Wat Prinses geleerd heeft van het opruimen van haar garage

Een half jaar geleden was ik zo moedig om mijn garage op te ruimen. Ik had dat gepland, vooral omdat ik een mansmens nodig had voor wat zware dingen, en ik dus een opruimdate moest versieren. We werkten noest twee uur lang en alles stond netjes in categorieën, waaronder categorie kringloop en containerpark. Dat zou ik wel eens doen, op een dood moment.

Dode momenten bestaan niet, en als ze er wel zijn hang ik doodmoe op de bank doelloos te surfen. De kringloopstapel is wonderwel weg geraakt (een toevalstreffer), maar het containerpark-gedeelte staat er nog.

Dat was een trigger voor een inzicht. Alsook het nauwkeurig bestuderen van vier dagboeken van Flexwerkers op De Standaard, en het bijhorende artikel van Eva Berghmans, die er net zo’n zootje van lijkt te maken als ik bij momenten, maar die gelukkig nog wel een husbie paraat heeft. Als ik nauwkeurig bestuderen zeg, bedoel ik ook nauwkeurig bestuderen. Met een blocnote en pen in de aanslag, schema’s tekenend met uitroeptekens en pijltjes enzo.

Verder volgde ik een webinar van Heidi Does, waar ik ZWAAR van onder indruk was. Op een interactief uurtje tijd, gaf ze met wat glasheldere inzichten mee over losse eindjes in mijn hoofd en over hoe – net als in het verkeer – alles vastloopt als er te veel input is en te weinig doorstroom. Ik werd er zo enthousiast van  dat ik mijn baas overhaald heb om me naar een middagje training van ongeveer 400 euro te sturen, waar ik t.z.t. verslag van zal uitbrengen.

Tenslotte heb ik het al geruime tijd gehad met mijn disfunctionaliteit. We gaan eerlijk zijn: ik doe het goed op mijn job en in mijn bijberoep en ook het huis kan er nog net mee door. Maar al dat brandjes blussen, elke avond doodmoe aan mijn bureau gaan zitten en mijn minddumpmap leegschudden, wanhopig kijkend naar al die to do lijstjes en niet weten waar te beginnen en dan maar gaan slapen want morgen zal het wel beter gaan… De vijfhonderd ongelezen e-mails in mijn privé-inbox… Die collega die al weken aan mijn mouw trekt over een project… Nee, daar heb ik het mee gehad. Vreemd genoeg raakten sommige stukjes van die artikels uit De Standaard aan die ergernis met mezelf. Ik herkende één en ander in die dagboeken waarbij ik dacht: kom op zeg, dat moet beter kunnen. En bij deze dus, nog eens een schuchtere poging.

Ik had al systemen, zoals getting things done, en slimme to do lijsten in Outlook. Maar wat ik leerde van mijn garage opruimen is dat je iets doet als het in je agenda staat. De garage opruimen stond in mijn agenda, en heb ik gedaan op het voorziene tijdstip met mijn opruimdate. Het containerpark een bezoekje brengen heb ik nooit geagendeerd en rara, waar ben ik intussen nooit toevallig eens geraakt? Die lijstjes met wat ik moet doen per dag zijn dus niet genoeg: de activiteiten moeten ook geagendeerd zijn.

Wat trouwens ook het geval was, was dat ik mijn agenda maar bleef volstapelen met afspraken omdat er nog lege ruimte was. Waardoor ik hele dagen op pad was en/of in vergadering, en ’s avonds en ’s nachts nog wat noodzakelijke voorbereidingen maakte voor al dat agendageweld.

Ik doe dus weer een moedige poging tot ‘anders en beter’, met het onnozel simpele truukje: mijn agenda beter beheren. Daarbij heb ik drie regels opgelegd voor mezelf:

  1. Voor elke afspraak noteer ik ook voorbereidingstijd, reistijd en verwerkingstijd.
  2. Ik reken niet meer op dode momenten maar plan ook stomme dingen in, zoals administratie, mails beantwoorden of ander leuks.
  3. Wekelijks op zondagavond plan ik twee weken vooruit. Wat betekent dat elke week dus twee keer gecheckt is: een week op voorhand (tijd genoeg om nog babysits te bestellen en afspraken te veranderen indien nodig) en de zondagavond voor de week begint.

Er zijn vaste ingrediënten in een weekplan, we moeten daar realistisch in zijn:

  1. Mails
  2. Yoga
  3. Huishouden light en huishouden XL en kooksessies
  4. Vrije tijd (jaja!)
  5. Ontspultijd (ik wil mijn huis netter en leger, ook dat gebeurt om een of andere vage reden niet automatisch)
  6. Bijberoeptijd (minstens vier uur per week, er staat wat op stapel en ik heb die extra inkomsten hard nodig)
  7. Buffertijd (slim, slim!)
  8. Weekplantijd (zondagavond, it is)
  9. Studietijd (artikels lezen, boeken, … ik wil me terug ‘voeden’)
  10. Op termijn doctoraattijd, nu nog te hectisch
  11. Vaste projecten waar ik wekelijks aandacht aan moet besteden
  12. Tijdschrijven & administratie
  13. Kantoordagen

