Nest

Nest

Wat ik ga doen nu ik thuis ben?

Ik had het er over met de huisdokter, en las de gedachte van Hannelore (dank). Recupereren, oplossingen zoeken, plannen maken, zorgen dat ik er binnen een tijdje weer tegenaan kan.

Ik merk dat alles me moeite kost. De gewone dingen, kleine dingen. Al een tijdje trouwens, maar nu valt het extra op. De was uithalen lijkt onoverkomelijk. Mailtjes beantwoorden. Plannen maken. Dus doe ik maar even niets.

Het is er ook weer voor. Weer om op de bank te zitten met een boek en een kop thee. Weer voor dekentjes. Weer om om 21u te gaan slapen. Weer voor een nest.

Had vandaag een gesprek met Dirk. Over samenwerken in het zorgen, zodat ik zonder al die extra stress mijn werk kan doen. Ik werk graag, ik werk dolgraag. Maar de zorgen voor de opvang hier thuis en alle rare constructies met ouders en vrienden die insprongen, maakten dat het stressmeter in me tilt sloeg en dat ik zo moe werd van het regelen, nog voor ik wat werk had verzet. Er lijkt een samenwerking besproken te zijn waar we ons beiden in kunnen vinden. Ergens in het gesprek hoor ik mezelf zeggen dat ik zo graag een gezin wou zijn, terwijl ik strak naar de boompjes voor het huis staar. Ik hoor hem antwoorden dat hij dat niet kan, een gezin zijn. Dat er iets in hem geamputeerd is, dat hij het niet kan waarmaken. Maar dat hij het ook graag wou. … En dat is troostrijk en hard tegelijk.

En verder. Verder heb ik vandaag een jas besteld bij King Louie. Cadeautje voor mezelf (ik had ook gewoon een nieuwe winterjas nodig). Kwestie van mezelf van wat warmte te voorzien.

… Ik zit en peins een beetje.
Misschien betekent het gesprek van vandaag dat mijn werk niet meer zo onmogelijk is. Dat ik daar een tijdje niet meer over moet twijfelen. Dat ik dat gewoon kan blijven doen, voluit. Wie weet is dit wel een sprongetje vooruit. Wie weet.

Advertenties

Een gedachte over “Nest

  1. Het is inderdaad weer, en tijd, voor een nest. Misschien niet het nest dat je vroeger in gedachten had, maar evengoed een nest.

    Ik denk dat de tijd die je nu hebt, zich vanzelf gaat vullen. Eerst met kleine dingen die veel energie vragen(zoals de was doen, je jongste verschonen, boodschappen doen …), stilaan ook met grotere dingen. Misschien is er vandaag al iets groots gebeurd? Een constructief gesprek met Dirk, een jas voor jezelf … Zeker het belang van de jas mag je niet onderschatten, want het betekent dat je aan jezelf denkt en jezelf dat plezier gunt. En dat is goed. Ik hoop dat de jas je door een herfst en winter zal helpen die zachter is dat je nu inschat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s