Moeder zijn

Moeder zijn.
Er zijn die momenten, als ik veel te moe ben om nog een straaltje licht in mijn hoofd binnen te laten.
Er is het op toilet zitten en proberen niet op de peuterarmpjes te plassen, aangezien hij die in groot enthousiasme elke keer als je op toilet zit tussen bil en bril komt wringen.
Er is het schaterlachen met de kleuter die zegt dat een vliegtuig door een potlood bestuurd wordt.
Er zijn de mopperdagen, en de knuffelochtenden.
Er is de slappe peuterlach als je aan de peutervoetjes ruikt en een vies gezicht trekt.
Er is de trots, als de kleuter een aardbeving kan uitleggen.

Morgen denk ik in het bijzonder aan alle moeders die niet gezegend zijn met kinderen. Mijn hart bloedt als ik daar aan denk.