Een dag uit het leven van Prinses & cO: 1 november

Na het lezen van het blogboek, heb ik besloten een aantal ‘reeksen’ te maken. Dit is de eerste. Elke eerste dag van de maand beschrijf ik mijn dag. Een dag uit het leven van Prinses en cO. Het lijkt me zelf vooral erg leuk om al die banale dagen na elkaar te lezen, na verloop van tijd, en de verschillen en evoluties waar te nemen.

Van droom naar ochtendhumeur

Ik lachte. Nee, hoor, ik zou binnen een half uur toch al koud en stijf zijn?

[5u15]

Ik kreun. Babyzoon is wakker.

Even helemaal verdwaasd. Ik pak hem uit zijn bedje, leg hem naast me, dek ons onder en hoop dat hij nog wat slaapt. Met enige afschuw denk ik terug aan de drie dromen die ik heb gehad.

In de eerste droom had ik besloten dat ik wou sterven. Ik was er erg rustig onder. Om te sterven, moest ik een bepaalde vrucht eten, die leek op een aubergine. Dat deed ik, en ik zat op een plek met uitkijk over een bos. Dat vond ik een vredig beeld om mee te sterven.

Een soort verpleegster die in de buurt was vroeg of ik nog een film wou zien of een boek wou lezen. Ik lachte. Nee, hoor, ik zou binnen een half uur toch al koud en stijf zijn? (Echt serieus, dat zei ik in mijn droom, LACHEND!)

Ik vroeg haar om binnen zestien jaar aan mijn jongens te zeggen dat ik enorm veel van hen had gehouden. Dat beloofde ze. Ik richtte mijn blik weer op het bos, voelde mijn vingers tintelen en was blij dat het was begonnen, het sterven.

In een volgende droom ontdekte ik dat ik een zwangere buik had, en dat ik binnen een week zou moeten bevallen. Dat ik daar helemaal niets van gemerkt had! Ik voelde aan mijn buik en voelde babybilletjes bovenaan. Dat was dus ok, geen stuitligging. Maar toen realiseerde ik me dat ik het kindje nooit had voelen bewegen. Ik porde wat in mijn buik, maar het kindje reageerde niet. Het is dan waarschijnlijk dood, maar het groeit wel, redeneerde ik.

In een derde droom liet ik mijn jongens in de supermarkt achter om even naar huis te gaan. En geraakte ik zelf in paniek omdat ik hen niet meer terug vond.

(Als iemand die dromen kan verklaren: welkom.)

Ik voel me uitgeput van het dromen. Babyzoon en ik halfslapen nog wat samen, tot Kleuterzoon om half zeven roept. Ik geef Babybroer een flesje, Kleuterzoon en Babybroer spelen nog wat samen in mijn kamer, terwijl ik voel hoe uitgeput en gammel ik ben. Ik heb gisteren twee glazen wijn gedronken. Zou het daardoor komen?

Ontbijt & bad

Ik kan weinig verdragen. Ik zeg heel de tijd dingen zoals ‘kalm’, ‘rustig’, ‘sssssst’.

[7u30]

We ontbijten. Ik kan weinig verdragen. Ik zeg heel de tijd dingen zoals ‘kalm’, ‘rustig’, ‘sssssst’.  Ik eet havermout met appel en peer. Babyzoon eet ook havermout en Kleuterzoon een boterham met confituur. Na het ontbijt probeer ik het radionieuws te horen en wat in DS Weekblad te lezen. Een artikel over een vrouw die bij de politie werkt en slecht nieuws moet gaan brengen bij mensen thuis. Mijn hart krimpt. Babyzoon kruipt op mijn schoot, ik koester hem.

[8u20]

We gaan naar boven. De jongens gaan in bad, ik ga in de douche, zij het met de deur van de douche open. Er gebeuren geen ongelukken. Ze mopperen wat, ik merk nogmaals dat ik weinig kan verdragen, moe ben en ‘niet lekker’. Liefst zou ik in bed kruipen en de lakens over mijn hoofd trekken, maar dat is buiten twee kinderzieltjes gerekend.

Kasteel & groentepap

Ik ben Mme Zsazsa niet, jammer genoeg.

[10u05]

Terug beneden. Ik heb ergens een groot karton bemachtigd en heb beloofd aan Kleuterzoon dat we daar een kasteel van gaan maken. Even vergeten dat ik niet handig ben en stiekem ook zo’n dingen gewoon niet graag doe. Ik ben Mme Zsazsa niet, jammer genoeg. Ik zoek wat voorbeeldjes op internet en ga aan de slag met de jongens. Babybroer loopt er overheen, maar Kleuterzoon helpt aardig. We zetten het kasteel recht, Kleuterzoon is er onmiddellijk zoet mee, ik ga de groentepap van Babyzoon maken en vul de broodbakmachine. Intussen merk ik dat het huis vuil is. Ik zucht. Ik zit ongeveer drie dagen achter met to do lijstjes, ik krijg niets gedaan als de jongens wakker zijn, en vaak ben ik kapot eens ze in hun bed liggen, waardoor alles lijkt te verslonzen. Op dagen zoals vandaag haat ik alles, op andere dagen besef ik dat ik wel doe wat ik kan en dat dat al een pak meer is dan een tijd geleden.

