Dienstmededeling

Gisteren 187. Vandaag waren er daar alweer 70 bij gekomen. Dat is het privé-gedeelte. Professioneel moeten het er intussen ook een zeventigtal zijn die dringend verwerkt moeten worden.

Noem me een watje, maar ik krijg het niet voor elkaar: mijn mails lezen en beantwoorden. Ik ben niet lui, integendeel. Ik ben hele dagen bezig. Deze week at ik nog geen enkele warme verantwoorde maaltijd met mijn kinderen, reed ik 2000 km voor mijn baan, ontplofte het huis, werkte ik minstens twee avonden tot de volgende dag al even aangebroken was, had ik keelpijn van vermoeidheid. Alles doet pijn, ik ben op en ik voel me schuldig.

Schuldig omdat er veel gemaild wordt en ik bang ben dat het lijkt alsof ik dat niet apprecieer omdat ik niet antwoord.

Bij deze daarom even deze boodschap: ik krijg het niet gedaan. Dat is niet omdat ik lui ben of omdat ik niet wil, maar omdat ik het gewoon niet kan. Rekening houdend met de baan, het bijberoep, en het feit dat ik niets kan doen overdag als de kinderen wakker zijn.

En nee, ik ben 2daysoff niet vergeten en heb hier nog steeds de beste voornemens voor, maar ook dat moet even wachten. Tot ik eens zes uur aan een stuk geslapen heb, tot mijn keuken eens gestofzuigd geraakt, tot het speelgoed beneden eens opgeruimd is, tot onze koelkast weer gevuld is, tot ik eens een goede maaltijd op tafel gezet heb, tot ik rustiger ben, tot ik het aan kan en niet alleen heel veel weerstand voel bij het idee dat ik die berg die elke dag groeit moet te lijf gaan. En vooral tot ik al die mails op mijn professionele adres beantwoord heb en weer eens een resem afspraken, vergaderingen en studiedagen achter de rug heb.

Het is trouwens erger dan mijn mails niet kunnen beantwoorden. Ik zeg ook afspraken af met vrienden omdat het niet gaat. Of ik maak er geen meer, omdat het niet gaat. Het kan er gewoon absoluut niet bij.

Dus. Heb erbarmen. En: het ligt niet aan jullie, het ligt aan mij.

Advertenties

20 gedachtes over “Dienstmededeling

  1. Trucje van de echtgenoot: alles deleten. Wie je echt nodig heeft (mailsgewijs dan) komt wel weer eens in je inbox terecht.
    Goh ja, en die deftige maaltijden een keertje skippen is geen doodzonde hoor… Als je kookt, extra koken en porties invriezen?
    Een dagje organiseren waarbij een hoopje volk je komt helpen het huis onder handen nemen terwijl anderen even de jongens entertainen? (count us in 😉 )
    En zo kan ik nog duusd suggesties doen, maar het blijft een feit dat je het alleen moet redden, en dat kinderen niet geprogrammeerd kunnen worden… Een dikke knuffel, helpt dat ook een beetje? X

  2. Take your time. En probeer te slapen. Hoe groot is de kans dat er iemand sterft doordat ze geen antwoord krijgen op hun mail. Juist ja. Gezondheid eerst meisje. De rest is bijzaak.

  3. Het ligt niet aan u, miss Kikkererwt, het ligt aan de situatie. En filteren, filteren, filteren. Er zit (hopelijk!) ook wat bagger en minder belangrijke zaken tussen die mails. Wis die of geef een kort antwoord.

  4. Helemaal eens met Storm: het ligt niet aan jou, het ligt aan de situatie!
    Don´t worry, mensen snappen dat wel. Als er iemand een reden heeft om mails onbeantwoord te laten, zijt gij het wel! Als het echt belangrijk of dringend is, zullen ze wel bellen ofzo.

  5. Lieve help, 70 nieuwe mails in 1 dag die ook nog eens het lezen en beantwoorden waard zijn.
    Misschien een “out of office” aan te zetten voor je privé mail, met een vriendelijk bedankje voor de mail, en de belofte er t.z.t. naar te kijken als je weer wat licht en lucht in je schema hebt.
    Als het echt belangrijk is moeten de mensen je maar op een andere manier benaderen, en iedereen die aan de deur komt is dan meteen verplicht om eerst met de stofzuiger rond te gaan, of een warme maaltijd te voorzien. 😉
    Succes, en hopelijk kun je hier en daar in ieder geval nog wel een beetje genieten van waar je zo druk mee bent.

  6. Een tip van een inbox-zero fan (baadt het niet dan schaadt het niet):
    Maak enkele submappen in je inbox:
    – te beantwoorden (dringend)
    – te beantwoorden (niet dringend)
    – te lezen
    – wachten op

    Verder heb je nog een archief en een prullenbak 🙂

    Ga door je mails, één voor één, en van zodra je weet in welke map ze horen, sleep je ze daar (soms heb je aan twee zinnen of een titel al genoeg om te weten of iets in een bepaalde map hoort). Eens je alle mails geordend hebt, ga je door je dringende mails. Doe hetzelfde met de tweede mailbox.

    Elke keer als je nieuwe mails bekijkt, sorteer je ze in je mapjes. Zorg gewoon dat je eerste mapje leeg geraakt. Pas als je dan nog tijd hebt, begin je aan het volgende.

    Van zodra je dringende mapje behandeld is, kan je met een gerust hart en zonder schuldgevoel gaan slapen, want wat overblijft kan wachten tot morgen (of langer). En two days off zit nooit in dat eerste mapje 😉

  7. Damn, rot zeg, zoveel stress. Hopelijk ben je wijs en verstandig en mild en wolfsvrouw (ik noem dat: volwassen, maar ik hou wel van nuchtere woorden) genoeg om jezelf alleen dat aan te rekenen dat er ook echt toe doet. Professionele mails en zaken. Vrienden hoor je via woorden, maar niet exclusief. Goede mensen weten, voelen, ervaren dat. Ontzeg jezelf die warmte en mildheid niet, die je mag en kan voelen van je vrienden en mensen die je na aan het hart staan.

  8. Misschien zie je het als overbodige luxe maar ik vroeg me af of je yoga-babysitcentjes die je daar niet meer in kan investeren wegens te druk, niet in een poetsvrouw van 3 uurtjes om de twee weken zou kunnen investeren? Het zou voor de nodige rust in je hoofd kunnen zorgen.

  9. Zitten er tussen die vriendenafspraken die je nu moet annuleren misschien ook vrienden die zo close zijn dat ze er een werkbezoek van kunnen maken? Toen ik hoogzwanger was ging mijn bezoek op bepaald moment zomaar helpen met lastige kast in elkaar zetten en tuinset schoonmaken zodat ik buiten kon gaan zitten als ik puf had. Voelde me eerst bezwaard maar later zo opgelucht? Misschien kunnen ze samen met de boys boodschappen doen waardoor jij even slaap of klusmoment hebt?

  10. Lotterken,
    Er ligt voor jou een fris, vers pakske klaar
    Misschien zelfs met een strikske rond
    Met er in een nieuwe dag:
    ‘Morgen’
    Dus nu
    Beddeke binnen en oogskes toe
    En probeer je bij het passeren
    Te spiegelen aan Peuter en Kleuter,
    Hun overgave aan de slaap

    (Ik duim voor jou!)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s