Fluistertypen

Is er iets intiemers dan een koortsig, slapend kind op je buik dragen en zachtjes schommelend zo stil mogelijk typen om hem niet wakker te maken?

Ik zou kunnen vertellen over Dirk. Die hulp bood. En toen ik besloten had op het aanbod in te gaan zodat ik een paar uur slaap kon nemen vooraleer ik weer een nacht met een ziek kind tegemoet zou gaan, bleek dat hij niet kon en typte hij ‘jammer’. *Frons* Is het plagen? Had hij gewoon niet gedacht dat ik op zijn aanbod in zou gaan? Of hebben we elkaar weer eens fout begrepen? Ik weet het niet. En ik hoor mezelf mompelen tegen Babyzoon: ‘Jij had honger en ik heb je te eten gegeven. Jij had dorst en ik heb je te drinken gegeven. Jij was naakt en ik heb je gekleed. Jij was ziek en ik heb je verzorgd.’ En dan hoop ik, ergens heel stiekem diep vanbinnen, dat hij dat beseft. Dat hij dat weet. Dat je een heel ruige, stoere, coole vader kan hebben, maar dat je iets meer bent met een moeder die om 1 uur ’s nachts haar bed uit komt om de thermometer te halen, je medicamentjes te geven, en je recht te houden zodat je niet zo hard moet hoesten doordat je ligt.

Ik zou kunnen vertellen over het besluit thuis te blijven. En dat ik me lichter voelde, en daardoor al meteen dacht: ‘ik overdrijf, ik kan best werken, ik voel me al beter’. En dat ik het niet zo goed weet. Ik ben nu thuis. Kuch. Ja. Wat doe ik nu? Moet ik nu huilen? Het allemaal verwerken? Mijn keukenkasten rangschikken? Plannen smeden om de zaken terug op de rails te krijgen? … Wat doe je eigenlijk als je ‘thuis’ bent? Voor nu is het gelukkig even duidelijk: ik wieg een ziek kind, en straks schraap ik cake van de keukenvloer.

Maar ik wil vertellen over het weekend. Dat we naar de markt zijn gegaan. Groenten hebben gekocht. Dat ik met de kindjes naar de koffiebar ben gegaan waar Dirk en ik altijd koffie dronken. Dat het raar was, maar dat het meteen ook weer voelde als de draad terug oppikken. Dat de Gingerino nog steeds heerlijk was, en dat een krant lezen en tegelijk twee kindjes in toom houden niet meevalt, zeker niet als Kleuterzoon net een kommetje smarties op heeft (waarvan ik er maar liefst TWEE kreeg). Dat er een smsje kwam van vrienden, die vroegen of we naar het bos wilden gaan. Dat Kleuterzoon en ik cakejes hebben gebakken, en dat we na koffie en cake het bos in gingen en verstoppertje speelden, met drie volwassenen en vier kindjes. En dat ik gevonden ben. Dat er een etentje was, ’s avonds, nadat ik de kindjes in bed gemikt had. Dat de boontjes niet helemaal à point waren en de prei te veel peper had gekregen, door het praten tijdens het koken. Dat het dessert heerlijk was, en dat het zo goed was om eens met een ‘normaal’ volwassen iemand te praten. Over allerlei dingen, over echte dingen. Over leven. Over kinderen. En ik wil vertellen over vandaag. Dat ik mijn draagdoeken heb weg gegeven en er geen krop in mijn keel te bekennen was. Ik hoop ze ooit nog terug nodig te hebben, maar ik hoop eerst dat de vriendin in kwestie haar kindje er fijn in mag koesteren. En over de getuigen van Jehova die aanbelden en me antwoorden op mijn levensvragen beloofden. Eindelijk, hoop!

En dan sluit ik de deur achter het bezoek. En dan denk ik aan de mooie echte gesprekken met fijne mensen die ik gevoerd hebt. En dan denk ik: ‘shit man, ik heb mezelf heel erg gereduceerd tot mijn problemen de laatste tijd’. En ook: ‘God zij dank, er is zo veel meer’. En ook: ‘de wereld is gewoon heel de tijd blijven bestaan!’.

