Het leven zoals het is: op weekend met kinderen

Ik neem mijn jongens mee op weekend. Van zaterdagochtend, klokslag half tien, tot zondagnamiddag. We kunnen ergens gratis overnachten, dus waarom ook niet? Gezellig. Toch?

Vrijdagavond 20u00
Uitgeput, absoluut uitgeteld. Snel even de bagage maken? Euh, nee, ik sleep me naar bed.

Zaterdagochtend 06u00
Jongens wakker. Ik blijf koppig liggen.

Zaterdagochtend 08u00
Ontbijt met corn flakes. Nu alleen nog iedereen gewassen en aangekleed krijgen, de bagage in de auto doen, de afwasmachine en wasmachine leeg maken en het aanrecht opruimen en dan kunnen we gaan. Makkie.

Zaterdagochtend 09u15
Peuterzoon is aangekleed, maar dat lag meer aan de diarree-explosie dan aan goede planning. Kleuter en ik nog in pyjama. Ontbijt staat er nog. Was aan het ophangen. Peuter voelt dat er iets op til is, hangt aan mijn been, wil geknuffeld worden. Ik investeer vijf minuten in oprecht knuffelen in de hoop dat hij daarna wil gaan spelen. No way. Uiteraard.

Zaterdagochtend 10u40
Ik heb nog maar één keer tegen de jongens geroepen. Beide kinderen aangekleed, nu ik nog. Helft van de bagage staat klaar. Zet de jongens voor youtubefilmpjes uit wanhoop. Werkt altijd. Sus mezelf dat het maar voor twintig minuten is, ben immers zo klaar.

Zaterdagmiddag 11u50
We rijden. We rijden. Echt waar. En ik heb waarschijnlijk alles mee. Toch? Pyjama’s, luiers, speelgoed, kleding, eten.

Ruzie op de achterbank.

Kleuterzoon misselijk.

Ik heb het gevoel dat ik een hoge bloeddruk heb.

Zaterdagmiddag 14u00
We zijn er, bagage uitgepakt. Even wat eten. Peuter weigert eten. Kleuter wil wat anders, iets dat ik niet bij heb.

Naar buiten. Oh, het regent. Nou ja, toch even dan.

Zaterdagmiddag 15u30
Natgeregend. Alledrie verkleumd. We gaan een wafel eten. Mijn kinderen breken het cafeetje bijna af. Naast me zit er een man met vier kinderen die zich allemaal gedragen.

Ok, gewoon even voor de duidelijkheid: hoe komt het dat kinderen van elke maaltijd een zootje maken? Vorken op de grond, slagroom overal, plakkerige handjes. En uiteraard moet de Kleuter net kaka als de dampende wafels voor onze neus staan. Daar heeft hij een patent op.

Zaterdagmiddag 17u00
Topmoment, wat boodschappen doen in een vreemde supermarkt. Kinderen racen met de kleine karretjes achter me aan. Kleuter rijdt maar één keer tegen de benen van Peuter. Heel de winkel heeft het geweten. Verder gaat het voortreffelijk. Door de regen, met een boodschappentas en twee kinderen, naar de auto. Andere auto rijdt door plas. Wij nog natter. Fijn.

Zaterdagavond 20u00
Gekookt, gegeten. Duizend ruzies. Film gekeken samen. Te moeilijk voor Peuterzoon die in modus stoorzender ging. Peuter in bed gelegd. Nu Kleuter nog.

Zaterdagavond 21u00
Kinderen in bed. Kleuter wil niet slapen, vreemde omgeving. Ik was af en ruim op.

Zaterdagavond 22u00
Bed, rust, aarghl. O f***, ik had mijn computer bij, ik ging heel de avond werken… Zzzz.

Zondagochtend 05u00
Wakker. Het is nog nacht. Nacht zeg ik. NACHT.

Zondagochtend 08u00
Ja, ja, ja, we gaan eindelijk opstaan, ja.

Zondagochtend 10u00
Allemaal gedoucht, aangekleed, ontbeten. Ik begin al terug in te pakken. OMG, hoeveel bagage hadden wij bij?

Zondagochtend 11u00
Hm, nog iets gaan doen? Nee. Hier spelen is wel goed zo.

