Prinses heeft naar de regen gekeken, met een kopje koffie in de hand

vrije tijd

Tijd zat
Over een week om alles te doen wat het afgelopen half jaar niet gelukt is

De week die was is voorbij gevlogen. Ik had vrij, om even tijd te nemen voor mezelf, voor dingen die moesten gebeuren, voor rust. Met een kindje op school en één in de opvang, zou er tijd zat zijn. Om bij te slapen. Om duizend achterstallige taakjes te doen. Om het vervolgboek van Getting things done te lezen. Om de garage op te ruimen. Om elke dag te oefenen met auto rijden (ja hoor, ik heb mijn voorlopig rijbewijs, de rij-instructeur zei me wel dat hij daarvoor zijn licentie kon kwijt geraken, erg bemoedigend). Om een nieuw bed mét glijbaan voor Kleuterzoon te kopen (wat nog een hele historie op zich werd, met het kopen van een bed van een malafide Rus via een tweedehandssite, waarbij er essentiële onderdelen ontbraken om het in elkaar te zetten). Om koffie te drinken met een dekentje op de stoel voor het raam, en naar de regen te kijken. Om Borgen III te zien (o jee, wat confronterend, die verhaallijn van Katrine die alleenstaande moeder wordt!). …
Nou, je ziet het waarschijnlijk al van ver aankomen: je kan niet alles in één week proppen. Zo werkt dat niet. Zeker niet met twee kinderen waarvan er ééntje op donderdag gloeide van de koorts.

Terug aan de slag
… Met gemengde gevoelens

Morgen ga ik terug werken. Met gemengde gevoelens. Ik zou nog veel meer tijd kunnen gebruiken. Hoeveel uren mijmerend voor het raam heb je nodig om te helen na een zware periode? Hoeveel momenten alleen met jezelf? Hoeveel dagdelen waarin niets en tegelijk vanalles moet? Hoeveel tijd die van jezelf is? Meer dan een weekje, alleszins.

Maar ook: houdt het ooit op? Zal ik – moeder zijnde, werknemer zijnde – niet altijd moe zijn, behoefte hebben aan rust, aan tijd voor mezelf? En is het nu éénmaal niet eigen aan deze tijden dat dat een enorme schaarste is, ook voor mensen die er wél met twee voor staan?

Bergen verzetten
… of regendruppels tellen?

De week is niet geworden wat ik er van had verwacht. Ik heb geen bergen verzet, heb geen uur extra geslapen en ik sta aan het eind ervan niet trappelend van energie aan de start.

Maar ik ben wel thuis gekomen na het wegbrengen van de kinderen, en ik kon rustig de afwasmachine leeg halen en daarna nadenken over wat ik eens zou gaan doen, in plaats van me naar mijn bureau te haasten.
Ik had wel tijd voor het klooien met het bed voor Kleuterzoon, met Staf die naast erg huishoudelijk ook erg praktisch en nauwkeurig blijkt te zijn. Zoeken naar onbestaande schroeven of waardige varianten, en met die queeste erg content zijn.
Ik had dagen waarop ik niet meer wist wat ik gisteren had gedaan, en ook niet wat ik morgen zou doen.
Ik had het inzicht dat die duizend achterstallige taakjes ook niet bepaald weglopen, en ze best ook nog een dagje kunnen wachten. Of twee.
Ik heb een lampje hersteld.
Ik heb voor het raam gezeten en de regen zien vallen.
Ik heb koffie gedronken bij die éne vriendin, en geluncht bij die andere.
Ik heb momenten gehad waarop ik geen flauw idee had hoe laat het was.
Ik heb afstand genomen, van de kinderen, van mijn werk, wat ruimte gaf voor mezelf.
Ik heb uren in de auto gezeten, met Klara luid op, en was dan helemaal in het moment en besefte dat mijn actieradius door het rijden behoorlijk uitgebreid is.
Ik heb alleen door IKEA gelopen, na er volledig zelfstandig en zonder ongelukken naar toe gereden te zijn, en plots gedacht: ‘Dirk, ik ben zo gelukkig zonder je’. En daar heb ik met mezelf een kopje koffie op gedronken, op dat feestelijke besef. Met een taartje, uiteraard.

Maar morgen is er weer het ‘echte leven’. Ik ben bang om weer verpletterd te geraken in die mallemolen, van huishouden, kinderen, werk. Om na twee dagen niet meer te weten hoe het ook alweer voelde om naar de regen te kijken. Maar tegelijk vind ik dat ik ‘flink’ moet zijn, dat vakantie niet het echte leven is, en dat het al gortig genoeg is geweest na drie weken vrij… Ik ga mijn tas maar eens klaar zetten, geloof ik.

Advertenties

10 gedachtes over “Prinses heeft naar de regen gekeken, met een kopje koffie in de hand

  1. Zo ontzettend herkenbaar. Ik had zo’n dag vandaag, van klusjes doen die al lang lagen te wachten. Van taart bakken, ovenschotel maken en een dutje op de bank. Goede dingen. En ik vond het lastig er nu van te genieten zonder te denken aan al wat nog ligt te wachten. En zin om weer te gaan werken morgen heb ik geenszins. Dus ik doe mee, met morgen dapper weer het woeste leven in. 🙂

  2. Ik hoop zo hard dat het goed blijft gaan met het autorijden! Ik denk dat je rijbewijs halen en je goed voelen met autorijden al zo veel kan veranderen in je leven, door dingen plots veel dichterbij te brengen…

    O en ik duim voor je eerste dag vandaag natuurlijk!

  3. Het past niet meteen bij deze blogpost maar wilde jou en anderen die het nodig hebben graag attent maken op een facebook groep “Freecycle”. Je hebt er ook ééntje in Leuven en het doel is om tweedehandse spullen gratis weg te geven aan wie ze nodig heeft. Heel handig. Je moet er wel snel bij zijn, maar je kunt ook een oproep doen als je zelf iets nodig hebt. Dat kan je misschien malafide praktijken met een Rus helpen vermijden in de toekomst 😉 Succes ermee!

  4. Niet bang zijn. Vertrouwen hebben. Dat komt allemaal dik in orde met die energie van jou. En wanneer je het even nodig hebt, kan ik je het volgende aanraden:

    – surf naar Soundrown
    – kies voor de regendruppels
    – sluit je ogen en haal je dat moment weer voor de geest, starend uit het raam, met een kopje koffie in de hand (het helpt natuurlijk als je op dat moment ook écht een kopje koffie in je hand hebt)

    Haal even dat zen moment terug en roep dat gevoel van rust op. Je zal zien, dat werkt echt. En na een minuutje of twee kan je er weer helemaal tegen!

    PS: ik hou zo van dat kopje koffie (gratis trouwens als je IKEA Family bent) bij Ikea. Liefst alleen. Wat luistervinkend naar de mensen rondom mij (altijd inspirerend) en wat kijkend naar de families rondom mij (hé, had die daarstraks nu niet een kind méér bij?). En dan rustig koffie slurpend.

  5. Zo herkenbaar, grote plannen maken voor een vrije week, en dan draait het toch helemaal anders uit… Ik kijk altijd uit naar vakanties, met kinderen in huis, maar ben ook weer blij als de routine er weer is. Zeer dubbel. Wel super dat kleuterzoon nu een “groot” bed heeft zeg.

  6. Hoe is je eerste her-werkdag gegaan? Iets van de regen kunnen bewaren?
    Gefeliciteerd trouwens met je voorlopige rijbewijs!! ’t Is zowaar inspirerend, misschien moet ik er ook eens aan beginnen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s