Kim schreef en ik las

Kim schreef en ik las. Ik slikte.

Ik vecht al lang en ik ben moe. Ik probeer een weg te vinden om alleenstaande mama te zijn met alle praktische, financiële en andere problemen die daar bij horen. Ik probeer te aanvaarden dat de man van wie ik dacht dat hij de Man van mijn leven was, ons verlaten heeft. En ik probeer te begrijpen dat hij niet was wie hij zei te zijn, en dat het misschien ook maar gewoon een gekwetst kind in het lichaam van een volwassen man is, zich bedienend van maskers uit zelfbehoud. Er zijn zo veel dingen te regelen en op te lossen. Er zijn knopen door te hakken. En ik moet een evenwicht vinden met mezelf, omdat het hard werken en hard zorgen altijd weer strandt in ‘helemaal op’. En na helemaal op moet er nog harder gewerkt worden om de schade te beperken, en dan is is er ‘op tot de tweede macht’. En zo verder. Het is de laatste tijd al lastig om mijn hoofd bij de zaak te houden, maar de ontdekking over Dirk zijn nieuwe ‘liefde’ deed belachelijk veel pijn en haalde me weer even helemaal onderuit. En tegelijkertijd, na het schreeuwen en het gooien en het brullen en het schelden, ontdekte ik (a) dat ik behoorlijk wat energie ter beschikking heb op zo’n moment, (b) dat ik authentiek en veel van hem gehouden heb en (c) dat ik anders reageer dan vroeger, aangezien brullen iets anders is dan in elkaar klappen en bij wijze van spreke aan de voordeur gaan zitten in de hoop dat hij langs komt en dat we elkaar dan in de armen zouden vallen en alles dan goed zou zijn tot in de eeuwigheid.

Kim schreef en en ik las.

En ik dacht aan het hoofdje van Babybroertje op mijn schouder. Aan hoe hij gisteren o-o zei, tijdens het drinken van het flesje, en zo hard moest lachen toen ik hem nadeed. Ik denk aan Kleuterzoon, enthousiast in de weer met een bouwsel. Aan zijn vraag wanneer we eens met een boot gaan varen. Ik denk aan mezelf, een studiedag gevend op een moment dat ik al behoorlijk ver richting ‘totaal op’ was, en de flow en de interactie met de deelnemers, wat blijkbaar los staat van mijn mate van ‘op’. Ik dacht aan mijn besluit om maar even aan te kijken hoe het verder gaat met de ondeugdelijke man, die misschien wel een betere benaming verdient, maar waar ik me verder niet druk in maak. Ik dacht aan mijn besluit in een koffiebar te gaan werken, enkele uurtjes, en even een andere versie van mezelf te zijn.

En ik realiseer me dat er nog veel meer van dat komt, en dat ik daarom op zoek wil gaan naar een manier om weer rechtop te krabbelen, in evenwicht te komen, mild te zijn, mijn blik naar buiten te richten, contact te maken met die kracht vanbinnen. Op hoop van zegen. Daar gaan we weer.

Advertenties

6 gedachtes over “Kim schreef en ik las

  1. Blijkbaar zijn we – elk om onze eigen redenen – alledrie bezig met het evenwicht in ons leven. Zoeken we naar de juiste balans. Maar op een bepaald punt zullen zich keuzes opdringen en ik weet niet of ik daar momenteel al klaar voor ben. En zelfs dan zal het 2 stapjes vooruit, eentje achteruit zijn. Maar wat voor weg heb jij al afgelegd dit laatste jaar… Daar mag je echt wel fier op zijn hoor. Ook al loopt het niet altijd zoals jij het zou willen, het is echt wel knap wat je doet! Xxx

  2. “(b) dat ik authentiek en veel van hem gehouden heb”

    mooi hoe je dat zegt. Het geeft ook aan dat jij in dit alles geen schuld treft, want authentiek van iemand kunnen houden – inclusief alle gebreken – is een gave. Dat dat authentiek “houden van” eindigt in authentiek verdriet en (wan)hoop, is een wreed iets… maar zoals ze dat zo schoon plegen te zeggen “it’s better to have loved and lost, than to have never loved at all”

    Als een workshop je zoveel energie geeft, kan je misschien op zoek naar een job waar je dat vaker kan doen? (ik weet niet in hoeverre dat nu deel uitmaakt van je takenpakker?) En die koffiebar: leuk idee maar zorg dat je ook nog tijd hebt om je batterijtjes op te laden, en dat je je niet schuldig voelt over de gemiste tijd met je jongens (ook al hoef je je helemaal niet schuldig te voelen, je doet dit uiteindelijk ook voor hen, al snappen ze dat nog niet). Misschien krijg je wel energie van al die interactie in je koffiebar dat je daar je job van maakt? Dicht bij huis?

    In ieder geval veel succes met je zoektocht. Het is vallen en weer opstaan, maar kijk eens wat een weg je al hebt afgelegd sinds je dat hier begon van je af te schrijven. Je bent zoveel sterker dan je dacht. Jij, jij bent bamboe, jij breekt niet maar je buigt en veert weer recht. Jou krijgen ze echt nooit stuk. Geloof in jezelf meid, ik geloof alvast in jou!

    • Voor het eerst sinds jij leest, dank ik ;). Ik heb al betere periodes gehad dan de laatste weken :).
      Dank ook voor jouw post van vandaag. En check je map ‘overige’ bij FB eens.

  3. Dag prinses,

    bedankt voor je nieuwe post. Ik kijk er altijd weer naar uit.
    Ik vind er heel veel kracht in. Kracht die ik spijtig genoeg erg nodig heb.
    Het is allemaal zo moeilijk voor jou en je vindt altijd weer nieuwe inzichten en energie om voort te doen.

    Elke keer als ik denk dat de pijn nu echt niet meer erger kan worden, gebeurt het toch.
    Ik weet het allemaal niet. Moet ik lachen en mijn pijn verbergen ? Moet ik mijn pijn tonen?
    Met mijn weerkerende kwaadheid weet ik ook niet hoe om te gaan.
    En ondertussen moet en wil ik voor mijn kindjes en het huishouden zorgen, emotioneel en “logistiek” omdat dat voor mijn heel belangrijk is. En zoals je al zo vaak schreef, uitstel helpt niet. Het hoopt alleen maar op en dan moet je het achteraf “bekopen”.

    Ik las in DS van dit weekend in het interview met Hilde Van Mieghem “mensen met een krachtig uiterlijk hebben dat meestal van de natuur gekregen om hun kwetsbare binnenkant te beschermen”. Is dat mijn lot ?

    Bedankt om je gedachten te delen. Ze zijn troostend voor mij, al ettelijke maanden.

    Sterkte voor jou !

    • Dank voor dit mooie, kwetsbare schrijven. Ik leef met je mee, Nathalie. Ik wens je dat je niet alleen het gevoel hebt dat het telkens nog erger wordt, zelfs als je denkt dat dat niet meer kan, maar dat je daarbij ook merkt dat je bronnetjes van kracht hebt, zelfs als je denkt dat dat niet meer kan.
      Liefs!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s