Ik ben alvast begonnen met de eerste twee weken te plannen en heb vervolgens een lijstje gemaakt van alles waar ik dringend eens wat mee moest. Het was dramatisch en ik heb schrikbarende ontdekkingen gedaan, zoals het feit dat ik de eerste week van de Paasvakantie nergens opvang kan krijgen voor de Peuter en ik dan studiedagen moet geven. Oeps. Alleszins heb ik meer dan vier uur gepland en gepuzzeld. Het resultaat is dat alleszins de eerste twee weken tot op de minuut geregeld zijn, met alle reistijden, voorbereidingen en verwerkingsmomenten, alsook buffertijd en telkens het kan een mooie hap gezinstijd tussen pakweg vier en acht, waarna ik weer aan het werk ga.

Het freaky effect was dat ik meteen ook gekookt heb voor de volgende dagen en mijn lunchpakket voor de hele week gemaakt heb en in de diepvries gestopt heb. Ik denk dat het tien jaar geleden is dat ik nog eens zo efficiënt ben geweest een lunch mee te nemen in  plaats van een kitkat te eten onderweg/te eten in de kantine/niet te eten.

Ik ken mezelf. Ik ken mijn vermoeidheid waardoor ik te vaak opgeef/uitstel. En ik ken mijn onvermogen in strakke schema’s te functioneren. Maar ik hoop dat dit werkt.

Wordt vervolgd.

 

 

 

Advertenties

42 gedachtes over “Wat Prinses geleerd heeft van het opruimen van haar garage

  1. Dit vind ik een hele interessante en veel te herkenbaar. Ik ben benieuwd naar het vervolg. Of het lukt en blijft lukken. Dan wil ik misschien ook wel eens een poging tot organisatie wagen 😉 En het resultaat van onze laatste opruimsessie (de zak voor het containerpark) staat op de logeerkamer te wachten tot we er eens raken…

  2. Wat wordt er ook alweer gezegd? Een goede planning is het halve werk.
    Om je te troosten, wil ik je anders gerust eens een foto van mijn garage sturen. Ik word al moe als ik er nog maar aan denk.

  3. Een serieus experiment, als je schrijft dat je niet in strakke schema’s kan leven 🙂 De kwali-tijd mee in de agenda zetten lijkt me een goed plan waardoor het een pak minder lastig zal zijn om je aan de planning te houden. Denk ik toch. Veel succes!

  4. Een foto van onze garage mag je ook hebben, je voelt je dan gegarandeerd de best georganiseerde vrouw ever. Volgens mij kan peuter zich daar de hele eerste week van de paasvakantie verstoppen!
    Voor mij is dat allemaal té gestructureerd, ik (ik hé) krijg het gevoel dat alle lijnen te uitgetekend zijn op die manier (maar ik heb natuurlijk grotere jongens, en een stevige backup). Als het voor jou rust geeft: volhuden dan! x

  5. Een paar keer moest ik luidop “hé hé” zeggen, met een toontje van “oef, ze snapt het, en ze doet er iets mee”. Je gaat vooruit Prinses, en daar ben ik blij om. Ik werd ook vrolijk van het woord kooksessies en van het feit dat je eindelijk iets eet. Doe zo verder!

  6. Dank voor je inzichten en de leestips + links. Heel interessant en herkenbaar. Bij mezelf merk ik dat ik ook nood heb aan ‘lummeltijd’/ Recuperatietijd. Is voor mij nog anders dan vrije tijd om leuke dingen in te plannen. Als ik dat niet heb, wordt uitstelgedrag aanlokkelijk wegens moe en geen zin om altijd vanalles te ‘moeten’.

  7. Succes ermee prinses! Planning is alles (ik schafte me op mijn 35e voor het eerst een papieren agenda aan, zien of ik zo minder uit het oog verlies). Wat de flexwerkers in de Standaard betreft: ik vond de dagen van die mensen vooral chaotisch. Er was een man die zegde dat hij werkte in de open ruimte met zijn zoon. Hij vond dat zijn zoon hem op elk moment moest kunnen storen. Blijkbaar werkt dat voor hem, maar bij mij zou dat echt niet werken, zelfs niet als mijn drie kindjes rustig zouden zijn (wat ze sowieso niet zijn). Om maar te zeggen: dé ideale oplossing is voor iedereen anders… Jij doet het volgens mij super. Wat jouw leven relatief zwaarder maakt dan het gemiddeld gezin, is dat je er alleen voorstaat. Uiteraard is dat veel vermoeiender. Alleen daarom al mijn eindeloze bewondering!

    • Ik heb gisteren ook nog wat zitten puzzelen met mijn gezondheid en heb een linkje gevonden tussen fibro, zware vermoeidheid, haaruitval, lage temperatuur, … en een slecht werkende schildklier. Straks naar dokter om dat te laten onderzoeken. Het alleen zijn is hier inderdaad behoorlijk belastend, maar het voortdurend vechten om energie en tegen vermoeidheid, is het zwaarste.

