Keuzestress: resultaat

Op maandag postte ik dit: https://prinsesopdekikkererwt.wordpress.com/2014/09/15/keuzestress/

Dank voor jullie reacties, lezers. Voor alle reacties. Ik liep namelijk kringetjes in mijn hoofd. De reacties die ik kreeg hebben argumenten en gedachten toegevoegd die ik zelf nog niet bedacht had. En tegelijkertijd voelde ik door de reacties dat het stilaan goed is om knopen door te hakken, een keuze te maken, het er op te wagen. Dat dat bevrijdend kan werken, een stapje in de goede richting kan zijn.

Dus even de uitslag van het multiple choice-examen :)…

1. Niet-zo-handig-jobaanbod aannemen of niet? Dat wordt een pragmatische: aannemen, en verder zoeken. Maar door de reacties besefte ik ook dat ik mijn eigen ‘geluk’ niet mag offeren op het altaar van mijn kinderen. (Is dat een uitdrukking?) Ik ga enkel weg uit die baan voor een baan die me uitdaagt en waar ik zin in heb. Anders zou ik nog een verlies lijden, en dat wil ik nu niet meer. Tegelijk ga ik proberen als zelfstandige in bijberoep een eigen bedrijfje te starten, maar ik vind dit een erg grote stap die met veel werk gepaard gaat. En veel twijfel (kan ik dat?). Maar misschien brengt het me op plekken waar een andere toekomst ligt, en geeft het me wat meer ruimte om mijn eigen tijd in te vullen op een manier die voor mijn gezin ideaal is.

2. Babyzoon op mijn ouderschapsverlofdag naar de opvang brengen, of hem thuis houden? Met in het achterhoofd dat ik op ben van de stress van alles alleen doen, waarbij ik vooral ‘niets’ gedaan krijg als Babyzoon in huis is. Hij is de liefste éénjarige die ik ken, maar hij kan makkelijk de trap op en er nog sneller weer af, eet alle Lego die hij vindt en valt elk uur een keer om. Bovendien houdt hij van variatie, dus wordt er gewandeld, gefietst, gezongen, gedanst, gespeeld, gestapt, in het stoeltje gezeten, gegeten, gedronken… Aan een verandertempo van elke tien minuten iets nieuws.
Hier: de gulden middenweg. Eén vrijdag op twee wordt voor mij (en voor al het achterstallig werk zodat ik een relaxte mama ben als het weekend echt begint), en de andere vrijdag is gewoon een lekkere mamadag. Of zeg maar: een lekkere Babybroerdag. Voor de komende maanden, daarna zien we wel weer.

3. Dirk of ondersteunende pleegzorg?
Ik heb een lang gesprek gehad met pleegzorg. En een gesprek met Dirk.
Aan Dirk heb ik gevraagd: denk je dat je het kan?
En dan bedoelde ik niet: er zijn als ik moet gaan werken. Maar: de relatie in stand houden, niet afhaken binnen een maand, een jaar, twee jaar, papa zijn en blijven, er zijn.
Hij zei eerlijk dat hij het niet wist. En mijn hart brak.
Daarom twijfel ik. Nog steeds, hoewel ik een keuze gemaakt heb.
Ik heb ook een gesprek gehad bij Similes. Die me vertelden dat ik niet moet verwachten dat hij vader kan zijn, met verantwoordelijkheid en stabiliteit. Maar dat het wel belangrijk is dat er contact is. En dat ik het zal moeten faciliteren. In mijn huis, veilige omgeving, melk voor de baby in de kast, eten in de koelkast, handleidingen op de keukentafel.
(Ze vertelden me ook dat kinderen van ouders met een bepaalde problematiek vaak kwaad zijn achteraf op de ‘gezonde’ ouder, omdat die hen niet genoeg heeft kunnen beschermen tegen de andere ouder. Als hij het verknalt, heb ik het dus binnen vijftien jaar gedaan.)
Wil ik dat (zijnde: het faciliteren)? Nee, ik wil dat niet. Ik wil graag een volwaardige vader naast me, met wie ik samen de opvoeding kan opnemen.
Kan wat ik wil? Nee, dat kan niet.
Dus wil ik wat kan. Of wil ik het proberen. De komende drie weken wordt een proefproject: Dirk zal er zijn als ik ga werken (uiteraard met opvang overdag).
Een proefproject klinkt akelig. Kinderen zijn geen proefdieren.
En ik blijf twijfelen. Soms bid ik, dat ik de juiste keuze mag gemaakt hebben.
Drie weken proefproject. Dan verlenging tot eventueel drie maanden. En een bemiddelaar.

Dus het wordt 1A, 2C en 3A.

Dank voor meedenken. Voor betrokkenheid. Voor een duwtje in de (hopelijk goede!) richting.

Advertenties

4 gedachtes over “Keuzestress: resultaat

  1. Goed gedaan! Soms ís er volgens mij geen duidelijke ‘goede’ keuze, maar is het feit dát je kiest op zich al voldoende om vooruit te geraken.

    Hopelijk krijg je snel meer duidelijkheid over Dirk… het lijkt mij een zware dobber om daar steeds weer op vast te lopen.

  2. goede keuzes…. en wat keuze 3 betreft en Dirk denk ik dat het mss goed is dat je een plan B nu al bedenkt… want stel dat het echt niet lukt, en je moet het dan plots allemaal regelen… en mss geeft een plan B dat klaar ligt indien nodig, ook de nodige rust: als het dan idd niet lukt, dan is er geen paniek, geen wrevel…. en als het wel lukt, dan zal diegene die voor plan B kan zorgen, mee blij zijn met jou…

  3. wat goed van je, vooral die keuze 3b.
    ik had je er al over geschreven, dat ik er professioneel wel mee te maken krijg en wat ik daar dan van denk. Maar toen ik het zo zag staan, dacht ik ‘wat betweterig’. Zo was en is het niet bedoeld, ik kan me voorstellen wat een enorme krachtsinspanning dit van je vraagt. Je bent een goede mama, die ook nog moeten opvangen wat de papa laat vallen, knap!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s