Kwaliteit

Ooit was ik op weekend voor het werk met iemand die er bij zweerde ‘lokale’ en duurzame producten te nuttigen. Dat had hij dan ook volop ingeslagen voor dat weekend. Koffie van een lokaal koffie-branderijtje. Kaas van een echte kaaswinkel. Heerlijk brood van een echte bakker, geen keten. Mijn zintuigen op scherp. Smaakexplosies. Geniaal.

Omwille van o.a. financiële overwegingen, doe ik boodschappen in de Colruyt en via het voedselteam. Via het voedselteam koop ik vooral groenten en fruit. Ook zuivel behoort tot de mogelijkheden, zelf vlees. Maar die dingen gebruiken we niet echt (veel) dus die  heb ik dan ook niet nodig. Brood bestel ik overigens soms wel, evenals gebakjes die uit een soort zorgboerderij komen. De garantie is altijd dat het bio en lokaal is, korte keten.

Dat is in de Colruyt niet het geval. Ik verkies de Colruyt boven de Aldi omdat ik in de Colruyt het gevoel heb dat ik nog wat meer gezonde keuzes kan maken. Het ligt absoluut aan mij, maar ik ga volledig los bij die bodemprijzen in de Aldi en in plaats van een mandje vol zorgvuldig geselecteerde groenten en fruit, stuiter ik naar buiten met allerlei soorten zouts en zoets en vaak ook nog een brooddoos die ik niet nodig heb en een fietspomp die toevallig in de aanbieding is ofzo. Ja, het is goedkoper winkelen, maar nee, niet als je buiten komt met dingen die je niet nodig hebt. De Colruyt dus. Waar bio ook een optie is, maar aangezien bio naast niet-bio ligt en het prijsverschil daarmee ook meteen zeer duidelijk is, is het altijd wel wat een bewustere keuze daar. De laatste jaren moest ik de keuze vaak bewust maken om geen bio te kopen, maar vooral te gaan voor betaalbaar wegens het alleenstaandemoederbudget.

Anyway. Ik kwam vaak thuis met zo’n pak van de goedkoopste jonge kaas, en grote blikken van de goedkoopste koffie.

En even vaak sloeg die kaas wel eens groen uit, en stond de koffie te verpieteren in zijn blik, omdat je voor de prijs die je er voor betaalt – naast het feit dat ik vind dat ik me vragen moet stellen bij hoe het komt dat het voor die prijs kan – niet de meest attractieve producten koopt die bulken van de smaak.

Dus nu pieker ik alweer een tijdje over het doen van het experiment. De stad in gaan. Bij de lokale kaasboer en de lokale koffiewinkel lekkers kopen, en daar zorgvuldig en met mate van genieten. Met een schoner geweten, opnieuw verantwoorder en bewuster consumeren. Bio kiezen. Afwegingen maken die mijn budget overstijgen maar ook de belangen van de wereld waarin we leven recht doen. Zou dat uiteindelijk niet voordeliger uitkomen?

Hoe pakken jullie dit aan? Zeer benieuwd!

 

 

Advertenties

15 gedachtes over “Kwaliteit

  1. Ik probeer realistisch te zijn. Ik kan me wel voornemen om de stad in te gaan en verantwoord te kopen, maar dat kost meer geld en energie.
    Met kinderen naar de winkel gaan is drama.
    Dus koop ik alles bij de AH en ga ik niet alle winkels af.
    Bio is duur, dat koop ik alleen in de aanbieding. Ik ben al blij als ik gezond eten voorschotel en iedereen het opeet.

    Onze kleding is wel grotendeels tweedehands. Daar troost ik mijn geweten mee. Bovendien is dat juist een besparing.

    Kijk gewoon wat realistisch is. Tijd en geld zijn allebei kostbaar.

  2. Bio is hier waar ik woon absoluut niet in de mode. Ik moet al erg mijn best doen voedsel zonder E-nummers te vinden. Ik koop wel al mijn groenten en fruit op de markt, en dat is meestal van zeer goede kwaliteit, maar ik weet niet waar het vandaan komt. In de stad zijn er wel winkels die op bio focussen, maar dan ben ik twee uur kwijt aan boodschappen doen en betaal ik het dubbel. Dus nee. Die lat ligt echt wel te hoog.
    Ik wou dat het anders was, maar de mensen zijn er hier absoluut niet bewust mee bezig. Als je ziet wat voor een rotzooi ze hun kinderen hier te eten geven en hoe ontzettend veel mensen nog roken (ook zwangere vrouwen en moeders die borstvoeding geven), dan snap je wel dat biologisch eten niet eens het lijstje haalt.

