Impressies

Grijs
Over boze buien en lichte wezens

Mijn gemoed is even grijs als het weer. Het regent, ik spoed me door het bos met Babyzoon achterop, om hem zo snel mogelijk in de warme opvang te hebben. In me woedt er weer een portie boosheid, tot ik opgeschrikt word door drie reeën, die dartel de weg over steken. Lichte wezens, denk ik. Letterlijk. Ze lijken wel te zweven. Vervolgens vliegt er een buizerd laag over. Even ben ik opgenomen in iets wat groter is dan mijzelf.

Zwart
Over plakkerige patronen en pizza met appeltaart

Na weer een conflict, heb ik Dirk een lange mail geschreven om hem te vertellen wat er bij mij speelt. En dat het niet vanzelf over gaat allemaal, die ruis tussen ons, die verwijten, die teleurstelling, die boosheid. Dat het conflict altijd op de loer ligt, klaar om ons te bespringen. Ik stel voor om te praten, met iemand erbij. Zo vaak het nodig is. Hij reageert niet op mijn mail, en als ik hem zie begint hij er niet over. Als ik er naar vraag, zegt hij dat hij het allemaal niet nodig vindt. We hebben een discussie. Again. Zelfde patronen, zelfde onbevredigde boze gevoel, en zoals altijd vertrekt hij tijdens het gesprek. Ik kan de muren wel oplopen. In plaats daarvan bestel ik pizza en warme appeltaart, ga ik op de bank zitten met een dekentje en de computer, en kijk ik naar een documentaire over gezonde voeding. Ja, hoor, met een pizza die druipt van het vet en dampende mierzoete appeltaart toe.

Roze
Over ochtendgloren en babygeur

Ochtend. Babyzoon wil overal naar toe gedragen worden, kijkt aandachtig mee hoe ik havermoutpap maak met één hand, en koffie zet met één hand. Ik kus hem tussendoor, en snuffel aan hem. Wat blijft dat toch lekker, zo’n Babymannetje.

Rood
Energie verloren en verloren energie

Ik schommel zo vaak tussen boos en moe. Boos en moe. Boos en moe. Boos en moe. Als ik geen energie heb, voel ik me uitgeput en krijg ik niets gedaan. Als ik energie heb, ben ik boos en krijg ik niets gedaan. Ik vraag me vaak af wat ik moet doen om hier vanaf te geraken. Het lijkt telkens maar alsof ik niet opschiet, alsof het niet betert, alsof dit een eindeloos lijden is aan mezelf en aan die ander. Ondanks mijn goede plannen, mooie voornemens, het eeuwige doorwroeten van mijn geest, het proberen begrijpen wat er gebeurd is en daar goede verklaringen bij vinden, die dan innerlijk keihard botsen met het gevoel. Het gevoel dat ik toch mijn best heb gedaan voor hem en voor ons. Dat hij te makkelijk opgegeven heeft. Dat de mannekes beter verdienen. Dat ik dit niet verdiend heb. Dat er niets eerlijk aan is. Dat ik niet heb mogen kiezen en wel met de gevolgen leef. Dat hij er een lekker relax leventje aan over heeft gehouden en ik de combi werk-gezin-verdriet-huishouden niet red.

Wit
Over tijd & nieuwe kleurpotloden

Er ligt wat tijd voor me. Wat vrije tijd. Wat tijd om even na te denken hoe ik verder wil. Met werk, met huishouden, met verdriet, met de kinderen. De tijd is niet onbeperkt, lang niet, en ik ben bang dat de tijd makkelijk opgeslokt zal worden door de kinderen, door Kerst, door Oud & Nieuw, door opruimen, door praktische zorgen. Ik verlang naar grote lege vellen papier, waarop ik de dingen opnieuw wil uittekenen. Niet meer vanuit ‘overleefmodus’, maar vanuit keuzes. Wat vind ik belangrijk, hoe wil ik de dingen aanpakken, wat geef ik tijd, hoe wil ik mama zijn, hoe wil ik in dit leven staan? Misschien moet ik mezelf eens een bezinningsdagje gunnen. Niet hier, maar op een plek waar ik kan nadenken. Een plek waar ik naar toe ga met lege flappen papier en nieuwe kleurpotloden. Iemand suggesties?

Advertenties

4 gedachtes over “Impressies

  1. He Prinses,

    bedankt om me te herinneren aan hoe mooi en vol overgave kindjes zijn, hoe kort die eindeloos lange momenten duren, wat voor privilege het is ze nu nog te kunnen dragen en samen dingen aan te wijzen.

    Wat betreft Dirk: het lijkt me ontzettend frustrerend om afhankelijk te zijn van iemand die het probleem helemaal anders/niet ziet, maar die door zijn weigering tot verdere hulp ook jou dwingt het zo te zien of minstens (niet) te behandelen.

    En tot slot: drukte voor Kerst, Oud&Nieuw, betekent dat dat je plannen hebt? Ik vroeg het me al een tijdje af, zeker voor Kerstmis, dat is in elk geval bij ons een typisch ouder-kinderen-familiefeest, hopelijk wegen de problemen met je ouders niet zo zwaar door dat je kerst alleen door gaat brengen.

    PS Waar kan je warme appeltaart bestellen??

  2. Pingback: Misschientjes | En ze leefden nog groen en gelukkig

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s