Even wennen aan the new me

Het is avond. Ik rijd 100 km tot de plek waar ik ga slapen vannacht, omdat ik morgenvroeg hier een eerste afspraak heb. Ik rijd rustig in het donker. Adem diep. Doe aan vermoeidheids- en angstmanagement. Als ik erg moe ben kan ik wel weer eens een drukkend paniekerig gevoel krijgen (meestal getriggerd door overprikkeld geraken door de gewaarwordingen bij het rijden in het donker). Ik luister naar de mooie podcasts van Toendra. Allerlei verhalen van mensen, zoals het dagboekfragment van een prostituee. Eenmaal op mijn kamer heb ik de neiging om mijn pc open te klappen en mijn papieren bij elkaar te scharrelen. Maar dan herinner ik het me weer. Het is af, het is echt af. Het rapport zit in een mapje in mijn tas. In drievoud. Netjes. En vooral af.

Ik had me dit weekend voorgesteld dat ik tot diep in de nacht en tot twee minuten voor de beoogde presentatie aan het rapport zou moeten werken, zoals ik vroeger vaak deed (vroeger is twee weken geleden, fyi). Om dan in alle staten te vertrekken en te beseffen dat ik nog een kopie was vergeten maken ofzo. Maar nu kom ik toe en weet ik niet eens wat te doen, want het rapport is af. Ik moet het niet met een driedubbele espresso en wat wilskracht die ik ergens van mijn bodem probeer te schrapen, afwerken.

Ik moet nog wennen aan ‘the new me’. Het is alsof ik plots minder stokken in mijn eigen wielen steek. Alsof ik eindelijk wat meer van mijn potentieel vrij kan gebruiken. Vroeger werkte ik even veel, maar het was zo vaak vechten met mezelf, ploeteren en weinig bereiken. Nu pak ik dingen op, werk ik ze af, en geniet ik er van.

Hoe het komt? Enerzijds door Pim, en het emotioneel lichaamswerk. Ik kan het nog steeds niet uitleggen, maar ik ga met sprongen vooruit. Ik ben rustiger en vrijer.

Anderzijds heb ik een ‘clinic’ gevolgd bij Heidi Does.

Ik ga uiteraard Heidi haar ‘methode’ niet prijs geven, maar ze bracht me goede inzichten bij over multitasken (daar zijn we niet voor gemaakt) en over capaciteit en doorstroom van werk. Ik had te weinig doorstroom en de hele capaciteit slipte dicht, waardoor ik tilt sloeg. Via een betrekkelijk eenvoudig systeem heb ik overzicht over mijn taken en besteed ik mijn aandacht aan één taakje tegelijk. Ik heb weer doorstroom gecreëerd en zowel in mijn huis als in mijn werk begint de hopeloze niet-te-overziene stapel werk rustig te stromen.

Daarbij kwam dat ik in weken ging plannen. Dat werkt meestal goed en ik ben zelden nog onderweg zonder lunch en zonder twee doosjes rauwe groenten om te snacken in plaats van een kitkat te kopen in een tankstation. Het gebeurt nog wel eens natuurlijk, dat ik ergens te laat kom of dat ik het niet goed aanpak of wat gedesorganiseerd ben, maar dan denk ik gewoon ‘morgen beter’. Ik vergeef mezelf veel meer. Dat eeuwige mezelf op mijn kop zitten was toch ook niet zo lekker.

Intussen is er ook een nieuwe opdracht als zelfstandige in bijberoep op mijn pad gekomen. Ik kreeg de mail toen ik in Rotterdam in de auto stapte en heb heel de weg meegezongen met de auto van contentement, ook al is het een spannende opdracht die op korte termijn af moet. Ik ben gewoon niet zo bang meer dat ik niets kan.

Ik had besloten om niet op reis te gaan deze zomer met de kinderen, om financiële redenen. Maar nu denk ik dat ik ook een beetje moet leven met die mannekes en dat het wel heel cool zou zijn een paar dagen met de jongens naar Amsterdam te gaan. We kunnen Artis bezoeken, honderd keer met de tram rijden, het pontje nemen over het/de Ij (schappen wat niet past), een park zoeken en ijsjes eten. Waarom zou ik dat niet kunnen, alleen met twee mannekes? En waar een wil is, kan je een financiële weg vinden, Toch? (Ik ga er nog eens diep over nadenken en uiteraard zijn tips van Amsterdamse moeders welkom. Waar we de beste ijsjes kunnen eten bijvoorbeeld. In welke speeltuin Amsterdamse kleuters zich uitleven. En welk museum kidsproof is.)

