Moeders zijn ook maar mensen

Femma is een eigentijdse en eigenzinnige vrouwenorganisatie met een duidelijke visie op mens & samenleving. Femma praat mee over wat vrouwen vandaag denken, voelen & beleven. Femma verdedigt de belangen van vrouwen met minder kansen en in het bijzonder alleenstaande vrouwen. De organisatie ijvert voor emancipatie van vrouwen en gendergelijkheid, o.a. via het informeren en sensibiliseren van vrouwen, beleidsmakers en andere actoren.

Onderstaand stukje is geschreven voor Femma en verschenen op hun website.
Meer over Femma? Neem hier een kijkje!

Moeders zijn ook maar mensen

Het is 19u30. Ik heb 230 km gereden met twee boze kinderen op de achterbank, die zelfs met de verhaaltjes van Pim en Pom en Pippi Langkous niet te temmen waren. Thuis krijgen ze heel onverantwoord frietjes, en mik ik ze in bed(*). Het verhaaltje lezen lukt nog net, maar ik ga echt geen verklaring geven bij elk onbekend woord. En mijn knuffels zijn op. Met moeite pers ik er een kus uit voor beide heertjes. ‘Moeders zijn ook maar mensen,’ zeg ik. ‘Je bent lief,’ probeert de kleinste. ‘Ja,’ zeg ik, ‘ik ben immers je moeder. Maar nu ga ik beneden op de bank een kop koffie drinken, want het is genoeg voor vandaag.

Tussen de lappen vakantie door, mocht ik drie dagen gaan werken. Enthousiast trok ik mijn rode hooggehakte schoenen aan en reed ik naar kantoor. Aldaar verzuchtte ik in een vergadering hoe heerlijk werken is. Ik legde uit dat ik de vakantie met kleine kinderen best vermoeiend vond. Mijn collega keek me een beetje glazig aan, vertelde me dat ze vroeger genoot van elk moment en voegde er fijntjes de vraag aan toe waarom ik eigenlijk nog kinderen wil.

De voorbije weken heb ik bulten van kamelen en dromedarissen geteld, oude schepen verkend, gelachen om de idiote grapjes van Jan Klaassen, bootje gevaren, op het strand gezeten en de GVR gezien. Luxe, absoluut. Maar op een dag, toen ik op handen en voeten door een museum kroop, vroeg ik me af waar ik eigenlijk mee bezig was. Strikt gezien was het antwoord daarop dat ik op zoek was naar een schatkist, met een handpop van een eenhoorn om mijn hand. Met een stemmetje deed ik geluidjes en moedigde ik de kinderen aan, terwijl ik de handpop driftig bewoog. En alle dankbaarheid en luxe ten spijt, plots slaakte de eenhoorn een erg diepe zucht. De vakantie kostte niet alleen hopen geld en energie, maar ik was ook totaal onderprikkeld. Het is nu eenmaal niet mijn grootste wens om opdrachtjes uit schatkisten uit te voeren, aan de rand van zandbakken te zitten opletten dat mijn zonen andere kinderen niet de kop inslaan of omgekeerd, en een servetje onder het kinnetje van mijn peuter te houden om slierten smurfenijs op te vangen. Ik doe het met liefde en plezier. Maar ik ben ook een volwassen mens, en in die hoedanigheid wil ik ook wat.

Enkele weken geleden ging ik met mijn Femma-pas naar het museum M. Gefascineerd luisterde ik naar de audiogids terwijl ik de werken in me opnam en ik kwam helemaal opgeladen terug voor nog wat rondjes moederschap. Met die herinnering schud ik mijn Femma-pas uit mijn handtas en leg ze op de hoek van de tafel. Een reminder voor mezelf. Opladen voor gevorderden.

(*) Referentie aan ‘Voeden, verschonen en in de wieg mikken’ van A.M.G. Schmidt

Advertenties

14 gedachtes over “Moeders zijn ook maar mensen

  1. Amen, Prinses. Ook met wat grotere kinderen blijft dit zo. Huishouden is zo cyclisch! Nooit klaar, altijd onieuw beginnen. Ik bedacht net hetzelfde na werkdag 2: oef, ik kan ook nog andere dingen dan wassen en plassen.

  2. Ha, ook hier is een vakantie met kinderen niet bepaald ontspannend. Ik heb zo mijn twijfels bij de reactie van je collega. “Genieten van elk moment”, zo hoort het idd. volgens ‘de boekjes’ maar de realiteit is toch iets anders. Soms is het genieten, maar zeker niet altijd.