  3. Wij zijn daar bewust mee bezig. Niet dat dat automatisch betekent dat er altijd en enkel bio op tafel komt, want inderdaad, het kost geld en tijd. Een paar weken hebben we geprobeerd om uitsluitend in de Bioplanet te kopen, maar dat was niet echt praktisch (het is niet de dichtsbijzijnde supermarkt) en echt wel peperduur. Nu doen we vooral boodschappen bij AH en Spar, waar het bioaanbod zich gelukkig gestaag maar zeker lijkt uit te breiden, vooral bij AH. Als ik daar de keuze heb, opteer ik telkens voor bio. Vind ik als HSP’er soms ook wel gemakkelijk: ik moet me niet meer het hoofd breken over welke van de twintig potten mayonaise, ik neem gewoon die ene die bio is 😉 Vaak laat ik me ook leiden door gemak, moet ik bekennen: de AH bulkt van de voorgesneden groenten en dergelijke, en die zijn bijna nooit bio, maar oh zo handig … Bij Bioplanet kopen we wel nog altijd douchegel, shampoo en handzeep. Want blijkt dat ze niet alleen onze voeding vol rotzooi pompen, maar ook verzorgingsproducten. Daar ben ik echt van geschrokken: ga maar eens googelen (bijvoorbeeld op SLS en parabenen) dan ontdek je wat voor zooi we dikwijls onbewust op ons lijf (en dat van onze kinderen) smeren. Dus nee, voor ons geen heerlijk geurende tubes en potjes meer, maar degelijke (en een tikje saaie) 1 liter-flessen. Mijn lijf is me er dankbaar om 😉

  4. Het nadeel van bio bij de supermarkt vind ik dat het in plastic verpakt wordt, meer afval dus en daar probeer ik ook op te letten.
    Hier biogroenten bij de boer, vlees bij de hoeveslager en rest bij de Colruyt waar ik zoveel mogelijk plastic verpakkingen probeer te mijden. Maar er kruipt tijd in. Een collect en Go eens in de week zou tijd besparen …

  5. Goed dat je erover nadenkt. Ik vind het zelf ook lastig. Laatste jaren vanwege kleine kinderen vooral gekozen voor praktisch en prima, dus voor de AH om de hoek. Nu verkoopt die veel biologisch, dus dat scheelt. Vlees is altijd bio, net als eieren, en zuivel zoveel mogelijk. Fruit en groente koop ik zo veel mogelijk onverpakt, omdat niet alleen ongezond en veel te goedkoop geproduceerd (en daarmee smakeloos en onethisch) voedsel me tegenstaat, maar ook die berg onnodig afval die we produceren bij vrijwel elke aanschaf die we doen. Dit jaar hoop ik anders, bewuster te gaan consumeren. Door meer naar de markt te gaan, en naar de kleine ondernemers/producenten in de buurt en regio die onze solidariteit kunnen gebruiken.

  6. Bij ons hangt het ervan af hoe het met de portemonnee gesteld is. 😊 Als het kon, was het altijd bioplanet en consoorten. Maar dat gaat niet altijd. Ik doe wat ik kan naar mijn situatie.

  7. Hier vooral een mix van Aldi en Colruyt. Je moet een beetje weten waar prijs wel en niet echt verschil maakt in smaak. De ‘witteproduct’ kaas is bvb. niet te vreten dus kopen we kilo’s van de duurdere kaas (ik heb een kaasverslaving). Bio champignons zijn stukken lekkerder dan de goedkope, en niet zoveel duurder. Koffie komt van Oxfam, ik drink al heel mijn leven Oxfamkoffie.
    Echt bewust zijn we er niet mee bezig, dan wordt het een dagtaak en labels zijn soms bedrieglijk. Ik heb al overwogen zo’n zelfplukboerderij abonnement te nemen, seizoensgroenten rechtstreeks bij de boer halen. Maar ja, twee kleine kinderen, dan komt er momenteel niet veel van al die mooie voornemens.

    Ik vraag mij wel vaak af hoe men dingen kan produceren en verkopen aan zo’n lage prijs. Ik kan er soms met mijn hoofd niet bij. Met die race to the bottom maken we op lange termijn onszelf kapot.

