Authentiek

Toen de Onwillige net weg was, riep mijn baas mij toe (hij roept altijd, geen slecht teken) dat ik in mijn leven moest leren meedeinen met de golven van het bestaan, dat ik me niet moest verzetten, dat ik dit moest doormaken, dat ik een nieuwe stip op de horizon moest plaatsen.

En nog dingen.

Vaderlijke raad. Altijd mooi meegenomen. Toch?

‘Hoe?’, vroeg ik. ‘Hoe?’
(Hoe geef ik dit een plek? Hoe geraak ik niet overspoeld door de golven van het leven? Hoe moet ik dit ten goede keren voor mijzelf? Hoe moet ik hierop reflecteren? Hoe kom ik morgen uit bed? …)

‘Schrijf!’, riep hij.

Niet exact sindsdien, maar wel ongeveer sindsdien, schrijf ik. Omdat het me niet lukte voor mezelf te schrijven – het leek altijd wel een beetje te dagboekachtig, meisjesachtig, dramatisch – ben ik gaan schrijven op deze blog. Ik was opperst verbaasd toen ik in het begin plots twintig lezers had. Dat aantal is intussen al verschillende keren verdubbeld.

Bij momenten ging ik wat strategie uitdenken. Ik zou rubriekjes maken, om de zoveel dagen posten, foto’s maken, … Maar zo’n blog is het niet. Het is ook geen blog met moestuinen en recepten en tips voor trips, al ben ik zelf vurige fan van zo’n blogs en heb ik veel bewondering voor de schrijvers ervan. Het wordt misschien eens een blog met rubriekjes als ik wat professioneler word (grapje), maar nu is het gewoon een blog waar ik gedachten op post die ik heb, gevoelens die ik ervaar, belevenissen met mijn kinderen of met mezelf. Vaak denk ik: ‘shit, wat heb ik nu weer geschreven?’ en vaak schaam ik me voor stijl en woordkeuze achteraf (en lig ik in bed te overwegen wat dingen te deleten), maar inhoudelijk is het altijd heel echt, naakt en puur. En dan hoop ik dat lezers maar doorlezen tot op dat niveau, en indien niet is het ook niet erg.

Vaak denk ik bij het schrijven aan een gordijntje. Het gordijntje van een biechtstoel. Nu pas snap ik waarom in die oude biechtstoelen gordijntjes hingen. Het is namelijk veel makkelijker te vertellen van achter een gordijntje, zonder je gezicht te tonen, een beetje verstopt. Blijkbaar helpt het mij te vertellen hoe het écht zit, wat er hier vanbinnen speelt en hoe ik het ervaar.

Ik denk dat ik nog niet bepaald meedein met de golven van het bestaan. Zo vaak voel ik me nog wat verzopen, met mijn ziel onder mijn arm en happend naar adem. Ik heb ook niet bepaald veel stippen aan de horizon te zetten. Er hangt te veel mist.

Maar wat ik wel gevonden heb door het schrijven, is mijn eigen authenticiteit. Die was er al, ik zag ze alleen niet. Ik ben er me sterker bewust van geworden dat ik mijn best doe. Dat ik in alle situaties waarin ik kom en gekomen ben, het beste heb gedaan wat mogelijk is of was, gezien de omstandigheden. Vroeger wou ik soms dat ik wat meer strategieën had. Ik ben niet dom, maar ik ben rechtuit, heb geen verborgen agenda en lijk daar niet toe in staat te zijn er één te hebben. Vaak heb ik me dat beklaagd, maar nu vind ik het goed zo. Dat heb ik gemerkt door het schrijven. Ik kan naar de spiegel gaan en mezelf recht in de ogen kijken. Mijn ogen hebben wallen, ik ben bleek en vermoeid van het innerlijk geworstel en van het leven met de kleintjes en een baan, ik heb zorgen, pijn in mijn botten en ben al maanden niet meer bij de kapper geweest. Maar ik kan mezelf recht in de ogen kijken, want door het schrijven heb ik over mezelf geleerd dat ik authentiek ben en altijd mijn best heb gedaan en doe, en naargelang omstandigheden keuzes heb gemaakt en dingen heb gedaan die juist waren met de kennis die ik toen had. En dat ik met oprechte gevoelens sta tegenover de mensen in mijn leven, hoe pijnlijk dat soms kan uitdraaien.

(De omnibus ‘Eilandgangers’ van Vonne van der Meer heeft me ook geholpen in dat besef. Zo veel verschillende mensen passeren de revue, je kan in elk verhaal van elke mens even meegaan. Iedereen heeft zijn zorgen, problemen of worstelingen, maar het mooie is dat je door in anderen hun vel te gaan zitten even kan zien dat iedereen zijn best doet er wat van te maken. Dat weinig mensen er plezier in hebben stokken in de wielen te steken.)