[11u30]

Babybroer ligt in bed, na zijn groentepapje. Kleuterzoon en ik picknicken in zijn gloednieuw kartonnen kasteel. Heerlijke pompoensoep met brood dat nog warm is. Hmm!

Na het eten poets ik de trap, doe ik de afwas, steek ik een wasje in en ruim ik de kapstok op. Als ik even later op de bank ga zitten om even te rusten, vraagt Kleuterzoon of ik ‘dan helemaal niets ga doen!?’. Nee hoor, want daar huilt Babyzoon alweer.

Bos & happy family

Ik herken alle prototypes, van de zatte nonkel over de schuchtere en onhandige puber met te lange ledematen die toch een charmante jongen-in-spé lijkt, tot de alternatieve tante met een draagdoek met allemaal kleurtjes.

[14u30]

Ik ga met de mannetjes naar het bos. Het weer is prachtig. De zonen spelen. We eten fruit en drinken iets. Op de open plek is er een familiebijeenkomst van een grote familie. Ik herken alle prototypes, van de zatte nonkel over de schuchtere en onhandige puber met te lange ledematen die toch een charmante jongen-in-spé lijkt, tot de alternatieve tante met een draagdoek met allemaal kleurtjes. Echt pijn doet het niet, maar het is toch weer confronterend om mensen samen te zien. En ze elk te zien vertrekken met hun grote auto waar een voltallig gezin in past.

Onderweg naar huis probeer ik mijn gevoel van frustratie te analyseren. Zo vaak voel ik me geketend en opgesloten. Zelfs de simpelste dingen, zoals een verjaardagskaart schrijven, is een hele karwei omdat ik gewoon niet gerust gelaten wordt, de kinderen jengelen, ik niet naar boven geraak voor een enveloppe, … Ik heb zo vaak het gevoel dat ik aan handen en voeten gebonden ben, heel stevig, en dat ik nergens aan toe kom en in niets slaag. Of dat ik dus voor heel ‘kleine’ dingen al heel veel energie moet inzetten om ze te realiseren. En vandaag voel ik me fysiek niet zo lekker en wil ik liefst gewoon met rust gelaten worden. Alleen staat dat nu net niet in het woordenboek van Kleuterzoon en Babybroer, en op dagen waarop ik niet lekker ben, lijkt het dan soms nog erger dan anders.

Koken, eten & bed

Opstandig denk ik: hoe kan ik ooit tot iets meer komen dan puur overleven en damage control?

[17u]

Ik kook voor de jongens, terwijl ik Babyzoon behoed voor talrijke valpartijen, om de twee minuten Kleuterzoon complementeer met de tekeningen die hij maakt, uiteraard de eer heb een poep af te kuisen (want ‘ik heb kakaaaaaaa gedaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaan’) en eindig met Babyzoon op mijn heup. Hij is moe en hangerig en ik kan het gemopper niet meer aanhoren.

We eten. Ook dat is om één of andere vage reden een drukte. Ik geef Babyzoon en mezelf eten, terwijl moedig ik Kleuterzoon aan en er valt ook wel eens een kikkererwt op de grond.

[18u15]

We gaan naar boven. Pyama’s, tandjes, luiers, twee youtubefilmpjes voor Kleuterzoon, een flesje voor Babyzoon en nog een verhaaltje. Om 19u12 sluit ik de deur van Kleuterzoon zijn kamer. Ik ben totaal op, voel me helemaal leeg. Opstandig denk ik: hoe kan ik ooit tot iets meer komen dan puur overleven en damage control? Ik roep mezelf tot de orde. Zo’n gedachten heb ik al veel gehad, ik vind het antwoord toch niet en de vraag stellen helpt niet. Dus zet ik mijn kookwekkertje op 15 min, en begin ik de keuken op te ruimen, alhoewel ik liever in bed zou kruipen. Twee kwartiertjes later heb ik wat dingen in de garage opgeruimd en een strijkje gedaan.

[20u15]

Ik zet een potje thee, besluit mijn oma te bellen zodat ik weer iets kan afstrepen van mijn to do lijstje. Daarna ga ik aan mijn bureau zitten. Alles doet pijn. Ik schrijf, ik lees en beantwoord e-mails, ik snak naar mijn bed. Om 21u15 is de moed op. En de energie ook. Ik ga slapen.

Woordje achteraf: vandaag was een ‘slechte’ dag. Een half jaar geleden had ik alleen maar slechte dagen. Nu is de verhouding ongeveer 6 goede tegenover 4 slechte, dus dat valt mee. Ik heb wel besloten mijn reeks ‘een dag uit het leven van Prinses’ niet op te poetsen. Als de eerste van de maand een saaie dag is of een slechte dag, is dat maar zo.

