Over wolfsvrouwen-in-wording die zich omver laten kegelen door ondeugdelijke mannen

Ik zit bij mijn holistisch therapeute met mijn hoofd tussen mijn schouders. Hoe is het mogelijk dat het weer zo’n soep is in mijn hoofd? Dat ik moe ben en niets gedaan krijg? Dat ik niet meer gestructureerd kan denken?

Ik ben niet hondsdepressief. En ik voel dat er verandering is, ook in deze dieptepunten waarin mijn hoofd niet meer lijkt te werken. Het is niet meer zo diep als het ooit was, het duurt allemaal korter, ik kan het beter interpreteren en ik weet ook dat het over gaat. Ik ken mijn kracht intussen.

Hoe het komt? Drukte en heel veel dingen die aan me trekken en die ik niet af krijg. Slecht voor mezelf gezorgd. Een aanval van fibro om u tegen te zeggen, elke beweging doet pijn en ik lijk vooral ’s ochtends wel kreupel. Slaap tekort (bedankt, zonen, ik herhaal: elke dag om 6 uur is te vroeg, en nee, dat vloeken hebben jullie niet gehoord vanochtend). En de ondeugdelijke man terug gezien. Nothing happened, maar hij liet me in totale verwarring achter.

Wat kan ik daarover zeggen? Het is alsof hij me open breekt en alsof dat ook heel erg nodig is want een effect van alleen zijn is ook wel dat je erg vast geraakt in jezelf. Hij is liefdevol, warm en gul in zijn omhelzen. Ik, die soms vooral uit hoofd lijkt te bestaan, voel mijn lijf weer, met die armen om me heen. Ik, die het zelden verdraag aangeraakt te worden, laat me vasthouden en geniet daarvan. Ik voel zijn lichaam, ik ruik hem. Hij is warm en ruikt lekker en voelt veilig en vertrouwd en nieuw. En het lijkt alsof er iets geopend wordt, in mijn buik, en alsof er energie gaat stromen en dat dat zo weldadig is dat ik helemaal warm en stuiterend naar huis rijd.

Dat alles wekt zo veel verlangen. Naar samen, naar dicht, naar verbonden, naar toekomst, naar zorg, naar rust. Het verlangen spat open in me. Eerst voelt het als ‘hoera x 1000’. Daarna wordt het rauw.

Want de ondeugdelijke, mogelijk zelf behoorlijk hechtingsgestoord, vult de ruimte die hij opent niet in. En dat is zo schrijnend, en daar ga ik van omver.

Dat ik dat niet mag toelaten, zegt de holistisch therapeute. Dat ik mijn hoofd er bij moet houden. Dat ik in staat moet zijn mijn eigen ruimte te vullen. Dat ik dit met hem moet bespreken. Dat ik mezelf veilig moet stellen. Dat ik dit nu niet aan kan.

Ja, denk ik. Ja, ja, ja, ja. Allemaal waar. Maar ik heb het nu gehad. Ik wil niet wijs zijn, ik wil niet meer groeien en evolueren en mezelf in vraag stellen en al mijn patronen doorbreken en sterker worden. Ik wil gewoon samen, dicht, verbonden, toekomst, zorg, rust. En trouwens, zijn al die andere mensen die wel relaties hebben daar nu allemaal zo klaar mee? Zijn die allemaal beter dan ik? Waarom ik niet en iedereen wel? Ja, hoor, ik heb een innerlijke Calimero.

De evolutie die ik de voorbije tijd gemaakt heb, noem ik ‘de weg naar binnen’. Steeds dichter bij mezelf, steeds echter, rustig aan meer in evenwicht, in verbinding met mijn eigen kracht. Ooit schreef ik over de wolfsvrouw die ik wou worden. Daar kom ik steeds dichter bij, waarbij ik merk dat ik ook een andere relatie ontwikkel met mijn eigen vrouwelijkheid, mijn instincten en de krachten die in de natuur spelen. Dat is krachtig en verbazend en tegelijkertijd heel normaal.

