Over Dirk voor de deur en met een boek op de bank

Dit weekend is het alweer twee weken geleden dat Babybroer één werd, de crisis ontspoorde en ik het besluit nam dat de dingen beter moesten gaan, voor mezelf, voor de kinderen. Even een update van hoe het nu gaat.

1. Werk. Ik ben terug beginnen werken. Makkelijk is het niet helemaal, en de regelingen die ik heb moeten treffen omtrent de jongens om te kunnen gaan werken zijn heel erg gebaseerd op vriendschap (zijnde: vriendendiensten). Wat ik niet als structurele oplossingen beschouw, maar waar ik wel heel dankbaar om ben.

Daarnaast heb ik plannen om als zelfstandige in bijberoep te werken en misschien zo ons gezinsbudget wat te vergroten en een soort eigen speeltuin voor mezelf te creëren. Die plannen zitten in een mapje. Ik stop er regelmatig ideeën bij. En ik heb een afspraak gemaakt met iemand die doet wat ik wil gaan doen, ongeveer. Om te vragen hoe je er aan begint.

2. Ontspanning. Ik heb tentoonstellingen opgezocht die ik wou zien (maar nog niet ingepland), het besluit genomen maandelijks één film te zien (deze maand wordt het er één met Kleuterzoon: Hert & Haas), en ik ben een leesclub aan het opstarten. Op het verlanglijstje staat nog: concerten, yoga, leuke dingen met vrienden, iets leuks voor mezelf. Maar dat is erg veel voor een moeder, laat staan een alleenstaande moeder. Toch?

3. Huishouden. Het huishouden geraakt terug onder controle. De wasmanden zijn zowaar leeg. De strijkmand niet, maar het strijken heb ik gehalveerd door wat direct opgevouwen kan worden meteen op te vouwen en in de kast te doen (met dank aan tips van lezers!). Ik heb besloten elke avond even mijn FlyLady bedtime routine te doen, wat een uurtje opruimen etc is. En het werkt. En ik vind het leuk. De tuin daarentegen is een oerwoud, dat ik bewust negeer.

4. Kinderen. Dat gaat een pak beter. Ik merk dat ik veel vaker een relaxte mama ben, zelfs als ze allebei in bad moeten (echt man, ik leid nog liever een vergadering met tien mannen in pak dan mijn beide kinderen van school te moeten halen, voor hen te koken, hen te laten eten, hen in bad te doen en dan na het avondritueel in bed, en dat alles liefst voor 19u30) of als Babyzoon jengelt terwijl ik moet koken. Zelfs als ze om 5u30 wakker zijn. Ik probeer nu ook van ‘gewone’ activiteiten, zoals naar de supermarkt gaan, iets gezelligs te maken, door stil te staan bij hun verwondering en het kalmkes aan te doen. En dat werkt. Ik heb nu ook een nieuw truukje: ze op de mat laten spelen en zelf op de bank een boek lezen terwijl. Dat vinden ze prima, iedereen blij. Soms zijn de weekends echter nog erg lang en leeg, maar beter en meer plannen staat op de planning ;).

5. Rouw/rauw. Het gaat iets beter. Ik heb de knop omgezet. Ik probeer nu gewoon in te zien dat Dirk niet iemand is die stabiliteit en verantwoordelijkheid verdraagt en kan bieden. Ik wil ook niet meer dat hij terug komt. En verdorie aan toe, dat voelt hij, want hij zoekt weer toenadering. Ik probeer me niet te veel meer af te vragen ‘waarom ik‘, ‘waarom nu‘ enzovoort. En als de gedachte in mijn hoofd opspringt dat ik niet wil dat het leven blijft zoals het nu is, dat ik het niet fijn vind vaak alleen te zijn met de kinderen, dat ik het soms spuugzat ben om altijd verantwoordelijk te zijn, en altijd op te letten op wat ik uitgeef, dat ik het beu ben weinig tijd te hebben voor mezelf (vanochtend had ik bedacht dat ik een abonnement wou op ‘ongestoord naar toilet gaan‘), … probeer ik dat gevoel of die gedachte gewoon te ‘klasseren’ en in ‘het nu’ te blijven. Klinkt zweverig, helpt wel. Wat wel moeilijk blijft, is de confrontatie met zwangere mensen of mensen die net een kleine baby hebben. Ik wil ook zo graag nog ééntje… En liefst twee. Maar ik weet niet of ik ooit het vertrouwen vind. En de juiste man :). Echt gelukkige koppels zie ik trouwens niet vaak, dus dat ‘steekt’ minder. Maar ook daar denk ik wel eens aan, als ik via facebook gezinsfoto’s zie, of een bos bloemen die een vriendin van haar man heeft gekregen.

