Wat heb je nodig?

Na de veganistische chocomousse, een klassieker in dit huis, vertelde de vriendin-die-op-bezoek-was me dat ze op haar laatste verjaardagsfeestje een speech had gegeven. Ze is zelf alleenstaand, en had in die speech haar vrienden en familieleden verteld wat ze nodig had, en wat ze graag af en toe eens deed. Zoals: wandelen met iemand, op reis gaan met iemand, meegevraagd worden naar een tentoonstelling omdat ze er zelf niet zo goed toe komt dat te plannen. En de weken na haar verjaardag namen haar vrienden en familieleden contact met haar op, om haar te vragen te gaan wandelen. Of mee naar een tentoonstelling te gaan. Of gewoon om een keer mee te eten in hun gezin. Of ze belden eens.

Wat een idee, dacht ik.

Vroeger was ik iemand die altijd wist wat ikzelf en anderen nodig hadden. Vooral voor anderen was ik een snelle denker. Je kon bij me aankloppen met een probleem, en ik legde je wel eens haarfijn uit hoe je het allemaal best kon aanpakken.

Intussen realiseer ik me dat ik niet altijd of eigenlijk zelfs slechts zelden weet wat anderen nodig hebben. Dat heeft gemaakt dat ik wel heb leren luisteren. Vandaag kan je bij me aankloppen, en ik zal naar je luisteren. Een kop koffie zetten, of thee. Een chocolaatje serveren als ik ze niet allemaal zelf heb opgegeten. Je zal niet buiten gaan met een kant en klaar plan-van-aanpak. Gelukkig maar.

Ik heb trouwens ook gemerkt dat het niet fijn is als ik nu zelf aanklop bij vrienden die onmiddellijk een kant-en-klaar-plan opstellen om me te ‘helpen’. Ik kan veel dingen op het plan zelf heus wel bedenken, echt dom ben ik namelijk niet. Maar ik ben de laatste maanden vaak te moe geweest om stappen te zetten. Of te alleen. Of te verdrietig. Of te druk bezig met de jongens. Of met het huishouden. Of met het werk.

Wat ik zelf nodig heb, weet ik ook niet meer. En wat ik zelf nodig heb dat anderen me kunnen geven, bijgevolg ook niet. Misschien kan ik tegen mijn volgende verjaardag in april een speech voorbereiden, maar ik zal nog wat denkwerk hebben. En o jee, dan moet ik een feestje geven. Euh, we zullen dus nog wel eens zien.

Maar toch een eerste aanzet… Wat ik nodig heb?

1. Rust/slaap. Iets dat alleen ikzelf me kan geven – en de zonen me moeten gunnen natuurlijk. Elke avond rond 20u ben ik totaal op. Vaak duurt het dan nog tot 22u voor ik in bed lig, maar de uren tussen 20u en 22u sleep ik mezelf voort en zijn vaak erg frustrerend. Ik hoop trouwens dat dit een keer ophoudt. Ik zou echt heel graag terug wat meer energie hebben en wat meer kunnen doen op een dag.

2. Mensen die kunnen luisteren, niet oordelen en zelf ook wat vertellen. Mensen die écht kunnen luisteren en niet oordelen, zijn zeldzaam heb ik gemerkt. Mensen die niet onmiddellijk verzinnen wat je eigenlijk zou moeten doen, ook. Wat ik ook gemerkt heb, is dat het fijn is als anderen je een zorg of een verhaal toe vertrouwen. Omdat je dan niet meer de enige bent waarbij er iets aan de hand is. Omdat je dan even mag delen in wat er in hun hoofd rond tolt. Omdat het dan evenwaardig is. Omdat ik me dan nog eens een volwaardige vriend voel.

3. Mensen die niet weten dat ik in een soort levenscrisis zit en me behandelen alsof alles goed gaat. Een tijdje terug mocht ik uit eten met een soort collega, en we hadden een heel normaal professioneel gesprek. En plots voelde ik me een dame, met een glas prosecco, in een mooie jurk, bij een leuke man aan tafel. En vergat ik zelfs heel even dat Babybroer ziek was en Dirk voor de honderdduizendste keer voor onheil had gezorgd. En dat was ZO lekker. (Niet alleen de prosecco, ook het gevoel 😉 ).

4. Begrip voor het feit dat ik heel weinig energie heb. En dat een antwoord op een e-mail heel lang op zich kan laten wachten. Of dat ik weinig besluitvaardig ben als me iets gevraagd wordt.

5. Activiteiten voor vooral zondagen met de kinderen. God, een zondag kan een eiland van eenzaamheid zijn en zo lang duren.

