Prinses sluit de deur zachtjes (brief aan de ondeugdelijke man)

relationship

Hee jij, Ondeugdelijke man.

Het is een maand geleden dat je onverwacht bij me op de stoep stond, en ik mijn goed geoefend tekstje over dat wat we hadden niet was wat ik zocht, ergens verdween tussen je aanrakingen, je ogen, je stem. En toch stamelde ik het. Dat ik er niet gelukkig van werd. Er volgde nog één en ander en we namen afscheid.

In mijn hoofd ben je er vaak nog wel. Dan praat ik tegen je, of bedenk ik hoe het zou geweest zijn als je ergens bij zou zijn. Als je naast me in de auto zou zitten voor die lange rit. Als je met mij over het strand zou lopen. Als je naast me zou wakker worden. Ik weet heel goed dat jij het niet bent, in mijn hoofd. Dat het een soort van ideale versie is van jou. En ik merk ook dat vermoeidheid me een beetje aanhankelijker maakt. Ik heb niemand om aanhankelijk bij te zijn, dus dan gebruik ik jou in mijn hoofd en hang ik een beetje aan jou. (Denk jij overigens wel eens aan mij?)

Wat ik mooi vond aan je, ondeugdelijke man, was dat je me elke keer aankeek alsof je een cadeautje had gekregen. Bijtend op je lip, je blik geamuseerd en aandoenlijk happy. Je verheugend, helemaal in het moment, helemaal blij met mij.

Ik heb veel gepiekerd, ondeugdelijke, of ik nog eens verliefd zou kunnen worden na Dirk. Of er niet te veel verdriet zou zitten. Of ik nog zou weten hoe alles moest. Maar dat even af en toe bij jou zijn, gaf me genoeg vertrouwen dat alles vanzelf kan gaan. Voelen, willen, verlangen, overgave, delen, gesprekken, energie opbrengen om me ’s avonds laat nog te verheugen op je bezoek, … Dat het niet meer mocht en kon zijn, is goed zo. Liever wel natuurlijk, maar ik heb er een soort van vrede mee. Dat het beter is zo. Ik realiseerde me trouwens vandaag met angst en beven dat ik je helemaal niet zo aantrekkelijk had gevonden als je voluit voor me gegaan was. Ik heb geen ruimte voor een partner in dit leven. Ik kon alleen maar iemand erbij hebben die niet te veel tijd voor mij zou hebben, want ik heb noch tijd, noch energie en noch zin om te investeren in een relatie. Ik verwerf moeizaam een leven met mezelf, mijn jongens en mijn baan. No way dat iemand dat op zijn kop komt zetten.

Alleen, jij ondeugdelijke, had je me wel liggen met je laatste vraag. Of de deur nog op een kiertje mocht blijven. Verdorie, man. Ik heb niet eens geantwoord, maar door die vraag blijf ik altijd een beetje wachten op het moment dat je die deur wil intrappen, bijtend op je lip en helemaal happy.

Daarom en bij deze sluit ik de deur nu. Het is klaar. Ik wou graag bij je zijn maar kon het niet, en jij kon niet voor me kiezen. Het is beter zoals het is. Ik ben liever alleen dan af en toe iemands cadeautje. Ik wacht wel tot ik er iemand echt bij kan hebben, en dan wil ik iemand die bij mij wil zijn. In goede en kwade dagen.

Liefs. Zoen.

P.

Advertenties

15 gedachtes over “Prinses sluit de deur zachtjes (brief aan de ondeugdelijke man)

  1. Ik weet dat ik me moei, maar ik wil het toch zeggen. Dit citaat: “…dat ik je helemaal niet zo aantrekkelijk had gevonden als je voluit voor me gegaan was…” is de reden waarom zoveel mensen de verkeerde keuze maken, vind ik. Als de mate van iemand graag zien/aantrekkelijk vinden afhangt van het “hard to get” spelen van de andere dan zit er iets niet helemaal goed. Bij sommige mensen moét die factor erbij zitten of het is niet spannend genoeg, maar veel keer wordt daardoor een verkeerde “keuze” gemaakt.
    Voilà, en nu stop ik met moeien tot in de eeuwigheid ;).

    • Ik vind het niet moeien, hoor, ik vind het een fijne te overdenken bijdrage. Alleszins was het bij mij iets onbewusts, iets dat ik pas achteraf ontdekt heb door na te denken over hoe het gegaan was en door eerlijk aan mezelf toegeven dat een nieuwe partner ECHT toelaten in mijn leven nu veel te bedreigend is voor me, waardoor ik me waarschijnlijk onbewust aangetrokken heb gevoeld tot iemand die er maar een beetje wou zijn.
      Het stemt mezelf wel tot hoop dat ik er een punt achter gezet heb, omdat ik besloten heb dat niet te willen :).

      • Ik wil ook even ingaan op ‘dat ik je helemaal niet zo aantrekkelijk had gevonden als je voluit voor me gegaan was…’ Ik denk dat dit voor heel veel mensen herkenbaar is. Voor iedereen, misschien wel. We zitten nu eenmaal zo in elkaar dat we ons harder aangetrokken voelen tot wie ons de indruk geeft onbereikbaar te zijn voor ons. We doen het zelf ook, iemand de indruk geven onbereikbaar te zijn.

        Ik denk dat het inderdaad nefast kan zijn daarin te blijven hangen. Op een bepaald moment stopt het spel dat verleiden eigenlijk is, en begint de relatie – of niet natuurlijk. In een (beginnende) relatie is het volgens mij wel beter om te tonen dat je er voluit voor wil gaan. Elkaar kunnen vertrouwen en weten wat je aan elkaar hebt, is dan belangrijker.

        Prinses, ik denk dat je hebt ingezien dat er meer nodig is om een echte relatie op te baseren, en dat is in mijn ogen heel sterk.

  2. Ik vind dit een moeilijke. Wanneer sluit je écht helemaal de deur voor iemand? Wat als hij op een dag toch terug voor je voordeur staat en helemaal voor jou kiest? Heb je daar een plan voor? 🙂 Gevoelens zijn soms sterker dan ratio… Maar wel moedig dat je deze beslissing neemt, hoor. Liever niets dan gekwetst worden. Toch?

  3. Oh dat vind ik toch zo’n moeilijke : “wanneer sluit je de deur écht voor iemand?”
    Waar ligt de grens ?
    Wanneer ben je over je eigen grenzen aan het gaan ?
    Wat is mijn/zijn aandeel in het verhaal ?
    Lastig….

  4. een heel mooie brief, ergens heel herkenbaar, al is de ondeugdelijke man bij mij pas komen aanbellen of misschien ook niet. Het zijn mijn eerste stapjes en het voelt al als een nieuwe wereld, er is iemand die me wil kussen en ik weet nog perfect hoe het moet

  5. Ik heb ook een ondeugdelijke man (prachtige uitdrukking trouwens die ik nu ook in de mond neem) gehad, vorige zomer en die nu volledig uit de picture is. Maar het is wel door die ondeugdelijke man, dat ik mijn hart heb kunnen openstellen voor een nieuwe liefde. Zonder hem zou dat niet gelukt zijn, daar ben ik zeker van. Ik heb mijn ondeugdelijke man een mail gestuurd om hem te bedanken en nu is dat hoofdstuk volledig afgesloten en kan ik mij volledig concentreren op mijn nieuwe deugdelijke man! Blijf erin geloven prinses en zoek het niet te ver, want ze staan soms gewoon voor je neus!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s