Bijna juist (update rechtszaak)

Aan de telefoon met mijn advocate hoor ik de eerste bevindingen van het expertverslag van de rechtszaak tussen mij en Dirk. Zijn persoonlijkheid is normaal getest met een uitschieter op deviantie psychopathie, lees: de grens is 65 en hij heeft 61 gescoord. Hij wordt onconventioneel onrijp en egocentrisch genoemd, en in één adem wordt gezegd dat deze bevinding mijn verhaal staaft.

Ik word omschreven als gestructureerd, beredeneerd, conventioneel. Ik hou graag controle en laat niets aan het toeval over. Volgens de experte werk ik aan mijn ontwikkeling, stel ik mezelf in vraag en zie ik mijn eigen aandeel in de situatie. Dirk is onconventioneel, laat de dingen op zich af komen, laat zich niet leiden door wat (maatschappelijk) van een persoon verwacht kan worden, wijt de misgelopen zaken aan mijn persoonlijkheid en stelt zichzelf niet in vraag.

Het komt heel heftig binnen. Pas na enkele uren besef ik dat het verslag wel positief is voor mij en dat ik het in mijn analyses bij het juiste eind had. Ook in mijn vermoeden van psychopathie bij Dirk, want ik vind 61 versus 65 een miniem verschil. Het moet minstens zo zijn dat hij sterke psychopathische trekken vertoont om die score te halen. Ik heb vaak het gevoel gehad dat hij niet door en door slecht is, maar dat hij overlevingsstrategieën heeft die heel destructief zijn, en dat past wel bij het beeld dat ik terug zie. Een rand-psychopaat? Soms had ik het gevoel dat hij oprecht graag een gezin wou zijn en bij ons wou horen en mijn man zijn, maar dat hij het gewoon niet kon.

Er moet gereageerd worden op dit verslag, er moeten kanttekeningen en vraagtekens bij en dan moet er een nieuw voorstel komen met betrekking tot het hoederecht. We’ll see.

Even los daarvan voel ik me plots diep eenzaam, ook al kan ik onmiddellijk met een aantal mensen hierover van gedachten wisselen. Ik kijk terug op jaren stress en pijn en ik wil gewoon even de pauzeknop indrukken want ik word steeds zieker fysiek, omdat al mijn energie gaat naar me mentaal op de rails houden. Ik ben 32 en ik vind het leven echt niet leuk. Er is te veel werk, te veel stress, te veel verantwoordelijkheid, en het houdt nooit op. Mijn eerste gedachte bij het telefoontje van mijn advocate was dat ik gewoon nu heel even ontslagen wou worden van de andere zorgen (deadlines, financiën, kinderen ophalen, koken, morgen werken, presentatie voorbereiden) om even alleen dit te moeten incasseren. Misschien ben ik kinderachtig, misschien heb ik niet door dat dit het grote-mensen-leven is, maar ik vind het niet leuk en wil graag iets liefs en warms en eens een uur geen fysieke pijn en eens een dag niet doodmoe. Ik weet dat ik moest groeien in vol-in-het-leven-staan, want dat ik een beetje een vermijder was van vanalles en nog wat, maar dit is al zo lang zo vol in het leven dat ik echt gewoon een keer wil onderduiken.

En verder verbaas ik me ook weer over hoe de wereld draait. De experte die heel last minute een heel slordig verslag vol tik- en spelfouten aflevert. Ik heb me al zo vaak verbaasd over professionals waarmee ik te maken heb gehad de laatste maanden, maar dit… Dit. Ach.

Wordt vervolgd. Maar het was geen slecht nieuws.

 

 

Advertenties

30 gedachtes over “Bijna juist (update rechtszaak)

  1. Het was geen slecht nieuws. Dat is het belangrijkste! Oef!

    (Ik verbaas me soms ook over de laksheid van sommige professionals… Ik probeer het dan altijd maar om te draaien: “wauw, eigenlijk doe ik mijn job zo slecht nog niet.)

  2. Dat is inderdaad geen slecht nieuws. Hopelijk komen er ook nog positieve zaken voor jou uit voort. Meid, je bent totaal niet kinderachtig, integendeel. Je krijgt het even hard te verduren als drie gemiddelde grote mensen samen.

