30-uren-werkweek

Dit artikel kwam voorbij:

http://www.dewereldmorgen.be/artikel/2014/09/15/waarom-een-kortere-werkweek-zo-belangrijk-is

De werkweek van dertig uren… Ik betwijfel of het een betere herverdeling van huishoudelijke arbeid zal betekenen in gezinnen. Ik vraag me ook af of meer mensen overschakelen naar DIY. Mensen die nu afhaal- en diepvriesmaaltijden kopen, zullen niet meteen soep gaan koken. En als je wil moestuinieren, haken en breien of zelf je elektrische apparaten wil herstellen, richt je je leven waarschijnlijk zo in dat je dat wel voor elkaar krijgt. Dan heb je niet dat extra zetje nodig van die nieuwe norm.

Stiekem geloof ik trouwens ook dat mensen met bepaalde idealen voor hun gezin en naar bepaalde engagementen toe, vanzelf al minder werken. Zonder de nieuwe norm hun eigen norm bepalen en naleven dus.

Waar ik absoluut wel in geloof, is dat het onze omgang met arbeid zou veranderen. Arbeid zal een minder groot deel van onze tijd opslokken, dus zal het een andere plaats krijgen in onze levens. Alhoewel er altijd mensen zullen zijn die meer zullen willen werken dan die 30 uren, en het in hun eigen tijd doen. Maar ik geloof dat mensen er meer gebalanceerde wezens door kunnen worden, dat andere levensdomeinen, zoals het gezin, een meer rechtmatige plaats kunnen krijgen. En dat er enkele generaties zullen over gaan, maar dat dat dan ook normaal zal worden. Dat we dan terugkijken en lachen omdat mensen ooit dachten veertig uren te moeten werken per week.

Maar het mooiste vind ik de meer eerlijke verdeling van werk. Inderdaad niet meer de kloof tussen mensen die zich te pletter werken, en mensen die niet werken. Meer mensen kunnen minder werken. Idem met de verdeling over verschillende levensfases. En je zou kunnen hopen dat er minder ziekteverzuim is omdat mensen minder gestresseerd en vermoeid zijn en dus minder zullen lijden aan stressklachten en vermoeidheidsklachten.

Twee bedenkingen echter.

1. In dit soort debatten, net als in het pensioendebat, vind ik het altijd vreemd dat mensen werk als iets negatiefs lijken te beschouwen. Dat is vaak zo een beetje te ondertoon. Ik vind werken net een kans tot zelfrealisatie. Mij zou je geen plezier doen met me van vandaag op morgen geld te geven om thuis te blijven. Wat niet wegneemt natuurlijk dat het allemaal wat meer in evenwicht mag zijn. Maar soms vind ik dus dat ‘werk’ als een soort boosdoener in onze levens wordt gezien, terwijl het structuur en zin kan brengen. En ik geloof dat dat ook zo is voor mensen die niet hoog opgeleid zijn en die een ‘gewone’ baan hebben in plaats van een droombaan (de meerderheid dus 🙂 ). Hoe is dat voor jullie? Wat betekent werk in jouw leven?

2. Ik ben zelf na de geboorte van Babybroer terug gegaan van 40 uren werken per week, naar 32. De eerste vrije dagen was ik de koningin te rijk: een hele dag per week cadeau om met mijn Baby te tutten, wandelingetjes te maken, leuke dingen te doen met Kleuterzoon, … Woawie! Maar veel te gauw werd het akelig gewoon, en ging ik terug naar de stressniveau van voordien. Misschien ligt dat aan mijn situatie als alleenstaande moeder, maar ik vond het wel opvallend hoe snel die luxe went, en je terug op hetzelfde niveau van stress en vermoeidheid zit als in die eerdere fase. Zijn er mensen met een gelijkaardige situatie? Hoe zien jullie dat? Hoe hebben jullie dat ervaren? Is zo een dag per week elke week feest, of wordt het ook gewoon een dag die zich vult met boodschappen, tandartsafspraken en stofzuigen?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s