Prinses krijgt een schop onder haar kont

Eerst & vooral: een gezegend jaar gewenst aan allen!

2015 – een jaar is niet genoeg

2015. Vorig jaar startte ik met grote voornemens. Ik zou 2015 gebruiken om aan mezelf te werken via een holistisch therapeutisch proces. Ik ben er van overtuigd dat ik de juiste therapeute gevonden heb, maar jammer genoeg is een jaar niet genoeg om te komen waar ik wil zijn.
Namelijk: klaar. De mist uit mijn hoofd verdwenen. Sterk en veerkrachtig. Blakend van gezondheid, energie en levenslust.

2015 – topmomenten

2015 bracht enkele betekenisvolle momenten. Als ik terug kijk, denk ik vooral aan:

  1. Ik heb mijn rijbewijs gehaald, tegen al mijn angsten in. De vrijheid die ik ervaar met mijn autootje en het feit dat onze wereld wat groter is geworden (en dus iets minder geïsoleerd), voelt nog steeds als een genade.
  2. Ik heb een man mee uitgevraagd voor een date. Jammer genoeg was hij ondeugdelijk en liep onze kleine affaire op de klippen, tot twee maal toe. Maar ik denk dat het symbolisch heel belangrijk voor me was die stap te zetten, ondanks de slechte afloop.
  3. Ik ben van baan veranderd en dat was een verandering ten goede.
  4. Ik ben gestart als zelfstandige in bijberoep en heb mijn eerste opdrachten volbracht. Het is nog zoeken en soms ook hard werken in het holst van de nacht, maar i did it. Toch?
  5. Hoewel ik weer wat van het rechte pad af ben, heb ik intens ervaren hoe goed het voor me is me wat geestelijk te trainen.

2015 eindigt met een trap onder mijn kont

2015 eindigt met een reactie op mijn blog waar ik behoorlijk van schrik, en die een paar dagen blijft malen in mijn hoofd. Op het stukje over Crappy Kerst, schrijft F. o.a. dit: ‘Ik kan wellicht nooit helemaal begrijpen hoe hard en lastig het voor je moet zijn. Bij iedere blogbericht dat ik van je lees, voel ik empathie. Maar heel erg vaak heb ik ook zin om een trap onder je kont te geven. Je idealiseert het gezinsleven anderen om je daarna in zelfmedelijden te wentelen.’

Ik heb ongelooflijk de neiging om me nu te gaan verdedigen. Uit te leggen dat het allemaal niet zo makkelijk is, dat ik moe ben, dat er meer aan de hand is dan ik hier opschrijf, … Maar ik probeer dat even niet te doen.

De reactie van F. sluit heel goed aan bij mijn innerlijke stemmetje en triggert aldus de innerlijke strijd die ik bijna voortdurend voer. De strijd tussen ‘het valt wel mee, we maken er het beste van, even flink zijn‘ en ‘ik ben moe, ik ben ongelukkig, ik wil dit niet, ik kan niet beter‘. De strijd tussen dat stemmetje dat zegt dat ik beter moet, en het gevoel dat ik niet beter kan dan dit.

Misschien heb ik in 2015 het gevecht gewonnen met de omstandigheden. De kinderen, het huishouden en de baan: makkelijk is het niet, maar het draait. Waar het vroeger nog heel onmogelijk leek om gewoon een weekend te overleven met de jongens, is dat nu allemaal al wel haalbaar.

De wetenschappelijke benadering

Misschien wordt 2016 het jaar van de ultieme strijd met mezelf. Op een rustig moment, vandaag, schreef ik kernwoorden op van wat er met me aan de hand is. Zoals je in een wetenschappelijk onderzoek een conceptueel kader als basis hebt, had ik plots een kader met concepten en duizend pijltjes tussen die concepten. De concepten zijn: zelfbeeld – vertrouwen in mezelf – faalangst – gebrek aan zorg voor mezelf – uitstelgedrag – schuld/schaamte/falen – geen ontspanning – strijd – energieverlies/doodmoe/uitputting/depressed – gebrek aan mentale ruimte – stagnering – overspannen/overprikkeld – grenzen – vatbaar voor foute relaties. In onderzoek zoek je een aangrijpingspunt. Je gaat op één van de concepten invloed uitoefenen, om beweging in het geheel te krijgen.

Eén voornemen voor 2016. Dat aangrijpingspunt vinden. Wordt vervolgd.

