Moe maar strijdvaardig!

De knop in mijn hoofd is om. Misschien heb ik dit weekend pas de echte bodem geraakt, en genereert dat nu pas het inzicht dat er dingen moeten veranderen. Niet een beetje, maar drastisch. Dat ik Dirk echt niet meer kan of mag vertrouwen, dat ik niets meer met hem moet proberen afspreken, dat hij me telkens toch laat zitten, dat ik het contact met hem tot het minimum moet herleiden. Dat ik mensen om hulp moet vragen. Dat ik instanties om hulp moet vragen. Dat ik niet moet proberen het onmogelijke uit te houden.

Wat er moet gebeuren, vraagt helaas geen acties. Het vraagt processen.

Op dit moment loop ik even tegen het probleem aan dat ik met Babyzoon in huis weinig ruimte heb. Noch om het huishouden te doen, noch om eens te gaan zitten en na te denken. Hij is nu één en beweeglijker dan ooit. Als ik tien seconden niet kijk, zit hij weer ergens op of onder. Of valt hij net ergens af.
’s Avonds, als de kinderen slapen, ben ik meestal zelf (te) moe om stappen te zetten. Morgen is hij in de opvang en Kleuterzoon in de tweede kleuterklas, dus hopelijk is er dan meer ruimte.

Wat tot nu toe met een huilende/zeurende/schaterende Babyzoon op mijn heup is gebeurd, is het volgende:
1. Ik heb ondersteunende pleegzorg gebeld – dank Medemama. Morgen komt onze situatie op een vergadering en ze nemen terug contact op.
2. Ik heb met twee buurvrouwen die oorspronkelijk van dit dorp zijn overlegd. Of zij mensen kennen die mij zouden kunnen helpen voor één nacht per week (en een avond en een ochtend) zodat ik weer kan werken. Ik heb eveneens een kinderopvang in de buurt (een mannelijke onthaalouder) gebeld om te vragen of het daar kon, maar hij was veel te duur.
3. Ik heb juridisch advies gevraagd bij Similes en daar een afspraak gemaakt. Specifiek bij Similes omdat ik een sterk vermoeden heb dat het manipulatieve, parasitaire en totaal onbetrouwbare van Dirk, overgoten met een stevige saus charme, geen ‘toeval’ is. En dat ik denk dat hij geen stabiliteit en betrouwbaarheid kan bieden in omgang met kinderen. En dat ik graag een jurist wil die daar rekening mee kan houden en inzicht heeft in bepaalde problematieken.
4. Ik heb boodschappen gedaan, de keuken gepoetst, het speelgoed gesorteerd en opgeruimd en de woonkamer gestofzuigd. Dat klinkt überbanaal, maar dat waren dingen die ik niet meer kon, en/of deed de laatste weken.
5. Ik heb geëist dat Dirk mijn auto die ik hem had uitgeleend omdat ik toch geen rijbewijs heb, en die zaterdag kapot terug kwam, herstelt. (Hoe durft hij eigenlijk…?!)

Zo. Wat ik nodig heb, is een masterplan. Dat moet ik vanavond of morgen schrijven.
Ik zou ook graag de bergen strijk die hier liggen verwerken en koken voor vanavond en e-mails beantwoorden en … Maar Babyzoon is alweer wakker.

Tips voor bijverdiensten zijn nog steeds welkom. Als ik daar autonomie mee kan kopen, en een jurist mee kan betalen, moet ik het wel kunnen opbrengen. Columns schrijven etc zou fantastisch zijn, luxe-bijverdienste want ook nog leuk. Maar zijn er ideeën waar je dat kan proberen?

Lezers, weet dat jullie tips en raad en steun heel welkom zijn. Dat ik het allemaal meeneem en nu er ook aan toe ben om er echt iets mee te doen.

Later meer! Moe maar strijdvaardig ;).

Advertenties

14 gedachtes over “Moe maar strijdvaardig!

  1. Ik ben zo blij voor je!

    Een (mogelijk) nutteloze tip: inschrijven op The Insiders. Zo’n site waar je producten krijgt om te testen. Juridisch advies en kinderopvang zit er niet bij helaas, maar ik ben na 4 maanden nog steeds bezig aan mijn voorraadje douchegel en dagcrème.

  2. Blij je zo strijdvaardig te horen/lezen.

    Gaat babyzoon naar een opvang waarbij bijdrage aan het inkomen is gekoppeld? Dat kan anders ook een aardige slok op de borrel schelen.

    • Ja, gelukkig wel. Heb even een andere opvang (onthaalvader) gecontacteerd vandaag die plek had en waar ik wou bespreken of nachtopvang één keer per week een optie is, maar die opvang kost sowieso 30 euro per dag, en dat lukt niet.