Advertenties

6 gedachtes over “Fluistertypen

  1. “You are my I love you”

    I am your parent you are my child
    I am your quiet place, you are my wild
    I am your calm face, you are my giggle
    I am your wait, you are my wiggle
    I am your audience, you are my clown
    I am your London Bridge, you are my falling down
    I am your Carrot Sticks, you are my licorice
    I am your dandelion, you are my first wish
    I am your water wings, you are my deep
    I am your open arms, you are my running leap
    I am your way home, you are my new path
    I am your dry towel, you are my wet bath
    I am your dinner you are my chocolate cake
    I am your bedtime, you are my wide awake
    I am your finish line, you are my race
    I am your praying hands, you are my saving grace
    I am your favourite book, you are my new lines
    I am your nightlight, you are my sunshine
    I am your lullaby, you are my peek-a-boo
    I am your kiss goodnight, you are my I love you

    (Maryann K Cusimano)

    (dat die mildheid er mag zijn
    voor je kinderen
    én voor jezelf)

  2. Dat klopt; de wereld gaat verder. In het begin kan dat dreigend overkomen (hoe kan het dat alles gewoon verdergaat terwijl het voor mij allemaal stilligt, of zelfs achteruitgaat?), maar nu heb je al gemerkt dat het ook een troost kan zijn. Je moeheid, je gepieker, je angst voor hoe het zal lopen: ze kunnen niet op tegen de gang van zaken. In die gang van zaken zal je langzaam weer meegevoerd worden. Je zal zien dat de dingen die je vroeger lekker vond, nog altijd lekker zijn, dat de muziek nog even goed is, dat de rust terugkeert, eerst heel kort, daarna langer.

    Je zal merken dat je ondanks de situatie die veranderd is, niet enkel een vrouw bent die een constante strijd moet leveren. Je bent daarnaast nog veel meer. Beetje bij beetje zal je dat ontdekken.

    Hopelijk is je zoontje wel snel genezen …

  3. Een gek gevoel he, zo’n ziek kind tegen je aan :). Dat is tegelijkertijd genieten (want zo dicht tegen je liggen ze niet lang als ze geen baby meer zijn), en heel hard hopen dat ze snel genezen. Hopelijk is hij dus snel weer de oude, en steekt hij grote broer niet aan!
    Fijn te lezen trouwens dat je een leuk weekend gehad hebt! Wees er maar zeker van dat je kinderen later goed weten dat jij er altijd voor hen was. Op dit moment moet het wel vermoeiend voor je zijn… twee kleine kindjes. Ik heb dochterlief deze vakantie zowaar een keer naar de creche gebracht toen ik niet moest werken. Om te kunnen POETSEN. Voel me er nog altijd wat schuldig over :). Kleine kinderen combineren met een huishouden: niet simpel he! Op dagen als vandaag hoop ik heel hard dat er geen onverwacht bezoek voor de deur staat. Want die lopen gillend weer buiten als ze de rommel zien…

  4. Wat doe je eigenlijk als je thuis zit? Ik denk niet dat je jezelf nu weer allerlei taken moet gaan opleggen zodat je voor je het weet weer het gevoel hebt dat je aan het verdrinken bent. Gebruik deze tijd voor jezelf, om uit te rusten en aan te sterken, om weer te genieten van zaken waar je al die maanden geen tijd voor gehad hebt (boeken lezen, muziek beluisteren, tv kijken, wandelen, fietsen of sporten, afspreken met vrienden, ik noem maar wat). Het belangrijkste is dat je je niet schuldig voelt als je die dingen doet, maar wél als je ze doet zonder ervan te genieten. Je moet jezelf deze tijd gunnen en niet de hele tijd lopen denken dat je nutteloos bezig bent. Dan zal je tijd er plots op zitten, moet je weer aan de slag, en zal je geen mentale en fysieke reserve opgebouwd hebben.
    Daarnaast kan je een TO DO-lijst maken met zaken die je gedaan wil hebben. Ik zou dagelijks, als dat lukt, een beetje tijd voorzien om daarmee bezig te zijn. De lijst opstellen zal misschien het moeilijkst zijn: denk na over wat jij en de kindjes nodig hebben op termijn, wat jou kan helpen om minder moeite te hebben met de dagen. Dat gaan van een systeem voor het huishouden uitdenken (weekmenu’s opstellen, collect & go overwegen, vaste kuismomenten …) tot op zoek gaan naar interessante vacatures of een betaalbaarder huis, opvangmogelijkheden onderzoeken voor de kindjes of naar je ouders of Dirk gaan om te praten.
    Belangrijk is dat je niet te veel hooi op je vork neemt en deze tijd echt gebruikt om zelf weer op kracht te komen. Alleen zo zal je er volgens mij sterker uitkomen, en dat lijkt me toch de bedoeling?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s