Prinses koopt woorden

image

Als ik in de buurt van Brugge moet zijn, ga ik altijd even langs Symposion, de woordenwinkel. Er heerst een bijzondere sfeer, niet alleen door het gebouw en de producten, maar ook door de mensen die er zijn en werken. De plek voelt ‘bezield’. Ik ben erg gevoelig voor de sfeer die er hangt, en het lijkt telkens alsof er deurtjes open gaan in mijn hoofd, daar. Gedachten gaan stromen, ideeën poppen op, de wereld lijkt plots zo veel meer mogelijkheden te bevatten. Door de schoonheid, die me treft. En de woorden. Als het maar woorden zijn.

Meestal zou ik alles wel willen kopen. Vandaag beperkte ik me tot bovenstaande buttons en onderstaande kaarten. Ik heb veel woorden te geven aan mensen die me dierbaar zijn en de voorbije weken of maanden op een goede manier nabij waren. Dus zit ik aan mijn bureau, met kaarten waar ik kippenvel van krijg, en durf ik het bijna niet: opschrijven wat ik wil zeggen. Maar met een Symposionkaart weet ik dat ik –  zelfs als ik de woorden niet vind – iets moois stuur.

image

P.s. Ik maak geen reclame op mijn blog. Ik deel soms wel dingen waar ik blij van word, zoals in bovenstaande post. Of hier. En hier.