Klein hartje

self pity

Ondanks het feit dat er wonderlijke dingen gebeuren, dat ik inzie dat onze relatie niet deugde, dat het steeds beter gaat, op die verschrikkelijke uitputting na.

Ondanks het feit dat ik het steeds leuker heb met de jongens, dat ik steeds minder lijd onder het feit dat ik zo weinig tijd, ruimte en energie voor mezelf over houd, en dat ik Dirk onder geen beding terug in huis zou nemen.

Ondanks dat is het soms verdomd eenzaam. En denk ik dan: ‘Dirk, jongen, waarom kon het niet gewoon ‘waar’ zijn? Waarom kon je er niet gewoon wat van maken, met ons?

Dan denk ik er over na om hem op te bellen, en hem te vragen of hij ooit echt van me gehouden heeft. Ik bel niet, want ik ken het antwoord. En dat is diffuser dan ja of nee.

Het regent buiten. Ik start een nieuwe baan. Mijn buik doet pijn. Ik vind het onnozel, maar het voelt als een eerste schooldag. Een nieuwe start betekent ook dat ik net iets heb afgerond. Het doet pijn om daar over na te denken en ik ben niet in staat geweest echt afscheid te nemen. Dat kan ik zelden. Op zo’n momenten met buikpijn heb ik een klein hartje. En zit ik te snakken naar een warme schoot op mijn hoofd even te ruste te leggen.

Ik ben blij dat ik geen andere keuze heb gehad dan sterk zijn, de laatste tijd. En dat ik zo sterk mogelijk heb leren zijn. Maar soms, soms, zou ik willen dat het even niet hoefde. Dan zit ik op de bank, eet ik chips, godbetert, en realiseer ik me dat de wasmachine vanzelf niet leeg geraakt. Waarna ik me voortsleep, doe wat er moet gebeuren, en mezelf de grootste zielepoot van de wereld vind.

Morgen beter. Dat weet ik intussen dan ook wel weer.

Advertenties

11 gedachtes over “Klein hartje

  1. Ach Prinses, wat snap ik je gevoel … maar inderdaad, morgen beter, en indien niet, overmorgen ! Ik ben daar na een hele tijd ploeteren het levende bewijs van !
    Succes met de nieuwe job !

  2. Dag prinses,

    wat herken ik je gevoel.
    Alleen zorgen voor de kindjes in combinatie met een voltijdse job is inderdaad zwaar. Elke dag weer. Gelukkig slapen mijn kindjes meestal door ondertussen maar het instoppen en ze in slaap krijgen is een zware opdracht. En ze ’s morgens op tijd klaar krijgen ook al. Ik probeer eerder op te staan zodat ik zelf al wat bekomen ben en al wat rust voor mezelf heb gehad en dus wat geduldiger met hen ben… Niet dat dat altijd lukt 😦

    De vragen “waarom was ons mooie, warme gezin niet goed genoeg” en zoveel andere waaroms blijven ook in mijn hoofd spoken. Met hem op te bellen ben ik gestopt want antwoorden heb ik nog nooit gekregen. Alleen emotionele bedreigingen en nog meer leugens waar ik dan dagen moet van bekomen.

    Ik zie mijn kindjes heel graag en vindt geluk in kleine dingetjes, een verhaaltje voorlezen, samen dichtbij elkaar in de zetel… maar het verlangen naar een thuis waar ik ook echt thuis en tot rust kan komen en troost en een schouder vindt of een knuffel krijg knaagt nu ook al erg. Een nieuwe relatie wil ik niet meer dus dat zit er nooit meer in. Hoe ik met dat lege, onrustige gevoel moet omgaan, is nog de grote vraag…

    Veel succes in je nieuwe job ! Geloof in jezelf, je kan het !

  3. Veel steun en sterkte vanop afstand! En af en toe laten we het allemaal wel eens hangen, eten we de hele zak chips leeg (ik toch) en proberen we de manden strijk die er staan volledig te negeren… Om er dan een dag later met goede moed weer in te vliegen. (Of 2 dagen, of een week…)

  4. proficiat met je nieuwe (professionele) start 🙂
    Eerste-schooldag-kriebels zijn dan heel gewoon hoor, heb ik ook altijd gehad.
    En het is ok om soms met een zak chips lekker lui in de zetel te zitten. Aanvaard dat ook en vooral: geniet van dat moment: jij bent baas in huis, jij bepaalt wanneer de was gedaan wordt 😉

  5. O lieverd. Jezelf op je kop zitten omdat je – lieve hemel – CHIPS eet in tijden van zelfmedelijden en zieligheid. Als het nou whiskey was geweest, of een joint, of ‘gewoon’ een hele fles wijn. Maar chips 🙂

    En ook hier herkenning, al heb ik nooit een inwonende warme schoot gehad om mijn moede hoofd op neer te leggen. Niet meer sinds ik mijn ouderlijk huis verliet, dat is. Bij vlagen IS het ook gewoon oorverdovend eenzaam, de enige volwassene in een huis zijn.

  6. Veel moed prinses! Na regen komt altijd weer een beetje zonneschijn. Een nachtje goed slapen kan wonderen doen. En hé, jij en je blog worden genoemd in een artikel in de nieuwe “Psychologies”! Toch een beetje leuk, niet? 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s