  8. Klinkt goed! Hier een vaste dag voor bepaalde huishoudelijk zaken en als het die dag niet lukt schuift het een weekje op. Zorgde voor rust in mijn (hsp)hoofd. Hoop voor jou hetzelfde Prinses.

  9. Ha, wij hebben geen garage, precies omdat ik geen nutteloze spullen bij wil houden :-).
    Vorig jaar las ik GTD ook en dat blijkt met momenten redelijk te werken. Sinds kort gebruik ik een blogkalender (lees: ik plan op voorhand in waarover ik ga bloggen en wanneer) en dat geeft rust. To-do-lijstjes werken wel, maar het is zoals je zelf aangeeft: als ze niet concreet in de agenda staan lijken ze ineens veel minder dringend. In mijn agenda staan nu, naast afspraken, ook mijn blogberichten, en ‘verplichte’ huishoudelijke taken. Een beetje controlefreak misschien, maar zo werkt het voor mij.
    (En als je die dag geen zin hebt in vb. strijken, kan je dat altijd nog een dagje opschuiven ;-))

    • Ja, dat is exact wat ik bedoel. Dingen als e-mails beantwoorden, nota’s van een vergadering verwerken, … blijf je op lijstjes steeds maar opschuiven, terwijl je ze ook als afspraak-met-jezelf kan noteren in de agenda en dan voor elkaar krijgen.

  10. Ik begon te lezen en ik kan precies je energie voelen. Ze spat er niet vanaf, maar er zit een drive in je tekst die veelzeggend is. Volhouden, dat is het enige dat ik je kan zeggen!

    (en veel succes bij de dokter en je zoektocht naar de oorzaak van je fysische klachten. Ik ben ervan overtuigd dat fibro en vermoeidheid op te lossen valt!)

    • Toen ik gisteren wat onderzoek zat te doen naar schildklierklachten, de relatie met fibro, en op de lijstjes van symptomen alles kon aanvinken, werd ik een beetje kwaad dat ik daar nu zelf mee naar de dokter moet. Waarom heeft nog geen enkele dokter dat zelf bedacht? Het zou een heel logische verklaring zijn, ook omdat het o.a. door veel gebruik van peulvruchten erger kan worden, er ook wat relatie zit met vit b12 (cfr. vegetarisme-veganisme), … Alle ‘rare’ dingen die ik heb (zoals een temperatuur van 35,8) vallen ermee te verklaren.

      • Ik kan je frustratie volledig begrijpen!! Laat ons hopen dat de dokter mee wil gaan in wat jij al hebt gevonden en zo niet, blijven zoeken naar iemand die dat wel doet! Ik hoop heel hard met je mee!

      • Dat was toch al eerder opgedoken: dat je niet meteen een huisarts hebt die erin slaagt om the bigger picture te zien? Heel vervelend, lijkt me dat.

      • Indien schildkliergerelateerd: ga naar een endocrinoloog dan als de bloedtesten dat uitwijzen. Echt, hormonen vereisen specialisten terzake (zei de verpleegster die in een vorig leven op endocrinologie werkte 😉 ) hoe goed je huisarts ook mag zijn.

  11. ik zou ook meer done krijgen moest ik minder lummelen. In mijn agenda zou ik echt wel lummeltijd moeten inschakelen of het zou niet werken zo’n strak schema 😀

  12. Klinkt super!!
    En als het eens in de war loopt: geen zorgen maken! Dit is een draad die je makkelijk weer kan oppakken. (Draad? Eerder een scheepskabel. Oerdegelijke oplossing lijkt mij dit.)

  13. Ik volg volledig maar ik plan dan alles maniakaal,…….en ik zal blij zijn als ik door mijn opruimronde door ben,…..nog even,….de garage, die is voor mijn lief :-). Die kookmiddagen die helpen enorm vind ik,….ik doe dat ook en ja er hangt dan een zaterdag-of zondagmiddag aan,….en als ik je berichten lees weet ik dat jij ook heel gestructureerd bent,…..dus het gaat geweldig lukken!

  14. Pingback: Prinses evalueert | En ze leefden nog groen en gelukkig

  15. Jaja inderdaad, planning is alles, en laat ons vrouwen daar nu goed in zijn! Ik vind lijstjes wel goed, maar je moet ze ook plannen. Anders heb je alleen maar een lijstje die vaak nooit afgewerkt geraakt (en ik betrap mezelf altijd de minst lastige dingen van het lijstje af te werken en de minst leuke blijven gewoon staan ;-)) en er komen gewoon dingen bij.. Plan nu ook weer niet te strak he anders freak je nog out als er iets ‘niet gaat zoals gepland’. En met kleine kinderen zijn het meestal die koters die er een stokje voor steken 🙂

  16. Pingback: Een dag uit het leven van Prinses & cO: maart 2016 | En ze leefden nog groen en gelukkig

  17. Pingback: Even wennen aan the new me | En ze leefden nog groen en gelukkig

  18. Pingback: Aladdin | En ze leefden nog groen en gelukkig

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s