Prinses heeft een moeder gehuurd

We zouden vast geen vriendinnen zijn in het normale leven. Er is niets mis met haar en ook niet echt met mij denk ik, maar het is gewoon niet zo iemand die ik ergens zou ontmoeten ofzo. Nou ja, ze spreekt wel over kleurlingen op een fluistertoon. Geen vriendinnen dus. Maar goed, dat over moeders die beste vriendinnen zijn van hun dochter, heb ik ook nooit geloofd.

Ze komt binnen. Het is een chaos. Peuter is erg ziek en voelt zich best buik tegen buik met mij. Dus ik ben ongewassen en loop in home wear (lees: een oude Cora Kemperman broek en een openstaande blouse). Er staat afwas, de was zit al twee dagen in de machine. Het bed is op zijn minst gezegd onopgemaakt. De koelkast is leeg op wat schijnbaar niet-compatibele elementen na. Het ergste van al: de koffie is op.

Ik verontschuldig me uitgebreid. Ben nogal warrig van de derde slapeloze nacht op rij en van dat hoofd dat overuren draait want morgen moet ik naar Brussel, en daar moet ik wat vertellen en waar laat ik het zieke kind en hoe bereid ik mijn verhaal voor en fatsoeneer ik mezelf?

Ze komt bij me zitten en luistert. Zegt dat het okee is. Vraagt of ik veel pijn heb (in haar papieren staat fibromyalgie), ik vertel haar over de nieuwe pijn op mijn borstbeen. Ze legt uit wat ze allemaal kan doen, waaronder ook mij wassen als dat nodig is (ok, ziet het er zo erg uit? πŸ™‚ ). Ze vraagt me waar ik wil dat ze begint en ik weet het echt niet. Geen flauw idee.

Drie uur later gaat ze de deur uit. Ik ben gewassen (wat ik zelf heb gedaan, maar zij zorgde voor de Peuter zodat het kon). Er staat een pot soep op het vuur en een ovenschotel in de koelkast. Ze heeft de was opgevouwen, waarbij ze de badhanddoeken heeft gestreken – wat ik licht overdreven vond maar ook heerlijk. Ze heeft de was uit de machine gehaald en opgehangen. Ik heb een thuisoppas voor zieke kinderen geregeld voor de volgende dag, en de Peuter en ik gaan naar de supermarkt om de koelkast te vullen.

Nu snap ik waarom de dienst Familiehulp heet. Ik heb een moeder gehuurd.

Advertenties

26 gedachtes over “Prinses heeft een moeder gehuurd

  1. De titel is zo alleszeggend. Ik vind het jammer dat je een moeder moet huren, maar ben tegelijkertijd blij dat het kan. Duizend hartjes voor familiehulp!

  2. Wat klinkt dat goed! Ik herinner me nog hoe ontzettend veel deugd de bezoekjes van Familiehulp deden nadat er een kleintje geboren was, veel van die mensen zijn reddende engelen. Ik ben blij dat je hulp krijgt!

  3. Zo mooi. Wat een waardevol werk doen die mensen. Wat een waardevol stuk heb jij geschreven om ze in de bloemetjes te zetten.

  4. En weten dat moeders graag kinderen in de watten leggen …
    Geniet ervan Prinses, zo een diensten zijn er voor jou en de mensen die er werken zijn vaak van een soort die je al veel langer in huis zou willen hebben.

  5. Fijn voor jou. Zo een verademing. Wat heb ik nog weken nagenoten vd ingevroren ovenschotels van onze familiehulp. Zij gaf me hoop en een warm gevoel.

  6. Zo fijn dat er iemand voor jou kwam zorgen! Zelf ook net deze week zo’n helpende Familiehand gehad. Zo belangrijk dat die bestaan. Wist je trouwens dat Familiehulp ontstond uit Femma? Ha!

  7. Ha, en in situaties als de jouwe is zo’n ingehuurde moeder wellicht nog idealer. Geen of weinig emotionele band en als ze al eens iets vertelt onder het strijken waarvan je wenkbrauwen naar je haargrens kruipen: soit. En omdat het gehuurd is, heb je je ‘wederdienst’ al gedaan door te betalen: ook geen openstaande rekeningen dus. Win-win!

  8. Pingback: Burn-out blues: de Familieman | 30-dingen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s