To do: ontspannen

Netflix of geen netflix: that’s the question

Een tijdje geleden overwoog ik om netflix te gebruiken. Zoals trouwe lezers weten, zijn wij volledig tv-loos. En ik dacht dat het me zou helpen om eens een avondje op de bank te blijven liggen, als ik wat had om naar te kijken.

Met een collega bekeek ik hoe netflix werkt. Dat er naar aanleiding van de films en series die je kijkt nieuwe suggesties gedaan worden, vond ik geniaal. Ik maakte me een beetje bezorgd om de massa: je kan er niet alleen uren, maar ook dagen en weken zoet mee zijn. En ik weet dat ik een beetje boulimisch kan zijn met een goede serie, wat ten koste zou kunnen gaan van mijn nachtrust. Tot slot vroeg ik hem enkele van mijn favoriete films in te tikken, en die werden spontaan niet gevonden. Wat mij de waarschijnlijk voorbarige conclusie deed trekken dat vooral populaire films en series op netflix te vinden zijn, en dat ik met mijn voorkeur voor ‘alternatieve cinema’ niet bediend zou worden.

Cinetree!

Even later kwam cinetree op mijn pad. Voor 6,5 euro per maand, krijg je tien films/docu’s voorgeschoteld. Van het alternatieve soort. Zoals over alles dacht ik veel te lang na, haalde ik tot slot toch mijn credit card boven en was ik belachelijk snel aangemeld als lid (www.cinetree.nl). Dat ‘La pianiste‘ nu één van de twee hoofdfilms is, vond ik teleurstellend. Zelden zo’n enge film gezien en na een kwartier uitgezet, als die. ‘Biutiful’, de tweede suggestiefilm, ben ik beginnen kijken, ziek op de bank. Het is een stevige film met een zware thematiek in een grauwe setting, maar wel knap. Verder staan o.a. ‘Margin Call‘, ‘Into the Wild‘ en ‘L’image manquante‘ op het programma, deze maand.

Puntsgewijs

Mijn ervaring met Cinetree in enkele punten:

+ De site is mooi vorm gegeven

+ De films zijn geselecteerd door zogenaamde ‘curatoren‘, met een toelichting in een filmpje. Bijvoorbeeld ‘Margin Call‘ is geselecteerd door Joris Luijendijk en ‘La Pianiste‘ door Halina Reijn.

+ Een aantal van de films kende ik van naam, of door reeds gezien te hebben. Een aantal films waren nieuw voor me. Sowieso zou ik ze allemaal niet zo snel zelf uitgezocht hebben, dus is het voor mij wel een verbreding van mijn horizon.

+ Ik heb de indruk dat de thematieken van de films een beetje richting het zware, het stevige gaan. Daar moet je maar net zin in hebben.

+ Verder vind ik het allemaal erg gebruiksvriendelijk en niet duur.

Intussen heb ik al één documentaire gezien en dus twintig minuten film (dat is meer dan het laatste half jaar samen, geloof ik, dus absolute winst).

The guru within

De documentaire heette ‘Kumaré‘, en was gemaakt door Vikhram Gandi. De thematiek ervan houdt me al een paar dagen bezig. Het gaat over een man die goeroe’s ‘bestudeert’ en ze weinig geloofwaardig en nogal doorzichtig vindt. Uiteindelijk besluit hij er zelf één te worden, wat hij op wonderlijke wijze doet (ik moet eerlijk zeggen dat ik hem behoorlijk aantrekkelijk vind in zijn hoedanigheid van goeroe). Hij verzamelt vrij snel een aantal volgelingen, die meegaan in zijn nogal vreemde leer en gebruiken (zoals de blue light meditatie). Veertig dagen na zijn vertrek blijkt dat een aantal van zijn volgelingen onder zijn invloed  een betekenisvolle verandering heeft doorgemaakt (zoals: afvallen, yogaleerkracht worden, anders in het leven staan). Ze schrijven deze verandering aan hem toe, maar hij heeft net door zijn technieken geprobeerd om hen hun eigen innerlijke goeroe te laten ontwikkelen en zichzelf voor te schrijven wat te doen. Op een gegeven moment laat hij hen zich voorstellen dat hij hen is en omgekeerd, en vraagt hij hen tegen zichzelf te zeggen wat ze moeten veranderen in hun leven. Ze moeten zichzelf dus goede raad geven, maar hem aanspreken alsof ze van rol gewisseld zijn.
De man heeft dus niets wezenlijks gedaan (behalve gedaan alsof hij een goeroe was), maar zijn volgelingen kenden hem energie en goddelijke krachten toe waardoor zij in staat zijn geweest stappen te zetten in hun leven. Als hij na veertig dagen opbiecht dat hij geen goeroe is, maar een gewone Amerikaan die zijn haar en baard heeft laten groeien, zijn de reacties gemengd.
Wat mij trof, was dat mensen blijkbaar een heel heldere innerlijke stem hebben en vaak heel goed weten dat ze moeten of willen doen, maar toch het gezag buiten zichzelf leggen en zich afhankelijk maken van iemand anders om daadwerkelijk stappen te zetten.

Af te vinken: ontspanning

Tot slot. Ik ben erg blij met Cinetree, ik denk dat het mijn blik op de wereld weer wat zal verruimen. Wel ervaar ik ‘ontspannen’ door het kijken van een film of een docu nu ook plots als een item op een to do lijstje, wat natuurlijk niet de bedoeling kan zijn. Het wordt iets dat ik ook nog ‘moet doen’. Benieuwd wat mijn ‘guru within’ daarvan zou denken.

 

Advertenties

Een gedachte over “To do: ontspannen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s