Maar nu dus terug naar af. Ik weet dat hier wat te leren valt en dat ik deze situatie met beide handen moet aangrijpen om iets over mezelf onder ogen te zien en ermee te breken. Het kan niet dat ik onderweg naar de ondeugdelijke in een rustige stabiele kracht ben, en dat ik na een ontmoeting met hem niets meer waard ben, ziek van onvervulde verlangens. Werk aan de winkel, dus. Maar niet vandaag. Alsjeblief, niet vandaag.

Ik vraag de holistisch therapeute wat me te doen staat. Ik hoop dat ze zegt dat het goed komt tussen mij en de ondeugdelijke, dat we samen zullen eindigen en nog tien leuke kinderen op de wereld zetten, dat hij elke dag bloemen zal meebrengen en dat we in goede en kwade dagen voor elkaar zullen kunnen kiezen. Maar dat zegt ze niet. Ze zegt dat ik voor mezelf moet zorgen, de ruimte zelf moet vullen. Of hier nu stoppen, met het proces. Maar dat is geen optie want het is onaf.

Ik vloek. En nog eens. Ik denk aan het bijna triomfantelijke schrijven over therapie en in proces zijn van een tijdje terug. Weer een lesje geleerd, I guess. Maar goed. Ik blijf voorlopig nog even met mijn hoofd tussen mijn schouders zitten, if you don’t mind.

Advertenties

36 gedachtes over “Over wolfsvrouwen-in-wording die zich omver laten kegelen door ondeugdelijke mannen

  1. Ik denk dat wel meer mensen een innerlijke Calimero hebben. Lijkt me heel vermoeiend, het proces dat je beschrijft. De veiligste optie lijkt mij om weg te blijven van de ondeugdelijke man, maar dat kan misschien niet en is waarschijnlijk ook niet evident. Zelf de ruimte vullen klinkt niet gemakkelijk. Succes!

  2. Of echt iedereen dan baby’s krijgt behalve ik, vroeg die van mij daarnet nog. Je moet ze soms echt het zwijgen opleggen, die innerlijke Calimero’s, ze zijn venijnig …

      • Een goed plan, want CeeCee heeft helemaal gelijk! Je zou denken dat dat na ettelijke maanden mindfulnessmeditatie toch al wat meer “natural” voelt voor mij, maar het willen wegduwen van negatieve gevoelens of gedachten is blijkbaar hardnekkig … Maar wat je als een bal onder water duwt, springt des te harder naar de oppervlakte. Niet wegduwen dus, maar milde aandacht aan schenken – “het mag er zijn” – (is ook niet hetzelfde als er helemaal in opgaan en je laten meevoeren!) met als doel (h)erkennen, accepteren en loslaten. Note to self 🙂

  3. “Ik voel zijn lichaam, ik ruik hem. Hij is warm en ruikt lekker en voelt veilig en vertrouwd en nieuw.”
    Zo mooi verwoord, zo herkenbaar…

    *** trouwens jaloers op de manier dat jij erin slaagt alles onder woorden te brengen ***

    • Het opgeschreven hebben helpt mij al om die soep in mijn hoofd wat te structureren. Ik denk dat ik met dit in mijn hoofd beter gewapend ben tegen een volgende ontmoeting. Omdat ik de vinger er op probeer te leggen wat er aan de hand is en dus niet meer kan wegdrijven op dat gevoel. Ofzo.

  4. Volgens mij heeft iedereen een innerlijke Calimero. Het verschil zit hem in het al dan niet beseffen van zijn/haar aanwezigheid. Als het besef er is, ben je al een heel eind. Laat het maar even toe, kan deugd doen. Daarna ga je gewoon weer verder.
    Die ondeugdelijke man(nen) toch…. er is ook een voordeel aan: je leert er veel van en binnen een paar jaar ga je niet meer begrijpen wat je er ooit in gezien hebt.
    Om het samen te vatten: wat je schrijft lijkt me een heel normaal proces.