6. Familie. Ik heb om rust en tijd verzocht. Ik heb gevraagd de dingen niet verder te laten escaleren, kalmte te bewaren, vooral geen verwijten gaan maken om verwijten te maken. Bij de feiten te blijven. Geen antwoord.

7. Budget. Ik red het wel want ik ben slim met geld (daar zal ik ooit eens iets over posten), maar soms heb ik het totaal gehad met slim zijn. Dan wil ik gewoon een leuke nieuwe jurk (liefst een hele kast vol nieuwe jurken. Zei Barry Atsma het niet in ‘Komt een vrouw bij de dokter‘? ‘Shopping is healthy!’) en een paar laarzen. Dan wil ik in de supermarkt kopen waar we zin in hebben en niet wat binnen mijn strakke weekbudget past. Dan wil ik een avondje weg zonder dat het kopen van een ticket én het nemen van een babysit een week twijfelen is op voorhand. … Ik zoek nog steeds een bijverdienste (tips zijn nog steeds erg welkom!). Ik heb even bij Lilith van www.talesfromthecrib.be geïnformeerd naar hoe je een column te pakken krijgt. En ik heb mijn stoute schoenen aangetrokken en een tijdschrift gemaild daarover. Dingen als bijlessen geven en proeflezen moet ik nog uitzoeken.

8. Gezondheid. Volgende week een MRI-scan. Dan weten we weer meer over de pijn in mijn gewrichten. Ik denk dat yoga goed zou zijn voor me. En een consultatie bij een soort voedseldeskundige. En voor mijn mentale gezondheid moet ik de stap naar meer hulp nog zetten. Maar dat is gemasterpland.

8. Dirk. Wie? … O ja, Dirk ;). Grapje. Ik wil niet meer dat hij terugkomt. En net dan staat hij voor de deur. Niet gepakt en gezakt, maar wel met enige intenties. Ach. Intussen zitten we op het spoor van bemiddeling. Daar praten we binnenkort verder over. Hij wil opnieuw zorg opnemen als ik weg ben, en dat zou een structurele oplossing zijn voor wat ik nu met vriendendiensten oplos. Maar ik weet niet goed wat ik moet doen, en ik stel het denken er over wat uit. Ik merk dat ik in het geheel niet meer geneigd ben tot snelle acties. Ik laat het gewoon een beetje betijen. En de open wonde is dicht. Waar ik enkele weken terug nog de neiging had hem te vertellen over veel verdriet, hou ik het nu liever wat zakelijker.

Conclusie. Er is nog niet heel veel veranderd buiten mij, of in de omstandigheden. Vanbinnen is er wel wat veranderd. In mijn hoofd. Maar vaak ga ik puur op wilskracht door. En soms heb ik een terugval. Maar sinds twee weken terug heb ik geen nieuwe verdieping meer onder de bodem ontdekt (zelfs het vreselijke zusbezoek kon ik relativeren, tijdens het huilen dacht ik: ook dit gaat over) en houdt de wanhoop zich koest.
Wat fijn is, is dat ik door de blog nieuwe mensen heb leren kennen. Fijne mensen, lieve mensen. En ook dat ik geniet van het schrijven, en het fijn vind gelezen te worden. Daar ben ik dankbaar om.

Dank voor meedenken. Dank voor supporteren. Dank voor duimen.

Toch wat dichter bij de vlaggetjes die er volgend jaar zullen hangen. Vinden jullie niet?

 

Advertenties

17 gedachtes over “Over Dirk voor de deur en met een boek op de bank

  1. Ik vind dat je verbazend vol plannen zit zeg! Leesclubs organiseren, nadenken over een zelfstandig bijberoep, yoga opnemen….

    Ik zou niet weten waar ik de tijd moet halen, en ik heb maar 1 kind en een partner en een lieve familie die veel helpt. Zo zie je maar dat iedereen eigenlijk veel meer kan dan hij/zij denkt, maar dat het vooral een kwestie is van willen en je eraan zetten. Een gedachte die ik meeneem in mijn recente overpeinzingen waarom ik nooit tijd vind voor mezelf…

    • Haha, het gekke is dat je meer tijd krijgt als je partner weg gaat. Vreemd hé :). Ik vind de dagen en de avonden en de weekends plots soms zelfs gemeen lang.

  2. wat fijn dat je die omslag hebt kunnen maken!

    in een enorme crisisjaar, waarin mijn man grotendeels doodziek in het ziekenhuis lag, ik beviel van ons tweede kind, we verhuisden naar een andere stad en ik mijn baan kwijtraakte, hield ik mijzelf ook overeind met :

    waarom ik, o nee, waarom ik niet?
    en
    this too shall pass

    sterkte met deze weg! en vraag niet teveel van jezelf.

