Overmoedige moeder tript naar Amsterdam met grut

Zelden was ik zo goed voorbereid. De bagage gestructureerd in de auto geladen, een EHBO-tasje gemaakt (seriously), cadeautjes voor de man, vrouw en kinderen des geleend huis gekocht, auto volgetankt, pasta gekookt waarin alle overschotjes uit de frigo verwerkt zaten om niet met een lege maag te vertrekken, geld afgehaald. We reden ’s avonds, zodat ze zouden slapen. Want 215km met twee kinderen alleen is lang.

Uiteraard sliep er niemand. De Kleuter was boos omdat hij op reis gaan stom vond, tot ik hem omkocht met een zakje chips. De Peuter mopperde dat hij moe was, maar viel niet in slaap.

En toen kwamen we aan. De jongens instant hyper door het leuke huis met het leuke speelgoed. Ik laadde uit, maakte het bed op, legde de jongens te slapen, plunderde de snoeptrommel die niet van mij was (even geen rekening gehouden met avondlijke honger na een lange dag en lange rit) en werkte nog enkele belangrijke dingen af.

Jullie mogen nu keihard lachen, maar ik had zelfs een dagschema gemaakt. Met foto’s. Leve de opvoedingsondersteuning. De dag begon met corn flakes en het overlopen van het dagschema. We parkeerden de auto ondergronds, gingen boodschappen doen, verkenden de buurt, lunchten. De jongens speelden. We kochten kaartjes voor de tram en gingen naar het Scheepvaartmuseum, alwaar we een geweldige middag hadden met poppenkast en een oud VOC-schip verkennen en een geweldig kleuterprogramma met een pratende vis en ook nog een gigantisch cool spel. Daarna aten we ijs en dronk ik een espresso ergens op een bankje aan een leuk koffietentje, werd er alweer gespeeld en schoof ik een pizza in de oven en maakte er een verplicht slaatje bij. Eten, tv, douchen, verhaaltjes en een diepe slaap voor de jongens. De overmoedige moeder ruimde op, sproeide de tuin, werkte nog een opdracht af en schreef een blogpost. En ik las een half boek waarbij de chips opat die de kinderen hadden mogen uitzoeken.

Ik was op alles voorbereid. Behalve op de kwetsbaarheid. Ik dacht dat ik me een hele mevrouw zou voelen, met mijn twee kinderen op citytrip in Amsterdam. Maar daar loop je dan, de Kleuter wordt tien keer woest, de buggy breekt langs één kant, de Peuter blijft maar zeggen hoe moe hij is. Nou ja. Zo dus. Het is vermoeiend en ook eenzaam. En f*ck joh, wat kost deze stad geld. 70% van ons vakantiebudget ging vandaag op, aan openbaar vervoer, museum en boodschappen. Auwtch.

 

*wordt vervolgd*

 

 

 

Advertenties

10 gedachtes over “Overmoedige moeder tript naar Amsterdam met grut

  1. Hopelijk ging het geld op in omgekeerde volgorde, zodat er nu genoeg eten in huis is voor het ganse verblijf? In Dublin was Google de perfecte startplek voor zoektermen genre “free events in … with children”. De niet zo officiële toeristische websites geven soms betere tips op dat vlak dan de officiële.
    Ik hoop dat je tijdens deze trip nog het “zie mij hier nu lopen, ik ben super goed bezig” gevoel gaat krijgen. Ik duim er alleszins voor!

  2. Toch nog maar even een paar: dit kost (bijna) niets maar is wel heel leuk tips!
    – Het dak van Nemo, dat groene gevaarte naast het scheepvaartmuseum; gratis, lekker zitten, allerlei installaties en een soort vijver om mee te spelen
    – Het Flevoparkbad; mooi openluchtzwembad in Amsterdam-Oost, Flevopark. Kost wel iets aan toegang maar valt erg mee.
    – Met een pontje heen en weer naar Amsterdam-Noord: kost niets, wel een hele ervaring voor kleine kinderen.

    Heel veel plezier nog!

  3. Maar je bent toch een hele mevrouw, ook in je kwetsbaarheid? Je doet het toch maar mooi hé. Hopelijk zijn de volgende dagen rustiger en goedkoper.

  4. Zat er geen fiets met zitjes (of bakfiets) inbegrepen bij het huis? Dan ben je zoveel flexibeler en goedkoper uit, en hoeven die jongensbeentjes niet te veel te lopen.

  5. Hoi Prinses,

    Ik volg je blog al geruime tijd maar ik reageerde nog niet eerder (want niet moedig genoeg en niet de juiste woorden om iets te zeggen). Nu ik zelf verlaten werd (want zo voelt dat) kan ik pas begrijpen wat je voelt, een beetje. Alleen lukt het best, maar met twee is fijner. Iemand hebben om de leuke en de stomme momenten mee te delen. Ik heb geen kindjes, maar volgens mij ben jij een top mama!

  6. Oh jeetje, dit is zo herkenbaar! Alleen zat ik in Rotterdam… Veel moed echt, je kan het! Je kan het! Je kan het!!! En als je eventjes moet janken om god weet wat voor reden, dan bedenk je maar dat ik dat ook gedaan heb 😉 We zitten allemaal alleen in deze shit, maar ook een beetje samen. xxx

  7. Pingback: Intussen | En ze leefden nog groen en gelukkig

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s