  3. Ik lees je nog niet zo lang, maar de vermoeidheid en de manier waarop je ze beschrijft komt binnen… Een hangende rechtszaak, en de bevestigende persoonlijkheidstest… misschien wel een opluchting dat je het bij het juiste eind had maar toch, niemand heeft dit voor ogen als hij aan een relatie begint. Ik duim voor een snelle afhandeling en hopelijk dan een nieuwe verademende horizon…

  4. Eigenlijk is dat zelfs goed nieuws toch? En voor de rest staat er hier altijd een zetel met een fleecedekentje klaar voor je… Thee inclusief. Weet dat je in plaats van onder te duiken echt wel met de borst vooruit van de daken mag schreeuwen that you did it! Hoedje af voor je doorzettersmentaliteit.
    Spelfouten: grote gruwel, en zeker als het professionele mensen zijn.

  5. Ja, verwarrend. Het is goed nieuws maar tegelijkertijd brengt dat goeie nieuws een hele reeks herinneringen, rationeel en emotioneel binnen en zet het je weer helemaal op scherp. Natuurlijk wil je daar een dag (of meer!!) van op adem komen onder een deken en met een kersenpitteke.
    En on second thoughts … dat goed nieuws is ook geen leuk nieuws want als je een relatie start, verwacht je niet dat het met een psychopaat is die destructief gedrag gaat vertonen …

  6. Inderdaad geen slecht nieuws, omdat het een bevestiging is dat het Dirk is die ervoor zorgde dat het samenleven niet ging. Dat betekent, denk ik, minder kopzorgen voor jou (‘Had ik het anders moeten doen?’, ‘Ben ik daar niet te hard / laks in geweest?’). Een volgende stap, dus.
    En het ‘grotemensenleven’, goh, wat is dat? Kan iemand zeggen het grotemensenleven te kennen? Grotemensenlevens zijn er in verschillende maten en gewichten. Dit is tot nu toe je leven geweest en de vraag is hoe je er wat van kan maken dat je gelukkiger maakt. Of dat wel of niet het leven is dat de meeste grote mensen hebben. 🙂

    Wat de professional betreft: ik erger me ook aan slordigheid, maar dan denk ik soms ‘misschien speelt er wat anders’. Misschien heeft ze ook een leven dat haar niet ligt? Kopzorgen? Slaaptekort? Dat praat het niet goed, maar plaatst het misschien wat in perspectief?

  7. Goh, dit is heftig.
    Ik was er absoluut niet gerust in, niet omdat ik aan jou twijfel, maar omdat een rechtszaak me toch een beetje een kansspel lijkt, dat alle kanten kan uitschieten.
    Idem met psychologische verslagen…
    (maar ik heb noch met het ene, noch met het andere enige ervaring, dus ik suggereer zeker niet dat je dan maar geen rechtszaak moest beginnen!)
    Ik ben benieuwd wat dit zal betekenen voor het hoederecht.
    P.S. Ik wou je ook nog even feliciteren met alle mijlpalen uit een vorige post!

  8. Geen slecht nieuws inderdaad. Maar net als jij vind ik het vreselijk dat de zgn. “professionals”, zijnde de psychologen, justitieassistenten, advocaten en rechters, die over ons en onze kinderen dienen te oordelen en hierdoor een enorme impact op ons leven en dat van onze kinderen hebben, hun werk vaak zo slordig, zo ondoordacht en zo zonder empathie en inzicht uitvoeren. Alsof we maar een nummer zijn, een zoveelste lastig dossier dat moet worden afgewerkt en dat liefst zo snel mogelijk wordt vergeten eenmaal het vluchtig oordeel is geveld en de snelle conclusies zijn getrokken. Een beetje kort door de bocht misschien, want er zijn wellicht ook erg goede, gedreven en empathische professionals die wel degelijk beseffen hoe belangrijk ze zijn, maar ik vrees dat ik die helaas niet ben tegengekomen. Wel integendeel. Zucht. Maar wat jou betreft, helemaal niet slecht dus. Dit gaat de goede richting uit. Ik duim.

  9. Het ligt niet aan jou. Dat is de essentie van het nieuws, toch? Je hebt je niks ingebeeld, het zat niet in je hoofd, het is noch jouw schuld noch jouw verantwoordelijkheid. En je hebt al een pak moeilijke stappen ondernomen om jezelf en je kinderen te beschermen. Na het vechten en de opluchting volgt de weerbots. Geen wonder dat het voor jou nu tijd is om je onder een dekentje terug te trekken. Ik duim voor je dat je op een of andere manier de mogelijkheid krijgt om te bekomen. Knuffel…

  10. Het is ergens heel goed nieuws voor jou…. maar ook dat het restant van de droom die er nog was, nu ook aan diggelen ligt, nu eigenlijk zwart op wit staat dat jouw ex psychopatische trekken heeft.

