Prinses heeft een rustige avond

chaoot

Prinses keek verheugd naar haar lijstje. Het zou een rustige avond worden! Slechts enkele taakjes op het lijstje, met name:

– drie mails beantwoorden uit de lijst met niet beantwoorde mails
– huishouden (15 min afwassen en keuken opruimen, 15 minuten strijken en 15 min algemeen opruimen + stofzuigen)
– rekeningen betalen
– spullen voor werk, school en opvang klaarzetten
– ontbijt klaar maken
– afval buiten zetten
– haar kleuren, nagels lakken, benen epileren en douchen

Nou. Valt reuze mee, toch? Ze sloot de computer af, ruimde de papieren van het werk op en trok dan een spurtje om de zonen op te halen met de fiets. De avond verliep probleemloos. Vieruurtje (fruit!), spelen, koken, samen eten, om kwart na zes beginnen met de avondritueel.

Om 19u15 kon ze dus al aan het huishoudgedeelte beginnen. Ze werkte stevig door en vinkte taken van het lijstje af, maar er kwamen er ook telkens bij. Bij het buiten zetten van het afval, scheurde een pmd-zak dus moest ze dat even opruimen. En het papier was zo een chaos, met al die dozen. Snel even organiseren. Ze kwam voorbij de wasmachine en bedacht dat ze nog extra luiers kon wassen. Er lag te veel fruit in de fruitmand, misschien een fruitslaatje maken voor morgen op het werk? O, er komt een mailtje binnen, meteen even antwoorden zodat die niet op het lijstje moet. En nog even bellen naar die vriendin om een vraag te stellen.

Plots is het 22u30, en branden de ogen van Prinses. ‘Moet ik echt nog mijn haar kleuren? Ik doe het lekker niet‘, denkt ze. Maar ze heeft morgen een belangrijk gesprek voor het werk en de uitgroei is te erg. O, misschien ook even schoenen poetsen! Hoewel ze had uitgekeken naar het uurtje op de badkamer, is ze zo gejaagd dat ze in ‘doen en afstrepen’-modus blijft. Snel kersenpitkussen opwarmen en naar bed! Alwaar ze met hartkloppingen en duizend gedachten ligt te wachten op de slaap die niet komt.


Dit is een beetje standaard mijn avond, sinds ik niet meer dagelijks heel vroeg ga slapen. Hoe andere mensen tijd vinden om tv te kijken of de krant lezen, is mij een raadsel.

Wil ik te veel? Maar al die dingen moeten toch gebeuren, ze niet doen zou enkel uitstel zijn.

Doe ik het op een te chaotische manier? Ik heb net het gevoel dat ik hard doorwerk.

Pak ik het fout aan? Een aantal dingen vind ik zelf heel slim, zoals de kleedjes klaar leggen, spullen voor werk en opvang, ontbijt. Op die manier zijn de ochtenden wat haalbaarder.

Heel de avond in de weer zijn, is ok. Daar kan ik mee leven. Maar dat opgejaagde gevoel als ik in bed lig, waardoor ik slecht in slaap kom en zelfs in mijn slaap gedachten blijven doorrazen, dat is erg uitputtend.

Advertenties

16 gedachtes over “Prinses heeft een rustige avond

  1. En dan nog bloggen ook?! 😉
    Voor mij helpt een aantal bladzijden lezen goed, om de gedachten letterlijk te verzetten. Vroeger, toen ik heel veel last had van wat je beschrijft (doorrazen van gedachten in bed), dacht ik aan een blauwe hemel en herhaalde ik het woordje “blauw, blauw, blauw, …” in mijn hoofd. Klinkt een beetje gek, maar het hielp toen wel eens. 🙂

  2. Dat doorrazen in bed heb ik ook… Soms zou ik echt willen dat er een knopje aan mijn hoofd zat, dat ik even op “mute” kon zetten. Ik heb al vanalles geprobeerd, maar met weinig succes…

  3. ik begrijp ook niet hoe mensen gewoon in de zetel kunnen zitten als de kinderen slapen. Ook hier is er altijd nog iets dat wacht: facturen, schoenen poetsen, kleren wassen, en werken natuurlijk. Ik leg ook altijd alles klaar voor de volgende ochtend, scheelt hem een stuk in ochtendstress. Maar ik heb wel ondervonden dat ik beter slaap als ik na dat alles nog een half uurtje lees, hoe laat het ook is. Gisteren koos ik er wel een te spannend boek uit, dat ik eerst wilde uitlezen, en dat was dan weer niet goed voor mijn nachtrust…

  4. Hier ook altijd even lezen voor het slapengaan. Vaak betrap ik me erop dat mijn hoofd aan het malen is, en ik bladzijden drie keer opnieuw moet lezen voor mijn hoofd vrij is. Eens in in het verhaal zit, lukt het wel…

  5. En dat in de Week van de slaap… Ik denk dat, algemeen gesproken, mensen teveel hooi op hun vork nemen. Less is more. More nachtrust onder andere. In jouw geval is dat misschien momenteel weinig haalbaar, tenzij je extra hulp inschakelt. De krant lees ik op het werk, trouwens 😉

  6. Neen, ik denk dat je het heel gestructureerd aanpakt. Het is gewoon te veel, dacht ik toen ik het las. Je mag dan nog zo gestructureerd en efficiënt zijn, het aantal uren is beperkt en soms passen de taken niet in het aantal uren.