 

 

Advertenties

21 gedachtes over “Prinses krijgt een schop onder haar kont

  1. Je hoeft je niet te verantwoorden. Want het gaat over een puur persoonlijk aanvoelen, het gaat om jou en jouw strijd. Vergelijken is onmogelijk want geen 2 levens of omstandigheden zijn dezelfde. Ga je eigen weg. Met vallen en opstaan, maar dat doen we allemaal hoor. Ik bewonder net jouw vermogen om telkens opnieuw recht te krabbelen…

  2. Je blog gaat over veerkracht en verandering. Wat je schrijft over wat je deed in 2015, illustreert volgens mij net dat: je staat niet stil (zeker niet met de auto) en je verandert je leven, met vallen en opstaan. Je rode blogdraden zijn spot on!

  3. Jij ook de beste wensen voor 2016! Je hebt ondanks alles een hoop moois en leuks en goeds gedaan in 2015! Dat het leven niet altijd makkelijk is, en voor sommigen zelfs nog een schepje moeilijker, dat is lastig. Hoe ga je daarmee om? Dat is heel persoonlijk natuurlijk. Maar met de tijd kun je daarin wel veranderen denk ik. Onder andere door nieuwe inzichten en woorden van anderen. Je voornemen voor het nieuwe jaar lijkt me een hele mooie!

  4. elke stap die je zet naar de herkenning en benoeming van je moeilijkheden is er één in de juiste richting, ook al moet je hem telkens opnieuw zetten

  5. Ik wens je een jaar zonder veel tegenslagen en mild zijn voor jezelf toe !
    Weinigen blijven gespaard van moeilijkheden in het dagelijks leven, ook diegenen waarvan het huisje-boompje-tuintje-kindje-verhaal naar de buitenwereld toe helemaal klopt.
    Zorg jij in de eerste plaats maar goed voor jezelf en je spruitjes, die drie verdienen dat namelijk heel erg !

  6. Eén van jouw reageerders heeft mij ook wakkerder geschopt een maand of wat geleden. Die zei: “leer verdomme je bek opentrekken!”
    Hard maar waar, en ermee experimenteren is een boeiende leerschool.

    Alle goeds voor 2016 meid!

  7. Ik weet niet of je al aan die mail toegekomen bent waarin ik je schreef dat ik zo geschrokken was van hoe jij vindt dat je beter moet. Dat stemmetje dat je ook hier weer aanhaalt. Ik weet niet of dat Het Aangrijpingspunt is, maar ik denk dat als je eenmaal gevonden hebt waar dat stemmetje vandaan komt, je al een heel eind verder zal staan.

    Hoe we ons leven ervaren heeft niet alleen te maken met onze omstandigheden, maar ook met hoe we die omstandigheden interpreteren. En voor die interpretatie gebruiken onbewust schema´s die ons van kindsbeen af zijn aangeleerd. Je bewust worden van die schema´s en ze langzamerhand veranderen, verandert je hele leven. Ik spreek uit ervaring.

    Ik wens je heel veel moed en kracht en doorzettingsvermogen en inzicht en mildheid en liefde in alle maten en soorten voor 2016.

    • Dat van die schema’s sluit trouwens heel sterk aan bij een intuitie van mij en ligt mee aan de basis van waarom ik op dit moment een moeilijk contact heb met mijn ouders. Ik lijk hen onbewust kwalijk te nemen dat ik schema’s meegekregen heb waardoor ik in deze situatie verzeild ben geraakt, en dat de schema’s die ik meegekregen heb ontoereikend zijn om met de situatie om te gaan. Schema’s overboord lijkt me lekker, maar dan moet ik mezelf weer eens gaan uitvinden geloof ik.

      • Je er bewust van worden is de eerste en belangrijkste stap, en die heb je al gezet! Het is inderdaad heel confronterend te beseffen dat je ouders je niet goed voorbereid hebben op het leven. Dat brengt heel veel zware emoties met zich mee. O, ik wou zo dat je om de hoek woonde en we daar eens serieus over konden praten bij een warme kop chocomelk… Ik ga er nog eens goed over nadenken en je erover mailen (hoewel ik ook niet je mailbox wil overladen).
        En over heruitvinden: da´s waar Madonna zo goed in was he 🙂 Tijd om de Madonna in jezelf vrij te laten 😉

  8. Prinses, ik lees ondertussen al een jaar mee, meestal vanop de zijlijn. Je verhaal raakt me, je eerlijkheid, je openheid. Ik weet niet of je echt een schop onder je kont nodig, misschien soms, maar vaak ook niet. Ik krijg net de indruk dat je een heel sterke vrouw bent en dat je doet wat je kan (en meer!) met de mogelijkheden die je hebt. Maar je kan niet altijd sterk zijn, dat vraagt energie en het lijkt mij perfect normaal om af en toe periodes te hebben dat je gewoon geen zin hebt om sterk te zijn, dat je gewoon even “fuck you” wil zeggen en je wil wentelen in zelfmedelijden en jaloezie op al die mensen met het schijnbaar perfecte leven.