    Uit ervaring weet ik hoe moeilijk dat is…. alsof het restje oogkleppen dat er nog zat, in 1 ruk van je gezicht zijn afgetrokken…. pijn…..

    Ik wens je kracht en energie, liefde en warmte.

  11. Wat de spelfouten betreft: het was misschien een psycholoog met dyslexie…?

    Tuurlijk ben je niet kinderachtig. Jij hebt gewoon vakantie nodig. Echte vakantie: even geen zorgen en helemaal kunnen bekomen. Dit zijn enorm zware jaren geweest. Blijven gaan prinses, het gaat de goede kant uit!

    • Nee, dat was niet het geval. Ook in andere fases van het proces was er sprake van een op laksheid lijkende nalatigheid en haar behandelruimte waar het eerste gesprek plaats vond, was vuil en chaotisch. Ik denk jammer genoeg dat het iemand is die weinig belang hecht aan haar professionaliteit. Het verslag heeft ze pas geschreven toen mijn advocate intens had aangedrongen, en toen was het te laat want de rechtszaak moest verplaatst worden omdat de termijn om te reageren niet meer gerespecteerd kon worden omdat ze het verslag waarvoor ze ongeveer acht maanden tijd had gehad, drie dagen voor de voorziene zitting had gemaakt. Het was duidelijk een geval van last minute in elkaar flansen en niet meer nalezen. Intussen dus weer eens maanden uitstel en dus maanden langer dat deze stressvolle toestand aansleept.

  12. Nee, prinses, zo is het leven niet leuk. Ik snap dat je pauze en rust en intimiteit en mooie dingen wil. Maar het verslag bevestigt wat we hier van jou zien: een verstandige vrouw met veel diepgang. xoxo

  13. Wat hoop ik voor de betrokken kinderen dat alles goed komt, en dat de rechter gedegen rekening houdt met dit verslag.
    En dat er voor de zomer klaar is, toch wel eens een definitieve regeling komt voor u en de kinderen, en een financieel haalbare situatie, en rust, en rust, en rust, en vrede & geluk.

  14. Ik wens jou nu rust rust en rust. Maar de wereld draait door.. Ik wil gerust eens een weekje voor uw 2 jongens zorgen!
    Sterke madam jij!

  15. Toch wel positief dat die test je bevindingen bevestigt. En professionals, ja, ik heb er ook zo mijn ervaringen mee. Eerlijk gezegd vrees ik dat je voor hen inderdaad nummer zoveel bent. Al ligt dat denk ik ook aan onderbemanning en te weinig waardering voor die juridische diensten. Wie gerechtigheid zoekt is er de dupe van. Hopelijk draait de rechtszaak voor jou positief uit, al vrees ik dat iedereen in zo’n zaken altijd een beetje verliest.

  16. Ok hier – de essentie meenemen en die is dat je je vermoedens bevestigd ziet. Schrijffouten, vuil of chaotisch of niet, het resultaat telt en nu op naar volgende horde. Justitie is een traagwiekende molen die je niet controleert, dus laat die verwachting van ‘een snelle oplossing’ gaan en probeer het intussen vooral niet uw leven te laten beheersen. Iets met het wat aan te zien/uit te dragen van de gevolgen van de keuze voor een rechterlijke beslissing.
    Ik wou even terugkomen op wat je eerder schreef in je vorige posts – dat je het niet meer ziet zitten en alleen voor de jongens volhoudt, en dat je weggaat bij een dokter die een depressie vermoedt. Ik weet dat er meer aan de hand is dan enkel duistere gedachten en het fysieke verdient zeker nodige aandacht, maar omgekeerd verdienen zulke donkere gedachten dat ook. Het is begrijpelijk dat je het niet ziet zitten maar daarom niet normaal. Je bent hier al lang aan de alarmbel aan het trekken, maar het is ook aan jou om de uitgestoken (maar daarom niet onpijnlijke) reddingsboei (ik denk aan de dokter die de depressie vermoedt) te grijpen. Dus teruggaan en met haar verderdoen rond die duisternis in je hoofd. Het kan écht waar anders. Daarom niet magisch beter, maar wel net ietsje. Veel succes. Je bent nu al zo ver, je kan dit!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s