En dan is het tijd voor iets nieuws

Zoals de trouwe lezers onder jullie wel weten, loopt mijn contract af eind december. Wat daarna komt, is vrij onzeker. Er ligt intussen een aanbod, met wat voorbehoud, maar dat zou o.a. impliceren dat ik veel op de baan zou zijn, in een straal van maar liefst 400 kilometer van het Nest. Om het werk te doen dat ik het liefste doe. Het allerliefste. En ik krijg opslag. Als het allemaal doorgaat.

Alternatieven zijn er, ondanks wat voorzichtig gesolliciteer, nog niet. Dus tja. Tja.

Ik heb vorig jaar een cursus loopbaanmanagement gevolgd. En daarna een cursus solliciteren en netwerken. Daarin ontloken voorzichtige plannen voor ooit misschien een keer. Het werk dat ik het liefste doe, namelijk het coachen van teams en professionals in teams, en het adviseren, zou ik op zelfstandige basis kunnen doen. Idee, geen plan. Maar geklasseerd, want door allerlei omstandigheden niet voor dadelijk.

Soms komen verschillende dingen samen in het leven. Man ging weg, ik bleef alleen achter met kinderen. Ik heb nood aan een extra verdienste, omdat het allemaal erg nipt is. En aan een soort flexibiliteit. Ik heb een aantal mensen ontmoet de laatste tijd met een eigen bedrijfje, die me inspireerden. En ik heb een hoofd vol ideeën.

Vorige week was er een soort kantelmoment, in een ontmoeting. Iemand die op zelfstandige basis doet wat ik wil doen, maar dan met andere topics dan de mijne. Ik ben op haar toe gestapt, heb haar uitgenodigd voor een lunch. Ze was heel enthousiast, zei dat ze uitgaat van overvloed en in mij geen enkele bedreiging ziet, het net heel leuk vindt om even mee te denken en uitleg te geven over hoe zij het heeft aangepakt. En meteen vertelde ze me dat het statuut ‘zelfstandige in bijberoep’ eigenlijk vrij interessant is (ik zou natuurlijk als alleenstaande moeder niet kiezen voor een volledig zelfstandig statuut, dat zou te onzeker zijn) (o, en ik weet dat je van zo’n dingen niet rijk wordt, maar het zou iets opleveren en me ook helpen om mezelf verder te ontwikkelen als professional).

De lunch is volgende maand. Dat duurt nog even. Maar fietsend door het bos, van en naar de opvang, onder de douche, ’s nachts in bed, en bij de afwas, kreeg ik meteen tientallen ideeën. Over instrumenten die ik kan maken. Over doelgroepen. Over trajecten. Over hoe een website en een visitekaartje er uit moet zien. Over topics. Over benaderingen. Over fases. Over mensen om te contacteren. Ik zette een kookwekkertje op 30 minuten en schreef alles op wat ik kon bedenken. Dat was heel wat. En daarna nog een ruw stappenplannetje. En in een mapje stopte ik alvast materiaal dat ik mooi vind voor eventuele vormgeving van website en dergelijke.

Ik heb ervaring met het coachen van teams en het coachen van professionals in die teams. Tijdens het maken van mijn Masterplan de voorbije dagen, kreeg ik het voorzichtige idee dat ik dit ook zou kunnen omzetten in een instrument (daar heb ik zelf een coaching rond gekregen) om andere mensen te coachen die vastlopen, ergens in hun bestaan. Ik ben een soort van ervaringsdeskundige geworden, heb uiteraard nog een weg te gaan, maar ik ken wat van coaching en ben heel benieuwd of het mij zou lukken een zinvol instrument te ontwikkelen vanuit mijn eigen Masterplan, dat ik kan gebruiken in de begeleiding van individuen buiten hun professionele context.

Eigenlijk best spannend om op te schrijven allemaal.

De eerstvolgende stappen zijn het verder verzamelen van informatie (bv. mag ik dit naast mijn werk doen? Hoe moet ik zelfstandige in bijberoep worden? Wat zijn daarbij de regels?), het aangaan van gesprekken met mensen die doen wat ik wil doen en het opstellen van een aanbod met doelgroepen en topics. En een plan voor acquisitie, maar dat is alweer een stapje verder.

En misschien strandt het plan wel ergens, volgende week of volgende maand.

Of misschien niet.

Wordt alleszins vervolgd. Als iemand van jullie nog ideeën of tips heeft, hoor ik het graag! Als het plan totaal onrealistisch of absurd is, mogen jullie me ook waarschuwen. Dank!

 

 

 

Advertenties

7 gedachtes over “En dan is het tijd voor iets nieuws

  1. wat goed dat je op haar afgestapt bent! alleen daar al zou ik maanden over doen 🙂

    Ik ben sinds een aantal maanden noodgedwongen ook zelfstandige en ik vind het heerlijk, zo flexibel. Ik had er echt geen zin in, maar had geen keus en nu pakt het heel goed uit. voor het eerst mee geweest op een schoolreisje, werk haal ik later wel weer in etc.
    maar ik moet eerlijk zijn, de inkomsten zijn wel minder geworden. gelukkig kon er ook nog wel wat af, maar in jouw geval snap ik dat het risico te groot is.

    Succes van je plannen!!

    • Hoi Pieke, je maakt me wel nieuwsgierig naar wat je doet en hoe je het aangepakt hebt… Waar je tegen aan loopt etc. Zou je dat willen delen? Eventueel per mail?

      • Mijn traject is wel heel anders dan dat van jou hoor.
        Ik werkte op een kantoor, waar de baas van overleed, nu zetten we het samen voort.
        aan de ene kant een sprong in het diepe, maar aan de andere kant een gespreid bed, want het werk was er al.

    • Daar kan ik inderdaad wel mee lachen :). Het werk dat ik met teams doe op dit moment is overigens eerder ontwikkeling van een bepaald domein van de organisatie, maar coaching is zo’n woord dat je snel in de mond neemt ;).

  2. Pingback: Prinses is toevallig zelfstandige in bijberoep geworden | En ze leefden nog groen en gelukkig

  3. Hey prinses,

    Ik weet niet meer hoe ik toevallig op je blog terecht ben gekomen, maar ben ondertussen wel al lichtjes aangeschoten verslaafd 🙂

    Mag ik je vragen wat je hoofd -en bijberoep is?

    Je hebt m’n email adres …

    Greetz,
    W.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s