      • dank voor je reactie, lief.
        bij ons loopt het nu allemaal zo makkelijk en goed, dat ik het bijna onfatsoenlijk vind om op jouw blog te reageren. het is wel zo dat het perspectief verschoven is, tegenslagen voelen minder gauw als tegenslagen denk ik.

      • Hoi Pieke. Ik ben zo blij voor jou! Ik lees momenteel een boek over Crisis en Spiritualiteit, waarin gesteld wordt dat je een crisis in je leven soms moeizaam ‘overleeft’ (letterlijk en figuurlijk), en dat gevoel heb ik inderdaad: alles staat op losse schroeven, het ene domein na het andere wordt aangetast door de stress en de gevolgen van het vertrek van Dirk. Momenteel is het moeilijk om alles te combineren en te redden. Het is zo’n beetje stress all over. Maar in het boek wordt ook gezegd dat een crisis een overgang is, naar een betere fase. Waarin je inderdaad een ander perspectief hanteert en anders met je leven omgaat. En in die fase begin ik zin te krijgen :).
        Dus ik vind het heel fijn om te horen dat het nu goed en gemakkelijk gaat bij jullie. Dat geeft moed.
        Ik wens het jullie toe dat het absoluut helemaal zo blijft!

  3. Zeker dichterbij die slingers. En ik ben er nog steeds van overtuigd dat je niet tot dan hoeft te wachten om ze op te hangen. Er komt vast ook eerder een dag dat je zin hebt om met Kleuterzoon een feestje-om-het-zomaar te vieren, mét vlaggetjes. En Babyzoon gaat dat zomaar leuk vinden, daar is hij klein genoeg voor 🙂

  4. Het leest goed, wat je doet. En inspirerend.

    Ben je met yoga wel vriendelijk voor jezelf? En extra vriendelijk zolang je nog niet weet wat er met je gewrichten aan de hand is?

    En maf hè, hoe mensen het altijd voelen als je afstand neemt, dat ze dan ineens weer komen? Meer zakelijkheid is prima. En rustig afwachten waar de plannen en intenties van nu uiteindelijk toe leiden is ook niet verkeerd. Eerst maar eens praten met een derde erbij.

  5. Ik sta hier eerlijk gezegd te knipperen met mijn ogen. Zoveel emoties, zoveel beslommeringen, en je gaat er allemaal zo goed mee om, inclusief het toegeven dat je er soms meer dan genoeg van hebt. Ennn wat sterk dat je Dirk de deur durft te wijzen!!

  6. “De wanhoop houdt zich koest” vind ik mooi omschreven. Een klein zinnetje dat heel de lading dekt. Je bent op goede weg! Verrassend ook hoe blij een mens kan zijn voor iemand die je niet echt “kent” Om maar te zeggen ik ben blij voor je en ook trots!

  7. Je ziet de vlaggetjes al hangen, ginder in de verte. En ze komen dichterbij. Op sommige dagen lijken ze verderaf, maar dat zie je dat dat gezichtsbedrog was.

    Wat op mij het meeste indruk maakt, is ‘ik laat het betijen’, omdat dat bewijst dat je meer genoegen kan nemen met hoe de dingen zijn dan vroeger. Je verzet heeft stilaan plaats gemaakt voor aanvaarding. Dat is een enorme stap, lijkt mij.

    • Ja, je hebt gelijk. Het is wat rustiger vanbinnen. De wanhoop om Dirk en het einde van onze relatie, heeft plaats gemaakt voor bepaalde zorgen, uit het hier en nu. Wat heel anders is.

  8. Yoga kan ik heel hard aanraden. Ik ga op maandagavond naar de les en het blijkt een zegen voor hoofd (dat uit-knopje heb ik daar ontdekt) en voor mijn onwillige lijf. Indien yoga wordt gedaan zoals het hoort, kun je er eigenlijk niets fout mee doen (ook al is er nog geen diagnose).

    Het doet in ieder geval goed je zo te lezen.

    En een boekenclub? Irl of virtueel? Ik zoek er nog eentje in de buurt, maar so far geen succes. Mss begin ik er zelf ook wel eentje. 🙂

      • Helaas geen Leuven hier, maar het westen van het land. Helaas ook weer niet westelijk genoeg om bij de toffe club van Lilith te kunnen aansluiten.

        Ik ga er echt zelf een moeten starten. 🙂

  9. Als je tips wil, Lentebloem, post ik wel eens een post over het opstarten van de onze :). Als dat geen plagiaat wordt van TFTC natuurlijk :).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s