  5. Die ontmoetingen met de ondeugdelijke man lijken mij jou geen deugd te doen, ik weet niet in hoeverre je hem niet kan vermijden maar als je hem kan vermijden zou ik toch het contact verbreken voor het te hard pijn gaat doen.
    Ik snap zijn bedoelingen niet goed (natuurlijk nogal moeilijk ook vanachter mijn scherm). Waar wil hij naartoe met jou? Is hij aan het vissen wat wel en niet lukt? Wil hij iets serieus of net niet? (en hoe serieus wil jij het?) Voelt hij aan dat je nood hebt aan (fysiek?) contact en maakt hij daar gebruik van? Veel vragen en alarmbellen hier, opletten dat dit geen Dirk light wordt en dat binnen zoveel tijd je innerlijke Calimero staat te roepen dat je toch altijd de verkeerde man tegen het lijf loopt (en intussen niet bereikbaar bent voor de juiste mannen).

  6. Aan het Calimerootje van de prinses:
    niet iedereen die een relatie heeft, is daar zo klaar mee hoor. Er zijn genoeg relaties waarin de één andere behoeften heeft dan de ander, en vree op zijn tanden moet bijten. Iemand die niet half zoveel affectie krijgt als hij/zij nodig heeft, een knuffelaar die getrouwd is met een niet-knuffelaar, mensen met een verschillend libido, met een verschillend idee van intimiteit, enzovoort. Zo iemand kan zich dan heel erg aangetrokken voelen tot iemand buiten de relatie, die plots wel die dingen geeft (aandacht, affectie, seks, een luisterend oor, wat het dan ook is). En dat geeft dan weer een hoop andere miserie.

    Hoe dan ook, we hebben allemaal menselijke warmte nodig. Dat is gewoon een basisgegeven. Ik hoop echt dat je dat snel vindt.

      • Mja, sorry. Ben niet in verbloem-modus precies :p
        Even onverbloemd geloof ik ook dat jij op een dag een schitterende man tegenkomt en daarmee zeer gelukkig gaat worden.
        Maar als je van iemand het gevoel krijgt niet te weten wat ie van plan is, zou ik ervan wegblijven. Betrouwbare mensen zijn meestal nogal rechtuit in hun communicatie, onbetrouwbare mensen niet. En zolang je focus naar de foute uitgaat, zwemmen de anderen onder je radar door.

  7. De grootste valkuil in relaties is dat we denken dat we anderen nodig hebben om ons goed te voelen. Dit is echter niet correct. Het goede gevoel dat we denken dat een andere persoon ons kan bezorgen, is altijd al in ons aanwezig, ook al denken we dat wie de andere persoon daar voor nodig hebben. Hoe meer we van ons zelf kunnen houden, hoe meer we dit beseffen.

  8. ik denk dat er altijd ondeugdelijke mannen zullen zijn, als die het niet is, komt er wel een andere aangelopen. ’t Is kwestie van hem te herkennen en je ertegen te wapenen. In hoeverre je hem kan toelaten in je leven, in je denken, tegen je lichaam, want hij is niet “ondeugdelijk” zonder reden!

  9. Prinses,

    toen ik vandaag mijn afwas stond te doen, moest ik aan deze post denken. Wat was er nog niet gezegd door de anderen? Toen moest ik aan het existentialisme denken, je weet wel, Sartre en Heidegger en de Beauvoir en zo. Het is enerzijds een keiharde filosofie, die zegt dat een mens alleen geboren wordt en ook alleen zal sterven. Dat het onze taak als mens is ons daartoe te verhouden. En dat het opgaan in eender wat, of het nu een relatie is, of een job, of wat dan ook, maar dat dat uiteindelijk zelfbedrog is. Dat wie dat doet, vroeg of laat tegen die existentiële vragen aan zal lopen.

    Anderzijds geven ze mensen extreem veel potentie. Zijn ze ervan overtuigd dat een mens, net omdat hij zo weinig zekerheid heeft, heel veel kan bereiken, heel erg kan groeien, heel veel mogelijkheden heeft. Of: het is niet per se een negatieve filosofie. Ze zegt niet dat het onmogelijk is je te verhouden tot die fundamentele alleen-heid. Het betekent ook: de mogelijkheid om jezelf te zijn.