 

Tip van de dag: ga bij een lokale elektronica-winkel een doos halen van een frigo of diepvries en maak er een kasteeltje van. Goed voor uren speelplezier voor kleuters!

Advertenties

12 gedachtes over “Een dag uit het leven van Prinses & cO: 1 november

  1. En ik kan weer niet anders dan denken: ik wil me wel eens met die bengels bezighouden zodat je een paar uur kan bijslapen in het weekend. Ben toch van plan om via pleegzorg hetzelfde te gaan doen.

  2. En ook: “waauw! zo vermoeid en toch nog de moed hebben om soep te maken, te knutselen, het bos in te gaan en na bedtijd aan je huishouden te werken! Respect!”

  3. Ik dacht weer eens: herkenbaar. Ik was gisteren wat ziekjes (verkouden, niks ergs, maar voldoende om me wat slapjes en futloos te voelen) en kon niet goed tegen lawaai. Tja, wat een idee: lawaai willen vermijden met twee kleuters in huis. 🙂 Op een bepaald moment waren ze echt vervelend en moest ik om de 10 seconden roepen ‘ga daarvanaf!’, ‘stop daarmee!’, ‘laat je broer met rust!’, ‘niet smijten!’, ‘stiller praten!’ en ik was het zo beu dat ik de krant op de grond smeet en naar boven ben gevlucht. Mijn man stond onder de douche, dus die kon niet even inspringen, maar ik heb me 5 minuten op een stoel gezet en mezelf tot kalmte aangemaand. Daarna ben ik naar beneden gegaan, nog altijd wat kwaad hoor, en ik heb hen uitgelegd dat mama zich niet goed voelde en dat ik ze zou straffen als ze niet beter luisterden. (Op het moment dat ik dat zei, dacht ik: allez vooruit, een zwaktebod, dreigen met een straf.) Toen ging het beter. Maar dat idee van ‘laat me nu toch eindelijk eens een uurtje met rust’ ken ik dus. 🙂

    Leuk geschreven trouwens. Niet zo’n goeie dag, maar ik denk dat de jongens het toch konden appreciëren.

  4. mijn moeder gaf volgend advies over leven met kleine peutertjes en kleutertjes en ik vind het nog altijd een goeie als ik gefrustreerd ben: dat je je best gewoon aanpast aan hun speelritme, en voor de rest de boel de boel laat zolang ze wakker zijn – en alle andere dingen die je er toch bij kan doen, zijn meegenomen! misschien helpt het tegen die gedachte bij het “vastgeketend voelen”, of tempert het de frustratie van te lam zijn voor een envelop te halen (wat alle jonge ouders overkomt, echt waar!)
    kan je van dat soort taakjes een spelletje maken met je kleuter – samen om de enevelop gaan, hij mag postzegel plakken, wandelingetje naar de brievenbus…? je hebt er al aan gedacht wellicht.
    ik vind dat je veel gedaan krijgt op jouw slechte dag – brood maken en soep en een kasteel ineenknutselen etc dus alvast een grote pluim op jouw hoed!

  5. Brr, wat een enge dromen…
    En ook hier geldt: als we je kunnen helpen door op Kleuter- en Babyzoon te passen: graag! Knutselen, dat vind ik geweldig 🙂

  6. Ik heb soms ook van die dromen die totaal geen steek houden, meestal ook met zo drastische levenswendingen. Zwangerschap, dood, ed. Wel een beetje een opluchting dat ik niet de enige ben die compleet krankzinnig droomt.

  7. Wat een dromen! Gelukkig zijn de meeste blijkbaar wel bedrog. Soms kunnen ze zo echt zijn, he?
    Ik heb veel bewondering voor jou! Hoe je het toch nog redt!? Ik zou mij in de zetel leggen naast dat kasteel met het risico in slaap te vallen, maar onze zoon zou me wel wakker houden. Hij kan dat precies niet aanzien. 🙂
    Je bent een ferme madam! Chapeau voor wat je op een mindere dag gedaan hebt gekregen. Wat doe je dan wel niet op een goede dag?

  8. Pfieuw. Als ik een slechte dag heb, zet ik de TV aan en zet ik mijn kinders ervoor. Kastelen bouwen doe ik zelfs niet als ik een goede dag heb… Ik bedoel maar: goed bezig! En ook: fijn dat je ze niet oppoetst jouw blogberichten. Like!

    • Haha, ik heb geen tv :(. Verdomde principes(als er stroomuitval komt deze winter: het zal niet aan ons liggen!). En de zelfkennis dat ik ze dan waarschijnlijk élke dag voor tv zou zetten :).

  9. Pingback: Een dag uit het leven van Prinses & cO: 1 januari 2015 | En ze leefden nog groen en gelukkig

  10. Pingback: Een dag uit het leven van Prinses en cO: begin februari 2015 | En ze leefden nog groen en gelukkig

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s