    Sinds kort is mijn eigen situatie geëvolueerd van gelukkig getrouwd met twee kleine kinderen naar héél ongelukkig en onvrijwillig gescheiden met twee kleine kinderen en een (ex-)man in de psychiatrie. Ik kan me dus meer en meer inleven in jou situatie. Maar je verhalen geven me moed, geen onrealistisch optimisme, maar toch reële moed! Dank je daarvoor!

    Ik wens je een superfijn, ontspannen 2016, met héééééééééééééééééél veel slaap (echt, vermoeidheid wordt zó onderschat door velen) en wie weet, een heel deugdelijke man 😉

    • Lieve katrien. Wat een omwenteling in jouw leven! Ik heb de neiging te vragen hoe het met je gaat, maar this might not be the right place. Misschien is de juiste plek er een met koffie.
      Dank voor je begrip. Ik herken me niet zo in het begrip zelfmedelijden en wentelen. Vandaag waren we op bezoek bij gelukkig getrouwde vrienden en eerlijk? In zo een happy family is echt wel een pak meer tijd, zorg, liefde en energie, dan hier in mijn uppiegezinnetje. Ik hoef me niet in zelfmedelijden te wentelen om dat confronterend te vinden. … Anyway, ik wens je liefs, goeds en veel warms in 2016. Rust, slaap, mensen om je heen, hoop. Take care, x!

  9. By the way, wat zelfmedelijden betreft: het lijkt me ongezond wanneer dat zelfmedelijden arm in arm gaat met slachtofferschap. Dan wil je in feite niet uit je situatie geraken, want dan verlies je je status van slachtoffer. Maar jouw zelfmedelijden (voor zover je dat al uitdrukt) gaat gepaard met frustratie. En die is van het gezonde soort. Je wil eruit geraken en er alles aan doen om je situatie te veranderen. Jij wentelt je niet in zelfmedelijden, je drukt het uit om ermee om te kunnen gaan. En daar is niks verkeerd mee, lijkt mij.

  10. Ik vind dat je wel zelfmedelijden mag hebben. Je hebt geen partner en geen ouders om op terug te vallen op dit moment. Dan is het leven met twee kleine kinderen soms behoorlijk lastig, lijkt me! (dat is het al wanneer je die twee wel hebt) Het is alleen verkeerd als je zelfmedelijden hebt en bij de pakken blijft neerzitten. En dat jij dat niet doet, dat wordt hier toch wel duidelijk! 🙂 Ik vind dus niet dat jij die schop onder je kont kunt gebruiken..

  11. Ik denk dat jij jezelf regelmatig genoeg een schop onder de kont geeft.
    Als ik mezelf loop te wentelen in zelfmedelijden (jaja dat gebeurt) denk ik dikwijls aan jou (ook al ken ik je niet persoonlijk) en dan ben jij het die mij een schop onder mijn kont geeft, aha! 🙂

    • O nee :)! 🙂 Wel grappig. Ik herken mezelf niet zo in het zelfmedelijden-paradigma, maar ik vind mezelf wel behoorlijk vaak te moe/te lusteloos/te lui/te weinig productief. En over de situatie ben ik eerder nuchter dan met zelfmedelijden denk ik. Laatst was ik bij vrienden die net lekker met het gezin gaan shoppen waren en tien tassen vol mooie kleding en schoenen hadden gekocht en die zaten te discussiëren wie een dutje mocht gaan doen en wie iets met de kinderen zou doen. Ik besef dan altijd heel scherp dat met twee zo veel meer mogelijk is (het leuk hebben, energie, spullen, …). Is dat zelfmedelijden? Ik denk dat het gewoon realisme is :).

      • Ik ken dat gevoel.
        Eigenlijk moet een mens gewoon ook eens durven denken/zeggen: “het leven is niet eerlijk” en/of “waarom zij wel en ik niet?”
        Vroeger mocht ik die gedachten van mezelf niet hebben, wat dan ook weer vermoeiend is, want eerlijk een gedachte on-denken is on-mogelijk. Dus nu laat ik het toe. Ik weet voor mezelf dat dit niet betekent dat ik de anderen iets misgun, ik gun het mezelf gewoon ook heel hard.
        En als ik heel erg relativeer dan denk ik:het percentage mensen op de wereldbol dat minder goed af is dan ons is vele male groter dan het percentage dat beter af is. Dat is wiskunde en wiskunde kan de wereld redden, samen met humor natuurlijk 😉

  12. Pingback: Het leven zoals het is: single mom (ii) | En ze leefden nog groen en gelukkig

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s