Zondagmiddag 12u00
Lunch. Niemand lust het.

Zondagmiddag 13u30
Stadje bezoeken. Jongens lopen ofwel voor me uit, wat gevaarlijk is. Of ze moeten plassen. Of willen snoep. Of Peuter hangt aan mijn been. En o jee, we passeren een speelgoedwinkel.

Zondagmiddag 16u30
Thuis. Uitgeput. Kleuter nog misselijk van de rit. Peuter niet genoeg geslapen. Dit wordt nog een taaie avond. Ik voel me leeg.

Maandagmiddag lunch
Of ik een leuk weekend heb gehad? Ja, hoor, prima. We zijn er even tussenuit geweest.

 

Er even tussenuit met de kinderen. Relax. Toch?
Hoe gaat dat bij jullie?

 

Advertenties

26 gedachtes over “Het leven zoals het is: op weekend met kinderen

  1. Eerlijk, ik vind op weekend gaan meer stress geven dan ontspannen en ik moet er altijd voor boeten in de week die volgt want het werk thuis blijft liggen, maar dat ligt waarschijnlijk meer aan mij dan aan op weekend gaan,…:-). En als ik dit lees, ben ik blij dat mijn kids pubers zijn ondertussen, ondanks dat het ook zorgen zijn is het toch net wat makkelijker praktisch gezien 🙂 en ook emotioneel. Succes prinses,…..

  2. ik heb vrienden die er een sport van maken om zoveel mogelijk op weekend te gaan met de kinderen mee. Ik word al moe als ik ze nog maar hoor vertellen 🙂 bij ons is dat net zoals jij het beschrijft, don’t worry 😉

  3. Ik denk dat je net beschreven hebt waarom we pas voor het eerst als gezin op reis gingen de week voor de jongste naar school ging. En waarom we toen niet verder gingen dan de Efteling en zot content waren dat er toen nog 2 goede vrienden mee waren. En waarom de jongste al even 3 was voor we voor het eerst met enkel ons gezin op midweek gingen in NL… Daarvoor werd ik te moe van het idee alleen al, omdat gewoon familie bezoeken in het weekend al zo veel energie vergt. Sterk van je dat je zo’n uitstapjes doet, ik zou het niet kunnen. Ik hoop dat je er toch iets aan gehad hebt.

  4. Heb je hen al gevraagd wat ze ervan vonden? Zij vonden het waarschijnlijk helemaal toppie en herinneren zich enkel het vele slagroom, het enge donker en de spannende geluiden in de nacht of hoe nat de regen er wel was?
    Hier was op weekend gaan altijd in kinder-modus.
    Willen ze blijven spelen, nog niet meteen naar bed, aperitieven(!), …. Alles ok, binnen onze (anders best wel strenge) grenzen. Dat op zich was al een feestje voor de kinderen.
    Te betalen zaken deden we meestal niet, muv een drankje/hapje.
    Meestal was ik de stresskip bij het vertrekken… Nog steeds wordt daarover gesproken🙄… (En eerlijk, met de jaren betert het niet)
    Ik liet hen zelf alles klaarleggen op hun bed, en pakte ondertussen de rest. Luiers, tandenborstels edm zijn overal te koop😉 en één keer zonder konden ze wel aan (luiers niet, uiteraard😁). Even laten nadenken wat ze nodig hadden door de dag te overlopen: “Wat doen we als we wakker worden? Tanden poetsen, wassen, aankleden, en wat hebben we daarvoor nodig? En om te slapen? Ga jij zonder knuffel/luier/pyjama slapen? Misschien wil je ’s ochtends als je wakker wordt spelen?” De jongste was een mega-enthousiaste peuter en dol op taakjes, dat scheelt uiteraard een hoop…
    Wel hadden we eens een kind met volledige kleerkast mee en een ander met een halve speelkast…
    Wij vertelden op voorhand nooit wat er op de agenda stond. Kwestie van het kind-ritme niet te verstoren om snel-snel nog een belofte te moeten invullen, of teleurstellingen te vermijden.
    O, nog over het aperitieven, bij bijv. het raspen van wortels, snijden van de kaas, spoelen van de kerstomaatjes… zelf al beginnen knabbelen lokte de kinders, die graag mee wilden helpen en dus ook een deel naar binnen speelden. Als daarna slechts enkele happen warm naar binnen gingen vond ik dat niet zo erg, we waren ten slotte op weekend😊
    En op weekend met (een) ander(e) gezin(nen) = verstand op nul!