    Ik kan niet meteen een oplossing bedenken. Ik ben ook niet zeker of er een oplossing is. Misschien zijn er wel kleine trucjes die het wat rustiger maken.

    Chapeau, trouwens, dat je toch altijd weer de moed kan opbrengen en probeert om een werkbaar systeem tot stand te brengen.

  7. Hier heb ik wel nog tijd om gewoon te chillen voor TV. Maar dat komt dan ook omdat mijn man veel taken op zich neemt (afruimen, vuilbakken). Ik kan me wel voorstellen dat als je alles zelf moet doen, het gewoonweg niet lukt. Ik probeer ondertussen ook al twee weken een gaatje te vinden om mijn haar te kleuren, maar mijn zetel en bed roepen mij steeds :). Volgens mij is er helemaal niets mis met je aanpak! Maar tijd voor jezelf maken is ook heel belangrijk, verlies dat niet uit het oog, veel moed!

  8. Goh, het is toch wel héél druk zo met je job en alleen voor de kindjes. Ik denk dat je het héél goed organiseert, maar dat er gewoon maar 24 uren in een dag zijn, en daarvan moet je er best een aantal al slapend doorbrengen. Misschien effe mediteren als je in bed stapt? Het helpt om in te slapen. Echt

  9. De gedachte die bij mij opkwam (naast het weten dat het eigenlijk gewoon sowieso te veel is voor een mens, ook al omdat jouw lijstje voor een rustige avond leest voor mij als een behoorlijk volle avond): wat als je je strak aan je lijstje had gehouden? Even advocaat van de duivel spelen: Onordelijke dozen: lekker laten. Een onverwacht mailtje: dat is er morgen ook nog. Een extra luierwas: waren die luiers per se nu nodig? Zouden ze dan niet op het lijstje hebben gestaan? Ok, een vuilzak die kapot gaat, daar moet je iets mee 🙂

    David Allen hanteert geloof ik de twee minuten regel: als iets in twee minuten kan, is het sneller om het meteen te doen dan om het op een lijstje te zetten. Anders: op het lijstje en bewust kiezen wanneer je het doet.

    Dat het allemaal MOET is mogelijk niet per se waar. En dat het allemaal NU moest, wellicht ook niet.

    Dat gezegd hebbende: ik herken ook het gevaar van lekker bezig zijn: dan valt mijn oog per direct op alles wat OOK nog moet of wil.

    Misschien helpt het om her en der door de avond heen eilandjes van 6-10 minuten rust in te bouwen? Met een keukenwekker erbij desnoods, als je bang bent anders niet meer aan de gang te raken?

    En ik vind het ook slim dat je dingen klaarlegt voor de volgende dag.

    Nu ja, een heel verhaal. Terwijl ik eigenlijk mijn armen om je heen wil slaan. Niet dat dat helpt, maar gewoon, omdat ik het je zo gun om in ieder geval met een tevreden gevoel rustig je bed in te kruipen en ik ook niet weet hoe dat bewerkstelligd kan worden. Maar daar hebben eerdere reacties al tips voor gegeven gelukkig.

    • Een tip uit het boek van Diana Koster “perfecte moeders bestaan niet” die erop gelijkt: jezelf afvragen MOET ik dit nu doen? Moet IK dit nu doen? Moet ik DIT nu doen? Moet ik dit NU doen?
      Moet ik dit nu DOEN? Al zal je aan die IK zal je als je er alleen voor staat niet zo veel kunnen doen als je zou willen vermoed ik. Veel succes.

  10. Ik heb een cursus mindfulness gevolgd en ik gebruik een van de korte meditaties die ik daar heb opgepikt in mijn bed om tot rust te komen. Ze heet de ‘drie minuten ademruimte’ en gaat als volgt: eerst focus je een minuut lang op al je gewaarwordingen. Dat zijn de gedachten die door je hoofd razen, je emoties en stemming, lichamelijke gewaarwordingen zoals spanning, pijn, jeuk. Je stipt alles aan en laat het er zijn. Vervolgens sluit je de eerste fase af en focus je uitsluitend nog op je ademhaling. Je voelt hoe je adem langzaam in de richting van je buik stroomt en daarna er weer van weg. Na ongeveer een minuut verruim je je aandacht naar je hele lichaam. Je focust op niets specifiek, maar op je lichaam als geheel, hoe het op je bed rust, hoe het zacht is toegedekt, hoe je er rustig in kan zijn. Bij mij helpt dit redelijk goed om de onrust te tackelen en vervolgens in slaap te geraken. Soms dwaal ik ook af in de eerste fase en val ik zo in slaap. Misschien heb jij er ook iets aan, aan het einde van zo’n tjokvolle avond.