Iemand mailde me laatst dat de blog een plek van eerlijkheid lijkt te worden (vermoedelijk door inhoud en reacties). Dat vind ik ook, daar ben ik blij mee.

Schrijven is fijn. Gelezen worden ook. Reacties zijn zo welkom, want telkens een duwtje tegen mijn denken aan, of gewoon maar even het fijne gevoel begrepen te worden of tips aangereikt te krijgen.

Nu de stippen nog. En het deinen onder de knie krijgen. Misschien toch maar eens een plan voor maken ;).

 

 

Advertenties

5 gedachtes over “Authentiek

  1. Mooie reflectie. Als je ooit in kalmer water terechtkomt (en ik ben er zeker van dat dit zal gebeuren), kun je altijd overwegen om een ander soort blog te beginnen. Anoniem bloggen is anders dan wanneer je eigen naam & foto erop plakt. Het gordijntje, inderdaad. Hopelijk laat je deze blog nog een hele tijd online staan, ook als je er zelf geen nood meer aan zou hebben.
    Wat meedeinen betreft, op dat vlak heb ik ook nog veel te leren. Niet in het minst wat inwendige deiningen betreft. Dit vond ik een goed perspectief op dat gebied (en het geldt in feite ook voor uitwendige omstandigheden): http://www.lettersofnote.com/2009/10/it-will-be-sunny-one-day.html
    Verder vroeg ik me af of het je zou kunnen helpen om “de Onwillige” een andere naam te geven; niet persé op deze blog, maar in je hoofd. Hoe zou hij zichzelf noemen? Kun je daarmee akkoord gaan? Dit bedenk ik omdat je over Eilandgangers schrijft dat je met elk personage wel kon meeleven. Door het vanuit zijn perspectief te bekijken (niet hoe jij het gedaan zou hebben, maar hij, met zijn blijkbaar kleinere draagkracht) kun je jezelf misschien helpen zijn vertrek te verwerken.
    Maar ik roep ook maar wat! Ik heb er vertrouwen in dat je zelf steeds een manier vindt om je erdoor te slaan.
    Bedankt voor al je authentieke blogs!

    • Mooi dat je dat schrijft. Gisteren sleepte mijn hart weer eens over de grond, en had ik bedacht dat ik als oefening eens in zijn huid moest kruipen en zijn verhaal opschrijven. Al zou ik veel leemtes moeten invullen, want ik weet nog steeds niet juist waarom hij weg gegaan is. Dus niet alleen een andere naam, maar ook even in zijn vel gaan zitten en er op een andere manier naar kijken. Maar goed, tegelijk is dat nu even te veel gevraagd, alles wat strikt gezien moet is al zo een opgave. Misschien is het ooit wel helend om te doen.

  2. Ja, je blog is eerlijk. Ik heb daar nooit aan getwijfeld. Het is de sterkte van je blog. Ik lees er nog, blogs met foto’s van mooie kinderkamers, of blogs met recepten, of blogs met commentaren op wat er in de wereld gebeurt. Allemaal goed voor mij, ik houd van de afwisseling. Hier heb ik misschien al het meest gedacht: zo scherp geanalyseerd, zo eerlijk en herkenbaar – zelfs voor iemand die in een andere situatie zit.

    Wat je schrijft over geen verborgen agenda hebben, is voor mij bijvoorbeeld herkenbaar. Het meest merk ik dat op mijn werk, waar de zaak momenteel bijeengehouden wordt door de verborgen agenda’s. Vermoed ik, want ik blijk ook altijd de laatste te zijn die zoiets doorheeft. Ik ga er altijd vanuit dat als iemand B bedoelt, hij ook B zal zeggen, en niet A. Op mijn laatste evaluatiegesprek zei mijn leidinggevende (zo noemen ze dat bij ons) dat ik wat strategischer moest denken. Ik dacht: de boom in met strategisch denken. Ik ben ook niet van plan me daarin te trainen – maar hé, misschien heb ik toch wel een verborgen agenda, want ik heb eens geknikt en dat niet luidop gezegd. 🙂

    Ook wat je schrijft over schrijven herken ik. Ik heb zelf veel behoefte aan schrijven, maar zonder publiek lukt het me niet. Moeilijk. Ik denk al enkele jaren dat ik ook een blog moeten beginnen maar worstel nog met de vraag of ik dat anoniem ga doen of niet. Wie weet, ooit.

  3. Fluctuat nec mergitur. She is tossed by the waves and does not sink. Mijn volgende tattoo waarschijnlijk. En alweer klink je als een echo van hoe ik me voel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s