Cultuur met kinderen

Mijn jongens zijn nu nog betrekkelijk klein. 4 en 1. Kleuter en baby.

Kleine dagen

Wat doen wij zoal? Eigenlijk vrij weinig, realiseer ik me. Soms een keer naar de speeltuin of kinderboerderij. Bijna dagelijks naar het bos, en dan mag Kleuterzoon in de plassen springen. Thuis spelen. Lange badsessies. Een zaterdag is overigens zo gevuld met bad in de voormiddag en in de namiddag met de bakfiets naar de winkel en een krant halen, ook al duurt een zaterdag van 5u11 tot 19u03 met de mannekes. Alles op kindertempo dus. Met de oudste en toen nog enige zoon ging ik vaak op zaterdagvoormiddag de krant lezen in mijn favoriete koffiebar, terwijl hij op de grond met autootjes speelde. Intussen is daar ook niets meer aan, met een kind dat heel de tijd om snoepjes zeurt aangezien hij weet dat daar M&M’s te krijgen zijn, en een ander kind dat steevast richting keldergat wankelt.

Figurentheater en opgeklapte armleuningen

Heel af en toe ga ik met Kleuterzoon een beetje cultuur opsnuiven. Dan gaan we bijvoorbeeld naar een geniale voorstelling van De Maan in Mechelen: http://www.demaan.be/

De Maan heeft prachtige figurentheatervoorstellingen voor allerlei leeftijden, en soms dus ook voor de allerjongsten. Kleuterzoon vindt het meestal erg spannend, ik geniet over het algemeen met volle teugen. Het is alleen wat een organisatie omdat Babyzoon niet mee kan, en omdat we dan met de trein naar Mechelen moeten. Maar een aanrader, echt! Het loont trouwens de moeite om alleen al eens hun seizoensbrochure aan te vragen, want die is verrukkelijk mooi vorm gegeven.

Soms gaan Kleuterzoon en ik naar de film bij cinema Zed, die een erg mooi programma  hebben voor kinderen, van allerlei leeftijden. Ik zeg soms, zijnde een tweetal keer per jaar, ook weer omwille van allerlei praktische redenen (babysit nodig etc). Maar we genieten ervan, samen. Van het uitkijken naar, de dagen aftellen tot, tot er naar toe gaan en dan wachten in de zaal tot het donker wordt, de armleuning opklappen, dicht bij elkaar gaan zitten en met open mond naar de vaak erg bijzondere animatiefilms kijken. Geen grote Disney-kaskrakers voor ons! Wij gaan voor pareltjes zoals laatst Haas & Hert. Dingen waar je als volwassene allerlei dingen in ziet die een kind dan waarschijnlijk niet begrijpt, maar Kleuterzoon ziet en voelt vast ook dingen waar ik geen weet van heb.

Retrospectief

Over je eigen opvoeding kan je veel schrijven. Wij waren een vrij klassiek gezin, met een moeder die vrij lang thuis is gebleven om ons op te voeden en een vader die hard voor ons werkte. Wat ik me niet herinner, is dat ik ooit met mijn ouders iets cultureels heb gedaan. Ik herinner me niet dat ik ooit naast mijn moeder in de cinema heb gezeten, of met één van hen naar een theatervoorstelling ging, of naar een museum. Misschien ben ik het vergeten, maar het was alleszins geen vaste prik bij ons. Ik herinner me trouwens ook niet echt dat ze vaak een boekje voorlazen voor ons, of dat er überhaupt veel gelezen werd in huis.

O, nu ik dit schrijf, herinner ik me plots wel een aantal klassieke concerten, waar we stil moesten zijn en de minuten aftelden tot het gedaan was. Ondankbare kinderen die we waren.

Goede voornemens

Het is mij duidelijk dat ik – ondanks de beperkingen in tijd en budget en mobiliteit – mijn mannekes graag wat cultuur wil meegeven. Af en toe een voorstelling, graag een keer een film. Heel stiekem hoop ik ooit in staat te zijn met hen door Rome te struinen. Maar tot die tijd zijn een aantal musea hier in de buurt ook fijn. En een keer uit eten. Niet heel sjiek, maar wel fijn genoeg. En steden waar we gewoon met de trein naar toe kunnen. Brussel, Brugge, Gent. Moois opsnuiven.

Ik weet dat het nog een paar jaren zal duren voor ze een aantal dingen kunnen appreciëren. Voorlopig hou ik het dus maar bij dingen met dino’s, zoals het natuurhistorisch museum. Of misschien zullen ze cultuur zelfs als pubers niet appreciëren, maar retrospectief dan weer wel. Of wie weet schrijven ze binnen 25 jaar op hun blog dat hun moeder nooit wat met ze deed, dat kan ook.