  11. Maar je werkelijke ”probleem” is eigenlijk dat je van je focus (je lijstje) afdwaalt zodat hij niet meer haalbaar wordt. Hóe kun je voorkomen dat je afdwaalt? Eerst de dingen doen die je wilde doen, wát er ook gebeurt? Dus niet dat binnenkomende mailtje beantwoorden? Misschien die terugsturen met de mededeling dat de mail niet geleverd kan worden, hihi 😉 Ik herken het helemaal hoor, dat je bij alles wat je doet weer andere dingen tegenkomt die ook gedaan moeten/kunnen worden en dat de tijd gewoon vliegt. Ik kan zelf nu héél goed net doen alsof ik niets te doen heb en gewoon een kop koffie zetten en een kleine documentaire kijken die ik leuk vind bijvoorbeeld. En daarna doe ik alles gewoon 10 keer sneller. Maar ik doe ’s avonds na 9 uur sowieso helemaal niets meer in het huishouden, als ik zin heb alleen nog wel eens even de was uit de droger opvouwen en opbergen. Wat erg ontspant is een héle diepe inademing waarbij je buik opbolt, daarna de lucht lángzaam door je mond uitademen (die je kleiner maakt door net te doen alsof je een kusje gaat geven maar dan met een opening) en als die adem helemaal weg is en jij helemaal leeg bent héél breed glimlachen, dus dat je mondhoeken bijna je oren raken 😉 Die glimlach die doet het hem vooral!

  12. Wat is het nut van een lijstje te maken, als je daarna alles begint te doen waar je oog op valt?
    was het nodig om te wassen, het papier te organizeren, je schoenen te poetsen?
    Was het trouwens uberhaupt nodig om te stofzuigen en de strijk te doen?
    Hier wordt bijna nooit gestreken, 2 keer per jaar misschien? en stofzuigen gebeurt 1 keer per week en niet zoals ik bij sommigen hoor elke avond.
    Het is uiteraard geen nieuws maar “het huishouden” is een oneindig verhaal. Dat is ietwat ontmoedigend, maar wil ook zeggen dat meestal niet veel kwaad kan om om 21 u te zeggen: “Ok, genoeg geweest, de essentiele dingen zijn gedaan, de rest zien we morgen wel weer.” Voor jezelf beslissen dat het gedaan is ipv doordoen tot je in je bed moet van vermoeidheid kan ook wonderen doen voor je gemoedsrust.

    • Tja, nu het zandbakseizoen geopend is en de jongste alleen leert eten, is stofzuigen geen luxe. Strijken en schoenen poetsen moet omdat ik voor mijn baan soms wat representatief voor de dag moet komen en ik ben al vaak niet netjes genoeg, merk ik. En als je katoenen luiers gebruikt, moeten die gewassen worden :). En als ik het niet doe, blijft het liggen…

      • Gho… Ik wou reageren met de opmerking: “strijken is zó 2014..”
        Ik stopte enkele jaren geleden met strijken (doe het nu één keer per maand, en dan strijk ik ong. 10 stuks…), en probeer ofwel “strijkkleren” zo te drogen te hangen of zo op te plooien dat ze er wel oke uitzien (hoewel m’n mama hierop al commentaar gaf…) ofwel probeer ik dingen aan te kopen die niet hoeven gestreken te worden (maar schrap dat laatste maar, want als ik eens ge shoppen, vergeet ik dat altijd….)
        Maar… Als je zegt dat je voor je job representabel moet zijn… Dan begrijp ik dat er toch hier en daar gestreken moet worden…

        De 15 min-regel lijkt me enig! En ga ik zeker eens uitproberen!! Ik doe het anders… Naast de gewone klusjes (tafel afruimen, speelgoed opruimen, kleren klaarleggen, ontbijt klaarleggen, brooddozen, fruit, koek, ….) heb ik een vaste dag voor de grotere klusjes: was opplooien op maandag, alles ivm vuilbakken op dinsdag, was in de kasten op woensdag, administratieve jobjes (rekeningen, mail, …) op donderdag en nog wat werken op vrijdagavond, wassen doe ik in het weekend…
        Het is een ander ritme, maar het werkt ook wel… Het geeft me veel rust… en dat is toch waar we allemaal naar streven: rust 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s