Hup, tij, keer!

Ik heb waarschijnlijk in mijn vorige leven iets vreselijks gedaan. Karma! Of ik heb een lesje te leren in dit leven. Over hoe om te gaan met aanhoudende onzekerheid, over het uithouden van een situatie die niet fijn is. Of die vriendin die in astrologie gelooft en me waarschuwt voor de terugkeer van Saturnus in mijn geboortehoroscoop, heeft gelijk.

Mijn partner is weg gegaan, ik heb twee jonge kindjes. Financieel is het allemaal niet erg ruim. Ik heb spier- en gewrichtspijn door fibro. Ik schrik vaak als ik mezelf in de spiegel zie omdat ik grijze wallen onder mijn ogen heb. Ik heb ruzie met mijn ouders, en hoewel ik vragende partij ben voor een gesprek, lukt het niet dit gewoon eens op te lossen als volwassen mensen. Door die ruzie is het contact met de familie op dit moment ook moeizaam of bijna onbestaande en voel ik me vaak nogal geïsoleerd. Daarnaast is er ook een fikse rekening van de belastingen op de mat gevallen. Geld dat ik ergens vandaan moet toveren. En aangezien ik niet kan toveren, zal het schrapen worden.

Ach ja, tot daaraantoe. Het went, echt.

Daarnaast ben ik al maanden in de running voor een nieuwe baan. Er zijn al allerlei fases geweest: aftastende gesprekken, officiële gesprekken, een sollicitatiegesprek, loononderhandelingen, en toen – een tijdje terug – een aanbod! Een aanbod dat mooi genoeg was om op in te gaan. Klaar, denk je dan. Oef, eindelijk. Eén domein om me geen zorgen over te maken. Tot enkele weken terug, toen bleek dat er wat administratieve problemen waren die nu uitgroeien tot een obstakel waardoor het hele feestje mogelijk/waarschijnlijk niet doorgaat. (En ik dus weer op zoek moet naar werk, en het hele scenario weer moet herschreven worden.)

Ik heb intussen veerkracht ontwikkeld, ik ben anders gaan denken, ik laat me niet meer zo makkelijk omver blazen en ik hoef ook niet te huilen. Maar jee-tje, ik heb het wel wat gehad. Het is alsof alles op losse schroeven blijft staan, alsof niets even gewoon normaal gaat, zoals bij andere mensen.

Dus. Kan je je Karma opblinken? Of kan iemand me even vertellen wanneer die Saturnus verdwijnt? Of me tonen waar ik de schakelaar om moet zetten?

berenbos

Advertenties

19 gedachtes over “Hup, tij, keer!

  1. Ja, echt. Soms komt alle ellende tegelijk. Alsof het een vooropgezet plan is van hogerhand om je eens flink te straffen of op de proef te stellen. Maar ik weet dat als je doorzet met hoe je nu bezig bent, dat alles uiteindelijk goed komt en nog mooier op zijn pootjes terecht zal komen. Ik heb in vervelende tijden geleefd maar nu achteraf is die tijd zelfs een zegen geweest. Ik hoop dat dit voor jou ook zo uit zal pakken al zal het nu zéker niet zo voelen. Maar ja, als je dat wél nu al zo zou voelen dan zou je niet de tussentijd benutten om je sterker te maken dan je ooit was. Er is je veel afgepakt door het leven maar het zal je dubbel en dwars teruggegeven worden wanneer de tijd er is. Dat weet ik zeker. Houd moed!

  2. Veel sterkte prinses !
    Ik zou in die nieuwe job blijven geloven. Zelf ervaar ik dat een positieve ingesteldheid vaak wonderen doet (hoewel dat in crisissituaties niet mogelijk is) bv als ik ergens op tijd moet zijn en dringend een parkeerplaats nodig heb en ik denk “nu gaat er hier iemand wegrijden ze” , dan gebeurt dat ook. Als ik bij wijze van spreken zit te vloeken “goh, nog meer te laat enz”, vind ik geen plaats.

  3. Wat een pech heb je toch 😦 Echt wel klote van die gemiste job. Indien je ergens een hoop jobs tegenkomt zonder eigenaar, stuur er mij ook eentje op, wil je? Het is trouwens binnenkort volle maan, het tij kan niet anders dan keren! Stay strong!