Wat willen jullie jullie kinderen meegeven, dat je zelf wel/niet thuis hebt meegekregen?

En hebben jullie nog tips voor leuke, toegankelijke en budgetvriendelijke cultuuruitjes met jonge kinderen?

P.s. aan Lilith van http://www.talesfromthecrib.be/ : nog maar net het blogboek gelezen, en nu al een titel die de lading dekt, tussentiteltjes en woorden in bold. Ik leer snel, he? 😉

Advertenties

10 gedachtes over “Cultuur met kinderen

  1. Twee dingen. 🙂

    Ik heb het blogboek van Kelly niet gelezen (wegens geen blog) maar toen ik je stukje las, vielen me de tussentitels op en eerlijk waar: ik vroeg me af of dat in Kelly’s boek stond. Wel een goed idee, trouwens!

    Cultuur dan. Ik merk dat mijn kinderen (5 en bijna 3) vaak andere dingen appreciëren dan ikzelf. Ik bedoel: dan de dingen die ik leuk vind voor kinderen. Ik vind de iets specialere boeken leuk, met de dubbele betekenissen en een beetje vreemde woorden en creatieve tekeningen. Zij houden eigenlijk van eenvoudige verhalen met een herkenbaar plot. Idem voor films: ze zien de Disney-klassiekers (Junglebook, De Kleine Zeemeermin, Assepoester) ontzettend graag. Je kan je daar allerlei bedenkingen bij maken, zoals dat ze dan opgescheept zitten met een stereotiep beeld van de vrouw (slank, mooi, zangerige stem, gedienstig – tenzij ze een boze stiefmoeder is natuurlijk) en een wel erg oppervlakkig beeld van wat liefde is. Toch maak ik me daar eigenlijk geen zorgen om. Ik ben zelf ook grootgebracht met die traditionele verhalen en films (toen ik klein was toch) en ben ook niet blijven hangen in die stereotypen of ideeën. Ze hebben nog veel jaren om erachter te komen dat de wereld anders in elkaar steekt. En ik heb dan eigenlijk liever dat ze daar zelf achter komen, zoals ik daar ook zelf achter gekomen ben. In afwachting bied ik ze een mikmak aan: traditionele en commerciële verhalen / films / muziek naast meer creatieve / kunstzinnige dingen. We hebben dus zowel cd’s van K3 als Kapitein Winokio, om het zo te zeggen. Dat is eigenlijk ook wel een bewuste keuze, omdat ik hen de kans wil geven er na verloop van tijd zelf achter te komen wat ze het leukst vinden – of misschien vinden ze het allebei wel leuk. Daar is ook niets mis mee, ook al houd ikzelf misschien toch meer van de minder commerciële films / boeken / muziek.

    Maar ik begrijp je wel: ikzelf kan ook enorm genieten van een mooi vormgegeven kinderboek met prachtige tekeningen. Ik kocht die al toen ik nog geen kinderen had, voor mezelf. 🙂 En soms gebeurt dat nog: ik kom met een nieuw kinderboek thuis, mijn man bekijkt het, glimlacht en zegt dat ik dat eigenlijk voor mezelf gekocht heb. Betrapt. 😉

  2. Wij gingen vroeger vaak naar musea, en dat wil ik ook graag met mijn dochter doen. Deze zomer zijn we samen naar Kröller-Müller geweest, en ze vond het fantastisch om bootjes en paardjes enzo aan te wijzen op de schilderijen. De suppoosten waren ook bijzonder gecharmeerd, zelfs al was ze niet stil zoals misschien de bedoeling is in zo’n museum.

    Ter uitbreiding daarvan, zijn openluchtmusea dan ook wel een aanrader. Het Middelheim in Antwerpen bijvoorbeeld, al is dat owv de afstand misschien niet ideaal voor jou.

    Op regendagen doen wij soms dan weer het andere uiterste: in de Decathlon gaan rondlopen. Veel ruimte, niks breekbaars in de buurt, en veel intrigerend gerief (loopband, fiets, springtouw…).