  8. Ik combineer Colruyt, Aldi en AH en sporadisch ook bio-planet… het bio-assortiment in “onze” Aldi is ook sterk gegroeid, dus dat is ook wel meegenomen dan… wat ik doe om te vermijden dat ik meer koop dan nodig is, is een weekmenutje opstellen en winkelen met een boodschappenlijstje… tegelijk hou ik ook in mijn achterhoofd hoeveel mijn wekelijkse boodschappen maar mogen kosten, en dat helpt wel een beetje om de Aldi-impuls aankopen te temperen 😉

  9. Wij kiezen voor een wekelijks groenten- en fruitpakket van een biologische boerderij in de buurt, voor ons prima en voor de kinderen meestal ook. Wel meer werk in het begin want sommige groenten kende ik niet. Vlees en kaas meestal in de plaatselijke winkel maar kip kan ik echt wel alleen bio eten, veel te plastiekerig en opgezwollen, veel kip komt er dus niet op tafel want biokip is peperduur… verpakte produkten zoals koffie of pasta halen we gewoon in de supermarkt, waar ik toch ook meestal neig naar fairtrade.

  10. Ik trouwde met een boer en leerde zoveel mogelijk om te koken met wat er voorhanden is. Je leert creatief te zijn 😉 Vlees van eigen kweek in de diepvries. Aardappelen bij de vleet. Hij komt regelmatig thuis van bij collega’s met allerlei kolen, dan weer wortelen, boontjes, prei, … O ja… Ik heb dus 2 diepvriezers omdat grote stukken van het jaar eentje niet genoeg is 😀

  11. Hier een combinatie van groenten en fruit uit de eigen, biologische, moestuin en groenten en fruit van de lokale winkel. Vlees koop ik bij de bioslager, is echt zo veel lekkerder. Dan eet ik liever wat minder vlees maar van goede kwaliteit dan zo’n gigantische smakeloze schoenzool of een rubberen kip. Brood bak ik zoveel mogelijk zelf ( op de ouderwetse manier, niet met zo’n broodmachine)want het brood van de meeste bakkers vind ik echt niet te eten. Verse voeding koop ik nooit in de supermarkt. Ik heb wel het geluk om in een buurt te wonen met talloze kleinhandelaars op wandelafstand.

  12. Ken je de Buurderij? Je kan er bestellen bij meerdere lokale producenten en wekelijks ophalen. Een beetje zoals voedselteams, alleen zie je de boeren ook echt. Je bestelt wanneer je wil, er is geen minimum en klikt alleen in je mandje wat binnen budget past (en je kan ook even op het prijsverschil checken met de supermarkt ). Geen idee of het bij jou in de buurt is, maar in Antwerpen zijn er verschillenden.

  13. Als je voor kwaliteit gaat en snoep echt als een niet vaak voorkomende traktatie ziet, bespaar je al. Mijn gezondheid – want ‘let food be your medicine’- mag wat kosten: ’t is dat of later een hoge doktersrekening. Samen kokerellen bespaart kosten in eten en energieverbruik. Neem dingen die voeden i.p.v. vullen en wees je bewust van de verleidingen van elke supermarkt – ik bekijk chocolade, zuurtjes,… als vitaminerovers- en dan zie je pas dat 70 percent van het supermarktaanbod geen voeding is, wel vulling. Ga na het eten, als je hongerig bent, koop je meestal meer. Algemeen is onze eetcultuur erop gericht je (suiker)ziek te maken. Zeer goedkope voeding? bestaat niet, is slechts vulling (toevoeging van suiker(s) ter vulling) en het ontnemen van vezels. Ik ga mensen met een beperkt budget niet veroordelen alhoewel ik hun keuze voor ‘brol’ betreur… het vraagt een enorm bewustzijn om ‘goed’ te eten en als je nood ‘overleven’ is…

  14. In tegenstelling tot Kathleen heb ik het geluk dat ik in een streek woon waar veel bio-bedrijfjes zijn (de hoogste bio-graad van Frankrijk). Het zijn meestal kleinschalige projecten, gedreven door mensen die zelf ook eenvoudig leven, bewust consumeren en geen buitensporige winsten najagen. De prijsverschillen zijn niet meer zo opvallend en het aanbod is groot. De vraag ook. Ik ben geen econome, maar ik denk dat als de vraag toeneemt, het aanbod ook zal toenemen en uiteindelijk beter betaalbaar zal worden. Ik denk dat dat proces trouwens al een tijdje bezig is, zowel in België als in Frankrijk. Een reden om toch bio te kopen, denk ik. En zolang het wat duurder uitvalt: liever drie bio-abrikozen dan zes niet-bio. En er dan heel mindful van eten…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s