  3. Wat goed, de stappen die je al hebt gezet/gepland. Ik probeer met je mee te denken voor de bijverdienste.
    Misschien kan je online surveys gaan invullen? Er zijn verschillende websites voor; twee grote zijn MechanicalTurk (https://www.mturk.com/mturk/welcome) en CrowdFlower (http://www.crowdflower.com/contributors). Geen idee of het genoeg opbrengt, maar als je het een tijdje doet en als betrouwbaar respondent gerangschikt wordt, komen er andere taken bij waarvoor je beter betaald wordt. Het is in elk geval iets dat je thuis kan doen na kinderbedtijd en waar je enkel op inlogt wanneer je er zelf tijd & zin voor hebt. Je kan ondertussen naar je favoriete muziek luisteren en de tijd zo aangenaam mogelijk proberen maken. (Sommige taken zijn echt saai, maar sommige zijn ook wel leuk om te doen. En omdat je de taken zelf uitkiest, kan je het afwisselend houden.)
    Ik ken iemand die een column schrijft voor een maandblad en daar bruto 180€ voor krijgt (voor 600 woorden). Blijkbaar krijg je een column meestal “via-via”, maar je kan natuurlijk altijd een proefcolumn schrijven en die naar relevante tijdschriften sturen (krantje van de Gezinsbond is het eerste dat in me opkomt, maar er zijn vast andere bladen over kinderen/ouders). Hoop er niet te hard op – tijdschriftenbranche floreert nu niet bepaald – maar als je ergens de kans krijgt is het wel een relatief gemakkelijke opdracht (aangezien je vlot schrijft).

  4. Wauw, wat dapper van jou. Dat je zo vooruit durft te denken. Wat ongelooflijk dapper.

    Juridisch advies is iets dat al een tijdje in mijn hoofd zit als ik je blog las, en zeker de laatste keren. Er is in elk geval gratis eerstelijnsadvies, je moet maar eens googelen op de gemeente van je buurt. Verder zijn er ook pro-deoadvocaten, informeer je daar eventueel ook eens voor? (ik vermoed dat de regels vrij streng zijn wel) De eerstelijnsdienst zou je ook daarin verder moeten kunnen helpen.

    Ik vraag me ook al een tijdje af of jij toch geen schulden van Dirk meeneemt, op dit moment of in de toekomst. Zijn jullie officieel getrouwd? Staat zijn domicilie nog bij jullie? Ook dat soort dingen zou je – dringend, misschien? – moeten kunnen navragen bij die eerstelijnshulp. Ik blijf me een paar dingen afvragen over je financiële situatie: dat je het zo krap hebt en toch een hoogopgeleide job lijkt uit te oefenen. Daar kunnen vele redenen voor zijn, maar ik hoop uit de grond van mijn hart dat de schulden van iemand anders daar niet één van is.

    Zou een babysitoproep via je blog lanceren je te ver gaan?

  5. Ik ben erg blij te lezen over je strijdvaardigheid. En als ik zie wat je allemaal al hebt klaargespeeld op een dag, dan durf ik daar wel het woord ‘actie’ op plakken, hoor! Maar je hebt wel gelijk, het gaat grotendeels om processen, afwegingen. Al denk ik dat je echt op een goed spoor zit, volhouden! En als er nog eens een slechtere dag komt, of een moeilijker periode, weet dan dat je het nu al gekund hebt: ondanks de tegenslagen veerkracht vinden. Hoedje af.

  6. Wat fijn om dat hier allemaal te lezen!
    Ik heb nog een (banale) tip: stop met strijken! Er kruipt verschrikkelijk veel tijd in. Je stelt het uit waardoor je steeds gefrustreerder naar groeiende wasmanden zit te kijken en je komt al snel zonder verse was te zitten…. Ik hang mijn was met grote precisie op onmiddellijk nadat de machine is uitgezwierd en plooi direct buiten op. Ik merk amper verschil!
    En verder, goed bezig! Ik denk dat Dirk u keihard gaat terug willen nu. Zal wel pijn doen aan zijn ego. Maar volhouden, wij duimen!

    • 🙂 Ik zal er over nadenken (over dat strijken).
      En Dirk? Die is woest omdat ik eis dat hij mijn auto laat herstellen. (Nota bene: de auto die mijn oprit ‘siert’ omdat ik niet eens kan rijden.) Ik vrees dat hij me eerder nog meer beu is dan ooit ;).

  7. Leest goed, die knop die om is. (Wat niet wegneemt dat ik met even veel aandacht blijf lezen, ook als die knop – tijdelijk – weer terug mocht schieten.)

    Ik dacht als bijverdienste eventueel aan het proeflezen van teksten? Of iemand helpen wiens taalgevoel minder goed is dan zijn of haar kennis van het vak en die een scriptie moet schrijven? Geen idee hoe je daaraan komt trouwens, maar goed.

  8. Dat is nu eens een 1 september bericht. Heel fijn om te lezen! Dirk heeft duidelijk last van het “Peter Pan Syndroom” dat, eens de volwassen leeftijd bereikt, nog maar moeilijk te verhelpen is. Wat niet wil zeggen dat bepaalde instanties, die geen last hebben van enige emotionele band met eerdergenoemde, hem niet kunnen verplichten tot het nemen van zijn (financiële) verantwoordelijkheden. Dit zou voor jou en de kinderen al een grote stap vooruit zijn waardoor een bijverdienste zoeken misschien niet eens meer nodig is. Vergeet niet dat je met je werk en 2 kleinde kinderen al 2 full-time paketten in je handen hebt. En inderdaad domme domme Dirk!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s