    Hier was het tijdens de vakantie evengoed gezaag over pijne benen, ruzie maken met de broer, oudste zoon die twee dagen heeft liggen overgeven, zagen dat we nooit iets leuks doen (terwijl hij twee minuten eerder zei dat vandaag de leukste dag van zijn leven was) enzoverder. Maar even goed trots zijn dat hij de bergtop heeft gehaald, met de kabelbaan naar boven, grote en kleine broer die zich uren kunnen bezighouden door achter elkaar rondjes rond het huisje te lopen, spelen aan het strand van een meertje, …

  3. ik vind het meer vermoeiend om voor mijn twee kinderen te zorgen een hele dag dan een 11-uren shift te draaien tussen 10 jongeren met een verstandelijke beperking. Ik vind dat vreemd, anderen misschien ook, maar toch is het zo 🙂

  4. Het leukste moment van de vakantie? Als alle zonen het huis uit zijn, en liefst ook voor de nacht. Op kamp met de scouts, da’s tien dagen pure luxe. Een rustige ontbijttafel, geen hels luide muziek in huis, niet overal puberbenen die languit voor een scherm liggen, niet liggen waken of iedereen veilig thuis is. Heerlijk. Je weet dat ze zich amuseren, en wij doen dat dan ook. Die tijd komt nog prinses 😉

  5. Net twee dagen gelogeerd bij een vriendin die lerares kleuteronderwijs is. Mijn vijfjarige en zij hebben de tijd van hun leven gehad. Want die vrouw doet al die dingen graag die ik niet graag doe. Want haar job is haar roeping. Ik troost me met de gedachte dat ik over tien jaar waarschijnlijk een veel interessantere moeder ga zijn dan ik nu ben. En met de gedachte dat wat ik nu doe echt wel meer dan genoeg is, ook al zeg ik nogal vaak “sorry schat, maar daar heb ik nu echt geen zin in”.

  6. Vele jaren geleden verbleef ik met mijn 2 kinderen in een prachtig hotel in Zuid-Italië. Alles was aanwezig voor een perfecte vakantie, het was een waar kinderparadijs en had dan ook een rib uit mijn lijf gekost. Maar mijn kinderen, die maakten ruzie, van ’s morgens tot ’s avonds of ze waren boos, op elkaar, op mij, op de hele wereld. Niets was goed, als kind 1 naar A wou, wou kind 2 persé naar B en aangezien ik mezelf niet kon opdelen was er dus altijd eentje boos en ontevreden en vreselijk verontwaardigd. We waren al zo vaak met ons drietjes op vakantie geweest en we hadden een systeem met om de beurt kiezen, wat vroeger altijd prima werkte maar dat jaar waren ze echt compleet onredelijk en onmogelijk. Toen heb ik er vreselijk naar verlangd om naar huis te gaan, de kinderen in de vakantieopvang te steken en gewoon te gaan werken. Uiteindelijk heb ik van pure ellende een hysterisch huilbui gekregen in hun bijzijn. Pedagogisch compleet onverantwoord maar zijn er toen zo van geschrokken dat ze serieus” hun leven gebeterd hebben”

  7. Ik snap het helemaal. Ik heb jammer genoeg maar 1 kindje, dus ben wel veel met haar bezig. Deze zomer volgt ze in de voormiddag kampjes, zodat ze speelkameraadjes heeft. En op de vakantiebestemming was ook kinderanimatie, zo hadden we een paar uurtjes per dag voor onszelf, ideale combinatie. Maar ik voel ook duidelijk als ik gewoon geen zin meer heb om met haar te spelen. Een hele dag, dat lukt me echt niet. Ze kan gelukkig ook wel goed alleen spelen, maar toch. Soms word ik beetje gek van al die kinderlogica op een dag. Inderdaad, leve kleuterleidsters 🙂 Binnenkort weer naar school!

  8. Amen.
    Op dat vlak was de vakantie een ontnuchtering. Ik wil het liefste boeken lezen, maar daar is hoegenaamd geen tijd voor. Tonnen respect voor kleuterjuffen. Ik zou er depressief van worden.

  9. Oh Jezus, wat een frustrerende reactie van die collega weer. Misschien beleefde zij het zo, en is ze gewoon supermoeder. Misschien aapte ze gewoon na ‘wat hoort’…

    Maar feit is dat wij dan wel met twee ouders zijn, maar dat we soms (vaak) opgelucht ademhalen als de dochter ’s avonds slaapt. En op dagen dat ik er alleen voor sta, word ik soms helemaal kierewiet van het het voortdurende gekwetter, ge-waarom en gezeur.

    Kinderen hebben is zalig, maar ik wantrouw iedereen die zegt dat het altijd genieten is.

  10. Begrijpelijk… Ik zit van eind mei thuis (zwanger) met een nu drie jarige. Je hebt opeens genoeg van spelen met plasticine, kleuren, naar speelpleinen gaan en dansjes maken op kinderliedjes. Ik heb al vaak gesnakt om te gaan werken. Wie vind dat uit, twee maanden vakantie??

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s