  3. Hier in Bxl zijn best wel wat initiatieven die ervoor moeten zorgen dat de combinatie cultuur/kleine kinderen lukt.

    – Bij Bronks (jeugdtheater) worden te jonge broertjes of zusjes gratis opgevangen in de kinderopvang. (je vindt de info bij “huisreglement”onder “Tickets”).
    – Bij Bozar heb je o.a. BOZARSUNDAYS.
    – Bij het Kaaitheater heb je “Matinee Kadee”. De ouder kan naar een voorstelling, kinderen van 4 tot 12 volgen ondertussen een workshop, en voor kinderen onder de 4 jaar is er opvang voorzien (er staat niet bij wat dat inhoudt)
    – En mijn eigen favoriet: het ABC-huis (art basics for children), 5 minuutjes stappen van het Noordstation, opent enkele weekends per jaar zijn deuren voor gezinnen. Volgende keer is blijkbaar 7 en 8 februari 2015. Er loopt telkens een thema gedurende enkele maanden, en je gaat met je kinderen op ontdekkingstocht door de ateliers. Je luistert er naar verhalen, knutselt er zelf… Geen opgelegd programma, je zoekt zelf uit wat best bij je kinderen en hun leeftijd past. Gratis (maar wel reserveren vooraf)

  4. O, leuk onderwerp. Bedenkingen:

    – wow, naar de koffiebar terwijl één kind met de auto’s speelde? Kan je daar een blogpost over schrijven :)?

    – Wat ik al tijden wil uitzoeken: er bestaat ‘theater’ voor baby’s, vanaf enkele maanden tot een jaar of drie, vier. Niet heel duur, soms wel afgelegen in een of ander cultuurcentrum. Moet me er eens aanzetten.

    – Toen Medekind heel klein was, had ik het naïeve en Scandinavische (zoals ik het me voorstel dan) idee het kind overal mee heen te nemen. Soms lukte dat trouwens (oké, één keer: een pianoconcert met bakken lawaai en een kindje dat vooral sliep) Maar na veel gejengel, nog meer stress en kleine aanvaringen (‘u mag het museum niet binnen met een rugzak.’ – ‘ja, maar, dat is een draagzak. Mijn kind zit daarin.’ ‘toch moet het uit.’) (‘Kan u de voorstelling verlaten? U stoort. Wij komen uw spullen wel brengen.’) (toen was ik echt superkwaad, net omdat het waar was. Maar o, wat voelde ik me die dag geïsoleerd van het leven)… staat het project ‘volwassen kunst met kind(eren) kan best’ voorlopig op stilstand.

    – Boekjes, uiteraard. Wat wij ook vrij vaak doen, is gewoon even in de bib gaan spelen en lezen. Op dit moment lijkt het me vooral belangrijk dat Medekind gevoel begint te krijgen voor openbare ruimtes, voor plekken waar cultuur en kunst zit, en uiteraard voor boeken.

    – Nu ik erover nadenk, merk ik dat ik esthetiek en cultuur op deze leeftijd heel sterk aan elkaar gelijk stel. Het Medekind is bijvoorbeeld gefascineerd door dieren. De kinderboerderij is nu niet echt cultuur, maar zo’n soort ervaringen, en de aandacht ervoor, wekken misschien wel zijn esthetische gevoel aan.

    – Iets anders dat ik nu bedenk: ik denk dat ik het vooral in ‘grote’ dingen zoek. Medekind kijkt heel graag rond, ideaal om mooie/opvallende gebouwen aan te wijzen, of in te gaan op datgene waarvan ik merk dat het hem fascineert. Het leuke en waardevolle is dat hij me hier evengoed in verandert en anders doet kijken dan ik hem misschien.

    – Leuke reacties trouwens! Marjolein, die tip van voorstelling + kinderopvang klinkt enorm veelbelovend…

    – Ik wil ook bold kunnen schrijven in de reacties!

  5. Ha, misschien is het bij mij wel andersom. Ik ging met mijn ouders juist veel naar concerten en voorstellingen. Zou ik ook wel willen doen met onze kinderen, maar ik krijg het niet echt regelmatig geregeld. Wij gingen ook wekelijks naar kerk en daar heb ik warme herinneringen aan, die ik mijn kinderen ook gun, maar ook dat krijg ik niet echt van de grond in de praktijk.
    We trekken er wel veel op uit, naar buiten en naar musea, en we reizen veel. Dat deden mijn ouders wegens een gehandicapt zusje dan weer minder.

    In Nederland heb je voor een heel redelijk bedrag een museumjaarkaart waarmee je bijna overal vrij toegang hebt daarna. Heel fijn vind ik dat, want dan is het geen probleem om een museum voor bijvoorbeeld maar 1 schilderij te bezoeken, wat het voor de kinderen ook een stuk aantrekkelijker maakt.

  6. Goede tips heb ik niet, gelukkig staan die hierboven al veel. Heel veel plezier gewenst bij alles waar je geraakt. En daarnaast denk ik dat eens in de twee of drie maanden een groter en spannender iets doen, helemaal geen gekke score is voor een kleuter van vier.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s