  4. Lieve prinses, bij jou is het precies ook een baalperiode pffff! Dat het tij voor jou ook snel mag keren. Maar je bent een super sterke vrouw, een inspiratie voor velen dus ook hier ga je je doorheen slaan! Dat de lente nu maar snel begint 🙂 Zoen

  5. O seg, zo vervelend! Hoe kan dat opeens?

    Maar één opsteker: je hebt je rijbewijs! Hoera! (ik probeer maar een beetje het positieve te zien)

  6. Hey Prinses. Hier van hetzelfde. De voorbije dagen waren zo erg dat ik er nu echt wel van overtuigd ben dat ik in een vorig leven een massamoordenaar was. Ook ik dacht de voorbije dagen: “waar heb ik dit verdiend, waarom en hoe lang nog?”. Maar vandaag schijnt de zon en slaag ik erin om mezelf vanop een afstand te bekijken en te denken: “het is allemaal één groot avontuur, een verhaal dat voor mij werd geschreven, een stuk dat speciaal voor mij werd geregisseerd, en iemand of iets houdt me in de gaten om te zien hoe ik de vele beproevingen op mijn pad doorsta en of ik de lessen leer die ik moet leren”. Klinkt misschien wat onnozel, en soms vind ik het zelf ook wat lachwekkend om zo te denken, maar mij helpt het wel om (relatief) sterk te blijven en verder te gaan met de strijd, in de hoop -en heel soms in vol vertrouwen- dat de storm op een dag gaat liggen en ik heel intens kan genieten van de rust en de stilte om me heen. Heel veel sterkte gewenst, prinses, en hou je taai! Anna

  7. He Prinses,

    als ik het goed lees, is het nog niet zeker hoe het met de job zal aflopen – verkopen, vel, beer, schieten, je weet wel 🙂

    Weet je wat ik denk? Ik denk dat jouw karma niet beter of slechter is dan dat van iemand anders, maar wel dat jij nogal een baanbreker bent. Ik denk wel niet dat dat altijd jouw eigen keuze is.

    Je bent een baanbreker in je werk – er zijn goede redenen waarom je als Vlaamse in Nederland werkt, en er zijn ook redenen waarom de nieuwe job goed voor jou zou zijn. Maar jouw situatie is erg bijzonder, en misschien zelfs wel uniek. Als er nu maar één iemand je voor was geweest, dan hadden je (nieuwe) werkgever en jij een leidraad waar te beginnen. Nu leg je die voor iemand anders, niet altijd een even dankbaar werk, maar wel volkomen normaal dat je veel minder dan sommige anderen ziet waar je gaat eindigen.

    In jouw familie is, denk ik, iets soortgelijk aan de gang. Je hebt een aantal keer geschreven dat je voor het eerst grenzen gesteld hebt, en dat dat niet echt deel uitmaakt van de manier waarop je ouders in het leven staan.

    En natuurlijk ben je elke dag baanbreker in het alleenstaand opvoeden van kleine kinderen, dat moet ik zeker niet zeggen.

    • En jij bent een kampioen in ‘omdenken’ en alles vanuit een ander perspectief bekijken ;).

      En ik ben vandaag even de winnaar in de categorie: meest gefrustreerde werknemer die al twee keer langs de snoepautomaat is gegaan. 😦

      • Dag Prinses,

        wel, bij anderen lukt het altijd véél beter dan bij mezelf. Iets met afstand kunnen nemen, je kent dat wel. Dankje voor het compliment dus – ik zit meestal zo dicht op mezelf dat het niet vlug in me zou opkomen dat juist ik kan ‘omdenken’.

  8. Weet je dat je belastingen altijd in schijven kunt betalen ? Een simpel briefje met een afbetalingsplan aan de belastingen (of daar langsgaan als dat kan) en wachten op hun goedkeuring. Je wel goed aan de afbetalingen houden dan, anders is het bedrag toch nog in één keer opvorderbaar.

  9. Goh prinses. Het stopt blijkbaar echt niet hé. Ik wou dat ik je kon helpen bij het oppoetsen van je karma, of het doen verdwijnen van Saturnus of;…. maar daar ben ik niet goed in. Sterkte kan ik je wensen. En mocht het helpen dat ik aan je denk, dat doe ik. Maar daar heb je ook niet veel aan natuurlijk…

  10. Pingback: Good stuff | En ze leefden nog groen en gelukkig

  11. Pingback: Prinses in wonderland | En ze leefden nog groen en gelukkig

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s