  5. Wahaha! Ik zie zo hard hoe het vroeger voor mijn ouders was. Inclusief dat eindeloze vertrekken én massa’s bagage. O God, en dat de stress van nog rap-rap dat huisje moeten kuisen, en vooral niet meer binnen te mogen met schoenen, maar ja, dan moest je natuurlijk net kaka gaan doen.

    Als ouder zijnde ga ik dus niet op weekend met mijn kind.

  6. Dat gebeurt hier ook zo vaak, dat ik denk: nu gaan we iets *leuks* doen, of iets *lekkers* eten, en dan blijkt mijn madammeke van vier dat helemaal niet leuk of lekker te vinden. En dat gezellig uitje verandert dan in een soort steeple chase, waarin ik moet proberen geen ruzie in het openbaar te maken, op tijd een wc te vinden, op tijd de metro te halen, haar bezig te houden, etc.

    Onze vakanties naar België waren om dezelfde reden al lang geen vakanties meer, maar eerder een soort bootcamp. Met bagage en buggy en baby/peuter op het vliegtuig en daarna het openbaar vervoer, elke dag de stress van waar ga ik kleren kunnen wassen en pampers verversen, en eten kopen, is onze logeerplek babyproof, wie heeft er een kinderstoeltje voor de auto,… Ik kwam altijd compleet uitgeput van die “vakanties” terug. Ik ging toen ook vaak alleen met haar, omdat mijn man moest werken. Het was werkelijk slopend. En dat was maar met één kind!

    Soms is thuisblijven de fijnste manier van ontspannen, omdat je kan terugvallen op al het comfort van thuis en je dagelijkse routine. En kinderen houden daar ook van hoor. En van eens een dag keiveel youtube-filmpjes kijken 🙂

  7. Ik begrijp je frustraties, prinses, maar zelf heb ik er weinig last van gehad. Met vijf kinderen op weekend gaan, deden we dus niet. Pas toen de jongste 3 was trokken we elk jaar een weekje naar Frankrijk. Voor de rest mochten ze thuis ravotten in de tuin of kampen bouwen op de grootste slaapkamer. Alleen de vrijdagavonden herinner ik me goed. Ik had zelf een hele dag les gegeven, haalde de 2 oudste zonen op in de na schoolse opvang en moest dan de file in om de 2 jongsten op te halen in de kribbe. Dan waren ze wel lastig als ze thuis ook nog moesten wachten op eten. In de winkels gelukkig nooit scènes meegemaakt. Meestal deed ik boodschappen tijdens mijn middagpauze. Alleen in de vakanties nam ik de hele stoet mee naar de Colruyt …

  8. Hier geen auto, dus altijd de trein en (mede) daardoor strikte bagageregels: elk kind zijn eigen rugtas (de schooltas dus), wat daarin past mag mee. 1x knuffel + 1x boek + 1x schone onderbroek + kleurspullen o.i.d en dat is het wel. Kleren doen ze maar een dagje extra mee, toiletspullen gaan in de grote-mensen-rugtas.
    Ja, dit is wel in het tijdperk waar ze niet meer in hun broek plassen en bekers limo over hun shirt laten druipen, maar ook toen ging ik in dezelfde modus op reis. Less is more – met als groot voordeel dat het speelgoed thuis na zo’n uitje ook weer bere-interessant is 🙂
    Onze jongens zijn zoete reizigers, of ze nu met een of twee ouders op pad gaan. Bizar genoeg is reizen (categorie weekend Antwerpen of week Toscane) datgene waar ik mijn hand niet voor omdraai. Dat loopt altijd. Waarschijnlijk omdat ik opleef zodra ik op reis ben – niet alleen hebben de kinderen dat ook, het zal ook vast heerlijk zijn om mij zo te zien…

  9. Ik heb me zo lang opgesloten. Het kostte teveel energie. Vandaag voor de eerste keer met de 2 kids naar een overdekte rommelmarkt. Het is geen weekend. Maar het was de eerste keer ‘gezellig’. Ik liep met een smile en genoot ipv verkrampt van stress. Ze zijn 5 en 7. Heerlijk.