    Ik ben geen held in existentialisme. Ik ben het ook niet met alles eens. Maar als ik het praktisch interpreteer denk ik dat deze maatschappij te hard gelooft in en rekent op een dualiteit die al onze eenzaamheid, al onze twijfels, al onze vragen op zal heffen. Wat uiteindelijk neerkomt, denk ik, op de reactie van Kathleen over relaties en daar klaar mee/voor zijn.

  10. Beste prinses,

    Wat je daar schrijft over een nieuwe man- of hij dan al dan niet deugdelijk is laat ik hier graag in het midden- is zo werkelijk, zo echt en treffend verwoord. Dat van dat openbreken, de warme en gulle omhelzingen en vooral de verloren gewaande energie die opnieuw in je buik begint te stromen is voor mij op dit moment zo verpletterend herkenbaar. Ook ik bevind me na een heel pijnlijke relatiebreuk op de zogenaamde terugweg en raakte nu zowat drie maanden geleden volledig in de ban van een nieuwe man. Eentje waarmee ik niet per se voor altijd mijn leven wil delen maar die me wel opnieuw het gevoel geeft dat ik het verdien gerespecteerd te worden voor wie ik ben, die lief, zacht en mild met me is. Eentje die in mij een nieuwe lente losmaakt en me doet inzien en beseffen dat ik- in tegenstelling tot vroeger- geen jongetje maar een echte vent mét ruggengraat naast mij verdien.

    Ik hoop van ganser harte dat ook jij van dat besef doordrongen bent en weet dat je posts telkens opnieuw mensen blijven ontroeren en tot nadenken stemmen.

    • Hee Rozemarijn. Wat fijn dat je dit deelt. Het is allemaal zo dubbel. Ik blijf maar analyseren – terwijl het op het gevoelsniveau zo fijn is als ik hem zie en op het verstandsniveau absoluut onheil. Intussen denk ik dat de OM ook gewoon zelf in een verwarrende periode zit, maar mogelijk is dat een excuus dat ik aanvoer voor zijn onduidelijke signalen. Ik wil er wel heel graag in blijven geloven dat mensen elkaar deugd kunnen doen. Van de OM krijg ik bijvoorbeeld altijd zin in zotte dingen, zoals naar zeeland rijden voor een strandwandeling, of een avondje sauna plannen of naar Rotterdam voor een museum (wat ik vervolgens allemaal niet durf voorstellen). En dat is sowieso al winst voor dit leven en hoofd dat propvol werk, zorgen en huishouden lijkt te zitten :). Maar jij dus in een soortement lente. Wat fijn om dit te horen. Ik gun het je van harte. Met liefs!

  11. Als je gevoelig bent aan ondeugdelijke mannen, dan blijft dat altijd wel een beetje, denk ik. Het enige wat je er aan kunt doen, is er zelf alert aan zijn. Ik heb ook zo’n problematische relatie (s) achter de rug. Maar nu al 8 jaar gelukkig met een hele warme brave man. Ik ben eerlijk nooit zo verliefd op hem geweest, als op de ondeugdelijke mannen, maar ik wist wel dat het goed voor me was. Het is zo gegroeid en nu zie ik hem doodgraag, en niet ondanks alles zoals bij het ondeugdelijk exemplaar, maar juist dankzij alles wat hij is. Ik zou niet meer terug willen maar ik ben er echt bewust moeten mee bezig zijn om de juiste keuzes te maken. En misschien is dat weinig romantisch en wordt je niet zo hard van je sokken geblazen maar het is een fijn warm gevoel dat altijd maar sterker wordt. Misschien raar maar ik ben nog altijd blij met mijn kinderen van de ondeugdelijke man, ik bedoel, uiteraard ben ik blij met mijn kinderen, maar ook met de trekjes die ik herken, hun taalgevoel, hun humor, hun manier van naar de dingen kijken… dat vermengd met het warme stabiele nest waarin ze nu opgroeien. Ik vind het een mooie combinatie.

  12. Pingback: Prinses zet er een punt achter | En ze leefden nog groen en gelukkig

  13. Pingback: Update van het prinsessenbestaan | En ze leefden nog groen en gelukkig

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s