typisch voorbeeld van dingen die je niet recht in iemand zijn gezicht zou zeggen. Er is dan ook geen enkele reden om het te zeggen op papier. Eerlijk? Ik vind een bewust kwetsende reactie als deze – om over de dommige inhoud nog maar niet te spreken – even erg en even storend als de mannen die me vuilbekkerij toeroepen die ze ook niet aan hun eigen vrouwen, dochters of nichten zouden zeggen of waarvan ze zouden wensen dat het hén overkomt.

        Fatsoen, beste schrijver. Fatsoen.

        @Prinses, of gelijk welke blogger die reacties beheert:
        lees anders eens https://www.theguardian.com/technology/2016/apr/12/the-dark-side-of-guardian-comments
        Link gevonden op de twitter van blogster Maartje Luif, die tevens journaliste is en zich altijd goed inwerkt in de meningen waar ze het voor opneemt. Er zit ook een test bij, waarbij je zelf moet inschatten of deze of gene reactie kan.

        Tot mijn schrik was ik een stuk toleranter dan The Guardian, die ook beargumenteerden waarom ze iets wel of niet laten staan. Dat deed me pas de ogen openen: als zelfs ik al bepaalde onbeschofte dingen oké vind, onder het motto van ‘iedereen heeft recht op zijn mening’ en ‘het zou flauw zijn alle kritiek te weren’, waar ligt het fatsoen van de huidige internetetiquette dan nog?

        The Guardian pikt reacties als bovenstaande niet langer, en terecht. Zij verwijderen, onder het simpele motto: ‘dit draagt hoegenaamd niets bij aan de discussie, en daarnaast is het ongepast ad hominem’.

      • Ik lees hier al lang mee, zonder ooit te reageren, maar beste San, jij dwingt me. Wat een ongelooflijk ongepaste, ongenuanceerde reactie laat je achter.

    • @kleineatlas: Bedankt om met de link naar het heldere en genuanceerde artikel ivm HSP een constructieve bijdrage te leveren. In tegenstelling tot bovenstaande nodeloos kwetsende reactie die ik inderdaad ook als ‘onfatsoenlijk’ beschouw. Ook bedankt voor de tip om reacties af te toetsen door na te gaan of je het letterlijk in iemand z’n gezicht zou zeggen.
      @Prinses: Het is niet mijn gewoonte om op blogs te reageren – op deze plek is het de eerste keer dat ik het doe. Ik hoop in elk geval dat bovenstaande “domme” (in bredere zin te interpreteren dan louter IQ-gewijs) reactie je niet van je stuk brengen, want dat is het niet waard.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s