  10. Hier is weg met de oudste een hoop gedoe. Op pad met de jongste twee, dat gaat juist prima. Tenzij er geslapen moet worden, dat doet peuter alleen thuis. Niet ieder kind vindt het fijn om ‘op weekend’ te zijn, dus waarom zou je dan?
    Het is lang geleden dat wij met z’n allen op vakantie of weekend gingen. Sommige dingen komen wel weer als ze groter zijn.

  11. Wij gingen wel eens kamperen bij vrienden in de tuin, of naar de allerdichtstbijzijnde camping. Kwartiertje rijden. En alleen uit eten waar een lopend buffet is, zodat ze zelf kunnen opscheppen en we niet hoeven te wachten.

  12. ik heb het altijd fijn gevonden om er met de kindjes tussenuit te gaan (toch van sinds ze doorsliepen, dus nadat ze een half jaar geworden waren). Het leukste vind ik dat je op verplaatsing niet je huishouden kan doen, en dus echt in het moment kan doen waar je zin in hebt/waar de kindjes zin in hebben. Thuis is er altijd wel de was en de plas, en als het dat niet is dan een kast om op te ruimen… Zolang als onze tweeling nog in reisbedjes sliep, was dat natuurlijk een hele verhuis. Wellicht deed ik dat niet voor maar één nacht. Bovendien zijn wij met twee. We moeten daar niet onnozel over doen: dat verandert ook heel veel… Maar onze kindjes hebben dat altijd fijn gevonden.. Tegenwoordig heb alleen ik nog stress, als ik weet dat ze alle drie in dezelfde kamer moeten ‘slapen’. Dat betekent meestal weinig slaap en kindjes die moe zijn. Maar toch: zoals bij alles met kinderen: als zij het fijn vinden, dan wij ook…

  13. Ach man, al die strijd! Heel herkenbaar

    ik was dit weekend bij een vriendin en haar kinderen hadden gewoon GEEN ruzie. Er deed er wel af en toe eentje moeilijk, maar dan zei de ander daar gewoon rustig iets van. Die afslag hebben wij hier thuis gemist ben ik bang…

  14. Jij was om 11u50 geladen en vertrokken met 2 kinderen. Mijn eeuwigdurend respect, meid! Dat lukt mij nooit. Wij gaan binnenkort ook op weekend en ik heb er nu al buikpijn over.

  15. Ik heb de luxe om thuis te zijn, en elke keer stond de bagage op tijd klaar. Meestal opteerden wij voor een lang weekend, anders was het de verplaatsing niet waard. Standaardlijstjes hebben jaren gediend om de valiesjes te maken, maar nu doen ze dat zelf-oef! Alleen even kijken of ze niet in kostuumvest willen gaan kajakken, en of iedereen toiletgerief bijheeft is meestal voldoende. Menu gepland, kamerverdeling in overleg al gemaakt, en bij aankomst één volwassene die “toezicht en verkenning” deed terwijl de rest auto’s leegmaakte en bedden opmaakte.
    De route uitprinten, iets voor in de auto, weekendprogramma in pictogrammen, een speciaal lekker koekje of drankje: het was allemaal ok.
    En dan het weekend zelf… Als je vitale kereltjes hebt die de wereld desnoods op handen en knieën door de modder kruipend ontdekken (en dat ook mogen, waarom zijn er douches en wasmachines anders?) levert dat massa’s spanningen op als de andere kinderen van het gezelschap dat niet mogen. Zieke kinders op weekend, en geen begrip voor wat gezeur van de rest: been there, done that. Een paar mooie (dacht ik toen) vriendschappen zijn daar finaal geëindigd, één in de Ardennen en een andere aan zee.
    We gaan nog steeds heel graag op weekend met onze bende, maar nu in de veilige en supertoffe sfeer van familie. Want ja, als Oma van 75 mee de Ourthe afgaat in een kajak, dan kan het toch niet meer stuk?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s