Herfst, hier & nu

Het is herfst en daar hou ik van. Ik ben een herfsttype. Ik zit liever met een boek en een dekentje op de bank, terwijl de wind rond het huis woedt, dan dat ik op een terrasje de muggen van me af sla.

Herfst met vier

In mijn herinnering lopen alle herfstdagen in elkaar over. Baby, Kleuterzoon, boeken, soep, borstvoeding, schemer, Nest.

De vorige herfst was alles nog anders. Toen waren we net met vier, en had ik ergens diep vanbinnen en erg impliciet de hoop dat dat er op een dag vijf of zelfs zes zouden worden. Toen was mijn Babymannetje een paar maanden oud, en was de wereld zo groot als de huiskamer. We maakten soep, ik zat uren per dag op dat ene plekje op de bank borstvoeding te geven, ’s avonds ging ik met de zonen naar bed en las ik terwijl ik naar de ademhaling van de Baby luisterde. Ik maakte uitstapjes naar de bibliotheek, alwaar ik voedde en boeken koos om ’s avonds naast mijn slapende mannetje te lezen. Vaak schemerde het al in de late namiddag en spoedde ik me dan met mijn kindje naar het Nest. In mijn herinnering lopen alle herfstdagen in elkaar over. Baby, Kleuterzoon, boeken, soep, borstvoeding, schemer, Nest.

Herfst met drie

Laat het alsjeblieft niet waar zijn, laat het alsjeblieft niet waar zijn.

Vandaag zijn we met drie. Het is een andere soort Herfst. Soms overvalt me een gevoel van weemoed als ik de was opvouw, of als ik de slapende Baby in mijn armen houd. Dan zeg ik luidop: ‘Laat het alsjeblieft niet waar zijn, laat het alsjeblieft niet waar zijn‘. En: ‘Laat me alsjeblief nog een keer leven dragen en geven met iemand waar ik van jou en die van me houdt en die goed is voor de kinderen‘. En heel soms nog: ‘Laat Dirk terug komen, laat Dirk terug komen.’ En af en toe: ‘Ik ben zo alleen.’ Ik weet niet tegen wie ik het zeg. Maar ik zeg het, luidop.

Nest

Deze Herfst speelt zich ook af in het Nest. Waar ik ’s avonds strijk met gespitste oren, om geen woord te missen van de ingesproken boeken die ik van de bib heb meegebracht. Waar ik Klara voor Kids luister met de jongens, en afwisselend walsjes dans met Kleuterzoon en Babybroer. Waar ik brood bak, en cake, altijd te veel soep maak, opruim, de dingen voor de dag die komt klaar leg. Waar ik heel af en toe met een boek in het grote bed ga liggen, met een warme buik door de kersenpitkussens, en het ademen van een slapende zoon naast me.

Bos

Verandering is de enige constante, realiseer ik me dan weer.

Deze Herfst speelt zich meer dan de vorige ook af in het bos. Bijna elke dag zijn we er, even, of om het te doorkruisen op weg naar de opvang. En elke dag is het weer anders. Geuren, kleuren, de temperatuur, de sfeer, het licht. Verandering is de enige constante, realiseer ik me dan weer. Dat troost, en tegelijkertijd zorgt het er ook voor dat sommige dingen, zoals die vorige Herfst, al zo lang geleden lijken. En dat ik bang ben dat ik op een dag niet meer zal weten hoe het was, die Herfst, met vier.

Stroom

Als verdriet of weemoed opkomen, denk ik dat emoties zijn als het weer. Je doet er niets aan, en het verandert vanzelf.

De vurige kracht die ik een tijdje geleden voelde, heeft plaats gemaakt voor een rustige, zekere stroom. Is het heelheid? Ik weet het niet. Ik ben alleszins dicht bij mijzelf. Mijn grenzen zijn duidelijk, maar ik hoef ze niet meer te verdedigen met zwaar geschut. Als verdriet of weemoed opkomen, denk ik dat emoties zijn als het weer. Je doet er niets aan, en het verandert vanzelf. Dat is dan ook zo, en zo zie ik vermoeidheid, kracht, hoop, moed, verlangen, verdriet, pijn, intens geluk, heimwee, … voorbij drijven als wolkenhemels.

De deur uit

Er is wat meer energie om de deur uit te gaan, af te spreken met mensen, dingen te ondernemen. Alles blijft nog heel klein, maar een zondagmiddaglunch bij een vriendin waar we met de trein naar toe gaan, een dagje bij mijn grootmoeder of een bezoekje aan een museum met taart toe, is niets onoverkomelijks meer. Het genieten is dan diep. Niet druk of uitzinnig. Gewoon een intense beleving. Ik realiseer me dat ik maandenlang in mijn hol mijn wonden heb gelikt, en dat ik nu pas weer schuchtere stapjes in de buitenwereld aandurf.

Hier & nu

Zo dicht als nu zullen ze vast nooit meer zijn.

Ergens is er nog heimwee. Ergens is er ook verlangen. Verlangen naar verandering, naar slapen met mijn neus tegen een mannenborst. Naar samen zijn en durven dromen van meer. Naar rustig vertrouwen, zekerheid en geborgenheid. Maar er is ook weten, dat verandering vanzelf komt. Misschien niet de verandering waar ik naar snak, maar alleszins wel verandering. En tegelijkertijd koester ik wat er nu is en probeer ik intens in het moment te zijn. De jongens en ik. Ons ini-mini-kringetje. Eéntje aan mijn rokken en ééntje op mijn hielen. Zo dicht als nu zullen ze vast nooit meer zijn. Hier & nu, met een vleugje heimwee en een wolkje verlangen. Het is goed.

Advertenties

4 gedachtes over “Herfst, hier & nu

  1. Zo dicht als nu zullen ze vast nooit meer zijn. 

    Heel mooie zin.. ga ik aan denken als peuterdochter nog eens moeilijk doet :). Want wat is dat verdomd zalig, die armpjes rond je nek na een dutje…

  2. Zo had ik het ook nog niet bekeken… Zo dicht zaullen ze nooit meer zijn. Ik zal er dan ook maar van proberen genieten in plaats van mij te ergeren in het feit dat ik ‘belemmerd’ word in mijn doen en laten… Dank je voor deze eye opener.

  3. Zo dicht als nu: ’t doet me denken aan het verhaal van een vader die zijn lunch in een restaurant met onmogelijke vierjarige bedaard liet inpakken, zijn dochtertje op de schouders zette en naar buiten wandelde, en zijn eigen verzet liet voor wat het was. Wat dan weer aansluit bij jouw wijze opmerking over stroom. Meegaan met de stroom. Het beangstigt me zo vaak, omdat het zo passief lijkt, zo’n gebroken verzet. Maar nu zie ik opeens dat er ook een andere kant is: dat de stroom vanzelf voor verandering zorgt. Dat alles weer verder gaat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s