En nee, ik ben niet meteen superwoman geworden. Ik kan me niet herinneren wanneer ik het laatst gestreken heb, mijn recent gewassen auto ligt alweer vol kruimels omdat ik een keer een croissant gegeten heb tijdens het rijden (strak plan, echt), mijn toegenomen gewicht baart me zorgen/mijn lijf zit me wat in de weg. Mijn doctoraat ligt nog steeds op de plank en mijn takenlijst staat nog steeds vol dingen die ik al veel eerder had moeten doen, en ik heb een milky way gegeten gisteren en ik geef mijn kinderen sojayoghurt als ze weer eens zitten te kokhalzen boven hun warme maaltijd, in plaats van hen op te voeden en hen alles te leren eten.

Het gaat beter. Echt. En stiekem, stiekem hoop ik dat het nog leuker kan worden. Wie weet.

 

Advertenties

23 gedachtes over “Even wennen aan the new me

  1. Misschien kan je huizenruilen met een ouder uit Amsterdam die ook graag met zo min mogelijk kosten op vakantie gaat? En verder klink je goed, prinses. Ontspannen en mild naar jezelf.

  2. Wauw! Wat ontzettend fijn klinkt dat allemaal!

    Wat Amsterdam betreft, daar woon ik, dus wat tips:
    – Accomodatie: Tja, je mag best in mijn huis als ik weg ben, maar ik heb hier ook nog een vriend wonen en we hebben maar 1 kamer. Niet heel ideaal misschien. Alternatief:
    http://www.campingzeeburg.nl/ – ze verhuren ook kleine wagentjes en huisjes (allemaal eco ;)). Aan de andere kant van het water (bij de tram) zit het Flevopark, inclusief heerlijk openluchtzwembad met grasvelden, speeltuin etc. Het park zelf is ook geweldig om te picknicken.
    En je moet sowieso met de tram als je naar het centrum wilt dus dan komt dat ook meteen goed.
    – IJsjes… bij IJscuypje hebben ze lekker ijs (zit op meerdere plekken), en bij de Metropolitian deli achter de Beurs van Berlage en aan de andere kant van het Rokin in de winkelstraat zit banketbakkerij van der Linde: voor fantastisch softijs.
    – Kidsproof museum: Sowieso Nemo (het groene schip vlakbij centraal station), al zijn jouw kinderen misschien nog een beetje klein, het is sowieso een toffe ervaring! Plus een enorm dakterras met prachtig uitzicht en waterspeelplek voor kinderen. Daar kun je ook zitten zonder voor het museum te betalen trouwens ;). En het scheepvaartmuseum (zo ongeveer ernaast) schijnt ook leuk te zijn, maar daar ben ik zelf niet geweest.

    Zo, alvast een fijne vakantie! 😉
    En mailen voor meer tips mag ook, kan ik ook eens een beetje bijdagen in plaats van alleen maar mee lezen.

  3. Blij om dit te lezen, Prinses!
    In A’dam vonden wij het Vondelpark ook leuk, met het blauwe theehuis en daar in de buurt de Hollandse manege (paardenfreak).
    Bootjesvaren bleek ook een topper, zeker om eens een langere afstand te overbruggen. Dat hadden we een beetje overschat, de onderlinge afstanden, maar we hadden de planning redelijk strak volgepropt…

  4. Ik zou Huizenruil.com ook echt aanbevelen. Kost geloof ik 100 euro/ jaar aan lidgeld en dan ruil je zo vaak als je ruilafspraken maakt. Al supergoeie ervaringen mee gehad! En ideaal met kinderen, want je hebt niet alleen een keuken maar ook voldoende slaapkamers, een tuin, maar ook… “nieuw” speelgoed (want ik ruil enkel met gezinnen met kinderen) – kortom: een luxe.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s