Overmoedige moeder tript naar Amsterdam met grut

Zelden was ik zo goed voorbereid. De bagage gestructureerd in de auto geladen, een EHBO-tasje gemaakt (seriously), cadeautjes voor de man, vrouw en kinderen des geleend huis gekocht, auto volgetankt, pasta gekookt waarin alle overschotjes uit de frigo verwerkt zaten om niet met een lege maag te vertrekken, geld afgehaald. We reden ’s avonds, zodat ze zouden slapen. Want 215km met twee kinderen alleen is lang.

Uiteraard sliep er niemand. De Kleuter was boos omdat hij op reis gaan stom vond, tot ik hem omkocht met een zakje chips. De Peuter mopperde dat hij moe was, maar viel niet in slaap.

En toen kwamen we aan. De jongens instant hyper door het leuke huis met het leuke speelgoed. Ik laadde uit, maakte het bed op, legde de jongens te slapen, plunderde de snoeptrommel die niet van mij was (even geen rekening gehouden met avondlijke honger na een lange dag en lange rit) en werkte nog enkele belangrijke dingen af.

Jullie mogen nu keihard lachen, maar ik had zelfs een dagschema gemaakt. Met foto’s. Leve de opvoedingsondersteuning. De dag begon met corn flakes en het overlopen van het dagschema. We parkeerden de auto ondergronds, gingen boodschappen doen, verkenden de buurt, lunchten. De jongens speelden. We kochten kaartjes voor de tram en gingen naar het Scheepvaartmuseum, alwaar we een geweldige middag hadden met poppenkast en een oud VOC-schip verkennen en een geweldig kleuterprogramma met een pratende vis en ook nog een gigantisch cool spel. Daarna aten we ijs en dronk ik een espresso ergens op een bankje aan een leuk koffietentje, werd er alweer gespeeld en schoof ik een pizza in de oven en maakte er een verplicht slaatje bij. Eten, tv, douchen, verhaaltjes en een diepe slaap voor de jongens. De overmoedige moeder ruimde op, sproeide de tuin, werkte nog een opdracht af en schreef een blogpost. En ik las een half boek waarbij de chips opat die de kinderen hadden mogen uitzoeken.

Ik was op alles voorbereid. Behalve op de kwetsbaarheid. Ik dacht dat ik me een hele mevrouw zou voelen, met mijn twee kinderen op citytrip in Amsterdam. Maar daar loop je dan, de Kleuter wordt tien keer woest, de buggy breekt langs één kant, de Peuter blijft maar zeggen hoe moe hij is. Nou ja. Zo dus. Het is vermoeiend en ook eenzaam. En f*ck joh, wat kost deze stad geld. 70% van ons vakantiebudget ging vandaag op, aan openbaar vervoer, museum en boodschappen. Auwtch.

 

*wordt vervolgd*

 

 

 

Advertenties