Hoe zit het bij jullie? Kunnen jullie gewoon ‘noemen’ wat jullie nodig hebben? En wat is dat dan? Communiceer je daar open over? Of ga je er van uit dat anderen dat kunnen aanvoelen? Benieuwd naar reacties!

 

 

Advertenties

6 gedachtes over “Wat heb je nodig?

  1. Mooie blogpost! Ik hoop dat je binnenkort weer écht eens kan zeggen dat je goed geslapen hebt, wakker én een hele dag energiek bent! Maar dat moment dient zich niet zo maar op één twee drie aan geloof ik… Begrip daarvoor vragen is dan weer wel helemaal niet teveel gevraagd en kan al veel doen!

    Tegen anderen ga ik niet snel zeggen wat ik nodig heb, maar tegen mijn man zeg ik dat wel eens 🙂
    Het zinnetje waar hij altijd mee moet lachen is “ik kan wel wat liefde gebruiken momenteel” (lees: eens een extra knuffel of een lief woordje als alles zo wat tegen zit 🙂 )

  2. Interessante vraag. Als volwassene kan je je zo verliezen in wat allemaal moet – of tenminste in wat je denkt dat moet – dat je helemaal uit het oog verliest wat je zelf wil.
    Mezelf ben ik een beetje kwijtgeraakt in het “moeder zijn”. Maar dat kwijtraken kan net zo goed in een veeleisende job, of een perfect huishouden willen, of overleven met weinig geld of om het even wat.
    Wat ik ergens las: als je kinderen krijgt, speel je niet meer de hoofdrol in je eigen leven.

    Wat ik bij het zoeken naar een reisbestemming aan mijn gezin zei: ik ben zodanig gewoon geraakt aan het proberen compromissen te vinden tussen al jullie wensen en eisen, dat ik er geen flauw idee meer van heb wat ik nu eigenlijk zelf wil. Bedoeling was dat iedereen 2 bestemmingen opgaf en dan gekeken werd of er iets overlapte. (de uitersten waren dochter die naar de Ardennen wou en man die naar Azië wou, het is Ierland geworden, hahaha. Andere dochter beetje ongelukkig, want die wou dan weer een zonnige strandvakantie 😉

    Enkele zaken waar jij tegenaan loopt hebben denk ik toch wel veel met de leeftijd van je kinderen te maken. En ja, dat gaat over!
    Dagen met kleine kindjes vond ik ook zo ontzettend lang duren. Niet dat dat voor jou zo hoeft te zijn, maar voor mij ligt dat tempo van die hele kleintjes me niet. Net als het gevoel nooit even “vrijaf” te kunnen nemen van je kinderen.
    Het goede nieuws: dat verbetert! (het slechte nieuws: helaas duurt het jaren…)

    Bij mij slorpten die jaren veel energie op, zonder dat ik het goed en wel besefte.
    Pas nu de kinderen 15 en 12 zijn voel ik echt het verschil. Het blijft veel rekening houden met hen, taxi-moeder spelen naar de sportclub en de orthodontist enz… maar ik kan ook weer zelf activiteiten ondernemen en mijn energiepeil stijgt zienderogen. Ik ben geen single mama, maar heb een partner met zeer onregelmatige werkuren, die bovendien altijd pas last-minute bekend zijn. Een avondactiviteit zat er voor mij niet in, ik kon niet vast op hem rekenen en een babysit nemen om dan weer last-minute af te zeggen was ook geen goed idee. (en ik weet net hoe dat bij jou zit, maar hier moesten we vaak de babysit terug naar huis brengen, zodat de kleine kinderen dan alsnog alleen thuis zouden zijn, dus dat was ook geen optie)
    En nu blijven ze dus zonder probleem alleen thuis, en indien nodig koken ze hun eigen potje ;-)) En ze vinden het nog leuk ook.

    Stilaan beginnen ze in te zien dat ze niet het centrum van het universum zijn (dat klinkt erg negatief, is niet zo bedoeld). Onlangs zei de oudste tegen de jongste, die een wens had die ik niet meteen kon/wilde inwilligen: “mama heeft ook nog een leven hoor”. Joepie!

    • Heel herkenbaar wat je schrijft over ‘jezelf verliezen’. Laatst vroeg iemand wat mijn passie was, en ik had écht geen flauw idee. Passie? Huh? 🙂

      Leuk trouwens, van je dochters :). De groeiende zelfstandigheid en het inzicht dat mama ook een leven heeft :)!

      • Ik heb dan weer van mijn passie (of hobby) mijn beroep gemaakt, thuis, als zelfstandige.
        Dat is weer een ander verhaal.
        Of het dan nog wel als je passie aanvoelt, als er geld en deadlines enz. bij te kijken komen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s